Από το χαβαλέ στον ολοκληρωτισμό

Ο εθνομηδενισμός και η ανοχή στο μπάχαλο δεν προάγουν καμία «αριστερή» προοδευτική πολιτική, αλλά είναι βούτυρο στο ψωμί της ακροδεξιάς.

 

Αντίδοτο στο φασισμό δεν είναι ο χαβαλές και η τσάμπα επανάσταση αλλά μονάχα η παιδεία, ο διαρκής σεβασμός στους θεσμούς και το ισχυρό κράτος δικαίου. (Φωτογραφία: Aris Oikonomou / SOOC)

Μας αρέσει να πιστεύουμε ότι όλοι οι άνθρωποι λαχταράνε κατά βάθος μόνο ένα πράγμα, να είναι ελεύθεροι και ανεξάρτητοι. Αυτό μπορεί να είναι αλήθεια για τα πιο ανήσυχα πνεύματα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αναχθεί στο σύνολο.

Ο πολύς κόσμος με τα προβλήματα και τις ανασφάλειες του αναζητά κηδεμόνες και επιθυμεί ενδόμυχα να τον καθοδηγούν κι ας μην το παραδέχεται. Όταν μάλιστα τα πράγματα ζορίζουν και ο μέσος πολίτης νιώθει μπερδεμένος, θυμωμένος ή και φοβισμένος, τότε εύκολα παραχωρεί μέρος των ελευθεριών του για να νιώσει ασφαλής και χειροκροτά αυτόν που θα του υποδείξει κάποιον άλλο ως υπαίτιο για τα δεινά του.

Υπ´ αυτήν την έννοια, η ανομία που γενικεύεται σε καθεστώς οικονομικής κρίσης είναι εκκολαπτήριο ολοκληρωτισμού. Για κάθε σπασμένο ελεγκτικό μηχάνημα εισιτηρίων στο μετρό, κάποια «κορόιδα» που πληρώνουν ονειρεύονται ατσάλινες μπάρες. Για κάθε μολότοφ που σκάει ατιμωρητί, άλλοι εισηγούνται να πυροβολήσει η αστυνομία στο ψαχνό.

Τα τελευταία χρόνια το κλείσιμο του ματιού στους μπαχαλάκηδες, η ελαστικότητα απέναντι στους ποινικούς κ.ο.κ. είναι βούτυρο στο ψωμί όσων έχουν απώτερο στόχο τον περιορισμό των ελευθεριών μας.

Ποτέ δεν υπήρχε σοβαρό Κράτος Δικαίου στη χώρα μας και πάντα οι δικτυωμένοι απέφευγαν το νόμο. Όμως, τα τελευταία χρόνια η εργαλειοποίηση των αγανακτισμένων από το κυβερνών κόμμα, το κλείσιμο του ματιού στους μπαχαλάκηδες, η ελαστικότητα απέναντι στους ποινικούς κ.ο.κ. είναι βούτυρο στο ψωμί όσων έχουν απώτερο στόχο τον περιορισμό των ελευθεριών μας.

Με λίγα λόγια, η κακώς εννοούμενη, περιφρονητική προς τους θεσμούς της οργανωμένης Πολιτείας, ελευθεροφροσύνη του ΣΥΡΙΖΑ είναι η καλύτερη διαφήμιση για την ακροδεξιά. Όπως ο αυταρχισμός άλλων εποχών δημιούργησε δικαιολογημένα ένα βαθύ αριστερό ρεύμα στην κοινωνία μας, έτσι ο σημερινός χαβαλές δίνει θάρρος στους εθνικιστές και σπρώχνει τους φιλήσυχους «νοικοκυραίους» που λέγαμε κάποτε στην αγκαλιά ακροδεξιών φιδιών.

Οι παλιότεροι θα θυμούνται πως, όταν αυτοσχέδιες «πολιτοφυλακές» έπαιρναν το νόμο στα χέρια τους και τραμπούκιζαν μειονότητες ή δημόσιες εκδηλώσεις, βαπτίζονταν από τους πάτρωνες τους και από τα αντίστοιχα ΜΜΕ ως «αγανακτισμένοι πολίτες». Είναι τυχαίο ότι οι «αγανακτησμένοι» τις πλατείας Συντάγματος, στους οποίους επένδυσε το κυβερνών κόμμα και των οποίων τα αφτιά εξακολουθεί να χαϊδεύει, είχαν το ίδιο όνομα; Το ένα άκρο δεν ήταν ποτέ το αντίθετο του άλλου άκρου. Διαμετρικά απ’εναντι στα άκρα βρίσκεται μοναχά το νηφάλιο κέντρο.

Ο μηδενισμός γεννά φασισμό. Αντίδοτο στο φασισμό δεν είναι ο χαβαλές και η τσάμπα επανάσταση, αλλά μονάχα η παιδεία, ο διαρκής σεβασμός στους θεσμούς και το ισχυρό Κράτος Δικαίου.

 

Διαβάστε ακόμα: Ο φασισμός δεν είναι frozen yogurt, δεν είναι μαϊντανός

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή
Θοδωρής Τσεκούρας Θοδωρής Τσεκούρας: Τι μου έμαθαν τα παιδιά μου για την πολιτική 

Πώς να κρυφτείς από τα παιδιά; Αλλά και πώς να κρυφτεί ένας πρωθυπουργός που δεν δείχνει να είναι ενήλικας; Η χώρα, περισσότερο από όλα, χρειάζεται πολιτικούς που θα είναι υπεύθυνοι γονείς.

26.12.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Διονύσης Μαρίνος Αυτοί οι δρόμοι φτιάχτηκαν για εμάς, Δημήτρη Κουφοντίνα 

Ο αρχιδολοφόνος της 17 Νοέμβρη εξακολουθεί να πιστεύει πως ο κόσμος του ανήκει. Αμετανόητος και με ελαφρά συνείδηση περπατάει πλέον ανάμεσά μας σαν να μην έχει συμβεί τίποτα. Την ίδια στιγμή που οι ομοϊδεάτες του θεωρούν πως οι δρόμοι είναι δικοί τους.

04.01.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Κίμων Φραγκάκης Χρήστος Ροζάκης: «Η Συμφωνία για το Μακεδονικό είναι μια δίκαιη λύση, ένας έντιμος συμβιβασμός» 

Ο πρώην αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και νυν Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου του ΥΠΕΞ μιλάει στον Κίμωνα Φραγκάκη. Για τις αγκυλώσεις μας στα εθνικά θέματα, για τα κτυπήματα κάτω από τη ζώνη που δέχτηκε ως μέλος της πρώτης κυβέρνησης Σημίτη, για το αστικό κεκτημένο της χώρας μας που ανήκει αδιαπραγμάτευτα στη Δύση.

13.12.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Διονύσης Μαρίνος Οι καλλιτέχνες νιώθουν ακόμα υποχρεωμένοι να δηλώνουν αριστεροί; 

Υπήρξε αριστερή επιβολή στην τέχνη από το 1974 και μετά; Ποιος μπορεί να το αρνηθεί. Κι όμως, για πρώτη φορά η αριστερή κουλτούρα δεν διαθέτει το αλάθητο του Πάπα. Είναι κι αυτό ένα από τα καλά της κρίσης, γράφει ο Διονύσης Μαρίνος.

29.12.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro