Η εμμονη μου

    Tα ρετρό supercars του Θανάση Γιαννούκου

    Τα ιστορικά αυτοκίνητα, οι καμπύλες τους, η μυρωδιά τους δεν φεύγουν στιγμή από το μυαλό του σπουδαίου αντικέρ τρίτης γενιάς. Σαν μικρό παιδί, ζωγραφίζει τις αυτοκινητιστικές φαντασιώσεις του και μας τις παρουσιάζει αποκλειστικά.

     
    IMK35501

    “Το αγαπημένο μου μπιζουδάκι ήταν μια Alfa Romeo 1750 Veloce του 1969. Την είχε αποκτήσει ο πεθερός μου καινούργια και μου τη χάρισε το 1990. Μετάνιωσα που την πούλησα πριν από λίγα χρόνια”.

    Ανήκω στους λεγόμενους «βενζινοκέφαλους». Αγγλιστί «petrolheads». Aπό μικρός. Θυμάμαι να κάθομαι ώρες κάτω από το τραπέζι της κουζίνας, 4 ετών πιτσιρικάς, με ένα δίσκο του πικαπ 78 στροφών για τιμόνι και να απολαμβάνω τη διαδρομή, βγάζοντας ήχους μοτέρ και σπορ εξάτμισης: βρουουούμ!

     

    φωτογραφία 1

    Η θρυλική Lancia Aurelia Β20.

    Δεν άργησα να μάθω απ’ έξω όλες τις μάρκες αυτοκινήτων και μοτοσικλετών, με πόσα τρέχουν και σε ποιους αγώνες έχουν λάβει μέρος. Σε αυτό συνέβαλαν και οι φίλοι του πατέρα μου, οι οποίοι ήταν οι τότε οδηγοί αγώνων, όπως ο Νίκυ Φιλίνης και ο Νίκος Παπαμιχαήλ. Η μεγαλύτερη απόλαυση ήταν να κάθομαι για λίγο στη θέση του συνοδηγού, πριν από την εκκίνηση του ράλι Ακρόπολις ή του ράλι Μόντε Κάρλο, το οποίο τότε ξεκινούσε και από την Αθήνα!

    EPSON MFP image

    Παρίσι. H γηραιά κυρία ιδίας ηλικίας με το αυτοκίνητό της. Δίπλα, η οδός Σταδίου τη δεκαετία του ’50.

    Αργότερα, στο ανιαρό μάθημα των Θρησκευτικών, γέμιζα τετράδια επί τετραδίων με σκίτσα φανταστικών μοντέλων δικής μου επινόησης, αλλά και κάθε νέου σπορ αυτοκινήτου που έβρισκα στα περιοδικά. Ως φοιτητής, εκτός από την Αρχιτεκτονική Εσωτερικών Χώρων, έκανα και μαθήματα Βιομηχανικού Design. Μάλιστα, για τη Διπλωματική μου εργασία, παρουσίασα ένα αμφίβιο αυτοκίνητο. Όμως, πήρα το χειρότερο βαθμό στην τάξη διότι ο καθηγητής μου ηταν φανατικός ποδηλάτης και απεχθάνοταν τα αυτοκίνητα!

    IMG_0400

    Bugatti Type 35 του 1927, σε έκθεση κλασικών αυτοκινήτων στο Παρίσι.

    Το έναυσμα για την αγάπη μου προς τα ιστορικά οχήματα μου το έδωσε ένας Γάλλος συμμαθητής. Εκείνη την εποχή μαστόρευε ασταμάτητα ένα παλιό Ντεσεβό, με όνειρο να ταξιδέψει ως την Ινδία στο τιμόνι του. Πήγαινα και τον βοηθούσα, με την ελπίδα ότι θα πηγαίναμε παρέα στο μεγάλο ταξίδι, αλλά τελικά ο μπαγάσας επέλεξε μια πολύ όμορφη κοπέλα, την οποία όλοι μας λιγουρευόμασταν.

    φωτογραφία 221

    Η Alfa Romeo Gulietta Sprint του φίλου μου του Γιώργου.

    Οι γνώσεις όμως που απέκτησα, με οδήγησαν σε μια νέα λόξα. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, έγινα μέλος της ΦΙΛΠΑ και άρχισα να ασχολούμαι με την ανακατασκευή και διατήρηση ιστορικών αυτοκινήτων και μοτοσικλετών που έβρισκα εγκαταλειμμένα σε αποθήκες και παλιά γκαράζ. Η έρευνα που έκανα για να βρω τον ιδιοκτήτη και την ιστορία του αυτοκινήτου ήταν συνήθως δυσκολότερη από το μαστόρεμα.

    Η τελευταία μου τρέλα ήταν η απόκτηση μιας Lancia Aurelia του 1957. Το αυτοκίνητο βρέθηκε στο Άργος. Ήταν διαλυμένο σε χαρτοκιβώτια, ένα τεράστιο σκουριασμένο παζλ!

    Δεν λέω, πέρασαν αρκετά όμορφα αυτοκίνητα από τα χέρια μου. Το αγαπημένο μου μπιζουδάκι ήταν μια Alfa Romeo 1750 Veloce του 1969. Την είχε αποκτήσει ο πεθερός μου καινούργια και μου τη χάρισε το 1990. Μετάνιωσα που την πούλησα πριν από λίγα χρόνια.

    EPSON MFP image

    Σκηνές από τη Μονμάρτρη του ’50.

    Η τελευταία μου τρέλα ήταν η απόκτηση, συνεταιρικά με τον φίλο μου και ομοιοπαθή Βύρωνα, μιας Lancia Aurelia του 1957. Το αυτοκίνητο βρέθηκε στο Άργος, αλλά ήταν κυριολεκτικά διαλυμένο σε χαρτοκιβώτια, ένα τεράστιο σκουριασμένο παζλ!

    φωτογραφία 2

    Αξεπέραστες οι καμπύλες του Ιταλού σχεδιαστή Pininfarina.

    Τα ιταλικά αυτοκίνητα του ‘50 και του ‘60 ήταν η επιτομή του μοντέρνου design. Τότε, σε αντίθεση με τα γερμανικά και τα αμερικάνικα, ακόμα και με μερικά εγγλέζικα, οι Ιταλοί σχεδιαστές είχαν το μέλημα της αεροδυναμικής γραμμής, ώστε τα σπορ αυτοκίνητα που παρήγαγαν να καταναλώνουν λιγότερα καύσιμα και να αναπτύσσουν υψηλές ταχύτητες. Έτσι γεννήθηκαν αξεπέραστες φόρμες που ακόμα και σήμερα, με την τεχνολογία που διαθέτουμε, δεν μπορούμε να μιμηθούμε. Οι σχεδιαστές αυτοί είχαν απίστευτο ταλέντο και πληρωνόντουσταν αδρά για τη δουλειά τους.

    Lancia Aurelia: Δύσκολο να μη σε συγκινεί αυτή η φάτσα!

    Lancia Aurelia: Δύσκολο να μη σε συγκινεί αυτή η φάτσα!

    Τα ιστορικά αυτοκίνητα, οι καμπύλες τους, τα στρογγυλά τους φανάρια, η μυρωδιά τους, οι μηχανικές και σχεδιαστικές τους καινοτομίες δεν φεύγουν στιγμή από το μυαλό μου. Έτσι, ξανά σαν μικρό παιδί, πιάνω και ζωγραφίζω τα αυτοκινητιστικά μου όνειρα στον ελεύθερο μου χρόνο. Καταχωνιάζω τα σκίτσα όπου βρω. Σε ντοσιέ, σε βιβλία, σε συρτάρια… Πολλές φορές, τα ξεχνάω και, όταν κατά τύχη τα ξαναβρίσκω, θυμάμαι τη στιγμή που τα ζωγράφισα σαν φλασμπάκ. Μερικές φορές που βρισκόμουν σε απομονωμένα μέρη χωρίς υλικά και χρώματα, αναγκαζόμουν να χρησιμοποιήσω ό,τι έβρισκα μπροστά μου, π.χ. νεσκαφέ για το καφετί, χλωρίνη για το κιτρινό, παντζάρι κ.λπ.

    Το νέο μου εργαλείο είναι το iPad. Συνεχίζω βέβαια να κουβαλάω μαζί μου ένα μικρό Moleskine, ένα μολύβι και ένα στιλό, όπως άλλοι έχουν τη φωτογραφική μηχανή στα ταξίδια τους.

    Το νέο μου εργαλείο είναι το iPad, στο οποίο συνδυάζω 5 διαφορετικά προγράμματα -το «53 Made with Paper» είναι το κορυφαίο, το PS express, τo Sketches κ.ά.- μπόλικη φαντασία και αρκετές ώρες επιπλέον τελικής παρέμβασης με το χέρι. Συνεχίζω βέβαια να κουβαλάω μαζί μου ένα μικρό Moleskine, ένα μολύβι και ένα στιλό, όπως άλλοι έχουν τη φωτογραφική μηχανή στα ταξίδια τους.

    φωτογραφία222

    Πάντα επίκαιρο το 500αράκι της Fiat.

    Δεν σκέφτηκα ποτέ να εκθέσω τα σχέδια μου. Υπάρχουν πολύ πιο αξιόλογοι σκιτσογράφοι από μένα. Εξάλλου, πρόκειται για μια εκτόνωση και ένα χόμπι που το μοιράζομαι με λίγους. Είναι από τις σπάνιες φορές που τα… «έργα» μου παρουσιάζονται δημόσια. Θα με χαροποιούσε όμως ιδιαίτερα, αν διάβαζαν κάποιοι νεότεροι το άρθρο αυτό και έπιαναν το πενάκι ή την ταμπλέτα.

    Θα ήθελα κι εγώ να έχω περισσότερο χρόνο να ασχοληθώ, ώστε να εμφυσήσω σε νέα παιδιά το μεράκι της ζωγραφικής, του σκίτσου και, γενικότερα, της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Πολλοί κρύβουμε μέσα μας ανεξερεύνητα ταλέντα, τα οποία δεν ξέρουμε πώς να τα εξωτερικεύσουμε. Χρειάζεται κάτι να δώσει σπινθήρα στο μπουζί…

    φωτογραφία3 1

    φωτογραφία 33

    φωτογραφία3 4

    Τρία στάδια σκίτσου στο iPad.

    Δείτε ακόμα – αποκλειστικό βίντεο: Ο δημιουργός του Bespoke Athens, Βασίλης Μπουρτσάλας, μας μυεί στα μυστικά της υψηλής ραπτικής για κυρίους.

     

     

    x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

    Πιο δημοφιλή

    Έτσι μιλούν για τη θάλασσα οι νεότεροι ποιητές μας. Αυτά είναι δέκα από τα ωραιότερα –και πιο αντιπροσωπευτικά– ποιήματα του είδους.

    Andro Ο Άνδρας από την αρχή

    Όχι, το Chernobyl δεν είναι μια απλή τηλεοπτική σειρά. Είναι περίπου έξι ώρες συμπυκνωμένης πολιτικής ιστορίας. Είναι ο καλύτερος τρόπος για να κατανοήσει ακόμα και αυτός που δεν έχει ανοίξει ποτέ βιβλίο στη ζωή του τι είναι ο κομμουνισμός.

    Andro Ο Άνδρας από την αρχή

    Ένα «σιγουράκι» για τους βετεράνους των Καννών. Για εμάς, ένα outsider που δεν είδαμε να έρχεται. Δύο μήνες και κάτι μετά τον Χρυσό Φοίνικα ταινίας μικρού μήκους και με τη «χρυσόσκονη» να καταλαγιάζει επιτέλους, ο Βασίλης Κεκάτος σκέφτεται φωναχτά χωρίς κανένα απολύτως σκηνοθετικό φίλτρο.

    Andro Ο Άνδρας από την αρχή

    Από όλα τα ποιήματα που έχω γράψει για τους γιους μου, αυτό –με σκηνικό την παιδική χαρά που τους πήγαινα μικρούς τις Κυριακές– είναι το πιο αγαπημένο μου, το πιο πικρά δικό μου. Με αφορμή τη Γιορτή του Πατέρα σήμερα.

    Andro Ο Άνδρας από την αρχή
    Button to top

    Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

    The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

    Close

    Andro