Δαμασκός: Τα περιστέρια της ειρήνης αργούν ακόμα

Ο Άκης Τεμπερίδης συναντά την επικαιρότητα μέσα από όσα του έμαθε το μεγάλο ταξίδι του στον κόσμο.

 
Δαμασκός, Συρία, 5/2/2008: Πώς να είναι άραγε η ζωή εκεί σήμερα; Τι να απέγιναν οι άνθρωποι της φωτογραφίας; Τι μνήμες κουβαλά ο πιτσιρικάς, αν ζει; Και τα περιστέρια μπορούν να είναι περιστέρια ειρήνης; (Φωτογραφία: Άκης Τεμπερίδης)

Δαμασκός, Συρία, 5/2/2008: Πώς να είναι άραγε η ζωή εκεί σήμερα; Τι να απέγιναν οι άνθρωποι της φωτογραφίας; Τι μνήμες κουβαλά ο πιτσιρικάς, αν ζει; Και τα περιστέρια μπορούν να είναι περιστέρια ειρήνης; (Φωτογραφία: Άκης Τεμπερίδης)

Πού έχουν στραμμένο το βλέμμα τους οι άνθρωποι της φωτογραφίας; Ο φιστικάς με το κεμπάπ στο χέρι, ο πατέρας με τον ανήσυχο γιο και οι άντρες στο βάθος που δείχνουν να ξαφνιάζονται από το πέταγμα των περιστεριών.

Δαμασκός, Φεβρουάριος 2008: Μια snapshot φωτογραφία με φόντο το ναό του Δία, το ρωμαϊκό μνημείο στην είσοδο του κλειστού παζαριού Αλ Χαμιντιέ, αποκτά συμβολική σημασία σήμερα που η Συρία ματώνει από τον εμφύλιο. Πώς να είναι άραγε η ζωή εκεί σήμερα; Τι να απέγιναν οι άνθρωποι της φωτογραφίας; Τι μνήμες κουβαλά ο πιτσιρικάς, αν ζει; Και τα περιστέρια μπορούν να είναι περιστέρια ειρήνης;

 

Η είδηση: Το Σάββατο 25 Ιανουαρίου συναντήθηκαν στη Γενεύη για πρώτη φορά πρόσωπο με πρόσωπο οι εκπρόσωποι των αντιμαχόμενων πλευρών της Συρίας, υπό την επίβλεψη διαμεσολαβητή των Ηνωμένων Εθνών. Έπρεπε να περάσουν σχεδόν τρία χρόνια αιματηρού εμφυλίου, έπρεπε να χαθούν εκατό χιλιάδες ζωές και σχεδόν να μετατοπιστούν εννιάμισι εκατομμύριο Σύροι για να γίνει αυτό το πρώτο, μικρό βήμα προς την εθνική συμφιλίωση.

Το σενάριο: Όταν διασχίζαμε τη Συρία μετά από εννέα μήνες στην Αφρική, νιώθαμε ότι βρισκόμασταν μόλις ένα βήμα από την Ελλάδα. Είχαμε περάσει με χτυποκάρδι τα σύνορα γιατί αν δεν μας έδιναν βίζα –κάτι που δεν προβλεπόταν εκεί σύμφωνα με τις διακρατικές σχέσεις– θα έπρεπε να παρακάμψουμε τη Συρία και να περάσουμε από την Ιορδανία στο Ιράκ. Όμως ο αστυνόμος των συνόρων, ευτυχώς, μας έκανε τη χάρη και σφράγισε τα διαβατήριά μας. Στη Δαμασκό μας υποδέχτηκε ένας ντόπιος μοτοσικλετιστής και μας οδήγησε στο δαιδαλώδες κέντρο. Μας βρήκε ασφαλές πάρκινγκ, μας υπέδειξε πού να ψάξουμε δωμάτιο και δεν μας άφησε παρά μόνο όταν μας κέρασε ένα ζεστό κιουνεφέ και μας έγραψε σε ένα χαρτί το τηλέφωνό του, για κάθε ενδεχόμενο. Δεν τον καλέσαμε ποτέ. Τι να έχει απογίνει κι εκείνος ο άγνωστος φίλος;

 

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή

Ο γνωστός διαφημιστής και συγγραφέας κάνει μια βόλτα από το Α' Νεκροταφείο και δίνει τη δική του θεώρηση γι' αυτό που λέμε «νόημα της ζωής». Γιατί νιώθει ευγνώμων που ζει σε μια απ’ τις πιο προνομιούχες εποχή της ανθρωπότητας και γιατί πιστεύει ότι οι άθεοι είναι καλύτεροι χριστιανοί.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Τι είναι η κατάθλιψη για την οποία όλοι μιλούν στις μέρες μας; Πώς μπορούμε να καταλάβουμε αν πάσχουμε; Πρέπει να πάρουμε χάπια για να θεραπευτούμε; Ο ψυχίατρος και ποιητής Γιάννης Ζέρβας μιλάει στο Andro και ξεδιαλύνει όλες τις απορίες μας.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Σε ποια παραλία θα κάνετε μπάνιο; Πού θα φάτε τα καλύτερα τοπικά εδέσματα και τις πιο άπαιχτες κρέπες; Πού θα πάτε για καφέ και θα καταλήξετε να πίνετε ρακές; Ο εκδότης των εκδόσεων Bell, Χάρης Νικολακάκης μάς ξεναγεί στην αγαπημένη του νότια Κρήτη.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Η Κωνσταντινούπολη είναι μαγική, δεν μπορείς να της αντισταθείς. Οδηγώντας ένα Opel Insignia 120 edition από την Αθήνα, ο Μιχαήλ Ανδρουλιδάκης επισκέφθηκε την πόλη που φέρνει ρίγη συγκίνησης σε όλους τους Έλληνες και κατέγραψε θαυμαστές εντυπώσεις και εμπειρίες.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro