Με τι όρους θα επενδύσουν οι Κινέζοι;

Το «κινεζικό χαρτί», ο Κομφούκιος, ο Στουρνάρας και ο βάτραχος στο βάθος του πηγαδιού.

Εικονογράφηση : Vladimir Radibratovic
 
Σαμαράς

Είναι τόση η ανάγκη για «κάτι από αισιοδοξία», ώστε η Κίνα είναι θεόσταλτη ένεση…

 

Πολιτικό – πολιτικότατο – το ερώτημα, παρά την οικονομίστικη επίφασή του: Θα ζήσουμε τώρα, για κάποια διάστημα, κάτω από το φωτεινό νεφέλωμα της κινεζικής επίσκεψης Σαμαρά (και της αζέρικης συνέχειάς της); Ασφαλώς και ναι: τα 1.200.000.000 συν/πλην κάποιες δεκάδες χιλιάδες ψυχές, η συναίσθηση ότι κάπου 100.000.000 άνθρωποι στην Κίνα είναι εύποροι (όχι, δεν κάναμε λάθος στα μηδενικά), η κατατεθειμένη επιδίωξη του Πεκίνου να αποκτήσει foothold στην «Ευρώπη», οι υποσχέσεις/σχεδιασμοί/επιδιώξεις για logistics centre(s), για nodes ναυτιλιακής/σιδηροδρομικής διαμετακόμισης, για integrated αεροπορικές/ τουριστικές υπηρεσίες (γιατί τόσες αγγλικές λέξεις; έτσι μιλούν κι εκείνοι, συνειδητοποιώντας ότι οι λευκοί άνθρωποι δύσκολα θα εκπολιτισθούμε ώστε να μιλάμε την μόνη πολιτισμένη γλώσσα: τα μανδαρίνικα κινέζικα) –όλα αυτά δεν θα φύγουν εύκολα από το προσκήνιο. Άλλωστε και ο Μάο και ο Τενγκ Χσιάο-Πίνγκ έχουν αφήσει τόσα αξιοποιήσιμα τσιτάτα –«Σκεφτόμαστε πολύ μικρά, σαν τον βάτραχο στο βάθος του πηγαδιού. Αν έβγαινε την επιφάνεια, θα ’βλεπε πως ο ουρανός δεν είναι όσος και το άνοιγμα του πηγαδιού», «Άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, το ζήτημα είναι να πιάνει ποντίκια»– ώστε, σε μια εποχή όπου ο αστικός πολιτικός λόγος στην Ελλάδα ανακάλυψε τη σαγήνη του Μαρξ και του Λένιν, ο πειρασμός θα είναι μεγάλος.

Οι Κινέζοι δεν το εννοούν όταν λένε ότι ενδιαφέρονται να συμμαζέψουμε τις γραφειοκρατικές μας διατυπώσεις. Τις δέχονται, τις αντέχουν, τις λατρεύουν. Και δεν βιάζονται. Μπορούν, έχουν την ευχέρεια, έχουν την κουλτούρα να βλέπουν τον χρόνο να φεύγει.

Σοβαρά τώρα: Είναι τόση η ανάγκη για «κάτι από αισιοδοξία», ώστε η Κίνα είναι θεόσταλτη ένεση που δεν μπορούμε να την αρνηθούμε στην πολιτική τάξη μας, ιδίως στην Κυβέρνηση Σαμαρά/Στουρνάρα. (Μην ξεχνάμε ότι ο Γιάννης Στουρνάρας, ως ΙΟΒΕ, με τη συνδρομή του «Ινστιτούτου Κομφούκιος» υπήρξε το αληθινό θεμέλιο της τωρινής κίνησης).

«Ωραία», μαντεύουμε την ερώτηση. «Και με τι όρους θα επενδύσουν οι Κινέζοι;» Θα είμαστε δυσάρεστα ειλικρινείς –σχεδόν κινεζικά ωμοί: «Με τους όρους –ακριβώς– που θα κρίνουν οι ίδιοι, ως επενδυτές, σωστούς γι αυτούς. Συμφέροντες γι αυτούς. Εντασσόμενους στη δική τους συνολική στρατηγική». Τελεία! Αν μας κατατρύχει η ανησυχία ότι «στην κινεζική προβλήτα δουλεύουν με εργασιακές σχέσεις Καντόνας ή Σαγκάης» (και δεν μας αρκεί η εικόνα που πράγματι υπάρχει στην επικράτεια Cosco), άμα διερωτώμεθα «μήπως η κινεζική ανάπτυξη γίνει όπως με την κινεζική καταλήστευση των φυσικών πόρων της Αφρικής;» (σε αντίθεση π.χ. με την ειδυλλιακή βρετανική, γαλλική, γερμανική, βέλγικη –ύστερα αμερικανική και ρωσική…– πρότυπη αποικιακή και μεταποικιακή πρακτική), τότε καλύτερα ας το ξεχάσουμε το «κινεζικό χαρτί».

Α, ναι! Και κάτι άλλο. Οι Κινέζοι δεν –ΔΕΝ– το εννοούν όταν λένε ότι ενδιαφέρονται να συμμαζέψουμε τις γραφειοκρατικές μας διατυπώσεις. Τις δέχονται, τις αντέχουν, τις λατρεύουν. Και δεν –ΔΕΝ– βιάζονται, ό,τι κι αν μας πουν επισήμως. Μπορούν, έχουν την ευχέρεια, έχουν την κουλτούρα να βλέπουν τον χρόνο να φεύγει. Η υπερήφανη Ελλάδα του Κώστα Καραμανλή και του ΓΑΠ το έζησε αυτό, στην πράξη, με τις διαδικασίες για την Cosco στον Πειραιά… Έμαθε κάτι;

Συμπέρασμα: Ναι, θα ζήσουμε για λίγο κάτω από το νεφέλωμα της κινεζικής επίσκεψης. Φτάνει να βγάλουμε κάποια αληθινά συμπεράσματα. Π.χ. ότι ο (μεγάλος) ουρανός δεν είναι όσος και το (στενό) άνοιγμα του πηγαδιού.

Ο Α.Δ. Παπαγιαννίδης είναι δημοσιογράφος.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή
Διονύσης Μαρίνος Αυτοί οι δρόμοι φτιάχτηκαν για εμάς, Δημήτρη Κουφοντίνα 

Ο αρχιδολοφόνος της 17 Νοέμβρη εξακολουθεί να πιστεύει πως ο κόσμος του ανήκει. Αμετανόητος και με ελαφρά συνείδηση περπατάει πλέον ανάμεσά μας σαν να μην έχει συμβεί τίποτα. Την ίδια στιγμή που οι ομοϊδεάτες του θεωρούν πως οι δρόμοι είναι δικοί τους.

04.01.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Θοδωρής Τσεκούρας Θοδωρής Τσεκούρας: Τι μου έμαθαν τα παιδιά μου για την πολιτική 

Πώς να κρυφτείς από τα παιδιά; Αλλά και πώς να κρυφτεί ένας πρωθυπουργός που δεν δείχνει να είναι ενήλικας; Η χώρα, περισσότερο από όλα, χρειάζεται πολιτικούς που θα είναι υπεύθυνοι γονείς.

26.12.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Διονύσης Μαρίνος Οι καλλιτέχνες νιώθουν ακόμα υποχρεωμένοι να δηλώνουν αριστεροί; 

Υπήρξε αριστερή επιβολή στην τέχνη από το 1974 και μετά; Ποιος μπορεί να το αρνηθεί. Κι όμως, για πρώτη φορά η αριστερή κουλτούρα δεν διαθέτει το αλάθητο του Πάπα. Είναι κι αυτό ένα από τα καλά της κρίσης, γράφει ο Διονύσης Μαρίνος.

29.12.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Κίμων Φραγκάκης Έκλεισαν (ξανά) τα σχολεία στο κέντρο για να μην κρυώσουν τα παιδάκια μας 

Γιούπι! Πάλι θα κάνουμε κοπάνα. Με μια λιτή ανακοίνωση της τελευταίας στιγμής σήμερα το πρωί και ενώ δεν χιόνιζε καν, ο Δήμος Αθηναίων έκλεισε τα σχολεία. Μην του «κάτσει καμιά στραβή στη βάρδια» και κρυώσει κανένα παιδάκι.

08.01.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro