Σε ένα χείμαρρο ρευστότητας

Το πάρτυ στο ελληνικό Χρηματιστήριο και πώς κοντά στον βασιλικό των διεθνών αγορών, η ταπεινή μας ελληνική γλάστρα ποτίζεται αφειδώς.

 
The Market

Όλοι πλέον έχουμε συνειδητοποιήσει ότι «οι προβλέψεις είναι ζόρικη υπόθεση, ιδίως όταν αφορούν το μέλλον». Credit: The Market/Flickr

Μας ζήτησε φίλος να στραφούμε λίγο στο πώς εξηγείται ο πρόσφατος ενθουσιασμός στο ελληνικό Χρηματιστήριο – καλά, εντάξει: ανακόπηκε κάπου κάτω από τις 1300 μονάδες, αλλά δεν παύει να βρίσκεται σε εκτόξευση από την άβυσσο που είχε βρεθεί πριν λίγον, τελικά καιρό– την ώρα που όλοι (ή περίπου) βογκούν για τα πάθη της πραγματικής οικονομίας, και που ανησυχούν για την νέα έλευση των Τροϊκανών κοκ. Επέμεινε να κάνουμε και κάτι σαν πρόβλεψη για το πώς θα πάει το 2014, μάλιστα με τη συνέχιση της αναδιάρθρωσης του τραπεζικού σκηνικού, την σχεδιαζόμενη αύξηση κεφαλαίου Eurobank και την άσκηση των warrants Alpha/Πειραιώς/Εθνικής, ή πάλι τους σχεδιασμούς των τηλεπικοινωνιακών.Μας παρότρυνε, μάλιστα, να τα συσχετίσουμε αυτά με την συνεχιζόμενη συζήτηση περί επανόδου της Ελλάδας «στις αγορές» (άλλα περιβάλλοντα, άλλα μεγέθη: πλην όμως όλη η χρηματοπιστωτική σφαίρα ενιαία), οι οποίες ποθούν να ξαναδούν ελληνικό χαρτί για πρώτη φορά μετά από τέσσερα χρόνια, κι αφού έκαναν πάρτυ με το ιρλανδικό και ήδη το πορτογαλικό δημόσιο χρέος…

Βαρύ το μενού. Καθώς, δε, όλοι πλέον έχουμε συνειδητοποιήσει ότι «οι προβλέψεις είναι ζόρικη υπόθεση, ιδίως όταν αφορούν το μέλλον» –καθώς δε η συνήθης μηντιακή αλλά και ακαδημαϊκή πρακτική είναι να διατυπώνονται (επιδέξια ή αδέξια) προγνώσεις ex post!– θα μείνουμε στο εύκολο κομμάτι. Τι συμβαίνει/τι σημαίνει. Λοιπόν: για μας, εκείνο που ζούμε είναι (α) η επίπτωση από την απόλυτη, υπερβολική καταβύθιση που είχε υποστεί το ΧΑΑ τα τελευταία χρόνια, (β) η ένταξη του ΧΑΑ, πάλι, στις αναδυόμενες αντί για τις ανεπτυγμένες αγορές, που έφερε στις ακτές μας funds και χαρτοφυλάκια «μαθημένα» να σηκώνουν πολύ μεγαλύτερους κινδύνους, (γ) η αίσθηση μέσα στο 2013 ότι «η Ελλάδα βρίσκεται πάλι υπό έλεγχο».

Αύριο; Easy come easy go. Το tapering της «ποσοτικής χαλάρωσης» της αμερικανικής Fed θα δούμε τι θα φέρει.

Αυτά, έφεραν στο δεύτερο 6μηνο της περσινής χρονιάς την άνοδο. Η άνοδος, τώρα, «έδωσε» σε όσους το ρίσκαραν επιβράβευση –αποδόσεις του 30% , καμιά φορά και πολλαπλάσιες–, ενώ οι κίνδυνοι χώρας, που δεν είχαν εκλείψει, πάντως δεν επιβεβαιώθηκαν. Προσθέστε, εδώ, και την μηντιακή μετάβαση από το Grexit στο success story, που ίσχυσε επί αρκετόν καιρό, συν τα stories γύρω από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, άντε τώρα την Forthnet που την διεκδικούν Vodafone και Wind μαζί κλπ, και έτσι στήνεται η σκακιέρα. Δεν υπάρχει και τόση διαφορά στο τι παίχτηκε με το ελληνικό χαρτί: κι εδώ, όσοι «έπαιξαν» και κράτησαν ελληνικά κρατικά ομόλογα (περίπτωση Third Point/Loeb) –πολύ ρηχή πλέον η αγορά– είδαν λαμπρές αποδόσεις: αυτό το παρατήρησαν άλλοι (περίπτωση Japonica/Kazarian) και έσπευσαν να στήσουν δικά τους σχήματα.

Όλα αυτά, όμως, δεν είναι παρά καρυδότσουφλα στην επιφάνεια ενός μεγάλου ρεύματος, ή μάλλον ενός χείμαρρου διεθνούς ρευστότητας. Τι εννοούμε; Ότι η νομισματική διαχείριση όλου αυτού του καιρού –όχι, όχι της Ευρώπης «μας» –, το συνεχές ρίξιμο κεφαλαίων στην αγορά από ΗΠΑ, Αγγλία, Ιαπωνία προκειμένου να «κρατηθούν» οι οικονομίες μετά την βύθιση που έφερε το 2008, έχει δημιουργήσει μια πελώρια μάζα κεφαλαίων. Που αναζητεί, τι; Τοποθετήσεις, αποδόσεις! Εκεί, λοιπόν, η «ελληνική περίπτωση», με λίγο χάιδεμα των πιο ριψοκίνδυνων funds, αλλά και των «συνήθων υπόπτων» τύπου Goldman Sachs/Morgan Stanley/UBS κοκ. (που τρέχουν πίσω από fees για τα ομόλογα, από λίγο market-making για το Χρηματιστήριο) εύκολα απογειώνεται. Αυτό ζήσαμε, αυτό ζούμε.

Αύριο; Easy come easy go. Το tapering της «ποσοτικής χαλάρωσης» της αμερικανικής Fed θα δούμε τι θα φέρει. Για την ώρα, πάρτυ. Και κοντά στον βασιλικό των διεθνών αγορών, η ταπεινή μας ελληνική γλάστρα ποτίζεται αφειδώς.

 

Ο Αντώνης Παπαγιαννίδης είναι δημοσιογράφος.



 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή
Διονύσης Μαρίνος Αυτοί οι δρόμοι φτιάχτηκαν για εμάς, Δημήτρη Κουφοντίνα 

Ο αρχιδολοφόνος της 17 Νοέμβρη εξακολουθεί να πιστεύει πως ο κόσμος του ανήκει. Αμετανόητος και με ελαφρά συνείδηση περπατάει πλέον ανάμεσά μας σαν να μην έχει συμβεί τίποτα. Την ίδια στιγμή που οι ομοϊδεάτες του θεωρούν πως οι δρόμοι είναι δικοί τους.

04.01.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Θοδωρής Τσεκούρας Θοδωρής Τσεκούρας: Τι μου έμαθαν τα παιδιά μου για την πολιτική 

Πώς να κρυφτείς από τα παιδιά; Αλλά και πώς να κρυφτεί ένας πρωθυπουργός που δεν δείχνει να είναι ενήλικας; Η χώρα, περισσότερο από όλα, χρειάζεται πολιτικούς που θα είναι υπεύθυνοι γονείς.

26.12.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Διονύσης Μαρίνος Οι καλλιτέχνες νιώθουν ακόμα υποχρεωμένοι να δηλώνουν αριστεροί; 

Υπήρξε αριστερή επιβολή στην τέχνη από το 1974 και μετά; Ποιος μπορεί να το αρνηθεί. Κι όμως, για πρώτη φορά η αριστερή κουλτούρα δεν διαθέτει το αλάθητο του Πάπα. Είναι κι αυτό ένα από τα καλά της κρίσης, γράφει ο Διονύσης Μαρίνος.

29.12.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Κίμων Φραγκάκης Έκλεισαν (ξανά) τα σχολεία στο κέντρο για να μην κρυώσουν τα παιδάκια μας 

Γιούπι! Πάλι θα κάνουμε κοπάνα. Με μια λιτή ανακοίνωση της τελευταίας στιγμής σήμερα το πρωί και ενώ δεν χιόνιζε καν, ο Δήμος Αθηναίων έκλεισε τα σχολεία. Μην του «κάτσει καμιά στραβή στη βάρδια» και κρυώσει κανένα παιδάκι.

08.01.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro