Μια μέρα, η Χρύσα επέστρεψε στα Πετράλωνα

Η Χρύσα ήταν ένα από τα πρώτα δημιουργικά εστιατόρια της Αθήνας και η πρώτη που “ανακάλυψε” τα Άνω Πετράλωνα στις αρχές της δεκαετίας του '90. Πριν από λίγες μέρες επέστρεψε στην παλιά της γειτονιά, με ένα αγαπησιάρικο μεσογειακό μπιστρό.

 
11082302_404067666432152_1712733883678909092_o

Αχνιστά μύδια με κρασί και λεμόνι.

Πολύ πριν τα Άνω Πετράλωνα γίνουν της μόδας, υπήρχαν μονάχα παραδοσιακά στέκια στη γειτονιά: Το μαγειρείο του Οικονόμου, η ψησταριά του Μπουρή, ο Περικλής με τους μπακαλιάρους, το Ασχημόπαπο με τα τραγούδια του και ο Ζέφυρος με τις μαρξιστικές του ταινίες. Όχι ψευτοκουλτουρέ μεζεδοπωλεία ούτε εστιατόρια με δημιουργική κουζίνα. Ή μήπως όχι;

Χαμηλά στη Δημοφώντος, έφεγγαν με κίτρινο ζεστό και φιλόξενο φως τα παράθυρα μιας γκρίζας μονοκατοικίας. Στα μικρά δωμάτια με τα παλιά πλακάκια περίμεναν τραπέζια στρωμένα με λευκά τραπεζομάντιλα και φρέσκα λουλούδια. Μια γοητευτική μορφή κινούνταν στο χώρο, μαγείρευε, υποδεχόταν τους πελάτες με έμφυτη ευγένεια και μια μικρή συστολή παρά τον αρχοντικό της αέρα: Η Χρύσα των Πετραλώνων.

xrysa1

Αριστερά, οι γαρίδες με ούζο και άνηθο, signature dish της Χρύσας. Δεξιά, η ίδια στη νέα της κουζίνα.

Εκεί, στα Άνω Πετράλωνα, πήγαιναν οι ψαγμένοι θαμώνες “before it was cool”. Για να απολαύσουν την αστική κουζίνα και την προσωπική περιποίηση της Χρύσας, μακριά από τη βουή του Κολωνακίου ή του Ψυρρή. Την ησυχία εκείνης της γωνιάς της Αθήνας διέκοπτε μονάχα το βαρύ λεωφορείο που περνούσε κάθε μισή ώρα και γκάζωνε στο ύψος του εστιατορίου, τραβώντας για το Θησείο.

Ώσπου μια μέρα έπιασαν δουλειά οι μπουλντόζες και γκρέμισαν την όμορφη μονοκατοικία. Μαζί με δεκάδες ακόμα σπιτάκια που είχαν γλιτώσει από την αντιπαροχή στα Πετράλωνα, δεν έμελλε όμως να σωθούν από την “ανάπτυξη” της προ-Ολυμπιακής Αθήνας.

11001674_393313524174233_7673257931150741558_o

Ένας ανάλαφρος και καλόγουστος χώρος, στη γειτονιά που την καθιέρωσε.

Η Χρύσα, θέλοντας να είναι πάντα “μπροστά”, υπολόγισε ότι το σοφιστικέ εστιατόριό της ταίριαζε να μετακομίσει στον ανερχόμενο τότε Κεραμεικό. Και πράγματι, τα πρώτα χρόνια έκανε μια φιλόδοξη πορεία σε έναν κάπως μεγαλύτερο και πιο μοντέρνο χώρο, με τους περισσότερους πελάτες της να την ακολουθούν. Η κρίση, όμως, δεν άργησε να έρθει και η Χρύσα αναγκάστηκε να κλείσει. Αθόρυβα, χωρίς να χυθούν δάκρυα στα περιοδικά γι’ αυτό το τέλος εποχής.

Δοκιμάστε το ανάλαφρο, κοκκώδες χούμους με καταπληκτικά κρουτόν πίτας σε μπαστουνάκια “σκονισμένα” με πάπρικα.

Δεν έχει περάσει ένας μήνας από τη μέρα που είδαμε τυχαία στην Καλλισθένους, το δρόμο που φιλοξενεί τη λαϊκή της γειτονιάς, το όνομα “ΧΡΥΣΑ” στο τζάμι: Τι deja-vu ήταν αυτό; Κι όμως, η Χρύσα είχε επιστρέψει στα παλιά της λημέρια! Το ίδιο βράδυ ανοίξαμε την πόρτα στο νέο μαγαζί: Μια ενιαία φωτεινή σάλα, μικρότερη από τις δύο προηγούμενες διευθύνσεις, αλλά πάντοτε κομψή και φιλόξενη, με αυτό το απροσποίητο και καλόγουστο άγγιγμα της οικοδέσποινας. Η οποία είναι πανταχού παρούσα, όπως παλιά.

11079496_406935049478747_2692788399939011478_o

Οι πατάτες τηγανητές, ταμάμ με τα μύδια και το κοντοσούβλι.

Αυτό που έχει αλλάξει αρκετά είναι το φαγητό. Στο πνεύμα της εποχής, το νέο μενού είναι λιγότερο δημιουργικό και περισσότερο οικονομικό, με τα κυρίως πιάτα να κοστίζουν από €5 ως €9. Δοκιμάσαμε ένα πολύ ανάλαφρο, κοκκώδες χούμους με καταπληκτικά κρουτόν πίτας σε μπαστουνάκια “σκονισμένα” με πάπρικα, τις γαρίδες με ούζο και άνηθο (ένα πιάτο από το κλασικό ρεπερτόριο της Χρύσας), σαλάτα με φακές και γαύρο που δρόσιζε ο δυόσμος, και ένα ζουμερό κοντοσούβλι κοτόπουλου με φουρνιστές πίτες και “παρθένο” τζατζίκι χωρίς σκόρδο. Στα γλυκά, ξεχωρίζει το σπιτικό τσιζκεϊκ με μέλι. Λίγες οι επιλογές σε κρασί, σε λογικές τιμές.

Παρότι μας έλειψαν κάποιες πιο τολμηρές πινελιές από τα χεράκια της οικοδέσποινας, όλα τα πιάτα ήταν ανάλαφρα και ισορροπημένα. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα νοικοκυρεμένο υβρίδιο ανάμεσα στο μεζεδοπωλείο και στο μεσογειακό μπιστρό που προσφέρεται για κάθε μέρα, από ρομαντικό τετ-α-τετ μέχρι παρέα με συναδέλφους μετά τη δουλειά.

Η Χρύσα είναι θεσμός, και είναι σα να μην έφυγε ποτέ από τη γειτονιά.

 

Φωτογραφίες: Γιάννης Καλύβας.

 

Διαβάστε ακόμα: 13 στέκια όπου ευχαριστιέσαι χρυσαφένια, τηγανητή πατάτα, από τις ψαροταβέρνες του Περάματος ως τα χαμπουργκεράδικα της Γλυφάδας.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή

Το κυκλαδίτικο γκραν σουξέ «Lollo’s» άνοιξε σε μια όμορφη μονοκατοικία του Χαλανδρίου με την στυλάτη υπογραφή των AK-A architects. Ετοιμαστείτε για επικές -ωοειδείς!- pinse (πίτσες), εκπάγγλου τραγανότητας και σέξι ζουμερότητας. Εμείς σπεύσαμε και τις δοκιμάσαμε πρώτοι.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Εδώ ο Wes Anderson θα έτρωγε Γαλλικά comfort food πιάτα της γιαγιάς του διάστερου Michelin Chef Arnaud Bignon. Και μπουγάτσα με μαστίχα. Δίπλα στο κομψό ξενοδοχείο Excelsior.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Η φοβερή «τσαγερί», «γλυκισματερί», Fortnum & Mason με το άψογο eau de nil προφίλ, αντικαθιστά το Grand Café στο «αίθριο» του Royal Exchange στην καρδιά του Βρετανικού Σίτι και προκαλεί ρίγη στις ευγενείς ταξιδιωτικές συνειδήσεις.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

1987-2018, τρεις δεκαετίες -και βάλε- με το απίθανο Rock n Roll να είναι ακόμη εδώ. Φέτος, με τον chef Χριστόφορο Πέσκια να εκσυγχρονίζει τα κλασσικά rock hamburgers, να επιμελείται το menu και να στρέφει την προσοχή από τη μυθική μπάρα στα τραπέζια, για καλό φαγητό: Comfort food με αμερικάνικη ψυχή, ασιατικά αρώματα και μεσογειακή ελαφράδα, χωρίς φιοριτούρες.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top Andro