Ένα τρέξιμο εορταστικόν

Την ώρα που οι περισσότεροι από εμάς περιμένουν τις γιορτές για να χαλαρώσουν στον καναπέ τους, ο Γιώργος Μυζάλης ετοιμάζεται για τα ετήσια εορταστικά του χιλιόμετρα.

 
ypmittos_2015_2

Το τρέξιμο τέτοιες μέρες δεν προσμετράται στο πρόγραμμα προπόνησής μου, είναι πάντοτε «εξτραδάκι». Είναι για μένα.

Διανύουμε γιορτάρες μέρες, που λέγανε οι παλιοί. Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Φώτα, παραμονές, ανήμερα. Με συνεχές ωράριο καταστημάτων, λαμπιόνια, χριστουγεννιάτικα δέντρα και καραβάκια, αλλά και κάλαντα και μελομακάρονα και κουραμπιέδες και δίπλες. Όλα αυτά εντάσσονται και ενσωματώνονται στη μεγάλη αγκαλιά της παράδοσης. Παραδοσιακές συναντήσεις με φίλους (επαναπατρισθέντες -νέο «φρούτο» αυτό- και μη), ετήσια ραντεβού με συναδέλφους ή και απλούς γείτονες κ.α. Κάθε παράδοση υπενθυμίζει το χρονικό σημείο που βρισκόμαστε. Υπάρχουν, όμως, και λιγότερο παραδοσιακές συνήθειες που, όμως, δίνουν ξεχωριστό χρώμα στις (προαναφερθείσες) γιορτάρες μέρες. Παραδόσεις αυτοσχέδιες ολίγων ατόμων, ή ακόμα και του ενός.

Από την πρώτη στιγμή που άρχισα να τρέχω «έστησα» τέτοιες παραδόσεις. Έτσι, έχω το λεγόμενο «election run»: σε κάθε εκλογική αναμέτρηση των τελευταίων δέκα χρόνων προσέρχομαι στην κάλπη με τα αθλητικά μου και πάντοτε αξημέρωτα προκειμένου να επιδοθώ «στο καπάκι» σε ένα 12άρι απολογιστικό της εκλογικής επιλογής μου (με τον Αλέξη -ένας είναι ο Αλέξης- βελτιώθηκε η φυσική μου κατάσταση). Με το ίδιο σκεπτικό έχω και τα: new year’s day run, Christmas run, carols run, Easter run κ.ο.κ. Εν ολίγοις, έχω προσθέσει ένα τρέξιμο σε κάθε παραδοσιακή περίσταση της ελληνικής κοινωνίας και οικογένειας. Το τρέξιμο αυτό ποτέ δεν προσμετράται στο πρόγραμμα προπόνησής μου, είναι πάντοτε «εξτραδάκι», και επίσης δεν περιλαμβάνει ρολόγια, χρόνους, καταγραφές, τέμπο και καρδιακές συχνότητες. Είναι ελεύθερο κι ατόφιο και δεν πτοείται από κακές καιρικές συνθήκες, ξενύχτια προηγούμενης νύχτας ή παραινέσεις φίλων να «ξεκολλήσω».

ta-fota

Εδώ από το περσινό εορταστικό τρέξιμο με φίλους ανήμερα των Φώτων.

Καθώς περνούσαν τα χρόνια και όσο πιο έντονα «ενσωματωνόμουν» στο δρομικό κίνημα, ανακάλυπτα ότι οι «παραδόσεις μου», δεν ήταν τελικά και τόσο «μου». Βρέθηκαν κι άλλοι δρομείς (παλαιότερα) και συντρεχαλατζήδες (τώρα πια) με τα ίδια «χούγια». Έτσι, τα εορταστικά τρεξίματα απέκτησαν παρέα και οι γιορτινές μέρες μια ακόμη διάσταση, αφορμή ή προέκταση. Την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, το ημερολόγιο δείχνει Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2016 και το μυαλό μου «προ-τρέχει» στο πρωινό της Κυριακής των Χριστουγέννων, που θα βγούμε για ένα χαλαρό πρωινό τρεξιματάκι με τον Ανδρέα (και όποιον άλλο θελήσει). Κι όπως θα είμαστε χαμογελαστοί, χαρούμενοι και ξεχωριστοί (και μάλλον μόνοι) στους δρόμους της πόλης πρωινιάτικα, μπορεί και να «χτυπήσουμε» ένα μελομακάρονο επιστρέφοντας στο σπίτι και πριν το εορταστικό τραπέζι.

Και του χρόνου να είμαστε καλά, αδέρφια. Καλές γιορτές με τους αγαπημένους μας κοντά. Ας είναι το 2017 καλύτερο από το 2016 και χειρότερο από το 2018. Ρεφρέν: πάμε γερά – πάμε δυνατά.

ΥΓ.: Για την ιστορία, τα «εορταστικά τρεξίματα» μετατρέπονται σε «εορταστικά νοσταλγικά τρεξίματα» κάθε που το ημερολόγιο στέκεται σε επετείους αποχωρισμών και αποχωρήσεων. Κι εκεί μια «γιορτή» στήνεται. Αφιερωμένη, τιμητική, συγκινητική και ολοζώντανη. Και μοναχική. Καλούς δρόμους να έχουμε.

 

Διαβάστε ακόμα: Εσείς ξέρετε τι είναι η καλλισθενική γυμναστική;

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή του μήνα

Ο "survivor" του τζετ-σετ Μηνάς Γκούμας θυμάται Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιές στο χιονισμένο Ελβετικό θέρετρο που τις δεκαετίες του '50 και του '60 θύμιζε ελληνικό χωριό. Με τους ισχυρούς του χρήματος, τις διεθνείς διασημότητες και το... διαμάντι της Λιζ Τέηλορ.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Ο γιατρός, υπερμαραθωνοδρόμος και λάτρης της ταξιδιωτικής περιπέτειας Αργύρης Παπαθανασόπουλος συναντά, τρίβοντας τα μάτια του -από έκπληξη και από τα τοξικά αέρια του ηφαιστείου Ίτζεν- ένα είδος σύγχρονου Σίσυφου στη μακρινή Ινδονησία. Που βγάζει πικρό ψωμί, δουλεύοντας στα όρια της εξάντλησης και ζώντας καθημερινά με τον κίνδυνο ενός ξαφνικού θανάτου.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Ο συνεργάτης του Andro, λίγες ημέρες πριν τα Χριστούγεννα, βρέθηκε στο Λονδίνο και «εξερεύνησε» σπιθαμή προς σπιθαμή το Μπρίξτον - την περιοχή που το '81 τα έβαλε με την αγγλική κυβέρνηση, το 2013 γιόρτασε τον θάνατο της Margaret Thatcher και πριν 2 χρόνια έκλαψε με τη «φυγή» του David Bowie. Την περιοχή που σήμερα θεωρείται το next big thing του Λονδίνου.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Ο 56χρονος μπορεί να θεωρείται ένας από τους κορυφαίους ηθοποιός και να έχει φτάσει στην κορυφή του Hollywood, αλλά δεν ξεχνάει τους φίλους του και ιδιαίτερα αυτούς που τον βοήθησαν στο ξεκίνημα. Μια απίστευτη ιστορία.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro