“Το καλό σενάριο”

Με τις τράπεζες σε "διακοπές", με το διχασμό ante portas και την κυβέρνηση ζεματισμένη, υπάρχουν "Καλά Σενάρια", έστω και βαρουφακικά;

 
Με τα ΑΤΜs στα €60 την ημέρα - η Ελλάδα ως 1/5 της Κύπρου, για φαντάσου!

Με τα ΑΤΜs στα €60 την ημέρα – η Ελλάδα ως 1/5 της Κύπρου, για φαντάσου!

Σήμερα. Με τις τράπεζες σε “αναγκαστική αργία” (έχει μιαν απόκοσμη γοητεία η έκφραση “bank holiday”, προκειμένου να υποδηλωθεί το πάγωμα του εκχρηματισμένου κόσμου μας). Με τα ΑΤΜs στα €60 την ημέρα – η Ελλάδα ως 1/5 της Κύπρου, ενδιαφέρον! Με το διχασμό εγκατεστημένο εντελώς στο κέντρο των πολιτικών μας πραγμάτων, “και τα μυαλά στα κάγκελα”. Με την Κυβέρνηση πρόδηλα ζεματισμένη, όσο κι αν παριστάνει τη μαχητική. Με την τεχνική πλευρά διεξαγωγής του περίεργου αυτού δημοψηφίσματος σε παραζάλη (sorry, αλλά έτσι είναι). Με την διαπραγμάτευση με τους “εταίρους” παγωμένη, όσο κι αν κινούνται πράγματα στο παρασκήνιο – έκτακτη Σύνοδος Κορυφής με μέριμνα του Ντόναλντ Τουσκ, δηλώσεις διαφόρων, συσκέψεις σε Βερολίνο και Παρίσι για την Ελλάδα….

Με όλα αυτά δεδομένα, τι θα μπορούσε να είναι “το καλό σενάριο”; Λοιπόν: Πρώτο σκαλοπάτι, πρώτο ενδεχόμενο, οι Ευρωπαίοι – ποιοι; όχι μόνο το Βερολίνο, πάντως – να επανεκκινήσουν με λίγο περισσότερη ειλικρίνεια/με λίγο λιγότερη υποκρισία τη διαπραγμάτευση. Δηλαδή να διαπραγματευτούν και για λογαριασμό μας! Να δώσουν οξυγόνο στις συζητήσεις – αλλά να δώσουν και περιεχόμενο. Πάντως, να ανοίξουν το θέμα του χρέους, το οποίο χρειάζεται όχι απλώς ο Τσίπρας, αλλά οποιαδήποτε αυριανή ηγεσία στην Ελλάδα. Συν, να προσγειώσουν τις απαιτήσεις της δικής τους – υφεσιακής ούτως ή άλλως, όπως άλλωστε και το 47σέλιδο Βαρουφάκη – πρότασης. Τους ασκείται -των Ευρωπαίων- πίεση υπερατλαντική, πίεση συστημική. Θα αρκέσει; Αμφίβολο.

Έστω ότι προκύπτει “ΝΑΙ”: εδώ, το καλό σενάριο θα ήταν μια ανεπίληπτη κοινοβουλευτικότητα του ΣΥΡΙΖΑ – δηλαδή αποδοχή άλλων δυνάμεων στις τάξεις του με… holiday για όσους δικούς τους δεν αντέχουν την ευρωπαϊκή διάσταση.

Άλλο σενάριο: φτάνουμε στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, πράγμα δύσκολο ακόμη και για τεχνικούς λόγους. Διεξάγεται το δημοψήφισμα, και – προσοχή! – δεν αμφισβητείται το αποτέλεσμα (Ετούτο, καταγράψτε το). Έστω ότι προκύπτει “ΝΑΙ”: εδώ, το καλό σενάριο θα ήταν μια ανεπίληπτη κοινοβουλευτικότητα του ΣΥΡΙΖΑ – δηλαδή αποδοχή άλλων δυνάμεων στις τάξεις του με… holiday για όσους δικούς τους δεν αντέχουν την ευρωπαϊκή διάσταση. Πιθανότητες; Για μας, ελάχιστες: τέτοιες ωριμάνσεις, αν υπήρχαν, θα είχαν διαφανεί.

Έστω τώρα ότι ψηφίζεται το “ΟΧΙ”. Πού υπάρχει μίτος της Αριάδνης που να οδηγεί σε κάτι θετικό; Αν δεν (ΔΕΝ) δεχθούμε ότι όλα όσα είδαμε και ζήσαμε ήταν εξαρχής μια προσχεδιασμένη πορεία προς την έξοδο, αν δηλαδή θεωρήσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ειλικρινά θεωρούσε πως έτσι – βαρουφακικά – μπορούσε να διαπραγματευτεί και να πετύχει, και απλώς τα έκανε ρόιδο (ιδίως τις τελευταίες βδομάδες), τότε το αισιόδοξο θα ήταν να την πάρει στα χέρια του την ανανεωμένη αυτή εντολή. Και να προσπαθήσει, όχι βέβαια να κάνει “πιο σκληρή διαπραγμάτευση” με τους Ευρωπαίους, αλλά να προσγειώσει το αεροπλάνο. “Κάπως”. Συναινετικά. Το κακό είναι ότι, όλον αυτόν τον καιρό, στο κόκπιτ του αεροσκάφους “Ελλάς” γίνεται κάτι σαν πάρτι, με τρελές εικόνες. Δηλαδή φυγή από την πραγματικότητα.

Άλλο “καλό σενάριο”, όπως η ανάδειξη νέων ηγεσιών και νέων κινημάτων, σε πολιτικά ωφέλιμο χρόνο, δεν υπάρχει για μας. Ενώ εκλογές – η μόνη γνήσια εκδοχή – με τις τράπεζες κλειστές και με την εχθροπάθεια εγκατεστημένη στα πολιτικά πράγματα, σίγουρα θα έδιναν λύση. Όμως, θα χρειαζόταν ριζική αναθεώρηση της έννοιας “καλή”/”καλό”.

 

Διαβάστε ακόμα: To τέλος του παιχνιδιού.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή
Διονύσης Μαρίνος Αυτοί οι δρόμοι φτιάχτηκαν για εμάς, Δημήτρη Κουφοντίνα 

Ο αρχιδολοφόνος της 17 Νοέμβρη εξακολουθεί να πιστεύει πως ο κόσμος του ανήκει. Αμετανόητος και με ελαφρά συνείδηση περπατάει πλέον ανάμεσά μας σαν να μην έχει συμβεί τίποτα. Την ίδια στιγμή που οι ομοϊδεάτες του θεωρούν πως οι δρόμοι είναι δικοί τους.

04.01.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Θοδωρής Τσεκούρας Θοδωρής Τσεκούρας: Τι μου έμαθαν τα παιδιά μου για την πολιτική 

Πώς να κρυφτείς από τα παιδιά; Αλλά και πώς να κρυφτεί ένας πρωθυπουργός που δεν δείχνει να είναι ενήλικας; Η χώρα, περισσότερο από όλα, χρειάζεται πολιτικούς που θα είναι υπεύθυνοι γονείς.

26.12.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Διονύσης Μαρίνος Οι καλλιτέχνες νιώθουν ακόμα υποχρεωμένοι να δηλώνουν αριστεροί; 

Υπήρξε αριστερή επιβολή στην τέχνη από το 1974 και μετά; Ποιος μπορεί να το αρνηθεί. Κι όμως, για πρώτη φορά η αριστερή κουλτούρα δεν διαθέτει το αλάθητο του Πάπα. Είναι κι αυτό ένα από τα καλά της κρίσης, γράφει ο Διονύσης Μαρίνος.

29.12.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Κίμων Φραγκάκης Έκλεισαν (ξανά) τα σχολεία στο κέντρο για να μην κρυώσουν τα παιδάκια μας 

Γιούπι! Πάλι θα κάνουμε κοπάνα. Με μια λιτή ανακοίνωση της τελευταίας στιγμής σήμερα το πρωί και ενώ δεν χιόνιζε καν, ο Δήμος Αθηναίων έκλεισε τα σχολεία. Μην του «κάτσει καμιά στραβή στη βάρδια» και κρυώσει κανένα παιδάκι.

08.01.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro