Αλέξανδρος Μπόλιας: «Αφήστε τον κόσμο να τρέχει, ειδικά στην εποχή που ζούμε»

Τι τον «ρίχνει» και τι τον ανεβάζει στο τρέξιμο; Από που αντλεί έμπνευση για να πάει ένα χιλιόμετρο παρακάτω; Ο έμπειρος δρομέας μεγάλων αποστάσεων από τη Σύρο, μάς αποκαλύπτει τη μέθοδο για να πετυχαίνει τους στόχους του.

Φωτογραφία :
Σπύρος Παλούκης
 

«Στόχος σε κάθε αγώνα είναι η ευχαρίστηση και η χαρά που μου δίνει το τρέξιμο».

– Ποια είναι η βασική σας ασχολία στη ζωή;
Ασχολούμαι με την φιλοξενία, έχω ένα μικρό ξενοδοχείο στο Αχλάδι της Σύρου.

– Γιατί τρέχετε;
Άρχισα να τρέχω από παιδί. Στην τετάρτη δημοτικού, η γυμνάστρια στο σχολείο μας, επέλεξε κάποιους από εμάς και μας έβαζε να τρέχουμε και να κάνουμε και άλλες εξτρά ασκήσεις. Μετέπειτα το 2010 σε μία συνάντηση με έναν παλιό μου συμμαθητή, ο οποίος συνέχιζε να τρέχει και συμμετείχε σε αγώνες, παρασύρθηκα και έλαβα μέρος στον κλασσικό μαραθώνιο της Αθήνας εκείνη την χρονιά πήγα στον πρώτο μου μαραθώνιο απροπόνητος, αγύμναστος. Κατάφερα να τερματίσω με κράμπες, πόνους σε όλο το σώμα, αλλά ταυτόχρονα ο ενθουσιασμός ήταν μεγάλος, το συναίσθημα την εκπλήρωσης του στόχου του τερματισμού μαζί με τους υπόλοιπους δρομείς είναι από τα πιο έντονα συναισθήματα που έχω νιώσει. Από τότε δεν έχω σταματήσει να τρέχω και να συμμετέχω σε αγώνες.

– Ποιος είναι ο στόχος σας; (Αγώνας, απόσταση, χρόνος, άλλο).
Ο τερματισμός! Στόχος σε κάθε αγώνα είναι η ευχαρίστηση και η χαρά που μου δίνει το τρέξιμο.

«Σε κάθε ενασχόληση που γίνεται με αγάπη χρειάζεται αφοσίωση».

– Ποιο είναι το κίνητρό σας για να βγείτε από την πόρτα, ακόμα και όταν είστε κουρασμένος;
Σε κάθε ενασχόληση που γίνεται με αγάπη χρειάζεται αφοσίωση. Είμαι προσηλωμένος στο στόχο μου, δεν θέλω να χάνω προπονήσεις ώστε έτσι θα γίνομαι διαρκώς καλύτερος.

– Έχετε κάποιο ρούχο ή αξεσουάρ-φετίχ που φοράτε στο τρέξιμο;
Γενικότερα αποφεύγω κάθε έξτρα βάρος. Δεν αλλάζω εύκολα τα πιο παλιά ρούχα τρεξίματος, όσο παλιώνουν η αλήθεια είναι ότι δένομαι μαζί τους, μου αρέσει να τα πλένω στο χέρι, φροντίζω να στεγνώνουν εγκαίρως, είναι κομμάτι του τελετουργικού.

«Αυτό που με ανεβάζει συναισθηματικά είναι στον Μαραθώνιο, ο τερματισμός στο Καλλιμάρμαρο».

– Τρέχετε μετά μουσικής; Ποιο είναι το αγαπημένο σας τραγούδι;
Δεν έχω αυτή τη δυνατότητα, η έλλειψη υποδομών για το επίπεδο της προπόνησης που κάνω δεν μου το επιτρέπει. Μου αρέσει πάντως πολύ το “we are the champions” των Queen!

– Τι σας «ρίχνει» στο τρέξιμο;
Μια δύσκολη προπόνηση, μια άσχημη μέρα που δεν ακολουθεί το σώμα.

«Ακόμη και στις διακοπές τα πρώτα πράγματα που θα βάλω στο σακίδιο είναι τα παπούτσια και το ρολόι και κάθε μέρα θα τρέχω πριν ξυπνήσει η παρέα ή όταν πάνε όλοι για ύπνο».

– Και τι σας «ανεβάζει» περισσότερο;
Αυτό που με ανεβάζει συναισθηματικά (αν εννοείτε αυτό) είναι ο τερματισμός στο Καλλιμάρμαρο. Το να τερματίζεις στο μαρμάρινο στάδιο όπου όλα ξεκίνησαν, η ιδέα που εξυπηρετεί ο σκοπός, το πλήθος των ανθρώπων όλων των κατηγοριών που φτάνουν μέσα στο στάδιο έχοντας επιτελέσει ένα έργο που θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε «ιερό». Αυτή η ανθρώπινη δυναμική είναι για εμένα αυτό που μπορεί να με «ανεβάζει» όποτε το χρειαστώ.

– Τι σκέφτεστε όταν διανύετε μεγάλες αποστάσεις;
Τα πάντα. Νομίζω ο εγκέφαλος μου αρχικά προσπαθεί να ακολουθήσει την ταχύτητα του σώματος. Μετά από λίγο όμως οι σκέψεις δίνουν την σκυτάλη στην απόλαυση της διαδρομής, τα τοπία την αίσθηση του περιβάλλοντος κάθε φορά ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν.

– Από που αντλείτε έμπνευση για να πάτε ένα χιλιόμετρο παρακάτω, όταν φτάνετε στα όριά σας;
Κυρίως εμπνέομαι από τις προσπάθειες ανθρώπων που βλέπω γύρω μου που αντίστοιχα προσπαθούν συνεχώς για κάτι καλύτερο. Είμαι πολύ τυχερός η ομάδα του προπονητή μου Δημήτρη Τζεφαλή, στην οποία και ανήκω να αποτελείται από τέτοιους ανθρώπους και το βασικό της «σύνθημα» και η ονομασία της να είναι One Step Beyond Endurance Team. Ένα βήμα μπροστά κάθε φορά, με ανθεκτικότητα στις δυσκολίες.

«Είμαι εξαρτημένος από το τρέξιμο! Μόνο μετά την προπόνηση της ημέρας νιώθω καλά».

– Το τρέξιμο είναι για εσάς και διαλογισμός; Νιώθετε ότι σας ωφελεί και ψυχικά;
Το τρέξιμο είναι μια σωματική δραστηριότητα. Κάθε έντονη φυσική δραστηριότητα μπορεί να μας βοηθήσει να συνειδητοποιήσουμε το σώμα μας και τις λειτουργίες του. Ταυτόχρονα όσο πιο καλά γνωρίζουμε το σώμα και τις ανάγκες του μπορούμε να προσθέτουμε συμπληρωματικές δραστηριότητες και ασκήσεις που θα μας ωφελήσουν. Ο διαλογισμός είναι άσκηση του σώματος και του νου με πολλαπλά οφέλη που σίγουρα μπορεί να ωφελήσει και όσους δρομείς τον εξασκούν.

– Είναι αλήθεια ότι προκαλεί έναν γλυκό «εθισμό»; Πόσο εξαρτημένος νιώθετε;
Νομίζω πάσχω από μεγάλο βαθμό εξάρτησης! Μόνο μετά την προπόνηση της ημέρας νιώθω καλά, ακόμα κ μετά από ένα ταξίδι για να συνέλθω πρέπει να τρέξω. Μόνο έτσι ξεμουδιάζω πχ από οδικό ταξίδι. Ακόμη και στις διακοπές τα πρώτα πράγματα που θα βάλω στο σακίδιο είναι τα παπούτσια και το ρολόι και κάθε μέρα θα τρέχω πριν ξυπνήσει η παρέα ή όταν πάνε όλοι για ύπνο.

«Δυστυχώς όταν είμαι στο νησί μου τρέχω στην άσφαλτο, καθώς δεν υπάρχει  στάδιο ακόμη για να εξυπηρετεί τις ανάγκες των δρομέων».

– Έχετε λάβει μέρος σε αγώνες; Τι σας έμεινε από την εμπειρία;
Έχω λάβει μέρος σε πολλούς αγώνες εντός και εκτός Ελλάδας. Η συνθήκες κάθε διοργάνωσης, οι απαιτήσεις κάθε διαφορετικής διαδρομής και οι αθλητές που κάθε φορά θα συναντήσω προσθέτουν στην δρομική μου εμπειρία.

– Σε πόσους μαραθώνιους έχετε τρέξει;
Εχω τρέξει σε 14 μαραθωνίους εντός κ εκτός Ελλάδος.

– Ποια είναι η κορυφαία σας επίδοση έως σήμερα;
Καλύτερη επίδοση μαραθώνιος Ντίσελντορφ 29 Απριλίου 2018 με χρόνο 02:47:57. Στον Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας 12 Νοεμβρίου 2018 σε 02:52:13.

– Ποιο είναι το αγαπημένο σας υγιεινό σνακ;
Μπανάνα, μέλι και παστελαριές Σύρου!

– Έχετε τραυματιστεί τρέχοντας;
Αρκετές φορές έχω καταλήξει με μικροτραυματισμούς που κυρίως οφείλονται σε υπερκόπωση κάποιου μυ. Εκεί αναγκαστικά καταλαβαίνω ότι χρειάζεται ξεκούραση και αποκατάσταση και ευτυχώς που με την πολύτιμη βοήθεια του φίλου και θεραπευτή Στέλιου Ρετζεπαϊ, μέχρι τώρα οι χρόνοι αποκατάστασης είναι ταχύτατοι.

«Ακόμη και στην Αθήνα δεν είναι εύκολο να βρει κάποιος διαθέσιμο στάδιο για δρομείς μεγάλων αποστάσεων».

– Πού τρέχετε συνήθως και γιατί;
Δυστυχώς όταν είμαι στο νησί τρέχω στην άσφαλτο, καθώς δεν υπάρχει  στάδιο ακόμη για να εξυπηρετεί τις ανάγκες των δρομέων. Ακόμη βέβαια και στην Αθήνα δεν είναι εύκολο να βρει κάποιος διαθέσιμο στάδιο για δρομείς μεγάλων αποστάσεων καθώς τα περισσότερα δημοτικά στάδια εξυπηρετούν ανάγκες τοπικών συλλόγων και ομάδων. Δυστυχώς νομίζω αυτό είναι το χειρότερο κομμάτι στην Ελλάδα για όποιον θέλει να ασχοληθεί πιο εντατικά με το τρέξιμο.

– Ποιο είναι το ωραιότερο σημείο που έχετε τρέξει;
Δεν έχω να σας αναφέρω μία μόνο ιδιαίτερη στιγμή. Από την άλλη με έχουν σημαδέψει πολλές «μικρές» στιγμές, όπως όταν ακούω κόσμο να με αναγνωρίζει και να με φωνάζει με το όνομα μου κατά την διάρκεια ενός αγώνα. Όταν βλέπω συναθλητές μου να συνεχίζουν παρότι έχουν φτάσει σε φυσικά όρια και απλά προχωράνε με ότι τους έχει απομείνει και με την υποστήριξη των άλλων για τον τερματισμό. Όταν συναντώ δικούς μου ανθρώπους που παρακολουθούν και οι οποίοι δεν διστάζουν να μοιραστούν λίγα μέτρα της διαδρομής τρέχοντας μαζί μου. Όλες αυτές οι στιγμές με σημαδεύουν.

– Έχετε τρέξει στο σκοτάδι και πού;
Ναι έχω τρέξει πολλές φορές αφού τελειώσω την δουλειά μου βραδινές ώρες. Πολλές φορές επίσης πριν την ανατολή του ηλίου τα καλοκαίρια στο νησί.

«Αγαπημένοι δρομείς είναι όλοι όσοι είναι άνω των 70 ετών».

– Κάνετε διατάσεις και πότε/πού;
Πάντα μετά το ζέσταμα κ αμέσως μετά την αποθεραπεία.

– Πώς μετράτε την απόσταση που διανύετε;
Χρησιμοποιώ το ρολόι της Garmin forerunner 230.

– Προτιμάτε να τρέχετε μόνος ή με παρέα;
Προπονητικά δύσκολα βρίσκω κάποιον να τρέξω μαζί του στο νησί. Στους αγώνες πάντα τρέχεις όμως μαζί με πολλούς άλλους ανθρώπους που αλληλοϋποστηρίζονται. Βλέπεις επίσης κατά τη διάρκεια ενός αγώνα τόσους ανθρώπους να σε εμψυχώνουν και το σημαντικότερο τους βλέπεις σε έναν τερματισμό να νιώθουν και αυτοί την ίδια συγκίνηση που νιώθει και ο ίδιος ο αθλητής.

– Έχετε κάνει trail running στο βουνό;
Δυο φορές έχω δοκιμάσει, αλλά θεωρώ ότι μου ταιριάζουν καλύτερα οι κανονικές διαδρομές.

«Δεν είναι μαζοχισμός το τρέξιμο. Είναι αναμέτρηση με τον εαυτό μας και αυτοβελτίωση».

– Barefoot (ξυπόλητο) τρέξιμο κάνετε;
Ως αποθεραπεία. Επίσης στην αμμουδιά στην παραλία.

– Το τρέξιμο σάς βοήθησε να ξεπεράσετε κάποια εξάρτηση;
Δεν έτυχε να έχω άλλες εξαρτήσεις εκτός από το τρέξιμο.

– Αλήθεια τώρα: Δεν υπάρχουν εβδομάδες ή ακόμα και μήνες που βαριέστε να πάτε για τρέξιμο;
Υπάρχουν, μάλιστα αν δεν πάω στην προγραμματισμένη ώρα μου μετά βαριέμαι, αλλά μόλις βάλω παπούτσια και βγω στον δρόμο όλα αλλάζουν.

«Το τρέξιμο είναι εύκολη λύση άσκησης, με ένα ζευγάρι παπούτσια μπορείς να γυμναστείς ό,τι ώρα θες δίχως κόστος συμμετοχής, δέσμευσης με ομάδα».

– Τελικά έχει πλάκα να τρέχεις, ή είναι συνήθεια για μαζοχιστές;
Δεν είναι μαζοχισμός. Είναι αναμέτρηση με τον εαυτό μας και αυτοβελτίωση.

– Γιατί νομίζετε ότι όλοι έχουν «τρελαθεί» τα τελευταία χρόνια και παίρνουν τους δρόμους τρέχοντας;
Αφήστε τον κόσμο να τρέχει! Ειδικά σε αυτές τις μέρες της «κρίσης» που ζούμε, οι άνθρωποι πρέπει να μπορούν να βρίσκουν τρόπους να ξεκουράζουν κατά διαστήματα το μυαλό τους από τις πολλές σκέψεις και τους  προβληματισμούς. Είναι εύκολη λύση άσκησης, με ένα ζευγάρι παπούτσια μπορείς να γυμναστείς ό,τι ώρα θες δίχως κόστος συμμετοχής, δέσμευσης με ομάδα κτλ.

– Έχετε κάποιον αγαπημένο(η) δρομέα;
Όλους τους δρομείς άνω των 70 ετών. Και υπάρχουν πάρα πολλοί.

 

Διαβάστε ακόμα: Θάνος Δημάκης – «Είναι στο χέρι μας να αφιερώνουμε χρόνο στον εαυτό μας».

          

 

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή

Παράδειγμα ευψυχίας και αγάπης για τη ζωή. Ο Αλέξανδρος Ταξιλδάρης μετέτρεψε το κινητικό του πρόβλημα σε ακατάβλητη δύναμη προσφοράς. Μιλάει στο Andro για το νόημα της ζωής, την μετά θάνατον ζωή, τις χαρές και τις λύπες του, αλλά τα όνειρά του για το μέλλον.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Το σπίτι του βρετανού ταξιδιωτικού συγγραφέα και της γυναίκας του αποδεικνύει περίτρανα πόσο αγάπησαν την Ελλάδα. Είναι ένας θύλακας αυθεντικής αρχοντιάς, λιτότητας και απαράμιλλης τεχνοτροπίας. Ανοιξε ξανά για το κοινό χάρη στη συνέργεια του Μουσείου Μπενάκη και του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος που το συντήρησαν και το ανακαίνισαν με περισσή λεπτότητα.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Τι είναι αυτό που κάνει τη ζωή με ένα κατοικίδιο, μια μεγάλη υπέροχη περιπέτεια; Ο σεφ και συνδημιουργός της Cookoovaya, Κλεομένης Ζουρνατζής, δίνει τη δική του απάντηση με τον αγαπημένο του σκύλο, Φάουστ. Ένα μεγαλειώδες πλάσμα με στιλπνό γκρίζο τρίχωμα και γαλάζια μάτια, ίσως το πιο αρχοντικό σκυλί που είδαμε φέτος το καλοκαίρι.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Η Κέρκυρα είναι η «μικρή Ρώμη» για τον Μιχαήλ Ανδρουλιδάκη: ιταλική και συνάμα αυθεντικά ελληνική. Οδηγώντας την DS3 Crossback από την Αθήνα στο νησί, ο φωτογράφος του Andro γοητεύτηκε τόσο από τις ιστορικές διαδρομές στην πόλη του Ιονίου όσο και από τις τεχνικές δυνατότητες της γαλλικής «θεάς» των δρόμων.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro