Ο μετανάστης μέσα μας

Στις ΗΠΑ οι μετανάστες είναι που δημιουργούν νέες επιχειρήσεις και συνεργασίες –ο Economist τους ονομάζει «Τhe jobs machine». Ας είμαστε έτοιμοι κι εμείς...

 
Lange-MigrantMother02

Migrant Mother, φωτογραφημένη από τη Dorothea Lange το 1936.

Αυτή η φωτογραφία, δεξιά, είναι πολύ ιστορική. Απεικονίζει τις δυσκολίες του μετανάστη και τραβήχτηκε την εποχή του Great Depression. Δείχνει την Florence Thompson, πίσω στο 1930, με κάποια από τα παιδιά της και είναι αναρτημένη στην είσοδο της βιβλιοθήκης του Κογκρέσου των ΗΠΑ. Έχει τίτλο «Migrant Mother» και τo κείμενο γράφει «Florence Thompson. Εξαθλιωμένη εργάτρια μπιζελιών. Μητέρα επτά παιδιών. Ηλικία 32 ετών. Nipomo, California». Ένα είδος αναγνώρισης σε μια χώρα με μόλις 250 έτη ιστορίας, ξέροντας ότι φτιάχτηκε από την ένωση εκατοντάδων εθνών και μεταναστών που κατέφθασαν εκεί απελπισμένοι και διψασμένοι.

Το 1960 η Ελλάδα είχε το μεγαλύτερο κύμα μετανάστευσης. Αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον οι νέοι άνθρωποι έφευγαν και μάλλον εκεί που πήγαιναν έφτιαχναν μια καλύτερη ζωή. Γέμισαν Έλληνες η Αυστραλία, η Γερμανία, η Αμερική, η Νότιος και Κεντρική Αφρική. Έκτοτε, ως δια μαγείας, έσβησε η λέξη «μετανάστης» από τη γλώσσα μας. Έμοιαζε πλέον μια λέξη-ταμπού, που δήλωνε μια παλιά, ατιμωτική ιστορία. Και αρχίσαμε να ανεβαίνουμε (;) επίπεδο: καλύτερες συνοικίες, περισσότερα έσοδα, σπίτια, αυτοκίνητα… Οι «δικοί» μας μετανάστες έρχονταν το καλοκαίρι με αγνό χαμόγελο, για να τους φιλέψουμε και να τσιμπήσουμε κανά δολάριο, όπως στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο.

Είναι πολύ πιθανό στα επόμενα 20 χρόνια να έχουμε μεγάλα κύματα εργασιακής μετανάστευσης. Θα πηγαίνουμε εκεί που έχει δουλειά; Θα ακολουθούμε την τάδε αγορά και τα εργοστάσιά της;

Πέρασαν 50 χρόνια για να εμφανιστεί ξανά η λέξη-εφιάλτης. Το πρώτο «σοκ» το είχαμε με τους οικονομικούς μετανάστες από τα Βαλκάνια, αλλά γρήγορα «μπήκαν στη δούλεψή μας» κι έτσι ηρεμήσαμε… To δεύτερο σοκ ήρθε όταν γέμισαν οι δρόμοι σκουρόχρωμους –με τον άναρχο τρόπο που έγινε– και νιώσαμε κίνδυνο! Τότε, άρχισε να ανοίγει η κουρτίνα, που έδειχνε τα παγκόσμια κύματα μετανάστευσης. Να ανησυχούμε; Έτσι κι έτσι, «λεφτά υπήρχαν». Το τρίτο σοκ ήταν όταν αρχίσαμε εμείς τη μετανάστευση εξαιτίας της κρίσης και των συνεπειών της. Απροετοίμαστοι και λίγο υπερόπτες για τη φυλή, την πατρίδα, την οικογένεια και τα λοιπά κλισέ-δικαιολογίες. Άρχισαν να φεύγουν οι πιο «μάχιμοι», ας πούμε οι πιο δυναμικοί (μάλλον οι πιο άφοβοι) και σε δεύτερο χρόνο, πολύ κοντινό, όσοι έπρεπε να επιβιώσουν… και μαζί η οικογένειά τους. Ντουμπάι, Νιγηρία, Καναδάς, Αγγλία, ο γιατρός στις ΗΠΑ, στο Βέλγιο μικρές ομάδες απλώνονταν. Εμείς ψελλίζαμε αμήχανοι «brain drain», αυτοί όμως άλλαζαν ζωή, δουλειά, ειδικότητα και άρχισαν να προχωρούν.

immigration

Οι «διαδρομές» των μεταναστών από ξηράς και θαλάσσης στην Ευρώπη, σύμφωνα με το CNN.

Στον περίγυρό μου μέτρησα 43 φίλους που έγιναν μετανάστες, για να βρουν δουλειά. Οι 15 από αυτούς πήραν τις οικογένειές τους μαζί, πρώτο δείγμα ότι δεν θα γυρίσουν πίσω. Είναι πολύ πιθανό στα επόμενα 20 χρόνια να έχουμε μεγάλα κύματα εργασιακής μετανάστευσης. Θα πηγαίνουμε εκεί που έχει δουλειά; Θα ακολουθούμε την τάδε αγορά και τα εργοστάσιά της; Στα χρόνια αυτά επίσης, είναι πιθανό (θα γίνει πάγια πρακτική;), να αγοράζεται ο χρόνος του κάθε ειδικού για κατ’ αποκοπή έργα ή για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Έξι μήνες στο Μαρόκο ή τρεις μήνες στην Ολλανδία για τη δουλειά τάδε; Ιδού ένα ακόμη από τα θέματα που δεν συζητάμε και δεν ετοιμαζόμαστε για αυτά. Γιατί το να φύγεις θέλει προετοιμασία: επιμόρφωση, δίκτυα στήριξης και γνώση. Στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, οι μετανάστες είναι που δημιουργούν νέες επιχειρήσεις και συνεργασίες. Ο Economist τους ονομάζει «The jobs machine»!

immigration

Στα επόμενα 20 χρόνια, επίσης, είναι πιθανό να αγοράζεται ο χρόνος του κάθε ειδικού για κατ’ αποκοπή έργα ή για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Έξι μήνες στο Μαρόκο ή τρεις μήνες στην Ολλανδία για τη δουλειά τάδε;

Και ποιος θα φεύγει, για να έχουμε καλό ρώτημα; Οι εξωστρεφείς, οι νεότεροι, οι εξειδικευμένοι, οι τρελοί, οι απογοητευμένοι από τη χώρα, οι συνεργάτες ενός ισχυρού δικτύου; Αν είναι έτσι, τότε ποιος θα μένει πίσω; Τι σημαίνει αυτό για το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας; Μήπως μπορούμε να αξιοποιήσουμε την οικονομία του internet, για να μειώσουμε τον κίνδυνο; Τι επιφέρουν όλα αυτά στο οικονομικό και κοινωνικό μας μέλλον; Απαντήσεις, δυστυχώς, δεν θα πάρουμε σε αυτή τη ζωή, ούτε από τους «πωλητές ελπίδας» που ακούμε καθημερινά.

Ας αρχίσουμε να βγάζουμε έξω τον μετανάστη που έχουμε μέσα μας. Να τον προπονούμε, να τον κρατάμε ζεστό, κοιτάζοντας ευκαιρίες στον κόσμο… Να είμαστε έτοιμοι για ένα διεθνές παιχνίδι γνώσης και εργασίας, που «κοστίζει» ποικιλότροπα και θέλει ιδιαίτερες αντοχές και ισχυρές, άκαμπτες, προσωπικότητες. Δυστυχώς, μόνο στα εντός μας παραμύθια είμαστε «εκλεκτός λαός». Παντού αλλού είμαστε υποψήφιοι εργάτες της γνώσης, εργάτες του εμπορίου, όπως όλοι οι άλλοι λαοί –κι αυτό μόνο αν το θέλουμε πραγματικά!

 

O Τάσος Παγκάκης είναι στέλεχος επιχειρήσεων από το 1988.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή

Mετράει 23 χρόνια ζωής και ήταν η πρώτη ιδιωτική αεροπορική σχολή που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα. Πλέον η φήμη της έχει ξεπεράσει τα ελληνικά σύνορα. Επισκεφθήκαμε τις εγκαταστάσεις της Global Aviation, τις φωτογραφήσαμε και καταλάβαμε γιατί είναι πρωτοπόρος στο είδος της.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Επειδή η αλήθεια κρύβεται πάντα στα ψιλά γράμματα, καλό είναι να διασκεδάζουμε με το συγκεκριμένο app, αλλά θα πρέπει να ξέρουμε και τις συνέπειες.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Στη νέα σειρά after office drinks του Andro, συναντάμε την ταλαντούχα σχεδιάστρια του οίκου Zeus & Δione. Με ένα -και περισσότερα- ποτήρια εκλεκτό ροζέ L’Ésprit du Lac, συζητάμε για την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής: Για το καθημερινό τελετουργικό της δουλειάς, τις σχέσεις με συναδέλφους, τις στιγμές χαλάρωσης μετά το γραφείο... Όλα εκείνα που μας απασχολούν καθημερινά και είναι στο χέρι μας να μη γίνονται ρουτίνα.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

O εκδότης του Αndro ήταν προσκεκλημένος στο Utopia του Golden Hall, στην εγκατάσταση των New Nomads που επιμελείται ο Δημήτρης Αργυρόπουλος. Μίλησαν για το αντρικό στιλ, την πολιτική ως ευγενές σπορ, την υψηλή γαστρονομία και το σουβλάκι, και μοιράστηκαν ιστορίες από θρύλους όπως ο Σων Κόνερι και ο Αντώνης Μπενάκης.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro