Είχαμε να βρεθούμε πάνω από μία δεκαετία. Και εκείνος έχει αλλάξει πολύ. Είναι σε όλα του πιο «ήσυχος». Μοιάζει πιο γαλήνιος, πιο ήρεμος εσωτερικά, λιγότερο αγχώδης, πιο γλυκός, ασφαλώς πιο συνειδητοποιημένος και ώριμος. Τίποτα από αυτά όμως δεν έχει μειώσει την ενέργεια, τη σπίθα, τον... Περισσότερα
Γιάννης Στάνκογλου: «Θέλω να μην έχω απωθημένα, να μην ζηλεύω»
O ίδιος λέει, και όχι από σεμνότητα αλλά επειδή το πιστεύει, ότι όταν ξεκίνησε δεν πιστεύει πως είχε ταλέντο. Μπορεί να μην είχε ιδιαίτερο, όπως ισχυρίζεται. Δεν ξέρω όμως ούτε μπορώ να φανταστώ πώς κάποιος χωρίς κάτι μοναδικό και ξεχωριστό μπορεί σε λίγα χρόνια να... Περισσότερα
Μιχάλης Σαράντης: «Πρέπει να συντηρούμε την παιδικότητά μας»
Είναι ακριβώς όπως τον φανταζόμουν: δεν ορίζεται, λίγο άνθρωπος λίγο ξωτικό, συνεσταλμένος και σαν αθόρυβος με μία δύναμη εμφανή από τα πρώτα του λόγια κιόλας. Από τον τρόπο του, τόσο αιθέριο και ευγενικό, διακρίνεις καθαρά τη μορφή που μεταλλάσσεται σε κάθε ρόλο σκηνής. Τα μάτια... Περισσότερα
Αρης Σερβετάλης: «Έχουμε ξεχάσει την αξία του να παρατηρούμε τον εαυτό μας»
Ουδείς επιλέγει το πρόσωπο που θα κουβαλήσει στη ζωή. Έρχεται μ’ αυτό εξαρχής. Δομείται ολόκληρη η ζωή του βάσει αυτού. Έτσι που ακόμη κι αν προβεί σε αισθητικές παρεμβάσεις, θέλοντας να ξεφύγει εντελώς από τα στοιχεία που η φύση του έδωσε, πάλι το κουβαλάει εσωτερικά.... Περισσότερα
Είδαμε τον «Άνθρωπο ελέφαντα»: όταν η ασχήμια γίνεται όμορφη
Γαλήνιος και πράος, με φειδωλά χαμόγελα αλλά ειλικρινά και κάπως συγκρατημένα, με την έννοια του ντροπαλού. Ενας άνθρωπος που σκέπτεται πολύ προτού απαντήσει, σε εμένα αλλά κυρίως στα ερωτήματα της ζωής του. Είναι φανερό πως έχει δώσει τις δικές του μάχες, που δεν θα αποκαλύψει... Περισσότερα
Βλαδίμηρος Κυριακίδης: «Είμαι παλιάς κοπής άνθρωπος»
Ο Γιώργος Καπουτζίδης γράφει, κατά την ταπεινή μου γνώμη, το πιο ωραίο, ευφυές, ποιοτικό χιούμορ στην Ελλάδα. Είναι ένας βαθιά και αληθινά ευγενής άνθρωπος – το επιβεβαίωσα από κοντά αλλά το αισθανόμουν από πριν. Διότι το χιούμορ μαρτυρά απροκάλυπτα το ποιος είσαι γιατί κινείται πάντα... Περισσότερα
Γιώργος Καπουτζίδης: «Με ταράζουν και με αρρωσταίνουν αυτά που συμβαίνουν στην κοινωνία»
Λίγο προτού υποδυθεί τον μυθικό Οιδίποδα, ο Δημήτρης Λιγνάδης μού ανοίγει τη χειμαρρώδη καρδιά του. Είχαμε αποφασίσει να μιλήσουμε για τα χαρακτηριστικά του ήρωα και πώς αυτά τα βιώνει ο ίδιος στη ζωή του και την κοινωνία. Όμως, ξεστρατίσαμε. Πολύ. Γιατί ένας άνθρωπος με τέτοιο... Περισσότερα
Δημήτρης Λιγνάδης: «Ο Τσίπρας είναι η συνισταμένη ενός λαού, η εικόνα του»
«Εγώ οδηγώ προς τη θλιμμένη χώρα, εγώ προς τον απέθαντο τον πόνο» (Δάντης, Θεία Κωμωδία) Ως μεγάλη δαπάνη, χρέος ανεξόφλητο σε όλη τη διάρκεια του βίου, το όνομα του καθενός δεν ορίζει μόνο μια ταυτότητα, αλλά και μια μοίρα. Φέρεις μια ιδιότητα κουβαλώντας το, προσαρμόζεις... Περισσότερα
Είμαστε όλοι «ένας» που μπορεί να γίνει «κανένας»
  Θα τιτλοφορούσα τη συνέντευξη «Ο ρήτωρ» αν η λέξη δεν είχε λάβει στις μέρες μας αρνητική έννοια. Θα κρατήσω την ουσία που ορίζεται για εκείνον που έχει την ικανότητα να χειρίζεται με άνεση τον λόγο, εκείνος με εξαιρετική ευφράδεια. Ο Κωνσταντίνος την έχει σε... Περισσότερα
Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης: «Ούτε υπουργός, ούτε βουλευτής θα γινόμουν. Εχω ήδη μια σοβαρή δουλειά»
Είχε προηγηθεί η κατάδυσή του σε έναν Δαντικό Πιραντέλο στην παράσταση «Να ντύσουμε τους γυμνούς». Τώρα, σκηνοθετεί το έργο των Καταλανών  Τζόρντι Σάντσεθ και Πεπ Άντον Γκόμεθ «Μισά Μισά» με τους Θανάση Δήμου και Θάνο Τοκάκη στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Κοινό σημείο αναφορά η ματιά του... Περισσότερα
Γιάννος Περλέγκας: «Η γελοιότητα είναι μεγάλο όπλο»
– Έχετε δημιουργήσει μια θεατρική ομάδα, την «ομάδα Ξανθίας». Πώς πήρε το όνομά της και τι εκπροσωπεί η ομάδα αυτή; Ξανθίας ονομάζεται ο υπηρέτης του Διονύσου στους Βατράχους του Αριστοφάνη. Θεωρώ αυτόν τον ρόλο μια αρχετυπική μορφή της κωμωδίας. Της λαϊκής κωμωδίας. Εξ αρχής είχαμε... Περισσότερα
Ελισσαίος Βλάχος: «Το μηχανιλίκι το ένιωθα σαν αβαρία, ήθελα μόνο το θέατρο»
H σκηνοθεσία παρότι γένους θηλυκού, δεν είναι γυναικεία υπόθεση. Παγκοσμίως, οι σημαντικότεροι σκηνοθέτες είναι άνδρες. Και αυτό, ένα ακόμη προπύργιο, το οποίο… πού θα πάει; Θα σπάσει. Μέχρι τότε, η Κατερίνα Ευαγγελάτου, μαζί με λίγες ακόμη Ελληνίδες κρατά περήφανα τα σκήπτρα. Και υπογράφει εξαιρετικές παραστάσεις,... Περισσότερα
Κατερίνα Ευαγγελάτου: «Σκηνοθέτης που δεν είναι αυστηρός, δεν έχει λόγο ύπαρξης»
Ο ίδιος, με την τόσο ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία του, είχε χαρακτηρίσει το έργο του «τραγική κωμωδία». Τι παράξενο, όμως, όλοι οι σκηνοθέτες που κλήθηκαν να το ανεβάσουν επί σκηνής, από το 1904 (χρονιά που γράφτηκε) και εντεύθεν, άφησαν κατά μέρος τις κωμικές συνδηλώσεις, αναδεικνύοντας τις δραματικές.... Περισσότερα
Είδαμε τον Βυσσινόκηπο σκηνοθεσίας Μαρκουλάκη και ήταν μαγικός
Ο Αλέκος Συσσοβίτης, ως εμπειρία συνέντευξης, ήταν για μένα μια αποκαθήλωση, με την καλή έννοια και σε πολλά επίπεδα. Δεν περίμενα, ούτε γνώριζα ασφαλώς, ένα τόσο βαρύ παιδικό παρελθόν, δεν περίμενα έναν άνθρωπο που θα ξεγυμνωνόταν απολύτως παραδεχόμενος με ευκολία και ταπεινότητα την –αρχική- άγνοιά... Περισσότερα
Αλέκος Συσσοβίτης: «Μεγάλωσα μέσα σε ένα ακραία αλμοδοβαρικό σπίτι»
Έχοντας διανύσει σχεδόν μια δεκαετία αναζητώντας τη φόρμα, την οδό της σωτηρίας διά της γραφής και το σχήμα μέσα στο οποίο θα αναπτυχθούν οι ήρωές του, ο Τενεσί Ουίλιαμς, γράφει το 1944 το έργο «The Glass Menagerie» που στην αυθεντική μετάφραση σημαίνει «Το Γυάλινο Θηριοτροφείο», τίτλος συνώνυμος... Περισσότερα
Γυάλινος κόσμος: μάχη μεταξύ σκιάς και φωτός
Σύμφωνα με την αρχή του Αρχιμήδη, κάθε σώμα βυθισμένο σε ρευστό δέχεται άνωση ίση με το βάρος του ρευστού που εκτοπίζει. Στα μαθηματικά και τη ναυπηγική τούτος ο νόμος είναι απόλυτα εφαρμόσιμος και αδήριτος. Ωστόσο, υπάρχουν αντιστοιχίες και στην κοινωνική πραγματικότητα, καθώς η βύθιση και... Περισσότερα
Βασίλης Μαυρογεωργίου: «Η βλακεία οργανώνεται πολύ πιο γρήγορα από τη σκέψη»
Eνας ευφυής άνθρωπος με γρήγορο μυαλό σε διαρκή εγρήγορση σε πηγαίνει βόλτα όπως μία ρόδα στο λούνα παρκ – σε ανεβάζει ψηλά, στον δικό του αέρα να σου χτυπάει το πρόσωπο αλλά θα σε προσγειώσει κιόλας γιατί ξέρει καλά πως πρέπει να πατάς γερά στη... Περισσότερα
Χρήστος Χατζηπαναγιώτης: «Έχω ζήσει πολύ ωραία, δεν έχω απωθημένα»
Την πρώτη φορά που την είδα, έτρεξα και την έσφιξα στην αγκαλιά μου, νομίζοντας πως είναι η δίδυμη αδελφή της που είναι φίλη μου. Δεν έχω ξαναδεί ανθρώπους να μοιάζουν τόσο. Εκείνη, ευγενικά με χαιρέτησε και μου είπε «Νομίζεις πως είμαι η Βικτωρία, ε; Δεν... Περισσότερα
Κόρα Καρβούνη: «Είμαι τεράστιος “καραγκιόζης” και κάποια στιγμή θα το αποδείξω»
Τι θα συνέβαινε ακόμα; Το κλασικό what if δεν ισχύει μόνο στη λογοτεχνία όπου η πιθανολόγηση είναι μέρος της μυθοπλασίας και η ευρύτητα των εκδοχών είναι ανεξάντλητη. Ισχύει και για τους μεγάλους δημιουργούς. Τι θα συνέβαινε αν ο Γαλιλαίος, ο Αϊνστάιν ή ο Μπελ (τυχαία... Περισσότερα
Νίκολα Τέσλα, η ζωή του δαιμονικού εφευρέτη στο Γκάζι
Είναι ίσως από τους πιο τελειομανείς – σε βαθμό ψυχαναγκασμού – ανθρώπους που έχω  γνωρίσει. Τα τελευταία χρόνια το δουλεύει και αυτό και το ελέγχει, όπως και πολλά άλλα. Όταν βάζει κάτι κατά νου, θα κινήσει γη και ουρανό – του δικού του εσωτερικού σύμπαντος... Περισσότερα
Δημοσθένης Παπαδόπουλος: «Στην αρχή της κρίσης έφυγα για Βερολίνο, να κάνω διάλειμμα από το αυτομαστίγωμα»
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro