110 χρόνια από την «Ομάδα των Ιαπώνων»: Υπάρχουν Έλληνες καμικάζι στην πολιτική;

Η Ελλάδα χρειάζεται μια κρίσιμη... δράκα πολιτικών που θα αυτοθυσιαστούν συνειδητά. Ο Γιάννης Παλιούρης ανατρέχει σε ένα άγνωστο κεφάλαιο της ελληνικής πολιτικής ζωής (μετά από μια άλλη περίοδο διεθνούς οικονομικού ελέγχου της χώρας) και κάνει παραλληλισμούς με το σήμερα.

 

Στέφανος Δραγούμης και Δημήτριος Γούναρης, δύο από τα τρία αρχικά μέλη της «Ομάδας των Ιαπώνων» που δημιουργήθηκε στην Ελληνική Βουλή το 1906. (Φωτογραφίες: Wikipedia)

Κάτι το σχεδόν ιδεοψυχαναγκαστικό βίτσιο μου με την πολιτική, λίγο οι επαγγελματικές μου υποχρεώσεις, κάθε ημέρα με βρίσκει να βομβαρδίζομαι με ειδήσεις τις οποίες δυσκολεύομαι πια να επεξεργαστώ. Η προηγούμενη εβδομάδα ήταν ενδεικτική της γελοιότητας στην οποία έχει κατρακυλήσει η πολιτική ζωή της χώρας. Θα ήταν, μάλιστα, σουρεαλιστικά αστεία αν δεν ήταν τραγική.

Το πρώτο χτύπημα το έδωσε ο υφυπουργός Άμυνας, αρμόδιος για θέματα εξοπλισμών. Αφού εμφάνισε ως κλεισμένο deal ότι σε λίγους μήνες στο Αιγαίο θα πλέουν δύο υπερσύγχρονες γαλλικές φρεγάτες, δέχτηκε μέσα σε 24 ώρες τη μεγαλοπρεπή διάψευση της Γαλλίδας υπουργού Άμυνας.

H συνέχεια ήταν ακόμη πιο εξωφρενική. Ο Σταμάτης Κριμιζής παραιτήθηκε από τον νεοσυσταθέντα Ελληνικό Διαστημικό Οργανισμό, καταγγέλλοντας ότι πρόκειται για μια γραφειοκρατική δομή, με τον ίδιο να αρνείται να γίνει φερέφωνο του οποιουδήποτε πολιτικού παράγοντα.

Ο αρμόδιος Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, όχι μόνο δεν ταράχτηκε αλλά επέλεξε ως αντικαταστάτη του Σταμάτη Κριμιζή έναν τύπο που υποστηρίζει, επί λέξει, ότι «η Ελλάδα και η Ρωμιωσύνη δεν πεθαίνει ποτέ κουφάλες Ευρωπαίοι. Όταν εμείς κτίζαμε ναούς και γράφαμε κωμωδίες και τραγωδίες εσείς ζούσατε στις λάσπες, τρώγατε ωμό κρέας και μιλούσατε άπλυτοι με άναρθρες κραυγές. Ηλιοβασίλεμα από το Σούνιο».

Στο επίκεντρο της πολιτικής δράσης των «Ιαπώνων» βρέθηκε η κακή πολιτική κατάσταση του ελληνικού κράτους ύστερα από την κρίση του δικομματισμού στις αρχές της δεκαετίας του 1890.

Σχεδόν ενστικτωδώς η σκέψη μου έτρεξε στην «Ομάδα των Ιαπώνων», μια ομάδα βουλευτών του ελληνικού κοινοβουλίου που έδρασε από το 1906 μέχρι το 1908 και χαρακτηρίστηκε έτσι λόγω της μαχητικότητάς τους, η οποία έμοιαζε με αυτή των Ιαπώνων σαμουράι.

Στο επίκεντρο της πολιτικής δράσης των «Ιαπώνων» βρέθηκε η κακή πολιτική κατάσταση του ελληνικού κράτους ύστερα από την κρίση του δικομματισμού στις αρχές της δεκαετίας του 1890, που είχε ως αποκορύφωμα την πτώχευση του 1893, την επιβολή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου και την ήττα στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897.

Προώθησαν στη Βουλή ριζοσπαστικές ιδέες, δράσεις ενάντια στον ελιτισμό και τη διαφθορά, προτάσεις υπέρ της αξιοκρατίας, της προόδου και του πολιτισμού και ζητούσαν επίμονα εκσυγχρονιστικές αλλαγές. Φυσικά δεν είχαν αφήσει σε χλωρό κλαρί το παλαιό πολιτικό σύστημα το οποίο κατακεραύνωναν ως τη ρίζα των δεινών της Ελλάδας. «Τι θα πη κρυφός και σκοτεινός πόλεμος δεν γνωρίζουν. Την παρασκηνιακήν διπλωματίαν δεν την παραδέχονται. Αδιάλλακτοι κοινοβουλευτικοί, δεν αναγνωρίζουν άλλο πεδίον δράσεως έξω από την αίθουσα του κοινοβουλίου», έγραφε στην εφημερίδα «Ακρόπολη» ο Βλάσης Γαβριηλίδης, ο οποίος άλλωστε και τους «βάφτισε» ως Ιάπωνες.


Διαβάστε ακόμα: Αναξιοκρατία, η διαχρονική μάστιγα της Ελλάδας


Οι ομοιότητες με τη σημερινή κατάσταση είναι κάτι παραπάνω από προφανείς, είναι τρομακτικές. H Ελλάδα θέλει φτιάξιμο. Το ζήτημα είναι ποιος θα αναλάβει αυτό το τιτάνιο έργο; Ποιος θα καθαρίσει την κόπρο του Αυγεία που συνεχίζουμε, ακόμα και σήμερα να συσσωρεύουμε με περισσή μεθοδικότητα;

Πλέον έχω καταλήξει, ότι χρειαζόμαστε μια κρίσιμη μάζα πολιτικών που θα αυτοθυσιαστούν συνειδητά. Μερικές δεκάδες σαμουράι – ή ακριβέστερα καμικάζι -, μια άλλη ομάδα Ιαπώνων, που θα τραβήξει το κάρο των μεταρρυθμίσεων και του μετασχηματισμού του ελληνικού κράτους έως το τέλος.

Το πολιτικό σύστημα -με διαβαθμισμένη ευθύνη- έφερε την Ελλάδα στη σημερινή οικονομική και όχι μόνο κατάσταση.

Οι προηγούμενες κυβερνήσεις υποσχέθηκαν στον ελληνικό λαό ότι θα μπορεί αενάως να διατηρεί κατά κεφαλήν εισόδημα ίσο με το 80% του αυστριακού (επίσημα στοιχεία της Eurostat) χωρίς όμως να έχει το 80% της βιομηχανικής παραγωγής της Αυστρίας, το 80% της αποτελεσματικότητας του αυστριακού δημοσίου κ.ο.κ.

Δυστυχώς, δύο – δυόμισι γενιές Ελλήνων έχουν εκπαιδευτεί στην αντίληψη ότι κάπως, κάπου με κάποιο τρόπο υπάρχουν μαγικές και ανώδυνες λύσεις.

Αντίστοιχα, η σημερινή κυβέρνηση υποσχέθηκε στον πολίτη ότι μπορεί να «πιστολιάσει» το στεγαστικό του χωρίς συνέπειες, γιατί έτσι θα κινδύνευε με κατάρρευση το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα που με τη σειρά του θα οδηγούσε σε κατάρρευση το καπιταλιστικό σύστημα! Και κανένας δεν θα επέτρεπε κάτι τέτοιο, οπότε «παιδιά μην πληρώσετε τίποτα, θα υπάρξει… πολιτική λύση με ζουρνάδες και νταούλια».

Σαν αποτέλεσμα, δύο – δυόμισι γενιές Ελλήνων έχουν εκπαιδευτεί στην αντίληψη ότι κάπως, κάπου με κάποιο τρόπο υπάρχουν μαγικές και ανώδυνες λύσεις.

Μια νέα ομάδα «Ιαπώνων» θα πρέπει να ανοίξει ρωγμές σε αυτή την καλά μπετοναρισμένη νοοτροπία των τελευταίων 40 χρόνων. Θα πρέπει να προτείνει ορθολογικές λύσεις, οι οποίες στις κανονικές χώρες αποτελούν κτήμα των κοινωνιών, αλλά στην περίπτωσή μας θα συνοδευτούν με το ξεθεμελίωμα παρασιτικών αντιλήψεων πάνω στις οποίες όλοι λίγο, πολύ έχουμε φτιάξει τη ζωή μας.

Επειδή, όμως, οι συγκεκριμένες λύσεις αποδίδουν καρπούς μετά από δέκα, δεκαπέντε χρόνια, οι πολιτικοί που θα τις προτείνουν και κυρίως θα τις εφαρμόσουν, θα βρεθούν αντιμέτωποι με οργή, λοιδορίες και τελικά πολιτικό αφανισμό. Θα πρέπει, δηλαδή, να επιλέξουν συνειδητά ένα πολιτικό σεπούκου, με την ελπίδα ότι η θυσία τους θα επιτρέψει να βλαστήσει ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο.

Η άλλη επιλογή; Η συνέχιση της κατρακύλας. Σε αυτή την περίπτωση η κρίση μπορεί να «σβήσει» επιφανειακά και παροδικά για να επανέλθει πια με το πρόσωπο παρακμής. Η ιστορία έχει άπειρα τέτοια παραδείγματα, όπου η αποσαθρωτική ισχύς μιας από επιλογή αυτοτροφοδοτούμενης παρακμής τελικά δεν αναχαιτίζεται και οδηγεί στον αφανισμό ή στην οριστική υποδούλωση από «επιτροπείες» και διεθνείς πάτρωνες.

ΥΓ. Τυχόν νέοι «Ιάπωνες» θα πρέπει να αντισταθούν εκτός από τη χλεύη και στις «Σειρήνες». Η ομάδα των «Ιαπώνων» του 1906 σταδιακά διαλύθηκε όταν προσφέρθηκαν υπουργικά αξιώματα σε τρεις από αυτούς. Οι δύο αποδέχθηκαν την προσφορά…

 

Διαβάστε ακόμα: Οι Κοραήδες και τα λιγούρια

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή
Διονύσης Μαρίνος Κορίτσι του GNTM, γιατί το κάνεις αυτό στον εαυτό σου; 

Φωτογραφίζονται κρατώντας φίδια ή στη μέση του δρόμου ημίγυμνες. Γιατί όλο αυτό στην εποχή του #metoo; Για να γίνουν ανθυπομοντέλα στην κολεξιόν ενός ανθυπομόδιστρου; Και η πραγματική ομορφιά τους πού θα έχει εξαφανιστεί;

09.10.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Κώστας Πετρόπουλος Η έκτρωση δεν είναι μορφή αντισύλληψης 

Το ξέρατε ότι είμαστε πρώτοι σε αριθμό αμβλώσεων σε όλη την Ευρώπη; Προφανώς, η γυναίκα έχει δικαίωμα στο σώμα της, αρκεί να μην θεωρεί -εκείνη και ο σύντροφος της που συχνά σφυρίζει αδιάφορα- τη διακοπή της κύησης ως μέτρο αντισύλληψης. Σήμερα, 26 Σεπτεμβρίου, είναι η Παγκόσμια Ημέρα Αντισύλληψης.

26.09.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιώργος Κωνσταντινίδης Όταν οι γυναίκες βγάζουν νύχια 

Κόκκινα; Μαύρα; Τα γυναικεία νύχια κρύβουν κάτι ζωώδες και αρπαχτικό. Είναι, όμως, και ένα προκλητικό σήμα προς τα αρσενικά που σαν ξελιγωμένα, και με γρατζουνισμένη πλάτη, το αποδέχονται με ρίγη συγκίνησης. Γράφει ο Γιώργος Κωνσταντινίδης.

25.09.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Guest / Άποψη Μια ραψωδία για τον Χατζηπαναγή 

Ο δημοσιογράφος Πέτρος Δεμερτζής γράφει με πάθος για τον αγαπημένο του Ηρακλή, αλλά κυρίως για τον αξεπέραστο «Νουρέγιεφ» των ελληνικών γηπέδων.

15.09.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro