Η Αρχαιολογία του Μοντέρνου, στη σκιά μιας λουτρόπολης

Ο Νίκος Βατόπουλος περιηγείται στα ερείπια των πάλαι ποτέ ένδοξων ξενοδοχείων στα Καμένα Βούρλα. Που ασκούν μια αλλόκοτη γοητεία αλλά εγείρουν και ένα ζήτημα.

 
21801445511_43a2a40a13_k-1190

Η είσοδος του ξενοδοχείου «Ράδιον» είναι ορθάνοιχτη και προσκαλεί κάθε ενδιαφερόμενο στο ερειπωμένο και λεηλατημένο εσωτερικό.

Οδηγήθηκα στην είσοδο του ερειπωμένου ξενοδοχείου «Ράδιον», αφού είχα διασχίσει το μεγάλο πάρκο που θυμόμουν από παλιά. Καθώς βάδιζα στο υγρό χώμα, συνειδητοποιούσα ότι κάποιες σκόρπιες αναμνήσεις μου είναι τώρα κομμάτι όσων διαβάζω σε λήμματα και άρθρα για τα Καμένα Βούρλα, όταν οι μεσοαστοί πήγαιναν στη λουτρόπολη της Φθιώτιδας για λουτρά, ξεκούραση, χαρτάκι και βόλτες ανάμεσα στο βουνό και τη θάλασσα.

Kamena Vourla Radion Hotel 60s

Περασμένα μεγαλεία στο Καμμένα Βούρλα: Όταν το ξενοδοχείο λειτουργούσε.

Το «Ράδιον» το θυμάμαι με αυτό το χλωμό κίτρινο χρώμα μέσα στο πάρκο στη σκιά του όρους Κνημίδα, ένα στενόμακρο μεγάλο κτίριο χτισμένο στα τέλη της δεκαετίας του 1930 με εκείνο το μοντέρνο ύφος που ενέπνεε κάποτε πολύ. Και τότε το έβλεπα από το διπλανό ξενοδοχείο «Γαλήνη» (που ήταν πολύ νεότερο). Και τώρα, πάλι από τη «Γαλήνη» (εντελώς αναμορφωμένη πλέον), όπου ήταν η βάση μας για την περιοδεία του «Διαζώματος» στη Στερεά Ελλάδα.

21605180789_fe3616ea31_k-1190

Το ξενοδοχείο «Ράδιον» στα Καμένα Βούρλα χτίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1930 σε ιδανική θέση ανάμεσα στο βουνό και τη θάλασσα.

Το είχα βάλει στο πρόγραμμα να πάω μια μέρα πολύ πρωί, ώστε να προλάβω να δω από κοντά το «Ράδιον» και να το φωτογραφίσω. Με συγκινούσε, με συνάρπαζε και με τάραζε που το αντίκριζα τώρα ως ερειπιώνα, σαν ένα κουφάρι, σαν κήτος ή άδειο σακί. Έμοιαζε με το μεγάλο κορμό ενός δέντρου που πλάγιαζε κομμένος πάνω στη γη και μου έδινε – καθώς πλησίαζα – ένα κάδρο προοπτικής προς το παλιό ξενοδοχείο.

Το «Ράδιον» έχει αυτήν τη μοναδική ατμόσφαιρα του παλιού που νόμιζε πως θα μείνει για πάντα νέο και επιπλέον είναι αυτή η καταπληκτική γειτνίαση βουνού και θάλασσας, ενώ ενδιάμεσα μέσα στην οργιάζουσα φύση αναφύονται οι συνειρμοί μιας αστικής ζωής που έχει κυλήσει πια στη λήθη.

21604077158_00aa04e513_k-1190

Το εντυπωσιακό αρ ντεκό κλιμακοστάσιο στο προπολεμικό ξενοδοχείο «Ράδιον» στα Καμένα Βούρλα.

Όταν πέρασα μέσα, ένιωσα κομμάτι μιας ιεροτελεστίας, λίγο σαν τυμβωρύχος ή αρχαιολόγος της ενταφιασμένης αισιοδοξίας των μοντέρνων εκείνων καιρών. Εύκολα μπορούσε κάποιος να φανταστεί κομψές γυναίκες να κατεβαίνουν την εντυπωσιακή σκάλα.

Έτσι, όταν έφτασα πια στο κατώφλι του «Ράδιον», ένιωσα δισταγμό να διαβώ το διαλυμένο κατώφλι με τις σπασμένες πλάκες και να μπω στο σκοτεινό λαγούμι του μέσα από το οποίο ερχόταν κοφτερή και πνιχτή η παγερή μυρωδιά της υγρασίας και της ερημιάς. Όταν όμως πέρασα μέσα, ένιωσα κομμάτι μιας ιεροτελεστίας, λίγο σαν τυμβωρύχος ή αρχαιολόγος της ενταφιασμένης αισιοδοξίας των μοντέρνων εκείνων καιρών. Εύκολα μπορούσε κάποιος να φανταστεί τη ρεσεψιόν ή την τραπεζαρία και μαζί κομψές γυναίκες να κατεβαίνουν την εντυπωσιακή σκάλα.

21605468399_5fe8105e7d_k-1190

Η φουτουριστική γραμμή του «Astir» ανακαλεί τις κλασικές γραμμές του μοντερνισμού από τα μέσα του 20ού αιώνα.

Όταν περπάτησα περιμετρικά το κτίριο, είδα πόσο μεγάλο είναι. Ο αρχιτέκτων Μανώλης Οικονόμου, ο οποίος είχε κάνει μία πλήρη αυτοψία το 2010 για το www.greekarchitects.gr, αναφέρει πως είχε 78 δωμάτια σε δύο πτέρυγες και τρεις ορόφους. Στη στέγη είδα σε ένα σημείο να έχει φυτρώσει ένα πεύκο, σε άλλο σημείο, μια συκιά.

Οι ρίζες τους αυλάκωναν το σκυρόδεμα, το χωνεμένο πια στη μυρωδιά του τόπου από τη δεκαετία του ΄30. Μπροστά, προς τη θάλασσα, η ημικυκλική, αρ ντεκό απόληξη, η οποία κάνει το ξενοδοχείο να μοιάζει με πύργο, κοιτάει πια ένα παρακμιακό λούνα παρκ, εκεί που παλιά ήταν κήποι, όπως μαρτυρούν οι καρτ ποστάλ εποχής.

21801931881_dd87a45033_k-1190

Η πίσω όψη, με θέα το βουνό, του «Ράδιον», είναι ένα κλασικό δείγμα της μοντέρνας γραμμής του ΄30. Έργο του αρχιτέκτονα Γεράσιμου Μολφέση.

Πίσω από το «Ράδιον», στο βουνό κοντά, είναι το μικρό «Θρόνιον», σε αντίστοιχη κατάσταση, και τα δύο έργα του αρχιτέκτονα Γεράσιμου Μολφέση, όπως και το θεαματικά αρ ντεκό υδροθεραπευτήριο «Ασκληπιός», και αυτό ερείπιο.

Το «Ράδιον» είναι κλειστό από το 1989. Είναι πλέον διατηρητέο, αλλά χρειάζεται ένα σοβαρό πλάνο ανασυγκρότησης της πόλης ως προορισμού για να βρεθεί επενδυτής στο μέλλον. Λίγο πιο κάτω, κοντά στη «Γαλήνη», είδα ένα άλλο ξενοδοχείο-κουφάρι, χτισμένο στη δεκαετία του 1960. Είναι το ξενοδοχείο «Astir», με ωραία φουτουριστική γραμμή και ατόφιες μαρκίζες. Μου θύμισε τα ξενοδοχεία της Γλυφάδας από εκείνη την εποχή, και το είδα και αυτό σαν ένα λείψανο ενός μοντερνισμού που κάποτε είχε πιστέψει ότι δεν θα θάμπωνε ποτέ.

21605413799_507056ef03_k-1190

Η είσοδος του εγκαταλειμμένου ξενοδοχείου «Astir» (ένα άλλο ξενοδοχείο-κουφάρι) στα Καμένα Βούρλα έχει αύρα αθηναϊκής Ριβιέρας.

 

Διαβάστε ακόμα, με την υπογραφή του Νίκου Βατόπουλου: Tο προκάτ «Ελ. Βενιζέλος» θα αντέξει στο χρόνο; 

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή του μήνα
Γιάννης Παλιούρης Όταν στην Ελλάδα «πέθανε» και ο σεβασμός για το θύμα 

Το ποταπό «κατσάδιασμα» του Καμμένου στα θύματα της τραγωδίας και τα «δεν είμαι εγώ υπεύθυνος» κατά την επίσκεψή του στα καμένα της Ανατολικής Αττικής ήταν κάτι που δεν είχε φανταστεί ούτε ο πιο διεστραμμένος οπαδός του.

27.07.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιάννης Παλιούρης Ασύμμετρες απειλές και στάχτη στα μάτια 

Όχι δεν ήταν οι φλόγες που σκότωσαν 81 (;) ανθρώπους. Αυτές τους έκαψαν. Ο θάνατος τους είχε προετοιμαστεί πολλά χρόνια πριν. Πριν καν γεννηθούν τα παιδιά που κάηκαν στην αγκαλιά της μάνας τους. Και θα συνεχίζεται με παιδιά που ακόμα δεν έχουν γεννηθεί, όσο ως κοινωνία προτιμάμε να ρίχνουμε στάχτη στα μάτια μας.

25.07.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Σακελλάρης Σκουμπουρδής Είναι η Νέα Μεταπολίτευση, (προνεωτερικέ) stupid! 

Η τραγωδία μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε σκληρότερα ότι κατακτήσαμε Νέο Πάτο και ο επόμενος κοντεύει. Η ήσσων προσπάθεια πρυτανεύει, η αριστεία ως ρετσινιά εξαερώνεται, η αναξιοκρατία θριαμβεύει. Γράφει ο Σακελλάρης Σκουμπουρδής.

30.07.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιάννης Παλιούρης Νίκος Τόσκας, μια περαστική πολιτική προσωπικότητα 

Ο υπουργικός βίος του «στρατηγού»
, από το μεγαλοφυές password 123456 στον υπολογιστή του ως την παλαιοκομματικού τύπου παραίτηση του έντεκα ημέρες μετά την εθνική τραγωδία, χωρίς καμία ουσιαστική ανάληψη ευθύνης.

05.08.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro