«Έτσι με πήρε από το χέρι ο μέγιστος Γαβρίλης»

Ο συγγραφέας Κώστας Ακρίβος εξηγεί πώς στα είκοσι πέντε του χρόνια ένιωσε –«σαγηνευμένος, καταϊδρωμένος από συγκίνηση»– την επιθυμία να ξεκλειδωθούν μέσα του και οι δικές του, οι προσωπικές λέξεις.

 

«Όταν καιρό μετά θα δω να φιγουράρει στις βιτρίνες το πρώτο μου βιβλίο («Η δοτική του χάους»), πέρα από τη χαρά που θα νιώσω, καταλαβαίνω (και συνεχίζω ακόμα) πως αυτό το στρατί όχι μόνο το χάραξαν αλλά και με πήραν απ’ το χέρι οι Αουρελιάνο Μπουενδία, οι Χοσέ Αρκάδιο, ο Μελκίαδες, η Ούρσουλα…» (Φωτογραφία: Κώστας Τσιρώνης)

«Πολλά χρόνια αργότερα, μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, ο συνταγματάρχης Αουρελιάνο Μπουενδία θα θυμόταν εκείνο το μακρινό απόγευμα που ο πατέρας του τον είχε πάει να γνωρίσει τον πάγο». Η εναρκτήρια περίοδος από το «Εκατό χρόνια μοναξιά» του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Είκοσι οχτώ λέξεις, τρία ρήματα, η εκτίναξη της πρώτης λάβας από τις εικόνες που μέλλεται να λάμψουν στις τετρακόσιες σελίδες που ακολουθούν.

Είμαι-δεν-είμαι είκοσι πέντε χρονών και καυχιέμαι ανοήτως πως τα λογοτεχνικά βιβλία που έχω μέχρι εκείνη τη στιγμή διαβάσει, είτε από προσωπική επιλογή είτε υποχρεωμένος από τις απαιτήσεις του πανεπιστημίου, είναι αρκετά να με στηρίξουν στο δασκαλίκι που ανοίγεται μπροστά μου. Τούτο εδώ, όμως, είναι άλλο πράγμα. Λογοτεχνική εμπειρία πρωτόγνωρη, σοκ τέτοιο που μόνο οι εμπνευσμένοι μάστορες των λέξεων το κατορθώνουν, καθώς παρόν, παρελθόν και μέλλον σαρκώνονται εν ριπή οφθαλμού σ’ ένα ενιαίο αφηγηματικό σώμα.

Το ξάφνιασμα ωστόσο έχει και συνέχεια. Το Μακόντο ήταν τότε ένα χωριό με είκοσι σπίτια από πηλό και καλάμια, χτισμένα στην όχθη ενός ποταμού με διάφανα νερά, που κυλούσαν σε μια κοίτη με λείες πέτρες, άσπρες και τεράστιες σαν προϊστορικά αβγά. Ο κόσμος ήταν τόσο νεόπλαστος ώστε πολλά πράγματα δεν είχαν όνομα και για να τα αναφέρεις έπρεπε να δείξεις με το δάχτυλο. Η γεωγραφία τσακίζεται: μα πού βρίσκεται αυτό το αχαρτογράφητο μέρος; Η ιστορία, μετεξεταστέα: ο άνθρωπος έκανε τις λέξεις ή οι λέξεις τον άνθρωπο;

«Χάρη στο βιβλίο “Εκατό χρόνια μοναξιά” του Μάρκες περνάω δύο καλοκαίρια και άλλους τόσους χειμώνες μέσα σε εμπύρετη έξαψη. Γιατί τώρα γράφω (αγωνιώ…) το δικό μου βιβλίο».

Δεν θυμάμαι πότε τελείωσα το βιβλίο, θυμάμαι μόνο πώς. Σαγηνευμένος, καταϊδρωμένος από συγκίνηση και, το πιο σημαντικό, με μια υπόγεια επιθυμία να ξεκλειδωθούν μέσα μου και οι δικές μου, οι προσωπικές λέξεις. Είχα ήδη κάνει μια απόπειρα να πατήσω το πρώτο σκαλί –αυτό απ’ όπου κανείς μας δεν πρέπει να το κουνήσει ρούπι– και ένα διήγημά μου είχε βραβευτεί από ΤΑ ΝΕΑ σε διαγωνισμό για νέους λογοτέχνες. Χάρη στο βιβλίο του Μάρκες περνάω δύο καλοκαίρια και άλλους τόσους χειμώνες μέσα σε εμπύρετη έξαψη. Γιατί τώρα γράφω (αγωνιώ…) το δικό μου βιβλίο. Δεν ψάχνω να βρω το θέμα, δεν με παιδεύει το πώς της γραφής του, δεν προσχεδιάζω, όπως θα συμβεί με τα επόμενα βιβλία, το αφηγηματικό του σκαρί. Αφήνομαι να με κουμαντάρουν οι λέξεις. Το χέρι μου είναι απλώς το ραβδάκι του μάγου λόγου. Προχωρώ και όλο προχωρώ, μέχρι που καταλαβαίνω κάποια στιγμή η μια ιστορία να έρχεται και να κουμπώνει με την προηγούμενη, τα πρόσωπα από δύσκαμπτα που ήταν στην αρχή να βρίσκουν τον βηματισμό τους, ο ρυθμός της διήγησης να δίνει τα πρώτα ψήγματα ικανοποίησης.

Όταν καιρό μετά θα το δω να φιγουράρει στις βιτρίνες («Η δοτική του χάους»), πέρα από τη χαρά που θα νιώσω, καταλαβαίνω (και συνεχίζω ακόμα) πως αυτό το στρατί όχι μόνο το χάραξαν αλλά και με πήραν απ’ το χέρι οι Αουρελιάνο Μπουενδία, οι Χοσέ Αρκάδιο, ο Μελκίαδες, η Ούρσουλα… Ο μέγιστος Γαβρίλης.

 

//Το τελευταίο βιβλίο του Κώστα Ακρίβου «Τελευταία νέα από την Ιθάκη» κυκλοφόρησε το 2016 από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

 

Διαβάστε ακόμα: Αλφόνς Χοχάουζερ – Ελλήνων Ύφος

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή

Ο Μίκης Θεοδωράκης μιλά για την αναζήτηση της αρμονίας στη ζωή του και προβλέπει την απογείωση του ανθρώπου «στον αχανή χώρο όλων των Γαλαξιών που απαρτίζουν τη Συμπαντική Δημιουργία». Αποσπάσματα από τον διάλογό του με τον πρύτανη του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου Κώστα Γουλιάμο μέσα από το βιβλίο τους «Στη Διαλεκτική της Αρμονίας», που κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Ενώ η κάθε σεξουαλική πρακτική είναι πλέον αποδεκτή, ο αυνανισμός παραμένει ένα είδος ταμπού. Παράλληλα, η αχαλίνωτη διάδοση της πορνογραφίας έχει ελαχιστοποιήσει τον ρόλο της φαντασίας στην αυτοϊκανοποίηση. Σε πολύ λίγα χρόνια ίσως ο αυνανισμός δεν θα είναι καθόλου αυτό που γνωρίζουμε.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Με τους «Κύκλους του Ζωδιακού», ένας ανοιχτός λογοτεχνικός και προσωπικός λογαριασμός του Έλληνα υπερρεαλιστή κλείνει. Τα ανέκδοτα αυτά κείμενα κυκλοφορούν με καθυστέρηση πενήντα οκτώ χρόνων. Γράφει ο Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Ένας Αθηναίος της παλιάς σχολής, αστός αλλά και νεόπτωχος, συντηρητικός αλλά και ερωτύλος, ζωντανεύει μέσα από τις σελίδες του νέου μυθιστορήματος «Zουρ Φιξ» της Λώρης Κέζα. Ο Κίμων Φραγκάκης μίλησε μαζί του για την Αθήνα του AirBnB, την Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ, τον έρωτα, το θάνατο, και έμαθε που ράβει τα κομψά πουκάμισα του αυτός ο ιδιοσυγκρασιακός τζέντλεμαν.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro