ΑΕΚ, το δάσος που έγινε ξερότοπος

H AEK βιώνει μια πρώτη μεγάλη κρίση. Χάνει το έδαφος στο πρωτάθλημα και αποχαιρετάει με πικρό τρόπο το Τσάμπιονς Λιγκ. Τι πήγε στραβά; Ποιος φταίει γι' αυτή την αρνητική μετάλλαξη;

 

Παρά τις ήττες, η ΑΕΚ θα έπρεπε να είχε εύφορο χώμα. Τι παράξενο, όμως, τίποτα δεν φυτρώνει στο γήπεδό της. Photo: SOOC.

Η ήττα είναι σαν το λίπασμα. Μυρίζει άσχημα, αλλά κάνει καλό. Φευ, για κάθε αξίωμα υπάρχει και η εξαίρεσή του. Με τόσες ήττες που έχει μαζέψει εσχάτως η ΑΕΚ θα έπρεπε να είχε εύφορο χώμα. Τι παράξενο, όμως, ούτε δέντρο δεν μπορεί να φυτρώσει στο γήπεδό της.
Πολύ περισσότερο το δέντρο της ζωής.

Τι έχουν να έρμα και ψοφάνε, θα ρωτήσει κάποιος εύλογα. Πώς μέσα σε λίγους μήνες η πρωταθληματική ΑΕΚ που μπήκε από την μπροστινή πόρτα στα σαλόνια του Τσάμπιονς Λιγκ, έφτασε να θυμίζει ομάδα που παλεύει για την αγωνιστική της επιβίωση;

Τίποτα δεν συμβαίνει υπό το κράτος της τυχαιότητας. Θυμάμαι σαν τώρα να γράφω το καλοκαίρι πως η Ένωση αποψιλώνεται, χάνει όλα τα ζωτικά στοιχεία που καθόρισαν την ταυτότητά της. Έφυγε ο Χιμένεθ, έφυγαν παίκτες που της έδιναν το κάτι παραπάνω. Οι αντικαταστάτες τους δεν είναι μικρής αξίας, αλλά δεν είναι και της ίδιας. Οι πρώτες νίκες, ως συνήθως, προκάλεσαν ρίγη συγκίνησης και παραμόρφωσαν την κατάσταση. Ακόμη χειρότερα έκρυψαν τη σκόνη κάτω από το χαλί. Ήταν, όμως, αναπόδραστο να συμβεί αυτό που βλέπουμε έκτυπα τώρα.

Συνήθως, οι ομάδες χτίζονται το καλοκαίρι κι όχι τον χειμώνα. Από την άλλη, όμως, αν κινδυνεύεις με ολική καθίζηση σού αρκούν και κάποια πρόχειρα υποστυλώματα.

Η ΑΕΚ βρίσκεται 12 ολόκληρους βαθμούς μακριά από την κορυφή του πρωταθλήματος και εκτός νυμφώνος στην Ευρώπη. Ακόμη χειρότερα: δεν δείχνει σημάδια ανάκαμψης. Οι κακές γλώσσες λένε πως τα αποδυτήρια είναι πεδίο βολής. Κάποιοι παίκτες έχουν σηκώσει δικό τους μπαϊράκι και κάποιοι είδαν ήδη την πόρτα της εξόδου με την κατηγορία ότι αδιαφορούν (μήπως ζητούν περισσότερα χρήματα;).

Ο Ουζουνίδης χάνει το έλεγχο και για να κρατήσει τα δικά του μπόσικα συμφωνεί δημόσια με τα πατροπαράδοτα μπουκαρίσματα του Μελισσανίδη στην προπόνηση. Μόνο που οι εποχές όπου ο πρόεδρος τα έχωνε στους παίκτες κι εκείνοι κάθονταν… κλαρίνο έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί. Ο εκφοβισμός δεν ανήκει στα επιτυχημένα αγωνιστικά συστήματα του ποδοσφαίρου.

Μετά τα επεισόδια με τον Άγιαξ, η βαριά τιμωρία κρέμεται, πλέον, ωσάν δαμόκλειος σπάθη πάνω από το κεφάλι του κλαμπ. Ο αποκεφαλισμός θα πρέπει να θεωρείται βέβαιος. Photo: SOOC.

Ο «Τίγρης» θα έπρεπε να σκεφτεί την επόμενη ημέρα με διαφορετικό πρίσμα από ό,τι το έκανε. Όμως, ο λύκος δύσκολα πετάει τη δορά του. Ο Μελισσανίδης είναι άνθρωπος της πιάτσας, μετράει κάθε κίνηση, ξέρει τι τον περιμένει. Έχει, όμως, κι ένα χούι: δεν θα σπρώξει ποτέ χρήματα ζητώντας το αγωνιστικό υπερκέρδος. Μπορεί να του φτάνει το δικό του. Τα αποτελέσματα είναι οφθαλμοφανή: άφησε την ομάδα του ακάλυπτη τη στιγμή που είχε ανέβει επίπεδο.

Τα επεισόδια στο παιχνίδι με τον Άγιαξ είναι αυτό που λέμε «όπου φτωχός και η μοίρα του». Η βαριά τιμωρία κρέμεται, πλέον, ωσάν δαμόκλειος σπάθη πάνω από το κεφάλι του κλαμπ. Ο αποκεφαλισμός θα πρέπει να θεωρείται βέβαιος. Φαίνεται πως ενός κακού πολλά μύρια έπονται και η χρονιά δεν βρίσκεται καν στη μέση της.

Αν μπορεί να αλλάξει το «χαρτί»; Συνήθως, οι ομάδες χτίζονται το καλοκαίρι κι όχι τον χειμώνα. Από την άλλη, όμως, αν κινδυνεύεις με ολική καθίζηση σού αρκούν και κάποια πρόχειρα υποστυλώματα. Ναι, η ανάγκη για μεταγραφές ουσίας είναι αδήριτη αυτή τη στιγμή στην Ένωση. Θα έλεγε κανείς πως χρειάζεται κι ένα σοκ για να συνέλθει, μόνο που αυτό ήρθε κατά κύματα.

Τι άλλο χειρότερο μπορεί να της συμβεί; Στην παρούσα φάση το πρώτιστο είναι να σωθεί η παρτίδα με τις λιγότερες δυνατές απώλειες. Να μην πέσει το λίπασμα σε ξερότοπο.

 

Διαβάστε ακόμα: Όσα μας έμαθε ο Μίμης Παπαϊωάννου.

 

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή
Γιάννης Παλιούρης Τι βλέπουμε στη Γαλλία; Την Ευρώπη να αυτοκαταστρέφεται επειδή δεν είναι πια ανταγωνιστική 

Οι ταραχές που σημειώνονται στο Παρίσι είναι πιθανότατα οι χειρότερες που έχουν ξεσπάσει από το 1968. Φανερώνουν όμως και τη βαθιά άγνοια του μέσου Ευρωπαίου για τις πραγματικές αιτίες που έχουν οδηγήσει στην υποβάθμιση του επίπεδου διαβίωσής του.

02.12.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιάννης Παλιούρης Αν είσαι καθαρίστρια της πέμπτης Δημοτικού… 

Η πεποίθηση ότι η Δικαιοσύνη παράγει Δίκαιο για όλους αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο πάνω στον οποίο έχουν οικοδομηθεί οι Δυτικές κοινωνίες. Πρόκειται για τη βασικότερη παραδοχή του κοινωνικού συμβολαίου των κοινωνιών μας και σε περίπτωση που ο λίθος αυτός παρουσιάζει ρηγματώσεις, ολόκληρο το οικοδόμημα τίθεται εν κινδύνω.

23.11.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Δημήτρης Ποτηρόπουλος Γιατί στην Ελλάδα δεν έχουμε σπουδαία σύγχρονη αρχιτεκτονική; 

«Architectura non grata» θα μπορούσε να αναβοσβήνει μια επιγραφή στη νοητή πύλη της χώρας μας. Πράγματι, το κράτος αγνοεί επιδεικτικά τη χρησιμότητα της δημόσιας όσο και της ιδιωτικής αρχιτεκτονικής. Όμως, καμία νομοθετική ρύθμιση δεν πρόκειται να εξωραΐσει το δομημένο περιβάλλον της χώρας μας όσο δεν το επιδιώκει η ίδια η κοινωνία. Γράφει ο βραβευμένος αρχιτέκτων, Δημήτρης Ποτηρόπουλος.

13.11.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Κίμων Φραγκάκης Χρήστος Ροζάκης: «Η Συμφωνία για το Μακεδονικό είναι μια δίκαιη λύση, ένας έντιμος συμβιβασμός» 

Ο πρώην αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και νυν Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου του ΥΠΕΞ μιλάει στον Κίμωνα Φραγκάκη. Για τις αγκυλώσεις μας στα εθνικά θέματα, για τα κτυπήματα κάτω από τη ζώνη που δέχτηκε ως μέλος της πρώτης κυβέρνησης Σημίτη, για το αστικό κεκτημένο της χώρας μας που ανήκει αδιαπραγμάτευτα στη Δύση.

13.12.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro