1) Αυτός ο μπαμπάς. Όταν ήμουνα μικρός (λίγο πιο μεγάλος απ᾽ όσο είμαι τώρα) είχα αποφασίσει κι είχα πατέρα δικηγόρο και μανιώδη κυνηγό. Αυτός ο μπαμπάς μάς κουβάλαγε κάθε Σαββατοκύριακο σε κυνηγότοπους κι ένα Σαββατοκύριακο μας πήγε στη Λάρισα και μέναμε στο σπίτι ενός εισαγγελέως.... Περισσότερα
Προδημοσίευση: Σωτήρης Κακίσης, «Παλιές ιστορίες»
Από όλους τους λογοτεχνικούς χαρακτήρες που έχω γνωρίσει ως σήμερα πιο πολύ αγαπώ τους ιδιωτικούς ντετέκτιβ και, δευτερευόντως, μερικούς επιθεωρητές της αστυνομίας. Από όλους τώρα τους ιδιωτικούς ντετέκτιβ πιο πολύ αγαπώ, όπως κι όλοι μας, τους πότες και τους μελαγχολικούς· κι από όλους αυτούς πάνω... Περισσότερα
Ο κρητικός ντάκος, το καταλανικό pan con tomate και ένας ιδιωτικός ντετέκτιβ
Σπυρίδων και Χαρίλαος Τρικούπης. Δύο σημαντικές φιγούρες των απαρχών του ελληνικού κράτους που φτάνουν ως τις μέρες μας παραγνωρισμένοι, άγνωστοι σε πολλούς και «τεμαχισμένοι» ως προς το έργο, τα λόγια και τις πράξεις τους. Συμβαίνει να χάνουμε την αρχή των πάντων αναζητώντας τις μόνες απαντήσεις... Περισσότερα
Λύντια Τρίχα: «Αν ζούσε σήμερα ο ΧαρίλαοςΤρικούπης θα ήταν ένας εκσυγχρονιστής»
Χάνονται οι ποδοσφαιριστές των χρόνων μας των νεανικών μέσα στη γενική αδιαφορία χάνονται παν τους φίλους τους να βρουν που περιμένουν στη Σουπέργκα χάνονται μες στ’ αεροπλάνα τους οι ίκαροι – προτού τη συντριβή τα πρόσωπά τους μια στιγμή μόνο απορούν – χάνονται οι φίλοι... Περισσότερα
Δημήτρης Χουλιαράκης, «Η Σουπέργκα περιμένει»
Simon Critchley, Σημειώσεις περί αυτοκτονίας, μτφ. Μυρσίνη Γκανά, εκδ. Ποταμός Το 1895 ο Μιχαήλ Μητσάκης θα βρεθεί για λίγες μέρες στην Πάτρα, όπου συμπτωματικά θα διαβάσει το λακωνικό σημείωμα ενός αυτόχειρα – πέντε λέξεις όλες κι όλες: «Αυτοκτονώ. Ας μην ενοχληθεί κανείς». Στη διάρκεια εκείνης... Περισσότερα
Αυτοκτονώ. Ας μην ενοχληθεί κανείς
[…] Η ιαπωνική κουλτούρα τιμά τα στοιχεία του θανάτου, της εμμονικής αφοσίωσης, της θυσίας και, βεβαίως, της αυτοκαταστροφής ως θεμελίους λίθους της. Επομένως, η λατρεία που απολάμβανε ο Senna στην Ιαπωνία δεν είχε να κάνει μόνο με το γεγονός ότι κατέκτησε τους τρεις παγκόσμιους τίτλους... Περισσότερα
Ayrton Senna: «Ένας Σαμουράι χωρίς αφέντη»
Έχω βρεθεί αρκετές φορές σε παρουσιάσεις βιβλίων, αλλά σε καμία από αυτές δεν ήταν παρόντες ο Παναγιώτης Αθανασόπουλος, ο Τάσος Γιαννίτσης, ο Νικηφόρος Διαμαντούρος, ο Στέφανος Μάνος, ο Κωνσταντίνος Μαχαίρας και ο Γιώργος Προβόπουλος. Αυτοί, και πολλοί άλλοι, είχαν έρθει να τιμήσουν τον συγγραφέα, είτε... Περισσότερα
Αληθινά ανέκδοτα: ο Καραμανλής, ο Μητσοτάκης και ο Κέννεντυ όπως δεν τους ξέραμε
Ντίνος Χριστιανόπουλος, «Μαγδαληνή» Τον ξεχώρισα μόλις τον είδα, ήμουνα τακτική στα κηρύγματά του• πούλησα κι ένα κτηματάκι της θειάς μου για να τον ακολουθήσω. Όμως όταν πια όλα τα ξόδεψα, αποφάσισα να πουλήσω και το κορμί μου, στην αρχή στους ανθρώπους των καραβανιών, κατόπι στους... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για τη Μαγδαληνή
[…] Στην αρχή δεν είχα σαφή αντίληψη του γεγονότος ότι ο χρόνος, τόσο απέραντος εκ πρώτης όψεως, ήταν φυλακή. Αναδιφώντας τα παιδικά μου χρόνια (το πλησιέστερο πράγμα στην αναδίφηση της αιωνιότητας) βλέπω το ξύπνημα της συνείδησης σαν σειρά διαδοχικών σπιθισμάτων: τα διαστήματα μεταξύ τους μικραίνουν... Περισσότερα
Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ: «Εκείνη τη μέρα του Αυγούστου του 1903…»
Μάννα μου, εγώμαι τ’ άμοιρο, το σκοτεινό τρυγόνι, οπού το δέρνει ο άνεμος, βροχή που το πληγώνει. Το δόλιο! όπου κι’ αν στραφή κι’ αφ’ όπου κι’ αν περάση δε βρίσκει πέτρα να σταθή, κλωνάρι να πλαγιάση. Εγώ βαρκούλα μοναχή, βαρκούλ’ αποδαρμένη μέσα σε πέλαγο... Περισσότερα
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: «Προς την μητέρα μου»
[…] Σύντομα επέστρεψα για καλοκαιρινές διακοπές στην Ελλάδα, όπου με υποδέχτηκαν μετά βαΐων και κλάδων, όχι επειδή δεν έγινα σεφ, αλλά επειδή βγήκα όλως παραδόξως πρώτος στην οικονομετρία. Αναφέρω τις διακοπές αυτές, εκεί στις αρχές του ’70, διότι σε ένα ταξίδι μου στην Κρήτη με... Περισσότερα
Επίκουρος: «Το γεύμα της ζωής μου»
Μια χρυσή εποχή Παραδόξως, τη δεύτερη φορά που έφτασα στη Ρώμη, προερχόμενη από μια κατοικία μακρινή, και πάλι ένα ουράνιο τόξο εκτεινόταν πάνω από την πόλη. Δεδομένης της δόξας που μας συνόδευε στην επιστροφή μας, μπορεί και να ξεγελάστηκε το μάτι, όμως το τόξο φάνταζε... Περισσότερα
Προδημοσίευση: Σάιμον Τέρνι, «Καλιγούλας»
Μπινελίκια, σκατολογίες, σεξουαλικά υπονοούμενα, ύβρεις, λεκτικά λακτίσματα. Οπως και να πει κανείς ποτέ δεν έλειψαν από τον Έλληνα. Όχι μόνο τον σημερινό που ειδικά όταν κυκλοφορεί με το αυτοκίνητό του είναι ικανός να κατεβάζει ό,τι καντήλι είναι πρόχειρο σε εποχούμενους και διαβάτες. Ισχύει από την... Περισσότερα
Νεοελληνική αθυροστομία: το cult τρίτομο βιβλίο επανακυκλοφορεί
Υπάρχει Θεός; Πώς ξεκίνησαν όλα; Μπορούμε να προβλέψουμε το μέλλον; Υπάρχει άλλη νοήμων ζωή στο σύμπαν; Τι υπάρχει μέσα στην μαύρη τρύπα; Πώς μπορούμε να διαμορφώσουμε το μέλλον; Θα μας ξεπεράσει η τεχνητή νοημοσύνη; Έχει νόημα να αποικίσουμε το Διάστημα; Είναι δυνατά τα ταξίδια στον... Περισσότερα
Στίβεν Χόκινγκ: το τελευταίο δώρο του στην ανθρωπότητα
Γύρω από τον Μίλαν Κούντερα υπάρχει μια νόστιμη ιστορία, που απ’ όσο ξέρω δεν έχει βρει θέση σε κανένα βιβλίο του, αν και μπορεί κανείς να πει ότι τα περισσότερα μυθιστορήματά του είναι παραλλαγές πάνω στο θέμα της. Η ιστορία αυτή υποτίθεται ότι συνέβη πραγματικά... Περισσότερα
Μίλαν Κούντερα: Το συζυγικό γουδοχέρι ή τα τανκς;
Χρήστος Αστερίου Η θεραπεία των αναμνήσεων, εκδόσεις Πόλις Χρειάζεται ο αναγνώστης να διαβάσει τα τρία πέμπτα σχεδόν της Θεραπείας των αναμνήσεων, του νέου μυθιστορήματος που έγραψε ο Χρήστος Αστερίου μετά το Ίσλα Μπόα, για να αντιληφθεί τη στέρεη δομή και τη βαθιά ενότητα του έργου... Περισσότερα
Πατέρες και γιοι από τη Νέα Υόρκη στην Αθήνα
Δεν είμαι βέβαιος ποιες διεξόδους βρίσκουν σήμερα τα εσωστρεφή παιδιά, αλλά πίσω στα ’80s, όταν εγώ μεγάλωνα, οι οδοί διαφυγής από την πραγματικότητα ήταν ελάχιστες. Δεν είχα ούτε Netflix, ούτε tablet, ούτε παιχνιδομηχανή, και η τηλεόραση πρόβαλλε εκπομπές που με άφηναν παγερά αδιάφορο. Όταν μεγάλωσα αρκετά για... Περισσότερα
Γιάννης Γορανίτης: Έτσι ταυτίστηκα με τον «Φύλακα»
«Ο εαυτός μονίμως χάσκει και μονίμως ολοκληρώνεται». ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΠΑΓΙΩΡΓΗΣ Περισσότερο το εικάζω παρά το θυμάμαι, αλλά θα πρέπει να συναντηθήκαμε με τον Κωστή Παπαγιώργη περί τα τέλη της δεκαετίας του ογδόντα, εποχή κατά την οποία και οι δύο κυκλοφορούσαμε στα γραφεία των εκδόσεων Εξάντας της... Περισσότερα
O άγνωστος Κωστής Παπαγιώργης: «Πορτραίτο μιας φιλίας από απόσταση»
[…] Ξεκινώ από την παρατήρηση ότι δεν είναι για όλους ίδιος ο δρόμος που φτάνει στην τέχνη του Πυθαγόρα και του Ευκλείδη. Άλλοι αποφασίζουν να ασχοληθούν με τα μαθηματικά επειδή τους έρχονται εύκολα, άλλοι επειδή τους μαγνητίζουν ως διανοητικά προβλήματα, σαν σπαζοκεφαλιές ας πούμε, ενώ... Περισσότερα
Απόστολος Δοξιάδης: «Έτσι ερωτεύτηκα τα μαθηματικά»
Ένα βιβλίο αεροπορικών αναμνήσεων πού ξεκινάει το ιστορικό έτος 1940 με τη γενιά των αεροπόρων που πέταξαν από το λίκνο της Σχολής Ικάρων κατευθείαν στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής. Η αφήγηση επικεντρώνεται κυρίως στη δράση των αεροπόρων κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και δευτερευόντως με... Περισσότερα
Κωνσταντίνος Χατζηλάκος: ο αδάμαστος Ίκαρος
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro