Ευρώπη πάση θυσία;

Ναι, η Ευρώπη χρειάζεται θυσίες. Και τις καλωσορίζουμε μία προς μία, αν θέλουμε να πάψουμε να μεμψιμοιρούμε και να τραβήξουμε μπροστά. Οι γείτονες μας δεν περιμένουν, γράφει ο Φώτης Κοκοτός.

 
Photo Credit: Nigel Blake/flickr

Που καταντήσαμε, να κάνει κύκλους πάνω από την Ευρώπη για προσγείωση η ΠΓΔΜ, κι εμείς να βαράμε υποχώρηση με τα νταούλια… Photo Credit: Nigel Blake/flickr

Όταν με ρωτούν «Ευρώπη πάση θυσία;», μου έρχεται στο νου μια άλλη ερώτηση, ως απάντηση: «Τι πρέπει να θυσιάσω, ώστε να πέσω στο επίπεδο της Ευρώπης;». Διότι, προφανώς, όταν μιλάμε για θυσίες, μιλάμε για κάτι που έχουμε περισσότερο από τους άλλους, κι όχι για κάτι που μας λείπει. Κάτι που μας κάνει ανώτερους από τους Ευρωπαίους, και το οποίο θα πρέπει να το χάσουμε. Μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως η Ευρώπη περιλαμβάνει τις πιο ευημερούσες κοινωνίες, με τους καλύτερους δείκτες δημοκρατικότητας, δικαιοσύνης, πρόνοιας, ασφάλειας, ανταγωνιστικότητας κι ελευθερίας.

Καθώς η Ελλάδα είναι κοντά στον πάτο της Ευρώπης σε όλες αυτές τις κατατάξεις, θα νομίζατε πως δεν υπάρχουν δα και πολλά να «θυσιάσουμε». Θα κάνατε λάθος, όμως. Πρώτα, θα πρέπει να θυσιάσουμε το παγκόσμιο ρεκόρ αναλογίας συνταξιούχων προς ασφαλισμένους στα ταμεία. Θα αναγκαστούμε να διπλασιάσουμε τους εργαζόμενους (τουλάχιστον), απορροφώντας όλους τους ανέργους, αλλά και όλους τους υγιείς κάτω των 67 που τώρα λαμβάνουν κάποια σύνταξη.

Θα χρειαστεί να θυσιάσουμε, σε μεγάλο βαθμό, την εθνική μας υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια, και να μην καταναλώνουμε πλέον ιταλικό καφέ, αργεντινά λεμόνια και κορεάτικα τηλέφωνα.

Μπορεί να σας φαίνεται ριζοσπαστικό και ρηξικέλευθο, αλλά αυτή είναι μια απαραίτητη θυσία: να δουλέψουμε, ως λαός, για να βγούμε από το τέλμα. Επίσης, θα χρειαστεί να θυσιάσουμε, σε μεγάλο βαθμό, την εθνική μας υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια, και να μην καταναλώνουμε πλέον ιταλικό καφέ, αργεντινά λεμόνια και κορεάτικα τηλέφωνα. Θα αναγκαστούμε να ζήσουμε με ελληνικά φασόλια για τη φασολάδα. Ακόμη και τα επαναστατικά γερμανικά αυτοκίνητα των βουλευτών μας θα χρειαστεί να θυσιάσουμε στο βωμό της Ευρώπης.

Θα αναγκαστούμε να παράγουμε αυτά που καταναλώνουμε, ή –εναλλακτικά– να εξάγουμε περισσότερα απ’ όσα εισάγουμε. Τέλος, μια ύστατη θυσία μας θα είναι η εξευτελιστική εξυπηρέτηση των αλλοδαπών τουριστών που θα έρθουν στον τόπο μας να ασκήσουν τις συνήθειές τους, όπως να λιάζονται σε ξαπλώστρες, να παίζουν γκολφ, να μεθάνε, να ψωνίζονται, αλλά και να ψωνίζουν (τα ελληνικά προϊόντα που θα έχουμε αναγκαστεί να παράγουμε). Γι’ αυτούς τους ξένους θα δουλεύουν τα ανακαινισμένα αεροδρόμια, λιμάνια, και τρένα που θα έχουμε θυσιάσει στο βωμό των ευρωπαϊκών επενδύσεων.

Φυσικά, στο αμείλικτο ερώτημα «Ευρώπη πάση θυσία;», μπορεί και να απαντήσετε αρνητικά. Μπορεί να μη θέλετε να δουλέψετε, να παράγετε ή να εξυπηρετήσετε κάποιον ξένο. Μπορεί να θέλετε απλώς μια σύνταξη, την οποία θα σας πληρώνουν οι εργαζόμενοι των €500. Καθώς θα φεύγετε από την Ευρώπη, στην περιστρεφόμενη πόρτα θα δείτε να μπαίνουν εκείνοι που αποκαλούμε Σκοπιανούς, κι όλος ο κόσμος ξέρει ως Macedonians. Κι αν θελήσουμε να ξαναμπούμε στην Ευρώπη, κάποτε, θα είναι κόντρα στο δικό τους βέτο. Φυσικά, τους θέλω στην Ευρώπη τους ανθρώπους, αλλά προτιμώ να είμαστε κι εμείς εκεί. Δεν ξέρω για εσάς…

 

Διαβάστε ακόμα: Ο Καζαντζίδης, η εθνική μιζέρια μας και οι ακλόνητες μυθολογίες μας.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή
Γιώργος Κωνσταντινίδης Ο Πάουλο Κοέλιο και το ευπώλητο της νούλας 

Τα βιβλία του είναι πασίγνωστα κι ας μην τα διαβάζουν οι φανατικοί αναγνώστες του ως το τέλος. Οι ρήσεις του σκορπούν γέλωτα στα social media. Ο Κοέλιο είναι ο σύγχρονος γκουρού του τίποτα. Γράφει ο Γιώργος Κωνσταντινίδης.

14.08.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιώργος Κωνσταντινίδης Oι 13 φυλές των «influencers»: η τρελή πανίδα που ζει ανάμεσά μας 

Τους συναντάς παντού στα social media. Δεν γίνεται να τους μπερδέψεις. Το καθημερινό του μεροκάματο είναι να «πουλάνε» την εικόνα τους. Υπογράφει, με άκρως politically incorrect διάθεση, ο Γιώργος Κωνσταντινίδης.

06.09.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιώργος Κωνσταντινίδης Τρέξτε, χωριανοί 

Τους βλέπεις να τρέχουν πάνω-κάτω. Να μετέχουν σε αγώνες, να ιδροκοπούν. Πού πηγαίνουν όλοι αυτοί οι wannabe αθλητές; Όχι άλλο τρέξιμο, φτάνει. Γράφει ο Γιώργος Κωνσταντινίδης.

20.08.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Guest / Άποψη Μια ραψωδία για τον Χατζηπαναγή 

Ο δημοσιογράφος Πέτρος Δεμερτζής γράφει με πάθος για τον αγαπημένο του Ηρακλή, αλλά κυρίως για τον αξεπέραστο «Νουρέγιεφ» των ελληνικών γηπέδων.

15.09.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro