Καζάνι στην Κρήτη, μια μυθική εμπειρία

Στα τέλη του χρόνου η ρακή έχει την τιμητική της και γιορτάζεται με τον καλύτερο τρόπο στη λεβεντογέννα Κρήτη. Ο Μιχαήλ Ανδρουλιδάκης μας μυεί σε ένα Διονυσιακό ταξίδι ποτισμένο με ρακή, στα βουνά του Ψηλορείτη.

 

Ξύλα, φωτιά, χάλκινος άμβυκας. Όλα είναι έτοιμα να στάξει η ευλογημένη ρακή.

Το καζάνι είναι μια «γιορτή» για εμάς τους Κρητικούς. Είναι η διαδικασία παραγωγής της ρακής. Όσο «βγαίνει» η ρακή, γύρω από το καζάνι τριγυρνούν μουσικά όργανα, μεζέδες, εύθυμοι άνθρωποι. Σαν καλοκουρδισμένη ορχήστρα, κάθε άνθρωπος έχει το ρόλο του και τον υπηρετεί τόσο σωστά που κάνει το καζάνεμα να μοιάζει με μυθική εμπειρία!

Προ ημερών βρέθηκα για δεύτερη χρονιά στον Ψηλορείτη, στο χωριό Μεσονήσια καλεσμένος του φίλου Νίκου Παλιεράκη και του Μανουσογιάννη του άρχοντα!

H απεραντοσύνη του τοπίου δεν μπορεί παρά να σε προδιαθέτει να αφεθείς. Η ρακή ενισχύει την αίσθηση της ελευθερίας.

Γιατί άρχοντας; Γιατί στα 35 μου χρόνια δεν έχω βιώσει ποτέ τέτοια κομψότητα, τέτοια ανιδιοτέλεια και τέτοια φιλοξενία από ανθρώπους.

Ο άρχοντας Μανουσογιάννης, λοιπόν, φιλοξένησε εμένα και την παρέα μου στον υπέροχο ξενώνα που η οικογένειά του διαθέτει στα Μεσονήσια. Ωραίος ξενώνας με ασύλληπτη θέα στον Ψηλορείτη – ιδανικός για όσους θέλουν να έρθουν σε επαφή με τη φύση και την παράδοση.

Πατάτα τηγανητή στα ξύλα και οφτό κρέας. Παράδεισος.

Το story του καζανιού έχει ως εξής: Τρεις μέρες τρώμε, πίνουμε, χορεύουμε. Διονυσιακό γλέντι από το πρωί έως και αργά το βράδυ, την ώρα που η ρακή βγαίνει σταγόνα-σταγόνα.

Το καζάνι είναι άνθρωποι, εικόνες, γεύσεις, συναισθήματα. Έννοιες που δεν μπορούν να γίνουν λέξεις .

Στο καζάνι κάθε καλεσμένος έχει το ρόλο του. Ένας τηγανίζει νυχθημερόν χοντροκομμένες πατάτες σε αυτοσχέδια υπαίθρια κουζίνα με ξύλα, άλλος καζανιάζει τα στέμφυλα, άλλος ψήνει, άλλος παίζει κιθάρα, κάποιοι τραγουδούν. Πάντα υπάρχει κάποιος που δεν αφήνει ποτέ το ποτήρι να αδειάσει. Η’ ακόμα σε προκαλεί να το αδειάσεις για να στο ξαναγεμίσει.

Ο Νίκος Παλιεράκης (αριστερά) δοκιμάζει τις αντοχές της ρακής και ο άρχοντας Μανουσογιάννης (δεξιά) επισκοπεί το γλέντι.

Ο άρχοντας Μανουσογιάννης, ως ο απόλυτος μαέστρος, από μια γωνία παρακολουθεί και με τα μάτια του μόνο διευθύνει την ορχήστρα. Πού και πού σε κοιτάζει σχεδόν ανέκφραστος λέγοντάς σου: «Καλώς σ’ εύρω». Εκεί ξέρεις ότι πρέπει να πιεις μια κούπα άσπρο πάτο, αφού πρώτα καλέσεις κάποιον που θα την πιεί μετά από σένα. Μετά από δυο γύρους καλέσματα το κέφι έχει ανάψει.

Της θράκας τα θαύματα. Φαγητό που δεν αναδεικνύει γκουρμεδιές, αλλά την αυθεντικότητά του.

Φιλοσοφικές συζητήσεις που διακόπτονται για να ακουστούν σκοποί και ριζίτικα. Και ξανά πάλι συζητήσεις για τη ζωή, τη μουσική, την αγάπη. Και μετά τραγούδια και χοροί. Οι ώρες στο καζάνι περνούν γρήγορα.

Η Ζήνα, η γυναίκα του και τα όμορφα κορίτσια τους, η Αναστασία και η Αθηνά, φέρνουν πιάτα όλη την ώρα στο τραπέζι με πεντανόστιμους μεζέδες από εξαιρετική πρώτη ύλη. Συγκλονιστικές γραβιέρες, καλόβρασμένα χόρτα, πιλάφια, πίτες, κοκκινιστά, τσιγαριαστά, αμανίτες… Τι να πει κανείς; Άλλωστε η Κρήτη χάριζε πάντα απλόχερα τα δώρα της… Όπως και οι άνθρωποί της!

Η παρέα συγκεντρώνεται. Από τις φιλοσοφικές συζητήσεις περνούν αδιάβαστα στο τσούγκρισμα και το χορό.

Από το καζάνι πέρασαν όλων των ειδών οι άνθρωποι. Χωρικοί, καθηγητές, αντιδήμαρχοι, βοσκοί. Όλοι ίσοι. Άνθρωποι. Με χαμόγελο, με κέφι και μπόλικη αρχοντιά – δίνουν το καλύτερό τους εαυτό και διασκεδάζουν με την ψυχή τους. Ως σύγχρονοι Ζορμπάδες!

Η κουβέντα έχει ανάψει. Διότι η ρακή σε λύνει, είναι η συγκολλητική ουσία της παρέας.

Τα λόγια δεν φτάνουν να περιγράψω αυτά που έζησα και ένιωσα εκεί. Γιατί το καζάνι είναι άνθρωποι, εικόνες, γεύσεις, συναισθήματα. Έννοιες που δεν μπορούν να γίνουν λέξεις. Έννοιες που μένουν μόνο στο μυαλό και στην καρδιά για να θυμάσαι πως τρεις ημέρες στον Ψηλορείτη έζησες ελεύθερος.

Το κρέας ψήνεται με τον παραδοσιακό τρόπο. Μπορεί οι σεφ να προτείνουν διάφορες τεχνικές, αλλά οι Κρητικοί έχουν το know how μέσα στο αίμα τους.

Το μόνο που έχω να πω είναι ότι ευχαριστώ τους ανθρώπους που φιλοξένησαν και περιποιήθηκαν εμένα και την παρέα μου με τρόπο που κανένας από εμάς δεν έχει βιώσει ποτέ ξανά. Με ευγένεια, αρχοντιά, γενναιοδωρία, καθαρότητα και κυρίως αυθεντικότητα.

Ένας σκύλος, όταν εμφανιστεί γίνεται πάντα πρωταγωνιστής. Στα γλέντια του Ψηλορείτη τα τετράποδα έχουν τη… θέση τους. Εδώ με τη γοητευτική make up artist Κατερίνα Θεοχάρη.

Σας ευχαριστώ που μου προσφέρατε αυτή τη μυθική εμπειρία και με μυήσατε στην απόλυτη ελληνική sprezzatura που μόνο εσείς ξέρετε να απολαμβάνετε ολόψυχα.

 

Διαβάστε ακόμα – Ελληνικοί θησαυροί: Γνωρίζετε τα άνθη του άγριου θυμαριού;

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή

To 2007, ο Άκης Τεμπερίδης ξεκίνησε το γύρο του κόσμου επισκεπτόμενος με τη γυναίκα του, Βούλα Νέτου, 66 χώρες σε 1234 ημέρες. Πριν λίγες εβδομάδες το ταξίδι ξεκίνησε ξανά, με τη μικρή τους κόρη Αναστασία. Κάτω από την τρομερή βροχή που έριξε στην Κρήτη τις τελευταίες ημέρες, ο Άκης έγραψε στο Andro γιατί φεύγει ξανά για το άγνωστο.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Επτά ιδανικά ξενοδοχειακά συγκροτήματα που μαγεύουν για το στιλ και την πρωτοπορία τους. Και, ναι, το ένα είναι ελληνικό και βρίσκεται στα Χανιά.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Τι είναι αυτό που κάνει τη ζωή με ένα κατοικίδιο, μια μεγάλη υπέροχη περιπέτεια; Ο εκπαιδευτής σκύλων Βασίλης Μπορομπόκας δίνει τη δική του απάντηση με την αγαπημένη του σκυλίτσα, Sugar, που διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στη ζωή του.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Χώρισες; Την έβαψες. Δεν περνάει εύκολα, δεν τελειώνει τόσο απλά. Ιδού τι πρέπει να κάνετε για να το ξεπεράσετε. Γράφει ο Γιώργος Κωνσταντινίδης.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro