Ο ΣΥΡΙΖΑ και τα παιδιά ενός ανώτερου θεού

Το πολυνομοσχέδιο για τις απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων προνοεί για τα κομματικά "παιδιά" της μεταπολίτευσης. Ευκαιρία να δείξει ο ΣΥΡΙΖΑ πως θέλει να αλλάξουν τα πράγματα.

 
Credit:Markus Kison/Flickr

Credit:Markus Kison/Flickr

Εστω ότι θεωρεί κανείς ότι το τι θα βγει από το ιδρυτικό Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ είναι σημαντικό – ψέματα: καθοριστικό – για το πώς θα συνεχισθεί η διαμόρφωση του νέου, του αυριανού πολιτικού σκηνικού. Σας ακούγεται ενδιαφέρον; Απειλητικό; Συνεγερτικό; Διαβάστε την συνέχεια:

Την ώρα, λοιπόν, που σύρονται οι γραμμές αυτού μας του αύριο, είχε φθάσει στην Βουλη των Ελλήνων το πολυνομοσχέδιο με το οποιο διευθετείται – inter alia – η ιστορία της διαθεσιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων (της εποχής Κυρ. Μητσοτάκη στην φάση διακυβέρνησης Σαμαρά/Βενιζέλου) . Εκεί, που λέτε, ελλοχεύει άρθρο 90, του οποίου η παράγραφος 2Α μιλάει για την “αποτίμηση ποσόντων” των υπαλλήλων που, κρινόμενοι, θα κληθούν να παραμείνουν στον Παράδεισο του Δημοσίου.

Στο σύστημα βαθμολόγησης/μοριοδότησης για να μείνει κανείς στον οχυρωμένο – προστατευμένο χώρο του Δημοσίου, ρόλο θα παίξουν τα διάφορα “αντικειμενικά” κριτήρια – που όλοι φανταζόμαστε πώς θα εφαρμόζονται στην πράξη.

Εδώ, λειτουργεί μια σειρά κριτηρίων (λογικής ΑΣΕΠ θα έλεγε κανείς) που ξεκινούν από την βασική εκπαίδευση, περνάνε στην επαγγελματική κατάρτιση, φθάνουν στην εργασιακή και διοικητική εμπειρία των ενδιαφερομένων. Σωστά; Σωστά. Στο τέλος, λοιπόν, εμφιλοχωρεί το κριτήριο “ειδικά καθήκοντα” και – προσοχή, τώρα – “όπως των υπηρετούντων με οποιαδήποτε σχέση σε Διεθνείς Οργανισμούς (εδώ, φουσκώνει κανείς από υπερηφάνεια, αναλογιζόμενος δημόσιους υπαλλήλους μας στον ΟΟΣΑ, στις Βρυξέλλες, στο ΔΝΤ…) και σε γραφεία και υπηρεσίες που εμπίπτουν στις διατάξεις του π.δ. 63/2005”. Κανονικά, στο σημείο αυτό κανείς έχει κουραστεί και δεν τα πολυψάχνει παραπέρα. Αν ομως πάει στο π.δ. 63/2005 – δηλαδή στο οργανωτικό νομοθέτημα της Κυβέρνησης (Κώστα Καραμανλή) για την δομή των κυβερνητικών οργάνων, θα δεί ότι εκεί περιγράφονται οι θέσεις “συμβούλων, μετακλητών υπαλλήλων, μελών επιτροπών” κλπ.

Περί τίνος , λοιπον, ο λόγος; Στο σύστημα βαθμολόγησης/μοριοδότησης για να μείνει κανείς στον οχυρωμένο – προστατευμένο χώρο του Δημοσίου, ρόλο θα παίξουν τα διάφορα αντικειμενικά κριτήρια – που όλοι φανταζόμαστε πώς θα εφαρμόζονται στην πράξη: άλλη ιστορία αυτή, θα άξιζε κάποτε να μας αφηγηθεί την εμπειρία του ο προκάτοχος του Κυρ. Μητσοτάκη, Αντωνης Μανιτάκης… – αλλά από δίπλα και η τυχόν υπηρεσία σε Διεθνείς Οργανισμούς (αυτό λέγεται “στάχτη στα μάτια του κόσμου”: πόσοι νάναι αυτοί; μια ντουζίνα; δυο ντουζίνες;) ή σε όμορφα υπουργικά γραφεία, επιτροπές ημετέρων κοκ. Σε απλά ελληνικά: και στην ώρα ακόμη της μέγιστης έκθεσης των δικών μας παιδιών σε κίνδυνο – να βρεθούν “εκτός”, όπως οι εκατοντάδες χιλιάδες των ανέργων/παιδιών ενός κατώτερου Θεού – τους επιφυλάσσεται μια ιδιαίτερη γωνίτσα, μια κατοχύρωση.

“Και τι έχει να κάνει, όλο αυτό, με τον ΣΥΡΙΖΑ και τις διεργασίες του;” ισως διερωτηθεί ο αναγνώστης. Τα πάντα! Γιατί αν οι Συριζαίοι πήγαιναν αληθινά να αλλάξουν – με τα δικά τους μέτρα, μέσα από τα δικά τους – κάτι απο την εσωτερική λογική της διακυβέρνησης της Μεταπολίτευσης, με κάτι τέτοια θα καταπιάνονταν, έτσι για να αντιληφθούμε (και να αντιληφθούν και οι ίδιοι) ότι κάτι θα ήθελαν να γίνεται πια αλλιώς! Διαφορετικά, ημέρες ΠΑΣΟΚ του 1980-81: προσέλευση στην ηδύτατη εξουσία.

Ο Αντώνης Παπαγιαννίδης είναι δημοσιογράφος.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή
Διονύσης Μαρίνος Αυτοί οι δρόμοι φτιάχτηκαν για εμάς, Δημήτρη Κουφοντίνα 

Ο αρχιδολοφόνος της 17 Νοέμβρη εξακολουθεί να πιστεύει πως ο κόσμος του ανήκει. Αμετανόητος και με ελαφρά συνείδηση περπατάει πλέον ανάμεσά μας σαν να μην έχει συμβεί τίποτα. Την ίδια στιγμή που οι ομοϊδεάτες του θεωρούν πως οι δρόμοι είναι δικοί τους.

04.01.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Θοδωρής Τσεκούρας Θοδωρής Τσεκούρας: Τι μου έμαθαν τα παιδιά μου για την πολιτική 

Πώς να κρυφτείς από τα παιδιά; Αλλά και πώς να κρυφτεί ένας πρωθυπουργός που δεν δείχνει να είναι ενήλικας; Η χώρα, περισσότερο από όλα, χρειάζεται πολιτικούς που θα είναι υπεύθυνοι γονείς.

26.12.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Διονύσης Μαρίνος Οι καλλιτέχνες νιώθουν ακόμα υποχρεωμένοι να δηλώνουν αριστεροί; 

Υπήρξε αριστερή επιβολή στην τέχνη από το 1974 και μετά; Ποιος μπορεί να το αρνηθεί. Κι όμως, για πρώτη φορά η αριστερή κουλτούρα δεν διαθέτει το αλάθητο του Πάπα. Είναι κι αυτό ένα από τα καλά της κρίσης, γράφει ο Διονύσης Μαρίνος.

29.12.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Κίμων Φραγκάκης Έκλεισαν (ξανά) τα σχολεία στο κέντρο για να μην κρυώσουν τα παιδάκια μας 

Γιούπι! Πάλι θα κάνουμε κοπάνα. Με μια λιτή ανακοίνωση της τελευταίας στιγμής σήμερα το πρωί και ενώ δεν χιόνιζε καν, ο Δήμος Αθηναίων έκλεισε τα σχολεία. Μην του «κάτσει καμιά στραβή στη βάρδια» και κρυώσει κανένα παιδάκι.

08.01.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro