Στην πατρίδα που δεν αγαπά τη λογική

Ο Νίκος Βατόπουλος περιμένει τη μέρα που η συζήτηση για το αύριο θα γίνεται από «κανονικούς» ανθρώπους, που δεν θα αισθάνονται ότι ανήκουν σε μια μειοψηφία.

 
Pedestrians pass posters of left-wing parties in the northern Greek city of Thessaloniki, Tuesday, Sept. 15, 2015. Alexis Tsipras the leader of left-wing party leader Syriza and former Prime Minister Alexis Tsipras called a snap election for Sunday, Sept. 20 after reaching an agreement with eurozone countries for a third bailout, and has clung to a slim lead in opinion polls despite a sharp drop in his approval ratings. (AP Photo/Giannis Papanikos)

Οι εκλογές στην Ελλάδα είναι σαν επαναληπτικό εμβόλιο. Αποκτάς ανοσία στην επαναστατικότητα και έπειτα από πολλές εκλογικές αναμετρήσεις αρχίζεις και σκέφτεται τη ζωή σου σαν πραγματικά δική σου. (AP Photo/Giannis Papanikos)

Οι εκλογές στην Ελλάδα είναι σαν επαναληπτικό εμβόλιο. Αποκτάς ανοσία στην επαναστατικότητα και έπειτα από πολλές εκλογικές αναμετρήσεις αρχίζεις και σκέφτεται τη ζωή σου σαν πραγματικά δική σου.

Για πρώτη φορά ψήφισα το 1981 και θυμάμαι τον ενθουσιασμό των νικητών. Τον έζησα ξανά και ξανά. Και τώρα, το μόνο που θέλω είναι μία ζωή δική μου. Θα ήθελα, δηλαδή, η όποια κυβέρνηση να μου εξασφαλίζει απλώς ένα πλαίσιο λειτουργίας μέσα στο οποίο να μπορώ να ζήσω όπως θέλω. Το μικρό κράτος το εννοώ ως μεγαλύτερη ελευθερία και τη μεγαλύτερη ελευθερία την εννοώ ως θέσεις εργασίας, παραγωγή πλούτου, πολυφωνία και χαρά ζωής.

Ποτέ δεν δυσκολεύτηκα να επιλέξω κόμμα για να ψηφίσω, παρότι δεν υπήρξα στέλεχος ή μέλος ή φίλος. Κατά μία έννοια πάντα ένιωθα ότι ήξερα τι θέλω ανάμεσα στις επιλογές που είχα. Και κάθε φορά η ψήφος ήταν και είναι εκλογικευμένη και όχι εξωραϊσμένη, ήταν ψήφος ρεαλιστική στο μέτρο της πραγματικότητας και όχι ψήφος δανεική στο μέτρο μιας ουτοπίας που δεν ερχόταν ποτέ.

A man walks past pre-election posters featuring conservative New Democaracy leader Vangelis Meimarakis (R) and leftist Syriza leader Alexis Tsipras in central Athens on September 16, 2015. With Greece's snap elections on September 20, the top two parties are neck and neck in the polls. Analysts say a full return to power for the leftist Syriza party, while still possible, is unlikely. AFP PHOTO/ LOUISA GOULIAMAKI

Είναι εντυπωσιακό πόσοι Ελληνες πιστεύουν ότι ζουν σε μία χώρα που δεν είναι σοβαρή. Οι περισσότεροι από εμάς αισθανόμαστε ότι ζούμε ανάμεσα σε ανορθολογιστές, ιδεοληπτικούς, συνωμοσιολόγους, δεισιδαίμονες και πείσμονες αρνητές σε κάθε μεταβολή. (AFP Photo/ Louisa Gouliamaki)

Αισθάνομαι ότι πολλοί θέλουν να επιστρέψουν σε μια μορφή κανονικότητας. Την κανονικότητα μπορεί ο καθένας να την ερμηνεύσει κατά βούληση, αλλά λίγο-πολύ όλοι συμφωνούν πως η κανονικότητα δεν είναι αυτή που τους γυρίζει στο παρελθόν, αλλά εκείνη που επιτρέπει μία προοπτική. Ακούω διάφορες εκδοχές κανονικότητας, αλλά νιώθω ότι η σύγκλιση επιτυγχάνεται στη λέξη «σοβαρότητα».

Είναι εντυπωσιακό πόσοι Ελληνες πιστεύουν ότι ζουν σε μία χώρα που δεν είναι σοβαρή. Οι περισσότεροι από εμάς αισθανόμαστε ότι ζούμε ανάμεσα σε ανορθολογιστές, ιδεοληπτικούς, συνωμοσιολόγους, δεισιδαίμονες και πείσμονες αρνητές σε κάθε μεταβολή.

Στην Ελλάδα, παραδοσιακά η κοινή λογική θεωρείται παραδοξότητα και ασύμβατη προς το γενικό συμφέρον. Γενικώς, η κοινή λογική παραμένει ακατανόητη και γι’ αυτό αγνοείται όταν δεν περιφρονείται.

Και αυτό σημαίνει ότι οι περισσότεροι από εμάς πιστεύουμε ότι ανήκουμε σε μία μειοψηφία. Όχι απαραίτητα αρίστων, αλλά ας πούμε σε μία μειοψηφία σκεπτόμενων και ενημερωμένων ανθρώπων. Είναι τόσοι πολλοί όσοι το σκέφτονται και το πιστεύουν αυτό που το άθροισμά τους δεν συνιστά μειοψηφικό ποσοστό, αλλά υπολογίσιμο μέγεθος.

A man cycles past a banner of the radical left Syriza party, in central Athens, Wednesday, Sept. 16, 2015. Greece is holding a snap general election on Sept. 20, 2015. It is the third time this year Greeks will be voting, with the economy still in dire straits, a quarter of workers jobless, and capital controls limiting cash access to savings to 420 euros ($470) per week. (AP Photo/Lefteris Pitarakis)

στη δική μας πατρίδα, η οποία παραδοσιακά εκστασιάζεται για κάθε τι που πλήττει τη λογική, η συζήτηση για τον ορθό λόγο έχει πάντα τη χάρη μίας εξωτικής παραδοξότητας. (AP Photo/Lefteris Pitarakis)

Παρ’ όλα αυτά, η μερίδα των σκεπτομένων στην Ελλάδα δρα με την ψυχολογία της μειοψηφίας και αναγνωρίζονται μεταξύ τους σαν να ανήκουν σε σέχτες ή μυστικές κάστες. Δυσκολεύομαι να δεχθώ ότι υπάρχουν πολλές χώρες όπου υπάρχουν νοητές κοινότητες ανθρώπων που το μόνο που τους ενώνει είναι η αγάπη στην κοινή λογική.

Στην Ελλάδα, παραδοσιακά η κοινή λογική θεωρείται παραδοξότητα και ασύμβατη προς το γενικό συμφέρον. Γενικώς, η κοινή λογική παραμένει ακατανόητη και γι’ αυτό αγνοείται όταν δεν περιφρονείται.

Συνεπώς, επιλέγω να ψηφίζω υπέρ της κοινής λογικής. Άλλωστε, τα τελευταία χρόνια, μετά τον θρίαμβο διαφόρων εκδοχών ορθολογισμού ως το 2000, η κοινή λογική δεν είναι πλέον αυτονόητη ούτε στις χώρες που τη γέννησαν. Οπότε, στη δική μας πατρίδα, η οποία παραδοσιακά εκστασιάζεται για κάθε τι που πλήττει τη λογική, η συζήτηση για τον ορθό λόγο έχει πάντα τη χάρη μίας εξωτικής παραδοξότητας.

Άλλωστε, η Αθήνα αυτές τις μέρες είναι η μόνη πόλη στον κόσμο όπου κυματίζουν σφυροδρέπανα. Δεν τη λες και πρωτεύουσα της λογικής ούτε προπύργιο της καινοτομίας. Είναι όμως μία υπενθύμιση ότι ο αγώνας για την «κανονικότητα» πρέπει να καταπιεί τις επαναστάσεις των ψευδαισθήσεων. Θα έρθει η μέρα που η συζήτηση για το αύριο θα γίνεται από «κανονικούς» ανθρώπους. Έως τότε, ας προχωρήσουμε ένα βήμα πιο κοντά.

A worker climbs on scaffolding as he prepares the venue for the Greek Communist Party party election rally in Athens, Greece, September 16, 2015. The outcome of Sunday's Greek national election looks more uncertain than ever after the country's two dominant politicians ruled out working with each other and apparently failed to sway undecided voters in a final televised debate. REUTERS/Michalis Karagiannis

H Αθήνα αυτές τις μέρες είναι η μόνη πόλη στον κόσμο όπου κυματίζουν σφυροδρέπανα. (REUTERS/Michalis Karagiannis)

Διαβάστε ακόμα: H τέχνη του “να μιλάς δίχως να λες τίποτα”.

 

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή του μήνα
Γιάννης Παλιούρης Όταν στην Ελλάδα «πέθανε» και ο σεβασμός για το θύμα 

Το ποταπό «κατσάδιασμα» του Καμμένου στα θύματα της τραγωδίας και τα «δεν είμαι εγώ υπεύθυνος» κατά την επίσκεψή του στα καμένα της Ανατολικής Αττικής ήταν κάτι που δεν είχε φανταστεί ούτε ο πιο διεστραμμένος οπαδός του.

27.07.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιάννης Παλιούρης Ασύμμετρες απειλές και στάχτη στα μάτια 

Όχι δεν ήταν οι φλόγες που σκότωσαν 81 (;) ανθρώπους. Αυτές τους έκαψαν. Ο θάνατος τους είχε προετοιμαστεί πολλά χρόνια πριν. Πριν καν γεννηθούν τα παιδιά που κάηκαν στην αγκαλιά της μάνας τους. Και θα συνεχίζεται με παιδιά που ακόμα δεν έχουν γεννηθεί, όσο ως κοινωνία προτιμάμε να ρίχνουμε στάχτη στα μάτια μας.

25.07.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Σακελλάρης Σκουμπουρδής Είναι η Νέα Μεταπολίτευση, (προνεωτερικέ) stupid! 

Η τραγωδία μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε σκληρότερα ότι κατακτήσαμε Νέο Πάτο και ο επόμενος κοντεύει. Η ήσσων προσπάθεια πρυτανεύει, η αριστεία ως ρετσινιά εξαερώνεται, η αναξιοκρατία θριαμβεύει. Γράφει ο Σακελλάρης Σκουμπουρδής.

30.07.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιάννης Παλιούρης Νίκος Τόσκας, μια περαστική πολιτική προσωπικότητα 

Ο υπουργικός βίος του «στρατηγού»
, από το μεγαλοφυές password 123456 στον υπολογιστή του ως την παλαιοκομματικού τύπου παραίτηση του έντεκα ημέρες μετά την εθνική τραγωδία, χωρίς καμία ουσιαστική ανάληψη ευθύνης.

05.08.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro