Η ιστορία ενός γιου

Από τον πατέρα που εξαφανίστηκε όταν ήταν δύο ετών και δεν γνώρισε ποτέ μέχρι το αμάξι που ήρθε από μια κάθετο, έπεσε πάνω τους και εκτόξευσε τη μητέρα του από το παρμπρίζ, ο Γιώργος Κωνσταντινίδης γράφει τη δικιά του ιστορία ενός γιου.

 

Από μια άποψη, το να έχεις να δώσεις αναφορά μόνο στον εαυτό σου σε αποδεσμεύει και σε δυναμώνει. Ωστόσο, πάντα παραμονεύει ένα παράπονο και μια αθεράπευτη πληγή. (Η φωτογραφία είναι μια ευγενική παραχώρηση του Γιώργου Κωνσταντινίδη)

Ήμουν 15 χρόνων όταν ορφάνεψα διπλά. Τον πατέρα δεν τον θυμάμαι. Εξαφανίστηκε στα δυο μου χρόνια, χωρίς ποτέ κάποιος να μου εξηγήσει τους λόγους. Κάποτε ήρθαν στην κατοχή μου, οι αιτιολογήσεις του διαζυγίου. Πολύ σκληρές, παράξενες.

Ζήσαμε στο σπίτι με τη μαμά και τη θεία. Την αγαπημένη, που συντρόφευσα μέχρι το τέλος της ζωής της πριν από μερικά χρόνια. Ακόμα με τρυφερεύει το τελευταίο της χαμόγελο, όταν είχα πάει να τη δω. Και μετά πόνος, ακόμα και σήμερα.

Η μαμά ανέκαθεν μ’ αγαπούσε και μ’ ενοχλούσε. Έμενα συχνά μόνος να χαζεύω τις ηλιαχτίδες στο ξύλινο πάτωμα, το διάβασμα ήταν καταφύγιο, σκοτείνιαζα όταν καθημερινά μάλωνε με τις αδελφές της. Υστερία που με πλήγωνε. Μια μέρα με χαστούκισε, επειδή αυνανιζόμουν στο μπάνιο. Θεώρησα νωρίς πως δεν είχα στήριγμα. Πως έπρεπε να δημιουργήσω τον εαυτό μου εξ αρχής. Το σχολείο έγινε γυμναστική.

Αργότερα συνειδητοποίησα πως ό,τι αποτυχημένο είμαι σήμερα οφείλεται σ’ αυτό. Παράξενος, γοητευτικός, μπατίρης, αλλά όχι για πολλά-πολλά. Και, φυσικά, στα 58 μου μόνος.

Ώσπου μια μέρα, κατευθυνόμενοι στο «εξοχικό» στη Δροσιά, ήρθε από μια κάθετο ένα αυτοκίνητο κι έπεσε πάνω μας. Εκείνη εκτοξεύτηκε απ’ το παρμπρίζ. Την αγκάλιασα πάνω στο δρόμο. Μετά έφυγε.

Συγχωρέστε με, αλλά ο θάνατός της μ’ ανακούφισε. Ένιωσα ελεύθερος, βλακωδώς «εγώ.» Υιοθετήθηκα από την οικογένεια του πάνω ορόφου, ανόρεχτα, ώσπου ανακάλυψα ότι έψαχναν τις τσέπες μου, μπας και υπήρχαν χρήματα που είχα σουφρώσει.

Έφυγα με την αίσθηση του κυνηγημένου. Φώλιασα στην αγαπημένη θεία και τον άντρα της που με αγάπησε περισσότερο από παιδί του. Ακόμα έχω το μικρότερο ραδιοφωνάκι της εποχής που μου χάρισε, ερχόμενος απ’ την Ιαπωνία.

Μετά έφυγα για Στρασβούργο. Ωστόσο, τα σημεία αναφοράς ήταν πάντα απόντα. Αλλά αποδείχτηκα ανεπίδεκτος ψυχανάλυσης. Αργότερα συνειδητοποίησα πως ό,τι αποτυχημένο είμαι σήμερα οφείλεται σ’ αυτό. Παράξενος, γοητευτικός, μπατίρης, αλλά όχι για πολλά-πολλά. Και, φυσικά, στα 58 μου μόνος.

Από μια άποψη, το να έχεις να δώσεις αναφορά μόνο στον εαυτό σου σε αποδεσμεύει και σε δυναμώνει. Ωστόσο, πάντα παραμονεύει ένα παράπονο και μια αθεράπευτη πληγή.

 

Διαβάστε ακόμα: Οι νεότεροι ποιητές για τη μητέρα

 

 

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή
Guest / Άποψη Γιατί η νίκη της ΝΔ είναι στρατηγική 

Σε αντίθεση με τις διάφορες αναλύσεις που θέλουν τον ΣΥΡΙΖΑ να γλίτωσε τα χειρότερα, στην πραγματικότητα υπέστη στρατηγική ήττα. Την ίδια στιγμή που η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει τη δυνατότητα να κεφαλοποιήσει μια ιστορικής σημασίας νίκη. Αναλύει ο πολιτικός επιστήμων και συγγραφέας Σωτήριος Φ. Δρόκαλος.

15.07.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Σακελλάρης Σκουμπουρδής Κυριάκος σχεδόν Παράκλητος 

Σπάνια ένας πρωθυπουργός υπόσχεται περισσότερα μετεκλογικά από όσο προεκλογικά. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει όλα τα δεδομένα υπέρ του και διεγείρει βάσιμες ελπίδες για αποκατάσταση της χαμένης κανονικότητας. Γράφει ο Σακελλάρης Σκουμπουρδής.

23.07.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιώργος Κωνσταντινίδης Το άρωμα του γυναικείου δέρματος: ένας εθισμός που σε μεθάει 

Οργιαστικό, ηδονόχαρο, γεμάτο υποσχέσεις και ενθυμήσεις. Το ιδιαίτερο άρωμα της αγαπημένης, ακόμη κι όταν έχει φύγει, μαρκάρει το μυαλό μας ανεξίτηλα. Το κάνει να λαχταρά τις πέρλες του ιδρώτα σαν παρουσία. Γράφει ο Γιώργος Κωνσταντινίδης.

31.07.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιώργος Κωνσταντινίδης Ο Αντετοκούνμπο και η κοινωνία της επίδοσης 

Αγαπάμε τον Γιάννη αλλά δεν μπορούμε να γίνουμε όλοι σαν κι αυτόν. Η λατρεία της επίδοσης είναι ανήθικη, γράφει ο Γιώργος Κωνσταντινίδης: Δημιουργεί μια σχέση εξουσίας όπου ο άνθρωπος είναι απλώς το μέσο για την επίτευξη ενός σκοπού.

02.08.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro