Top 5 Οι ποιητές για το δελφίνι

Έτσι σκίζει τους στίχους της ποιητικής παραγωγής των τελευταίων είκοσι χρόνων το δελφίνι, σε πέντε από τα ωραιότερα ποιήματα του είδους. Καλές διακοπές στους εκδρομείς του Αυγούστου, καλά συναπαντήματα στου Αιγαίου τ’ ανοιχτά.

 

«Τον ίδιο χορό λίγο πιο κει / Σίκινο – Ανάφη αναμεσίς / έπιασαν δύο δελφίνια». (Kim Stenberg, «Dolphin Dance»)

Γιώτα Αργυροπούλου, «Δελφίνια»

Δυο πλοία της άγονης γραμμής
διασταυρώνονται
αντικριστή φιγούρα μπάλου.
Τον ίδιο χορό λίγο πιο κει
Σίκινο – Ανάφη αναμεσίς
έπιασαν δύο δελφίνια.

Δεύτερη χιλιετία προ Χριστού.
Τα ίδια αυτά δελφίνια
κάνουν παιχνίδια και άλματα
ανάμεσα στα πλοία της ζωφόρου
που περιτρέχει τη Δυτική οικία
του Ακρωτηρίου Θήρας.

Είναι τα ίδια αυτά δελφίνια
ζωνοδέλφινα
τα ίδια αυτά σκαριά σαν μισοφέγγαρα
οι λαμνοκόποι, οι επιβάτες
απέξω απ’ την Καμένη γη

αέναη Τοιχογραφία Στόλου
στα δώματα του Αείζωου.

 

(Από τη συλλογή «Για Σίκινο, Ανάφη, Αμοργό», εκδ. Gutenberg, 2017)

 

Στην επόμενη σελίδα: «Ένα δελφίνι παρακολουθεί».

1 2 3 4 5

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή

Ο καθηγητής πανεπιστημίου, συγγραφέας και βέρος Βολιώτης μιλάει στο Andro για τη μέθεξη που προσφέρει το «άγιο» τσίπουρο, την ιδιαιτερότητα του να το πίνεις στην περιοχή του και εξηγεί γιατί έγραψε ένα εγχειρίδιο «χρήσης» για τους επίδοξους πότες.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Το έγραψε στο αγαπημένο του Καρλόβασι της Σάμου, στις 3 Σεπτεμβρίου 1989, με τη «σκοτεινή υποψία πως αυτό το καλοκαίρι θα ’ναι το τελευταίο». Έφυγε από τη ζωή στις 11 Νοεμβρίου 1990.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Ο Θεσσαλονικιός συγγραφέας Γιώργος Σκαμπαρδώνης αναπολεί τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης της παιδικής του ηλικίας: τα εκθέματα, τα άγρια ζώα, τις ατραξιόν της... Όλα αυτά τα «θαυμαστά και αδιανόητα σε μια εποχή φτώχειας, αθωότητας και ονείρων», που σημάδεψαν ανεξίτηλα τη φαντασία του.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Μόλις στα 61 του, τούτος ο ωραίος αναρχικός του ελληνικού κινηματογράφου, ένας κόμη του αυθεντικά λαϊκού κινήματος, αποχωρεί από σκηνή. Και τώρα που σβήνουν ένα ένα τα φώτα, μένουμε εμείς ολοένα πιο σκοτεινοί.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro