«Κεντροαριστερά» τέλος

Η αναγωγή της «κεντροαριστεράς» σε κεντρικό αφήγημα, σε μία κοινωνία που έχει ριζοσπαστικοποιηθεί, ήταν άστοχη όσο και θνησιγενής. Στα τρία χρόνια που πέρασαν δεν κατάφερε να αποκτήσει ούτε καν αξιοπρεπές λήμμα στη wikipedia. Και η εκλογή Μητσοτάκη όχι μόνο δεν θα τη βοηθήσει, αλλά πιθανότατα θα την τερματίσει.

 
1α

Χαριτολογώντας, μπορούμε να πούμε πως ήταν ένα εύρημα του Νίκου Μπίστη, για να ονοματίσει τις “πρωτοβουλίες” που σκάρωνε με τον Βαγγέλη Βενιζέλο.

Ο όρος «κεντροαριστερά» ήταν ένα εύρημα, μιντιακό και πολιτικό, χωρίς σαφές αντίκρυσμα. Χαριτολογώντας, μπορούμε να πούμε πως ήταν ένα εύρημα του Νίκου Μπίστη, για να ονοματίσει τις “πρωτοβουλίες” που σκάρωνε με τον Βαγγέλη Βενιζέλο. Πρωτοβουλίες που λίγο μπορούσαν να διαχωριστούν πολιτικά από τον «κοινωνικό φιλελευθερισμό» του Αντώνη Σαμαρά, αν εξαιρέσει κάποιος τα πρόσωπα και την προέλευσή τους. Ίσως να είχε αναφερθεί κάποτε στον όρο και ο Κώστας Σημίτης, όταν θέλησε να προσελκύσει κεντροδεξιούς στο ΠΑΣΟΚ, για να απενοχοποιήσει το εγχείρημα. Ουδέποτε το έκανε κυρίαρχο όμως. Με σοσιαλδημοκρατία κατέβηκε στις εκλογές.

Η αναγωγή της «κεντροαριστεράς» σε κεντρικό αφήγημα, σε μία κοινωνία που έχει ριζοσπαστικοποιηθεί, ήταν άστοχη όσο και θνησιγενής. Στα τρία χρόνια που πέρασαν δεν κατάφερε να αποκτήσει διακύβευμα, ιδεολογικό κορμό, πολιτικό πρόσημο ή κατεύθυνση· ούτε καν αξιοπρεπές λήμμα στη wikipedia. Δεν μπορεί να οριστεί. Παρέμεινε ένας χυλός, προκειμένου να συνυπάρξουν οι κεντροδεξιοί που ντρέπονταν τη δεξιά του Αντώνη Σαμαρά, με τους δεξιόστροφους και τους (με κάθε θυσία και κάθε κυβέρνηση) κυβερνητικούς του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ, κάτω από ένα θολό αφήγημα περί σταθερότητας και ευρωπαϊσμού που (ορθώς) σήμαινε λίγα για τον χειμαζόμενο πολίτη, αφού δεν σχημάτισε ποτέ πρόταση, ενώ παράλληλα εγκατέλειψε τη σοσιαλδημοκρατία, τα δικαιώματα και τον πολίτη.

Αυτή η «κεντροαριστερά» δεν είχε ούτε μία νίκη ούτε μία καλή καταγραφή δυνάμεων, από τις εθνικές εκλογές του 2012 που πρωτοεμφανίστηκε μέχρι το δημοψήφισμα του 2015 και τις ακόλουθες εθνικές εκλογές, αυτές που έγιναν με τις τράπεζες κλειστές και την άγρια φορολόγηση σε απόσταση αναπνοής. Η δε ύβρις, ο σηκωμένος δείκτης στο χέρι μέρους όσων καταψηφίζονταν σε κάθε αναμέτρηση, έκανε τα πράγματα χειρότερα, δημιουργώντας ακόμα μεγαλύτερη απόσταση από τον ψηφοφόρο που έκανε τον απλό συλλογισμό: «Και με έχει προδώσει ο πολιτικός κόσμος και δεν έχει πρόταση και με μαλώνει;»

Λίγοι αμετανόητοι θα επιχειρήσουν για μία ακόμη φορά, βρίσκοντας πρόσωπα «κοινής αποδοχής» που θα τα μαστιγώνουν με την αρθρογραφία τους στα ΜΜΕ, αλλά ο εκάστοτε Αστραχάν δεν θα μετατρέπεται σε καθαρόαιμο. Μόνο θα μελανιάζει.

Η εκλογή Μητσοτάκη στη Νέα Δημοκρατία πιθανότατα δεν θα τους βοηθήσει, αλλά αντιθέτως θα βάλει ένα τέλος σε κάθε τέτοια προσπάθεια. Η χώρα έχει πάλι κεντροδεξιά και όσοι επιθυμούν να την ψηφίσουν θα το κάνουν ψηφίζοντας τη Νέα Δημοκρατία. Ό,τι κι αν πουν οι εκτός του χώρου για τον Άδωνι ή όποιον άλλον. Η κεντροδεξιά, αντιθέτα από την κεντροαριστερά, υφίσταται εδώ και δεκαετίες και ψηφίζεται, ακόμα και με το “Δίκτυο 21” στο τιμόνι της. Πόσω μάλλον υπό έναν αληθινό μετριοπαθή.

H κεντροδεξιά έχει το δικό της πολιτικό λόγο, έχει τις δικές της γκρίζες περιοχές, στις οποίες ο κ. Μητσοτάκης θα θριαμβεύσει προβάλλοντας ένα φρέσκο αφήγημα που θα συνοδεύσει το φρέσκο πρόσωπο, έχει ψηφοφόρους. Η κεντροδεξιά κάτω από μια προβιά κεντροαριστεράς δεν περπάτησε και δεν θα περπατήσει, ειδικά τώρα.

Αντίθετα με την κεντροαριστερά, η σοσιαλδημοκρατία, απέναντι σε μία κυβερνώσα αριστερά που δεν ξέρει πού πατάει και πού βρίσκεται, έχει πεδίο διεκδίκησης, έχει ρόλο, ιδέες, εμπειρία και διακύβευμα.

Μετά τις πρωτοβουλίες του Ευάγγελου Βενιζέλου & co, το επόμενο θύμα της εκλογής Μητσοτάκη στη ΝΔ θα είναι Το Ποτάμι. Ο μεταρρυθμιστικός τους λόγος θα υπάρξει μόνο ως μία καλή προσθήκη στη ΝΔ, είτε κατέβουν μαζί στις επόμενες εθνικές εκλογές είτε όχι. Αν κατέβει μόνο του σε πολωμένο κλίμα, κινδυνεύει να έχει την τύχη της Δράσης προ Σκυλακάκη (η μετά-Σκυλακάκη ενσωματώθηκε ήδη, μερικές ώρες μετά το αποτέλεσμα, σαν έτοιμη από καιρό). Μόνη του ελπίδα αυθυπαρξίας, η ΝΔ του κ. Μητσοτάκη να καταλήξει «μία από τα ίδια».

Η σοσιαλδημοκρατία, όμως, απέναντι σε μία κυβερνώσα αριστερά που δεν ξέρει πού πατάει και πού βρίσκεται, έχει πεδίο διεκδίκησης, έχει ρόλο, ιδέες, εμπειρία και διακύβευμα. Αν σταματήσει να ντρέπεται για αυτό που είναι, θα πάψει να είναι «κεντροαριστερά».

Αρκεί να παραδεχτεί λάθη του παρελθόντος, να υποδεχτεί τη σημαντική κληρονομιά που έχει, όπως και τα χαρακτηριστικά αυτής της κληρονομιάς, να διαβάσει και να χωνέψει χωρίς αυτολύπηση την τίμια εμπειρία του 2009-2012 και να απολογηθεί για την οπισθοχώρηση του 2012-2015.

Να μιλήσει από τη βάση του πολιτικού φιλελευθερισμού και της αριστεράς με το δικό της τρόπο, από τη βάση, με τη βάση, για τη βάση. Συμμαχίες και επικολλήσεις κορυφής θα είναι καιροσκοπικές και ψευδεπίγραφες, θα είναι «κεντροαριστερά». Αν θέλει να προσπεράσει τη λύση που θα προσφέρει σε πολλούς η επιλογή Μητσοτάκη στην κάλπη, αν θέλει να βγει μπροστά σε θέματα που αγγίζουν τις αξίες και το όραμα της.

Όσοι συνυπήρξαν με ευκολία (ή σχετική δυσκολία) με τη ΝΔ του κ. Σαμαρά, δεν πρέπει να έχουν κανένα πρόβλημα ακόμα και να ενταχθούν στη ΝΔ του κ. Μητσοτάκη. Μερικοί το έκαναν ήδη, προκειμένου να τον ψηφίσουν, και καλά έπραξαν. Τα κατηγορητήρια που τους απευθύνονται είναι ανιστόρητα, αν όχι υποκριτικά. Στο χώρο του κέντρου πάντα υπήρχαν μετακινήσεις. Όποιος τα κατάφερνε, πλειοψηφούσε και έπαιρνε το γκουβέρνο.

Κάπου διάβασα να γίνεται σύγκριση Μητσοτάκη με Σημίτη. Με το παραπάνω σκεπτικό, δεν τη βρίσκω άδικη. Υπήρξαν αντίστροφες μετακινήσεις όταν ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ. Για τα υπόλοιπα θα πρέπει να περιμένουμε. Η εντύπωση μου είναι πως η ΝΔ, ως μηχανισμός, θα αντισταθεί σθεναρά σε κάθε αλλαγή που θα την απομακρύνει από τον πελατειασμό και τη συντήρηση. Κι εδώ θα προκύψει η ανάγκη για μια ικανή σοσιαλδημοκρατία, στα πρότυπα 2009-2012. Με όραμα, προγραμματικό λόγο, εμπειρία και ολοκληρωμένη πρόταση.

Το πολιτικό σύστημα μοιάζει να ανακτά τους πόλους του. Αν τα καταφέρει, η ανίκανη και εθνολαϊκιστική, συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου θα είναι σύντομα παρελθόν, ενώ στις μεθεπόμενες εκλογές, ίσως να έχει αναγεννηθεί σε ιδέες και πρόσωπα.

Διαβάστε ακόμα: Ποιοι ηττήθηκαν στις εσωκομματικές της ΝΔ.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή του μήνα
Andro Team Ο Μπουτάρης δεν είπε ότι «χέστηκε» για τη Γενοκτονία των Ποντίων ούτε διοργάνωσε Gay Pride εχθές 

Τα «πατριωτικά επιχειρήματα» που όπλισαν τα χέρια των τραμπούκων είναι fake news. Διαβάστε -και δείτε- γιατί. 

20.05.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Guest / Άποψη Η χαρά του ΚΠΣΙΝ και ο «μαντάμ σουσουδέ» επαρχιωτισμός μας 

O Πάνος Ρήγας βρέθηκε την Πρωτομαγιά στον «Νιάρχο» με χιλιάδες Αθηναίους, ξάπλωσε στο γρασίδι και χάρηκε τον ήλιο. Όμως, τις επόμενες μέρες διάβασε έκπληκτος απόψεις που κατήγγειλαν με αφόρητο καθωσπρεπισμό ότι δήθεν έγινε βλάχικο πανηγύρι στο σεπτό πάρκο που δεν σέβονται -και δεν αξίζει- στους Νεοέλληνες. Ιδού ο απολαυστικός αντίλογός του.

05.05.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Νίκος Σταθούλης Αυριανισμός: Ποτέ ξανά… 

Ο Μάνος Χατζιδάκις που έγινε «Μανωλία» και ο Κορνήλιος Καστοριάδης που έγινε «Κορνήλω η ρουφιάνα». Ο Νίκος Σταθούλης πάει στη δεκαετία του '80 και στα χρόνια του Αυριανισμού, τότε που ο καλλιτεχνικός κόσμος και οι διανοούμενοι της χώρας έμαθαν από πρώτο χέρι τι σημαίνει διαπόμπευση.

01.05.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Βασίλης Γούσιας Ανοιχτή επιστολή στον πρωθυπουργό της Ελλάδας, για την παραίτηση του Σταμάτη Κριμιζή 

Ένας «κοντοχωριανός» του Αλέξη Τσίπρα, εκπαιδευτικός και σκεπτόμενος πολίτης, απευθύνει μια διαφορετική έκκληση «μετρώντας τ’άστρα...»

26.04.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro