Από τις πιο έντονες αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων ήταν ο γεμάτος παράσιτα ήχος ογκώδους ραδιοφώνου βραχέων κυμάτων που, καλυμμένο με μια κόκκινη μάλλινη κουβέρτα, «καθόταν» στο πάτωμα του καθιστικού μας, στο σημείο όπου σήμερα βρίσκεται το γραφείο του πατέρα μου. Κάθε βράδυ, γύρω στις... Περισσότερα
«Το μετέωρο χέρι μου και η κουβέρτα-καταφύγιο των γονιών μου»
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro