«Κεντροαριστερά» τέλος

Η αναγωγή της «κεντροαριστεράς» σε κεντρικό αφήγημα, σε μία κοινωνία που έχει ριζοσπαστικοποιηθεί, ήταν άστοχη όσο και θνησιγενής. Στα τρία χρόνια που πέρασαν δεν κατάφερε να αποκτήσει ούτε καν αξιοπρεπές λήμμα στη wikipedia. Και η εκλογή Μητσοτάκη όχι μόνο δεν θα τη βοηθήσει, αλλά πιθανότατα θα την τερματίσει.

 
1α

Χαριτολογώντας, μπορούμε να πούμε πως ήταν ένα εύρημα του Νίκου Μπίστη, για να ονοματίσει τις “πρωτοβουλίες” που σκάρωνε με τον Βαγγέλη Βενιζέλο.

Ο όρος «κεντροαριστερά» ήταν ένα εύρημα, μιντιακό και πολιτικό, χωρίς σαφές αντίκρυσμα. Χαριτολογώντας, μπορούμε να πούμε πως ήταν ένα εύρημα του Νίκου Μπίστη, για να ονοματίσει τις “πρωτοβουλίες” που σκάρωνε με τον Βαγγέλη Βενιζέλο. Πρωτοβουλίες που λίγο μπορούσαν να διαχωριστούν πολιτικά από τον «κοινωνικό φιλελευθερισμό» του Αντώνη Σαμαρά, αν εξαιρέσει κάποιος τα πρόσωπα και την προέλευσή τους. Ίσως να είχε αναφερθεί κάποτε στον όρο και ο Κώστας Σημίτης, όταν θέλησε να προσελκύσει κεντροδεξιούς στο ΠΑΣΟΚ, για να απενοχοποιήσει το εγχείρημα. Ουδέποτε το έκανε κυρίαρχο όμως. Με σοσιαλδημοκρατία κατέβηκε στις εκλογές.

Η αναγωγή της «κεντροαριστεράς» σε κεντρικό αφήγημα, σε μία κοινωνία που έχει ριζοσπαστικοποιηθεί, ήταν άστοχη όσο και θνησιγενής. Στα τρία χρόνια που πέρασαν δεν κατάφερε να αποκτήσει διακύβευμα, ιδεολογικό κορμό, πολιτικό πρόσημο ή κατεύθυνση· ούτε καν αξιοπρεπές λήμμα στη wikipedia. Δεν μπορεί να οριστεί. Παρέμεινε ένας χυλός, προκειμένου να συνυπάρξουν οι κεντροδεξιοί που ντρέπονταν τη δεξιά του Αντώνη Σαμαρά, με τους δεξιόστροφους και τους (με κάθε θυσία και κάθε κυβέρνηση) κυβερνητικούς του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ, κάτω από ένα θολό αφήγημα περί σταθερότητας και ευρωπαϊσμού που (ορθώς) σήμαινε λίγα για τον χειμαζόμενο πολίτη, αφού δεν σχημάτισε ποτέ πρόταση, ενώ παράλληλα εγκατέλειψε τη σοσιαλδημοκρατία, τα δικαιώματα και τον πολίτη.

Αυτή η «κεντροαριστερά» δεν είχε ούτε μία νίκη ούτε μία καλή καταγραφή δυνάμεων, από τις εθνικές εκλογές του 2012 που πρωτοεμφανίστηκε μέχρι το δημοψήφισμα του 2015 και τις ακόλουθες εθνικές εκλογές, αυτές που έγιναν με τις τράπεζες κλειστές και την άγρια φορολόγηση σε απόσταση αναπνοής. Η δε ύβρις, ο σηκωμένος δείκτης στο χέρι μέρους όσων καταψηφίζονταν σε κάθε αναμέτρηση, έκανε τα πράγματα χειρότερα, δημιουργώντας ακόμα μεγαλύτερη απόσταση από τον ψηφοφόρο που έκανε τον απλό συλλογισμό: «Και με έχει προδώσει ο πολιτικός κόσμος και δεν έχει πρόταση και με μαλώνει;»

Λίγοι αμετανόητοι θα επιχειρήσουν για μία ακόμη φορά, βρίσκοντας πρόσωπα «κοινής αποδοχής» που θα τα μαστιγώνουν με την αρθρογραφία τους στα ΜΜΕ, αλλά ο εκάστοτε Αστραχάν δεν θα μετατρέπεται σε καθαρόαιμο. Μόνο θα μελανιάζει.

Η εκλογή Μητσοτάκη στη Νέα Δημοκρατία πιθανότατα δεν θα τους βοηθήσει, αλλά αντιθέτως θα βάλει ένα τέλος σε κάθε τέτοια προσπάθεια. Η χώρα έχει πάλι κεντροδεξιά και όσοι επιθυμούν να την ψηφίσουν θα το κάνουν ψηφίζοντας τη Νέα Δημοκρατία. Ό,τι κι αν πουν οι εκτός του χώρου για τον Άδωνι ή όποιον άλλον. Η κεντροδεξιά, αντιθέτα από την κεντροαριστερά, υφίσταται εδώ και δεκαετίες και ψηφίζεται, ακόμα και με το “Δίκτυο 21” στο τιμόνι της. Πόσω μάλλον υπό έναν αληθινό μετριοπαθή.

H κεντροδεξιά έχει το δικό της πολιτικό λόγο, έχει τις δικές της γκρίζες περιοχές, στις οποίες ο κ. Μητσοτάκης θα θριαμβεύσει προβάλλοντας ένα φρέσκο αφήγημα που θα συνοδεύσει το φρέσκο πρόσωπο, έχει ψηφοφόρους. Η κεντροδεξιά κάτω από μια προβιά κεντροαριστεράς δεν περπάτησε και δεν θα περπατήσει, ειδικά τώρα.

Αντίθετα με την κεντροαριστερά, η σοσιαλδημοκρατία, απέναντι σε μία κυβερνώσα αριστερά που δεν ξέρει πού πατάει και πού βρίσκεται, έχει πεδίο διεκδίκησης, έχει ρόλο, ιδέες, εμπειρία και διακύβευμα.

Μετά τις πρωτοβουλίες του Ευάγγελου Βενιζέλου & co, το επόμενο θύμα της εκλογής Μητσοτάκη στη ΝΔ θα είναι Το Ποτάμι. Ο μεταρρυθμιστικός τους λόγος θα υπάρξει μόνο ως μία καλή προσθήκη στη ΝΔ, είτε κατέβουν μαζί στις επόμενες εθνικές εκλογές είτε όχι. Αν κατέβει μόνο του σε πολωμένο κλίμα, κινδυνεύει να έχει την τύχη της Δράσης προ Σκυλακάκη (η μετά-Σκυλακάκη ενσωματώθηκε ήδη, μερικές ώρες μετά το αποτέλεσμα, σαν έτοιμη από καιρό). Μόνη του ελπίδα αυθυπαρξίας, η ΝΔ του κ. Μητσοτάκη να καταλήξει «μία από τα ίδια».

Η σοσιαλδημοκρατία, όμως, απέναντι σε μία κυβερνώσα αριστερά που δεν ξέρει πού πατάει και πού βρίσκεται, έχει πεδίο διεκδίκησης, έχει ρόλο, ιδέες, εμπειρία και διακύβευμα. Αν σταματήσει να ντρέπεται για αυτό που είναι, θα πάψει να είναι «κεντροαριστερά».

Αρκεί να παραδεχτεί λάθη του παρελθόντος, να υποδεχτεί τη σημαντική κληρονομιά που έχει, όπως και τα χαρακτηριστικά αυτής της κληρονομιάς, να διαβάσει και να χωνέψει χωρίς αυτολύπηση την τίμια εμπειρία του 2009-2012 και να απολογηθεί για την οπισθοχώρηση του 2012-2015.

Να μιλήσει από τη βάση του πολιτικού φιλελευθερισμού και της αριστεράς με το δικό της τρόπο, από τη βάση, με τη βάση, για τη βάση. Συμμαχίες και επικολλήσεις κορυφής θα είναι καιροσκοπικές και ψευδεπίγραφες, θα είναι «κεντροαριστερά». Αν θέλει να προσπεράσει τη λύση που θα προσφέρει σε πολλούς η επιλογή Μητσοτάκη στην κάλπη, αν θέλει να βγει μπροστά σε θέματα που αγγίζουν τις αξίες και το όραμα της.

Όσοι συνυπήρξαν με ευκολία (ή σχετική δυσκολία) με τη ΝΔ του κ. Σαμαρά, δεν πρέπει να έχουν κανένα πρόβλημα ακόμα και να ενταχθούν στη ΝΔ του κ. Μητσοτάκη. Μερικοί το έκαναν ήδη, προκειμένου να τον ψηφίσουν, και καλά έπραξαν. Τα κατηγορητήρια που τους απευθύνονται είναι ανιστόρητα, αν όχι υποκριτικά. Στο χώρο του κέντρου πάντα υπήρχαν μετακινήσεις. Όποιος τα κατάφερνε, πλειοψηφούσε και έπαιρνε το γκουβέρνο.

Κάπου διάβασα να γίνεται σύγκριση Μητσοτάκη με Σημίτη. Με το παραπάνω σκεπτικό, δεν τη βρίσκω άδικη. Υπήρξαν αντίστροφες μετακινήσεις όταν ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ. Για τα υπόλοιπα θα πρέπει να περιμένουμε. Η εντύπωση μου είναι πως η ΝΔ, ως μηχανισμός, θα αντισταθεί σθεναρά σε κάθε αλλαγή που θα την απομακρύνει από τον πελατειασμό και τη συντήρηση. Κι εδώ θα προκύψει η ανάγκη για μια ικανή σοσιαλδημοκρατία, στα πρότυπα 2009-2012. Με όραμα, προγραμματικό λόγο, εμπειρία και ολοκληρωμένη πρόταση.

Το πολιτικό σύστημα μοιάζει να ανακτά τους πόλους του. Αν τα καταφέρει, η ανίκανη και εθνολαϊκιστική, συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου θα είναι σύντομα παρελθόν, ενώ στις μεθεπόμενες εκλογές, ίσως να έχει αναγεννηθεί σε ιδέες και πρόσωπα.

Διαβάστε ακόμα: Ποιοι ηττήθηκαν στις εσωκομματικές της ΝΔ.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

blog comments powered by Disqus
Πιο δημοφιλή του μήνα
Σακελλάρης Σκουμπουρδής Η Πολιτική ως Μόδα και οι κορρεκτίλες της 

Από τη μόδα της Μεταπολίτευσης μέχρι τις κορρεκτίλες του σήμερα και το fashion police, ώστε να μην φύγουν τα πρόβατα/οπαδοί από το μαντρί. Αναλύει ο Σακελλάρης Σκουμπουρδής.

15.06.2017

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Guest / Άποψη Ένα κείμενο που θα σε κάνει να χτυπήσεις ξύλο 

Ο Τάσος Καρατάσος δεν φοβάται τον θάνατο, θυμάται τη σχέση του με τον νεκροθάφτη των «πλουσίων» της Αθήνας και αναρωτιέται αν θα τολμήσει ο ΣΥΡΙΖΑ να «περάσει» και κατ´ ουσίαν την εφαρμογή της καύσης των νεκρών.

02.06.2017

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Σακελλάρης Σκουμπουρδής 30 χρόνια «Αθήνα 9,84», Γιάννης Τζαννετάκος 

Ο δημιουργός του πρώτου σταθμού της Ελεύθερης Ραδιοφωνίας μιλάει στον Σακελλάρη Σκουμπουρδή και μας θυμίζει ιστορίες μιας εποχής που το μόνο που χρειαζόσουν ήταν ένα τρανζιστοράκι-με-εφ-εμ.

01.06.2017

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Σακελλάρης Σκουμπουρδής Μόδα (φονέας του στυλ), αυτή η μάστιγα 

Για να ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα: Το στυλ είναι προϊόν ελευθερίας, η μόδα υποδούλωσης. Αναλύει ο Σακελλάρης Σκουμπουρδής.

07.06.2017

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro