«Τον έτρεμα από δέος όλα αυτά τα χρόνια. Ακόμα κι όταν τον προσκύνησα νεκρό…»

Ο Θωμάς Κοροβίνης θυμάται τη μέρα που έφυγε ο Μανόλης Αναγνωστάκης – στις 23 Ιουνίου 2005. «Από σήμερα», είχε πει, «η αθηναϊκή γη φιλοξενεί έναν Έλληνα Θεό...»

 
54b2557e10de6e6ff717d84e03a7049d_L

«Ο Αναγνωστάκης είχε τον ευθύ στοχαστικό λόγο ενός μελλοθανάτου διαρκείας ακροβατώντας επί εξήντα χρόνια στην κόψη του ξυραφιού. Δεν του ταίριαζε το βόλεμα. Δε βολευόταν πουθενά. Τα είπε όλα με ενενήντα ποιήματα», γράφει ο Θωμάς Κοροβίνης.

«Τη νύχτα που παρουσιάζαμε τους Ζεϊμπέκους της Μικράς Ασίας μαζί με το βιβλίο του Κώστα Ακρίβου Καιρός για θαύματα στο «Μουσείο Λαϊκών Οργάνων» στην Πλάκα, από νωρίς –τρεις ώρες πριν– είχαμε θάψει τον Αναγνωστάκη. Παρευρέθηκε στην κηδεία του η αφρόκρεμα του πολιτισμού της χώρας μας. Πολλοί απ’ αυτούς ήρθαν και στην εκδήλωση το βράδυ. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τον Μάνο Ελευθερίου, τον Χριστόφορο Λιοντάκη, τη Ζυράννα Ζατέλη, τον Σωτήρη Δημητρίου.

Και σηκώνομαι επάνω –ήμουν συντετριμμένος με την απώλεια αυτού του γίγαντα– κι αντί να μιλήσω για το βιβλίο μου αναφέρθηκα στα χάλια της σύγχρονης Θεσσαλονίκης, των κατοίκων και των ταγών της, καταλογίζοντας κι ένα μερτικό ευθύνης στην πρωτεύουσα.

Μίλησα επίσης για τον Κούρδο αγωνιστή Μπαχόζ, που αργοπέθαινε από απεργία πείνας διαρκείας ενάμιση μηνός, γιατί η κυβέρνηση δεν του χορηγούσε πολιτικό άσυλο αλλά ευτυχώς τελικά γλίτωσε. Και τους είπα πως συγκεντρωθήκαμε πριν από λίγες μέρες στην Καμάρα για συναυλία κι όταν έγινε η ώρα έντεκα, έβγαιναν οι νοικοκυρές απ’ τα μπαλκόνια και φώναζαν να σταματήσουμε για να βρουν την ησυχία τους, τέτοια συμπαράσταση ο λαός της Σαλονίκης.

«Ήμουν συντετριμμένος με την απώλεια αυτού του γίγαντα».

Μίλησα τότε για πολλά. Αλλά προπαντός για τον Μανόλη. Αν θυμάμαι καλά ξεκίνησα την ομιλία μου έτσι: «Από σήμερα η αθηναϊκή γη φιλοξενεί έναν Έλληνα Θεό, έναν λεβέντη ποιητή, Θεσσαλονικιό από την Κρήτη». Και συνέχισα ξεδιπλώνοντας το νήμα της εμπειρίας που είχα από την επίδραση του αγωνιστή ποιητή στην προσωπικότητά μου, για το πώς τον γνώρισα στο βιβλιοπωλείο του, πώς τον έτρεμα από δέος όλα αυτά τα χρόνια, ακόμη κι όταν τον προσκύνησα νεκρό.

«Αν θυμάμαι καλά ξεκίνησα την ομιλία μου έτσι: ‘’Από σήμερα η αθηναϊκή γη φιλοξενεί έναν Έλληνα Θεό, έναν λεβέντη ποιητή, Θεσσαλονικιό από την Κρήτη’’», γράφει ο Θωμάς Κοροβίνης στην «Όμορφη Νύχτα» (εκδ. Άγρα).

«Αν θυμάμαι καλά ξεκίνησα την ομιλία μου έτσι: ‘’Από σήμερα η αθηναϊκή γη φιλοξενεί έναν Έλληνα Θεό, έναν λεβέντη ποιητή, Θεσσαλονικιό από την Κρήτη’’», γράφει ο Θωμάς Κοροβίνης στην «Όμορφη Νύχτα» (εκδ. Άγρα).

Μίλησα πολύ για τη Θεσσαλονίκη, για την κατηφόρα της. Για την αναπάντεχη κατρακύλα της, από την αναγεννησιακή της περίοδο μετά το τέλος της δικτατορίας στο πέρασμά της στην οξεία γωνία της νεομεσαιωνικής παρακμής μετά το 2000 με αναστημένους βασιλείς στα θέατρα, αναβιώσαντα λείψανα καλλιτεχνών του ελαφρού και της ποπ στα γήπεδα, με την επικράτηση των σκυλομάγαζων, τη σιωπή των ποιητών, την εξορία ή αυτοεξορία κάποιων πικραμένων οραματιστών, την καταφυγή σχεδόν όλων των καλλιτεχνών στην Αθήνα, την αραχνομούνικη τριανδρία Ψωμιάδη-Άνθιμου-Παπαγεωργόπουλου και πολλές άλλες ορθοκατούρες.

Φουρκισμένος ήμουν για όλα αυτά και έβγαλα έναν καταγγελτικό λόγο, προς Αθηναίους το ανάγνωσμα, μιλώντας για τους Σαλονικιούς. «Ο Αναγνωστάκης είχε τον ευθύ στοχαστικό λόγο ενός μελλοθανάτου διαρκείας ακροβατώντας επί εξήντα χρόνια στην κόψη του ξυραφιού. Δεν του ταίριαζε το βόλεμα. Δε βολευόταν πουθενά. Τα είπε όλα με ενενήντα ποιήματα» τους είπα. Κι ο κόσμος από κάτω συγκινημένος χειροκροτούσε.

//Απόσπασμα από το βιβλίο του Θωμά Κοροβίνη «Όμορφη Νύχτα – Χρονογραφία-Μυθιστόρημα για τα 20 χρόνια λαϊκού τραγουδιού στη Θεσσαλονίκη [1985-2005]», εκδ. Άγρα, 2008.

Σήμερα, 23 Ιουνίου, ώρα 20.30, στο αίθριο του Δημαρχείου Θεσσαλονίκης, η πόλη θα τιμήσει τον ποιητή της, στο πλαίσιο του «2015, Έτος Μανόλη Αναγνωστάκη» –90 χρόνια από τη γέννησή του και 10 χρόνια από το θάνατό του– με μια εκδήλωση Λόγου και Μουσικής. Θα απευθύνουν χαιρετισμούς ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης, η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού, Παιδείας & Αθλητισμού Έλλη Χρυσίδου και το μέλος ΔΣ του Ομίλου Φίλων του ποιητή Μιχάλης Μπακογιάννης.

Ακούστε εδώ τον Θωμά Κοροβίνη στο τραγούδι «Οι Νικητές» (σε στίχους και μουσική δική του), αφιερωμένο στη μνήμη του Μανόλη Αναγνωστάκη, που υπάρχει στο δίσκο «Το Κελί»:

 

Διαβάστε ακόμα: Εδώ ο Τσιτσάνης έγραψε τα καλύτερα τραγούδια του!

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή

Ας το παραδεχθούμε: ο έρωτας περνάει, αλλά η καύλα ποτέ. Θα μας ακολουθεί πάντα. Σε κάθε υποψία γυμνού δέρματος, στη γυναικεία φούστα που σηκώνεται στον αέρα, στα τυχαία αγγίγματα στο τρένο.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Κανείς δεν ξέρει καλύτερα τους ποιητές από τους ίδιους: τον βέβαιο δρόμο τους, το πώς φεύγουνε μια μέρα, την ασχήμια που είναι η κόλασή τους... Αυτά είναι πέντε από τα ωραιότερα νεοελληνικά ποιήματα του είδους –με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης σήμερα.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Ο Απόστολος Δοξιάδης θυμάται πώς μέσα από τις σελίδες του βιβλίου «Θεωρία των Συνόλων», που διάβασε στα 15 του, άγγιξε για πρώτη φορά το απόγειο της αίσθησης της υπερβατικής ομορφιάς των μαθηματικών και την υπόσχεση για την αποκάλυψη της πεμπτουσίας της αλήθειας.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Τα δύσκολα παιδικά χρόνια, το άγχος της υποκριτικής, η έννοια της ομορφιάς και του δίπολου ευτυχία-δυστυχία. Ο Αλέκος Συσσοβίτης μιλάει στο Andro και την Μία Κόλλια και δεν κρύβεται.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro