Η πολιτική απάτη του Αλέξη Τσίπρα

Αυτό που μας φάνηκε στην αρχή για απειρία, ήταν ο τακτικισμός ενός αδιάφορου για την Ευρώπη νεο-κομμουνιστή. Ποια είναι λοιπόν η πρόταση του πρωθυπουργού; Τι θέλει μετά το δημοψήφισμα; Αν «κερδίσει» η κυβέρνηση, θα πληγούν τα κατώτερα στρώματα υπέρ της ολιγαρχίας ή όχι;

Εικονογράφηση : Vladimir Radibratovic
 

 

Tsipras

Kλείνει ένας κύκλος φαιδρότητας που ξεκίνησε με το “πραξικόπημα” των Καννών το 2011, υποστηρίζει ο Κωνσταντίνος Αλεξάκος.

Ψηφίστηκε μιλώντας για την Ευρώπη – για την πορεία της χώρας μέσα στην Ευρώπη και το ευρώ. Πέντε μήνες δεν έκανε τίποτα προς αυτήν την κατεύθυνση. Συγκρούστηκε από την πρώτη στιγμή με τους εταίρους της πατρίδας, αφήνοντας τον ακραίο υπουργό του ανεξέλεγκτο να παίζει στην κόψη του ξυραφιού. Είναι πλέον κατανοητό το γιατί: είπε ψέματα. Αυτό που μας φάνηκε για απειρία, ήταν απλώς ο τακτικισμός ενός καχύποπτου και αδιάφορου για την Ευρώπη νεο-κομμουνιστή. Όσους έκρινα προεκλογικά, όσους παρεξήγησα γιατί έγκαιρα διέγνωσαν τον κουτσαβακισμό του, τους ζητώ συγνώμη.

Ψηφίστηκε για την ηλικία του. Η Δούρου στην Περιφέρεια, ο Σακελαρίδης στις δημοτικές, η καμπάνια που μιλούσε για κάτι φρέσκο· το είπαν «Ελπίδα» που «έρχεται». Έκανε ένα Υπουργικό Συμβούλιο με μέσο όρο ηλικίας ΚΑΠΗ, και δη αρρένων. Το αυτό και σε όλες τις αναξιοκρατικές τοποθετήσεις σε όλο το Κράτος – ανθρώπων με λεκιασμένη πορεία και ενεργό συμμετοχή στην καταστροφή της χώρας.

Ψηφίστηκε μιλώντας για κοινωνική δικαιοσύνη, διαγενεακή δικαιοσύνη (ασφαλιστικό) και διοικητική μεταρρύθμιση. Έβαλε υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης τον «Δώδεκα Τα Εκατό», χτύπησε τη Δι@υγεια, προστάτευσε τα ευγενή ταμεία και δεν ακούμπησε καμία παθογένεια αν δεν ήταν επί τα χείρω.

Ψηφίστηκε για τη Δημοκρατία, ως απάντηση σε μία κυβέρνηση που είχε το θράσος να δηλώνει «δεν μας ενδιαφέρει η ρατσιστική βία» και πήρε ό,τι πιο πολύτιμο έχει να μας δώσει το Πολίτευμα, το δημοψήφισμα, και το έκανε σφουγγαρόπανο στην εσκεμμένη αποτυχία του να φέρει ένα αποτέλεσμα που θα μας κρατούσε εντός Ευρώπης.

Μπορεί αυτή η περιπέτεια να καθαρίσει τον τόπο – να τους σαρώσει αμφότερους η ύβρις τους.

Όχι πως η Ευρώπη θυμίζει Ευρώπη, από το ξέσπασμα της κρίσης. Αλλά το ελληνικό αίτημα για άνευ όρων παροχή δεκάδων δισεκατομμυρίων από τους Ευρωπαίους πολίτες λέει ένα πράγμα: πως ουδέποτε θέλησε να αποδεχτεί την πραγματικότητα της χώρας, να λύσει τις παθογένειες ή να έρθει σε μία νέα συμφωνία. Τι θα ψηφίσουμε; Ένα φορολογικό νομοσχέδιο; Σε 6 μέρες; Ποια είναι η πρόταση εδώ και τι προτάσσει μετά το ΟΧΙ; Αν «κερδίσει» η κυβέρνηση, θα πληγούν βάναυσα τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα υπέρ της ολιγαρχίας ή όχι; Ποιος ταξικός αγώνας «σύντροφε»;

Όσο για την ειρωνεία πως τίθεται προς ψήφιση μία πρόταση στα αγγλικά από αυτόν που ακόμα και σήμερα κατηγορεί τους αντιπάλους του για υποταγή στον ευρωπαϊκό δεσποτισμό, πως το δια ταύτα της καθοριστικής αυτής διαδικασίας είναι τα έγγραφα εργασίας της Τρόικα (τα έγγραφα αξιολόγησης, στο πλαίσιο του δεύτερου Μνημονίου δηλαδή) και όχι μία πραγματική ελληνική πρόταση για έξοδο από την ύφεση, μακάρι να μπορούσε να προκαλέσει το γέλιο που της αξίζει. Το νίκησε η αγωνία.

Μπορεί να κλείνει ένας κύκλος φαιδρότητας που ξεκίνησε με το “πραξικόπημα” των Καννών το 2011, όταν έγινε μία απέλπιδα προσπάθεια να ξεπεραστεί η πολιτικο-οικονομική παθογένεια της χώρας μέσα από την έγκριση μιας πρωτοφανούς στη διεθνή ιστορία απομείωσης χρέους και ενός προγράμματος μεταρρυθμίσεων του Κράτους από τους πολίτες.

Μπορεί αυτή η περιπέτεια να καθαρίσει τον τόπο – να τους σαρώσει αμφότερους η ύβρις τους. Απλώς, δεν ξέρω πώς μεταφράζεται αυτό για τα 30 χρόνια που μου απομένουν και όσα θα προλάβω και θα μπορέσω να κάνω για την οικογένεια και τα παιδιά μου.

 

Διαβάστε ακόμα: Διακόσια χρόνια “καπετανάτα”.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή του μήνα
Κίμων Φραγκάκης Τι σημαίνει ποιοτικός τουρίστας; 

Δεν μιλάμε μόνο για εκείνους που ξοδεύουν πολλά, αλλά για αυτούς που θα σεβαστούν τον τόπο, θα ενδιαφερθούν για την κουλτούρα του, θα τον ομορφύνουν με την παρουσία τους και όταν επιστρέψουν στις πατρίδες τους θα μιλήσουν με αγάπη για την Ελλάδα.

27.11.2017

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Σακελλάρης Σκουμπουρδής Ναι, πειράζει που δεν μιλάμε σωστά την ελληνική! 

Mε αφορμή τη λανθασμένη διατύπωση «Αφυγραντήρας» που διακινείται εσχάτως, ο Σακελλάρης Σκουμπουρδής παρατηρεί τη φούντωση διάφορων γλωσσικών βαρβαρισμών. Ακόμα ένα σημάδι της μεταπολιτευτικής τσαπατσουλιάς που βέβαια ανάγεται στην τότε αδυναμία -και πλέον στην ανυπαρξία- του «Νεοελληνικού Διαφωτισμού».

30.11.2017

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Σακελλάρης Σκουμπουρδής Όταν γκαφατζήδες παίζουν «Εξωτερική Πολιτική» 

Θα μείνει τελικά στην Ιστορία ως βροντερός πανωλεθρίαμβος αυτή η διαβόητη επίσκεψη Ερντογάν στη χώρα μας; Ο Σακελλάρης Σκουμπουρδής σκαλίζει παλιά και νέα κιτάπια, για να βγάλει τα συμπεράσματά του.

07.12.2017

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Κίμων Φραγκάκης Αλλού είναι το πρόβλημα με τα πούρα του πρωθυπουργού 

Δεν είναι καθόλου κακό να είσαι επιτυχημένος σαραντάρης, κοτζάμ πρωθυπουργός, και να αγαπάς τα πούρα. Άρα που είναι το πρόβλημα με το φαιδρό σποτάκι που κυκλοφόρησε το Μαξίμου, και τι κρύβει -πιθανότατα- το πρωθυπουργικό humidor;

26.11.2017

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro