Από την Εύβοια στο Παρίσι: σε παγκόσμια πρώτη η «Βυθισμένη Αυλή» του Αλέξανδρου Παναγιωτόπουλου

Ο Δημήτρης Γ. Κιουσόπουλος βρέθηκε στο Μικρό Θέατρο Κατουνίων στην Λίμνη Ευβοίας και είδε το έργο «Βυθισμένη Αυλή», προτού αυτό ταξιδέψει στο Παρίσι και το Vallons de l’Ermitage.

 

Οι Γιώργος Δεμερτζής και Νώε Ινουί. (Ευχαριστούμε θερμά τον Θέμη Ζαφειρόπουλο για την παραχώρηση των φωτογραφιών).

Με τον καλύτερο τρόπο ολοκληρώθηκε η θερινή καλλιτεχνική περίοδος με μία συναυλία με έργα Σοστακόβιτς, Τσαϊκόφσκυ και Αλέξανδρου Παναγιωτόπουλου, που παρακολουθήσαμε το Σάββατο 2 Σεπτεμβρίου 2017 στο εξαιρετικής ακουστικής υπαίθριο Μικρό Θέατρο Κατουνίων στην Λίμνη Ευβοίας. Η συναυλία ήταν δωρεάν και ανοιχτή σε όλους, και το μικρό θέατρο είχε κατακλυστεί από ακροατές, ντόπιους και επισκέπτες.

Οι ταλαντούχοι νέοι Έλληνες ερμηνευτές Νώε Ινουί, βιολί, Άγγελος Λιακάκης, βιολοντσέλο, και Βασίλης Βαρβαρέσος, πιάνο, ερμήνευσαν καταρχήν το τρίο για πιάνο αρ. 1 σε ντο μείζονα, έργο 8 του Ντιμίτρι Σοστακόβιτς και, στο δεύτερο μέρος, το τρίο για πιανο σε λα ελάσσονα, έργο 50 του Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκυ. Το πρώτο είναι ένα νεανικό και σχετικά σύντομο έργο, όπου η ρομαντική κληρονομιά συνυπάρχει με νεωτερικές αναζητήσεις, ενώ το δεύτερο είναι έργο μεγάλης ωριμότητας, μεγάλης ρομαντικής πνοής και ωριαίας σχεδόν διάρκειας. Οι ερμηνευτές απέδωσαν τα έργα με πλήρη τεχνική και μουσική επάρκεια, μολονότι, εύλογα ίσως λόγω ηλικιακής αντιστοιχίας (ο συνθέτης ήταν έφηβος όταν το έγραψε), το τρίο του Σοστάκοβιτς φάνηκε ερμηνευτικά πολύ πιο αφομοιωμένο από αυτό του Τσαϊκόφσκι. Ή ίσως απλώς ο ερμητικός σοβιετικός Σοστάκοβιτς να ταιριάζει καλύτερα στην νοοτροπία της εποχής μας από τον συναισθηματικά άμεσο Τσαικόφκσυ.

Οι Νώε Ινουί, Βασίλης Βαρβαρέσος και Άγγελος Λιακάκης.

Το πρώτο μέρος ολοκληρώθηκε με την παγκόσμια πρώτη εκτέλεση του έργου Βυθισμένη αυλή για δύο βιολιά του Αλέξανδρου Παναγιωτόπουλου, έργο του 2017, που ερμήνευσαν οι Γιώργος Δεμερτζής και Νώε Ινουί. Μορφολογικά το έργο είναι εμπνευσμένο από την αρχιτεκτονική, έτερη ιδιότητα του συνθέτη (είναι και ο αρχιτέκτονας του θεάτρου) και συγκεκριμένα από τη γεωμετρία μιας αυλής σχεδιασμένης υπό μορφήν αλλεπάλληλων εξαγώνων. Οι αποστάσεις μεταξύ των κορυφών εκφράζονται μουσικά υπό τη μορφή διαστημάτων, που οργανώνουν τους φθόγγους σε νέες πρωτότυπες κλίμακες που δημιουργούνται από αυτή την αντιστοίχηση. Η μεταφορά από το γεωμετρικό επίπεδο στην ευθεία γραμμή του μουσικού χρόνου δημιουργεί κατά τη διάρκεια του δεκατριάλεπτου έργου μια σειρά από αρμονίες και πολύ επανερχόμενα θεματικά σχήματα. Συναισθηματικά, μπορεί να ειπωθεί ότι το έργο είναι αντίδραση στην περσυνή πυρκαγιά της Εύβοιας, που παραλίγο να καταστρέψει τον οικισμό. Οι δύο ερμηνευτές σε αγαστή σύμπραξη απέδωσαν το έργο με εξαιρετική ζέση χωρίς να επιτρέψουν στιγμές χαλάρωσης και το συνολικό αποτέλεσμα ακούστηκε ιδιαιτέρως γοητευτικό, ενδιαφέρον και αξιόλογο.

Οι Νώε Ινουί, Γιώργος Δεμερτζής, Αλέξανδρος Παναγιωτόπουλος, Βασίλης Βαρβαρέσος, Άγγελος Λιακάκης.

Το έργο θα ακουστεί και πάλι από τους ίδιους ερμηνευτές στο Vallons de l’Ermitage στο Παρίσι (23, rue Athime Rué, 92380 Garches), το Σάββατο 9 Σεπτεμβρίου, στα εγκαίνια της έκθεσης Le Sens Politique des Lieux Sacrés – Athènes – Éleusis – Delphes της Βάνας Ξένου.

 

Διαβάστε ακόμα: Έτσι ήταν η Αθήνα πριν από 100 χρόνια

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή

Έτσι μιλούν για τη θάλασσα οι νεότεροι ποιητές μας. Αυτά είναι δέκα από τα ωραιότερα –και πιο αντιπροσωπευτικά– ποιήματα του είδους.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Όχι, το Chernobyl δεν είναι μια απλή τηλεοπτική σειρά. Είναι περίπου έξι ώρες συμπυκνωμένης πολιτικής ιστορίας. Είναι ο καλύτερος τρόπος για να κατανοήσει ακόμα και αυτός που δεν έχει ανοίξει ποτέ βιβλίο στη ζωή του τι είναι ο κομμουνισμός.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Ένα «σιγουράκι» για τους βετεράνους των Καννών. Για εμάς, ένα outsider που δεν είδαμε να έρχεται. Δύο μήνες και κάτι μετά τον Χρυσό Φοίνικα ταινίας μικρού μήκους και με τη «χρυσόσκονη» να καταλαγιάζει επιτέλους, ο Βασίλης Κεκάτος σκέφτεται φωναχτά χωρίς κανένα απολύτως σκηνοθετικό φίλτρο.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Από όλα τα ποιήματα που έχω γράψει για τους γιους μου, αυτό –με σκηνικό την παιδική χαρά που τους πήγαινα μικρούς τις Κυριακές– είναι το πιο αγαπημένο μου, το πιο πικρά δικό μου. Με αφορμή τη Γιορτή του Πατέρα σήμερα.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro