Top 5 Αλέξιος Μάινας, Top 5 ποιήματα για την Σαντορίνη

Αυτά είναι πέντε από τα ωραιότερα ποιήματα του Αλέξιου Μάινα για την αγαπημένη του Σαντορίνη –το νησί του παππού του. Στο Καμάρι πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του καλοκαίρια –με μπάνια, παιχνίδια, φιλίες, πρώτα ερωτικά σκιρτήματα– κι όλο εκεί ακόμα επιστρέφει ο ίδιος και η τέχνη του.

 
«Η παιδική επαγρύπνηση καταγράφοντας, / η οικογένεια πολυμελής / εναρμονισμένη τότε και ζωντανή, / οι αρμύρες σβήνοντας πάνω στο μαύρο βότσαλο / που βυθιζόταν και κροτάλιζε στα ξέφτια των πελμάτων». Στη φωτογραφία ο Αλέξιος Μάινας εν πλω προς την Σαντορίνη, με φόντο τα Φηρά και την καλντέρα.

«Η παιδική επαγρύπνηση καταγράφοντας, / η οικογένεια πολυμελής / εναρμονισμένη τότε και ζωντανή, / οι αρμύρες σβήνοντας πάνω στο μαύρο βότσαλο / που βυθιζόταν και κροτάλιζε στα ξέφτια των πελμάτων». Στη φωτογραφία ο Αλέξιος Μάινας εν πλω προς την Σαντορίνη, με φόντο τα Φηρά και την καλντέρα.

«Σαντορίνη»

Σε κείνη, για να’ρθει.

Στεγνότητα, αμετάβλητο.
Schatten verbreiten sich über die Felsen.*
Το απογευματινό βουνό με τα μονοπάτια του –φίδια–
και τις αγριοσυκιές σκυλόψυχες με τ’ άγρια σύκα
εισβάλλοντας στο πέλαγο όπου εισέβαλλε πάντα,

τ’ άσπρο καμπαναριό σχεδόν άσπρο,
τις δυο δίφυλλες πόρτες του δίκλιτου ναού,
τις πλάκες στις οποίες στάθηκε η σαύρα
όπου σφάχτηκε ο αρνησίνεκρος κόκορας
που φτερούγιζε ώρα χωρίς κεφάλι,

τα παλιά κάγκελα βαμμένα με τα χρόνια
και τις βάρκες ρυθμικά και τα σάπια βαρέλια
που χάσκουν μες στη σκόνη της σκουριάς
ακόμη στο σχήμα του βαρελιού
όπου δέναν το καλαμοπόδαρο γαϊδούρι όταν λύναν την ιπποπέδη
κι αμελούσε ο οίκτος να το ξεντύσει τα βαριά σταφυλοκόφινα,

η παιδική επαγρύπνηση καταγράφοντας,
η οικογένεια πολυμελής
εναρμονισμένη τότε και ζωντανή,
οι αρμύρες σβήνοντας πάνω στο μαύρο βότσαλο
που βυθιζόταν και κροτάλιζε στα ξέφτια των πελμάτων,

μια ανάμνηση μιας φωτογραφίας,
μια λέξη: βεντέμα.

Η επαρχία όπου βαίνουν τα φαντάσματα των θείων
γεμάτη ψίχουλα απ’ τις μακαριές των μνημόσυνων
κι οι φοβισμένες πια –οι μόνες που άλλαξαν–
τελικές μας φαμίλιες,
η γωνιά όπου ζήσαμε.

Την κοιτάζω τώρα
ψάχνοντας τα πλατιά κεκλιμένα σκαλιά
στις άδειες από ονηλάτες σερπαντίνες των λιθόστρωτων
–ανηφορικά στο πήγαινε, ανηφορικά και στο έλα–
καθώς δε με απειλούν ακόμα τα χρόνια
σ’ αυτή τη στεγνή κάμαρα της αιωνιότητας
–επαρχία του Παρμενίδη–
και μουρμουρώ όπως πριν από δέκα
και δεκαπέντε χρόνια:

Σε περιμένω ακόμα
σιωπώντας
μες στην άλλη,
την άφατη ησυχία μου.

* Γερμ.: Σκιές εξαπλώνονται στα βράχια.

(Από τη συλλογή «Το περιεχόμενο του υπόλοιπου», εκδ. Γαβριηλίδης, 2011)

Στην επόμενη σελίδα: «Όταν είχαμε πρωτοσταθεί μπροστά στο σπίτι / ήμουν έντεκα ετών κι ήταν απόγευμα.»

1 2 3 4 5

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή

Αυτές είναι πέντε από τις πιο πολύτιμες συμβουλές («ένα απόσταγμα σοφίας») του Άντονυ Μπουρνταίν προς όσους θέλουν πραγματικά να γίνουν σεφ. Μέσα από το βιβλίο του «Κουζίνα Εμπιστευτικό», με αφορμή τον ένα χρόνο σήμερα από όταν επέλεξε να φύγει απ’ τη ζωή.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Ο κορυφαίος σύγχρονος ταξιδιωτικός συγγραφέας αφηγείται μια συνάντησή του, τον Μάιο του 1993, με έναν περιπλανώμενο άγιο της Ινδίας στα Ιμαλάια. Εκεί όπου συνέλαβε την ιδέα για το βιβλίο του «Ιερή Ινδία», που εκδόθηκε το 2009 –πριν από δέκα χρόνια.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Όχι, το Chernobyl δεν είναι μια απλή τηλεοπτική σειρά. Είναι περίπου έξι ώρες συμπυκνωμένης πολιτικής ιστορίας. Είναι ο καλύτερος τρόπος για να κατανοήσει ακόμα και αυτός που δεν έχει ανοίξει ποτέ βιβλίο στη ζωή του τι είναι ο κομμουνισμός.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Υποδεχόμαστε την πρώτη μέρα του καλοκαιριού με δέκα από τα ωραιότερα –και πιο αντιπροσωπευτικά– νεοελληνικά ποιήματα του είδους. Μαζί με μουσικές στο πνεύμα της εποχής.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top Andro