Μπαρμπαγιώργος, Χατζηαβάτης και Καραγκιόζης επί της (πολιτικής) σκηνής

Η σημερινή κυβέρνηση αντιμετωπίζει τους υπευθύνους των προηγούμενων φάσεων της ανώμαλης προσγείωσης της ελληνικής Οικονομίας με αναγωγή σε φιγούρες του Θεάτρου Σκιών.

 
cover-papagiannidis

Η τόσο υπερήφανα προβαλλόμενη επιδεξιότητα/πονηριά της “δημιουργικής ασάφειας”, ακόμη περισσότερο η αγαρμποσύνη του βαρουφάκειου εγκωμιασμού Σόιμπλε, εμάς κάπου εκεί στον ιδιότυπο εθνικό μας ήρωα μάς παραπέμπει.

Εγκαλείται η εποχή ΓΑΠ/Παπακ λίγο-πολύ ως πρακτική Μπάρμπα Γιώργου. Δηλαδή ως επιμονή στο “φαίνεσθαι”, στην ευπρεπή παρουσία στα διεθνή fora – κάτω από την οποία παρουσία κρυβόταν αρκετή ενδοτικότητα, αν μη μια διάσταση λεβεντομαλακίας. Για το ίδιο, ουσιαστικά, πάει κάποιες στιγμές να κατηγορηθεί και μέρος της πρακτικής Σαμαρά/Στουρνάρα σε ορισμένες φάσεις της (ας πούμε, όταν γινόταν προσπάθεια να φανούμε σωστά διαπραγματευόμενοι – διεκδίκηση λύσης στο Παρίσι – ενώ ουσιαστικά το πουλάκι είχε πετάξει).

Η αλήθεια είναι πως δεν πολυελέγξαμε αν υπάρχει πλειοψηφία μαύρων ματιών (αυτή είναι η ετυμολογία του Καρά-γκιόζ) στην Κυβέρνησή μας.

Άλλες πάλι περίοδοι της συγκυβέρνησης – ας το πούμε κωδικά “φάση Σαμαρά/Βενιζέλου” – εγκαλούνταν για Χατζηαβατισμό. Δηλαδή για πρακτικές του πιο καλού του μαθητή, με προσπάθεια να πιάσουμε την καλή απέναντι στον Πασά, αν μη τους ζαπτιέδες του, με στάση που φέρνει αρκετά σε δουλοπρέπεια. Αυτή η προσέγγιση δείχνει μια εσωτερική ροπή προς την υποτίμηση του απέναντι, ο οποίος αυτήν τη στιγμή προέκυψε χαμένος στις κάλπες (οπότε η υποτίμηση δεν είναι δα και τόσο δύσκολη υπόθεση).

Πού το πρόβλημα; Στο ότι όσοι έτσι βολεύονται με τους χαρακτηρισμούς, αυτοί μάλλον δεν βλέπουν ότι επιφυλάσσουν στον εαυτό τους – δηλαδή σε πρακτικές της τωρινής περιόδου – το ρόλο του φερώνυμου κεντρικού ήρωα του θεάτρου σκιών: του Καραγκιόζη. Η αλήθεια είναι πως δεν πολυελέγξαμε αν υπάρχει πλειοψηφία μαύρων ματιών (αυτή είναι η ετυμολογία του Καρά-γκιόζ) στην Κυβέρνησή μας.

Πάντως, η τόσο υπερήφανα προβαλλόμενη επιδεξιότητα/πονηριά της “δημιουργικής ασάφειας”, ακόμη περισσότερο η αγαρμποσύνη του βαρουφάκειου εγκωμιασμού Σόιμπλε (καθ’ υπόδειξιν Άσμουσεν), εμάς κάπου εκεί στον ιδιότυπο εθνικό μας ήρωα μάς παραπέμπει.

 

 Διαβάστε ακόμα: Αντιγερμανισμός και εθνική ανοησία.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή
Γιώργος Κωνσταντινίδης Το DNA είναι κοινό στο 99,9% των ανθρώπων. Οπότε, τι σημαίνει «Λευκός»; 

Για να μη νομίζουμε οι Έλληνες ότι είμαστε οι πρόγονοι των... Αγγλοσαξόνων: H έννοια της «ανώτερης Λευκής Φυλής» κι ο ρατσισμός που συνεπάγεται απέναντι σε «Σκούρους» είναι μια θολή κατασκευή του 19ου αι. Όχι μόνο δεν έχει κανένα βιολογικό υπόβαθρο αλλά και το περιεχόμενό της διαμορφώθηκε ανάλογα με τις εκάστοτε πολιτικές ανάγκες.

27.02.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιώργος Κωνσταντινίδης Εγώ, η Marie Kondo, το συγύρισμα κι o καπιταλισμός 

Ο εργένης Γιώργος Κωνσταντινίδης άλλαξε τη ζωή του εξαιτίας της Ιαπωνέζας σταρ του Netflix που αμολάει συμβουλές για να έχουμε τα σπίτια μας τακτοποιημένα. Ποιος ο λόγος; Πόσο τέλειοι πρέπει να δείχνουμε τελικά;

18.03.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Σακελλάρης Σκουμπουρδής Ας αφήσουμε ήσυχο τον Εθνικό Ποιητή 

Εσχάτως, ο Διονύσης Σαββόπουλος δέχθηκε «τζούφιες» επιθέσεις από τα αριστερά και τα δεξιά. Ο Σακελλάρης Σκουμπουρδής γράφει γιατί δεν μπορεί να την αγγίξει καμία επιδερμική κριτική.

06.03.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιώργος Κωνσταντινίδης Καλά τα λέει ο Ζίζεκ: «Μην απομυθοποιείτε το αιδοίο» 

Οι νεοφεμινίστριες θέλουν να δούμε το γυναικείο όργανο ως ένα απλό μέρος του γυναικείου σώματος, χωρίς μυστήριο και φετιχισμό. Υποσκάπτοντας όμως την ιδέα του εξιδανικευμένου αιδοίου, εξοντώνουμε εκ θεμελίων τον ερωτισμό. Ο κόσμος μετατρέπεται σε μια πεζή πραγματικότητα όπου πόθος δεν υπάρχει.

25.02.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top Andro