Top 5 Οι ποιητές για το νησί τους

Έτσι μιλούν πέντε σύγχρονοι ποιητές μας για το γενέθλιο νησί τους: τα καλοκαίρια, τις θάλασσες, τα βουνά του, τα θαύματα με την κάψα, «τη μεγάλη μητέρα που είναι η βραδύτητα»...

 
3. pratikakis

«Η συλλογή ‘’Λιθοξόος’’ είναι εμπνευσμένη από το ακατοίκητο νησί Γαιδουρονήσι (πρόσφατα Χρυσή), εννιά μίλια μόλις από το Μύρτος Ιεράπετρας, απ’ όπου κατάγομαι», σημειώνει ο Μανόλης Πρατικάκης. (Η φωτογραφία κοσμεί το εξώφυλλο της συλλογής, στις εκδόσεις Κέδρος).

Μανόλης Πρατικάκης, «Νήσος χρυσή»

 

Στον Τάσο Γουδέλη

 

Άμμος και πάλι άμμος. Με ελάχιστη πανίδα και χλωρίδα.
Εδώ έχουν όλα αυτοκρατορικό δικαίωμα στην τεμπελιά.
Κάαααααθονται στις αμμουδερές τους ξαπλωτούρες.
Τεντώνονται, αποταβρίζονται ή χασμουριούνται στο θείο
χασομέρι. Και ιδού το αγριόσυκο στο αργυρό του φεγγαριού
ταψάκι στραφταλίζει. (Μια τσιμπιά εσύ, μια το ερημοπούλι,
μέσα μας). Σαν πανάρχαιο σκεύος από μπακίρινους Τσιγγάνους
σμαλτωμένο. Γυρίζει από μόνος ο χερόμυλος. Κι αναλφάβητο
το τυλιγάδι τυλίγει τους ορίζοντες.

Θυγατέρες του πόντου μας μεθούν με τ’ αλατένια μέλη τους.
Με την ευλύγιστη περπατησιά τους. Στις σχισμές τους ευδο-
κιμούν θαλασσόχορτα. Στους ώμους τους φυτρώσαν στάμνες.
(Για μια στιγμή στη γαλάζια γαστέρα τους άστραψε ένα μικρό
δάσος κοραλλιών).

Εδώ λες όλα είχαν βγει μόλις από την αστρική τους σάουνα. Βρε,
εδώ τα πράγματα πορεύονται ακόμη από μόνα τους. Δεν είμαστε
καλά. Κάτισχνα, αλλά μόνα τους. Νωχελικά και νυσταλέα σε νυχτο-
ήμερη σιέστα. Με διχτυωτές κάλτσες της άμμου και φωσφορικά
λυχναράκια στα σφυρά.

Εδώ γυμνόστηθες μας επισκέφτονται οι στιγμές. Βγαίνουν απ’ τα
θηκάρια τους σαν ξεσπαθώματα των κρίνων. Βρε, εδώ στα βάθη των
δέντρων, πλαγιάζουνε φωτιές προσδοκώντας κάποιο μακρινό φεγγο-
βόλημα. (Α, τι μεγάλη μητέρα η βραδύτητα!)

Κι όμως το ταπεινό αεράκι μες στο φτωχό καλάμι διεκδικεί ευγενές
στήθος. Κι ο πλάνητας βίος εκ γενετής χτυπημένος με τον άνεμο – πώς
αλλιώς θα του φύτρωναν φτερά. Τους τρόπους της θάλασσας θυμάται,
έχοντας από καταβολής κατοχυρώσει την υγρή της επικαρπεία. Εδώ
στο ξέφωτο. Στην αθόρυβη γιορτή της σιωπής. Μιλούν τη γλώσσα των
κυμάτων. (Ο βαθύς λόγος – θυμηθείτε – έρχεται από τα ναυάγια).

Βρε, εδώ ακόμα και το πένθος υφαίνει το δικό του πτέρωμα.

(Από τη συλλογή «Λιθοξόος», εκδ. Κέδρος, 2015)

Στην επόμενη σελίδα, η Σύρος: «Το παιδικό τραύμα / Από τσέρκι – στη θάλασσα / Άρχισε ξαφνικά να αιμορραγεί»

1 2 3 4 5

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή

Ας το παραδεχθούμε: ο έρωτας περνάει, αλλά η καύλα ποτέ. Θα μας ακολουθεί πάντα. Σε κάθε υποψία γυμνού δέρματος, στη γυναικεία φούστα που σηκώνεται στον αέρα, στα τυχαία αγγίγματα στο τρένο.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Κανείς δεν ξέρει καλύτερα τους ποιητές από τους ίδιους: τον βέβαιο δρόμο τους, το πώς φεύγουνε μια μέρα, την ασχήμια που είναι η κόλασή τους... Αυτά είναι πέντε από τα ωραιότερα νεοελληνικά ποιήματα του είδους –με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης σήμερα.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Ο Απόστολος Δοξιάδης θυμάται πώς μέσα από τις σελίδες του βιβλίου «Θεωρία των Συνόλων», που διάβασε στα 15 του, άγγιξε για πρώτη φορά το απόγειο της αίσθησης της υπερβατικής ομορφιάς των μαθηματικών και την υπόσχεση για την αποκάλυψη της πεμπτουσίας της αλήθειας.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Τα δύσκολα παιδικά χρόνια, το άγχος της υποκριτικής, η έννοια της ομορφιάς και του δίπολου ευτυχία-δυστυχία. Ο Αλέκος Συσσοβίτης μιλάει στο Andro και την Μία Κόλλια και δεν κρύβεται.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro