Μνήμες από ένα μέλλον διαρκείας: όταν ο Κώστας Γαβράς γύρισε το εμβληματικό «Ζ» ήμουν αγέννητος ακόμη. Το είδα χρόνια μετά, ως φοιτητής, σε κινηματογράφο του κέντρου, τότε που με ένα εισιτήριο μπορούσες να δεις ένα μαραθώνιο ταινιών. Είχε προηγηθεί, βέβαια, η εμπειρία της ανάγνωσης του... Περισσότερα
Είδαμε το «Ενήλικοι στην αίθουσα»: πραγματικά πολύ κακό για τίποτα
―Γεια σου, Σταύρο Ασημάκη! Αρχή της δεκαετίας του ’80, τότε νομίζω που είχαμε πρωτοπάρει τα βίντεο. Τυχαία εγώ στην Αθήνα πρωτοβλέπω και μαγνητοσκοπώ με επιτυχία  το «Της Κακομοίρας» με τον Χατζηχρήστο. Τρελαίνομαι μ’ αυτή την ταινία, που από μερικά χρόνια και μετά θα ’ρχιζε να... Περισσότερα
«Γεια σου, Σταύρο Τσιώλη»: ο Σωτήρης Κακίσης αποχαιρετάει τον φίλο του
το φιλμ του Μιχάλη Κωνσταντάτου «Luton» αντικατοπτρίζονται όλες οι αγωνίες και ανησυχίες της νέας γενιάς των Ελλήνων σκηνοθετών. Δυσλειτουργικές οικογένειες, η βία ως διέξοδος, το τέλμα της μικροαστικής ζωής και τρεις χαρακτήρες που βλέπουν τις ζωές τους να συγκλίνουν σε έναν επικίνδυνο δρόμο που δεν... Περισσότερα
Το «Luton» και η βία ως διέξοδος…
υθμός, σασπένς, ουσία, εξαιρετικοί ηθοποιοί και διαρκή διλήμματα. Το πρώτο που είπα μέσα μου όταν τελείωσε «Ο Eχθρός Mου» ήταν «δεν είναι καθόλου ελληνική ταινία». Από κεκτημένη ταχύτητα μάλλον, καθώς ο ελληνικός κινηματογράφος έχει καταφέρει να μας κερδίσει εδώ και χρόνια. Θα ήταν μάλλον ο... Περισσότερα
Το ξέσπασμα της βίας –και η στιγμή που τα αλλάζει όλα
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro