Εσμεράλδα Γκέκα, «Περσεφόνη» Κι έτσι όπως βέβαιος την κρατούσα στην αγκάλη βούλιαξε ξαφνικά σαν Περσεφόνη στα έγκατα του παραμυθιού… Καταπίνω γύρη με τις χούφτες ράβω στα σπλάχνα μου φτερά φυτεύω στις φλέβες παπαρούνες μεταγγίζω στο αίμα μου πουλιά. Τη χθόνια θεά να ξεγελάσω την Άνοιξη... Περισσότερα
Οι νέες ποιήτριες για την άνοιξη
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro