Ένα τρέξιμο εορταστικόν

Την ώρα που οι περισσότεροι από εμάς περιμένουν τις γιορτές για να χαλαρώσουν στον καναπέ τους, ο Γιώργος Μυζάλης ετοιμάζεται για τα ετήσια εορταστικά του χιλιόμετρα.

 
ypmittos_2015_2

Το τρέξιμο τέτοιες μέρες δεν προσμετράται στο πρόγραμμα προπόνησής μου, είναι πάντοτε «εξτραδάκι». Είναι για μένα.

Διανύουμε γιορτάρες μέρες, που λέγανε οι παλιοί. Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Φώτα, παραμονές, ανήμερα. Με συνεχές ωράριο καταστημάτων, λαμπιόνια, χριστουγεννιάτικα δέντρα και καραβάκια, αλλά και κάλαντα και μελομακάρονα και κουραμπιέδες και δίπλες. Όλα αυτά εντάσσονται και ενσωματώνονται στη μεγάλη αγκαλιά της παράδοσης. Παραδοσιακές συναντήσεις με φίλους (επαναπατρισθέντες -νέο «φρούτο» αυτό- και μη), ετήσια ραντεβού με συναδέλφους ή και απλούς γείτονες κ.α. Κάθε παράδοση υπενθυμίζει το χρονικό σημείο που βρισκόμαστε. Υπάρχουν, όμως, και λιγότερο παραδοσιακές συνήθειες που, όμως, δίνουν ξεχωριστό χρώμα στις (προαναφερθείσες) γιορτάρες μέρες. Παραδόσεις αυτοσχέδιες ολίγων ατόμων, ή ακόμα και του ενός.

Από την πρώτη στιγμή που άρχισα να τρέχω «έστησα» τέτοιες παραδόσεις. Έτσι, έχω το λεγόμενο «election run»: σε κάθε εκλογική αναμέτρηση των τελευταίων δέκα χρόνων προσέρχομαι στην κάλπη με τα αθλητικά μου και πάντοτε αξημέρωτα προκειμένου να επιδοθώ «στο καπάκι» σε ένα 12άρι απολογιστικό της εκλογικής επιλογής μου (με τον Αλέξη -ένας είναι ο Αλέξης- βελτιώθηκε η φυσική μου κατάσταση). Με το ίδιο σκεπτικό έχω και τα: new year’s day run, Christmas run, carols run, Easter run κ.ο.κ. Εν ολίγοις, έχω προσθέσει ένα τρέξιμο σε κάθε παραδοσιακή περίσταση της ελληνικής κοινωνίας και οικογένειας. Το τρέξιμο αυτό ποτέ δεν προσμετράται στο πρόγραμμα προπόνησής μου, είναι πάντοτε «εξτραδάκι», και επίσης δεν περιλαμβάνει ρολόγια, χρόνους, καταγραφές, τέμπο και καρδιακές συχνότητες. Είναι ελεύθερο κι ατόφιο και δεν πτοείται από κακές καιρικές συνθήκες, ξενύχτια προηγούμενης νύχτας ή παραινέσεις φίλων να «ξεκολλήσω».

ta-fota

Εδώ από το περσινό εορταστικό τρέξιμο με φίλους ανήμερα των Φώτων.

Καθώς περνούσαν τα χρόνια και όσο πιο έντονα «ενσωματωνόμουν» στο δρομικό κίνημα, ανακάλυπτα ότι οι «παραδόσεις μου», δεν ήταν τελικά και τόσο «μου». Βρέθηκαν κι άλλοι δρομείς (παλαιότερα) και συντρεχαλατζήδες (τώρα πια) με τα ίδια «χούγια». Έτσι, τα εορταστικά τρεξίματα απέκτησαν παρέα και οι γιορτινές μέρες μια ακόμη διάσταση, αφορμή ή προέκταση. Την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, το ημερολόγιο δείχνει Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2016 και το μυαλό μου «προ-τρέχει» στο πρωινό της Κυριακής των Χριστουγέννων, που θα βγούμε για ένα χαλαρό πρωινό τρεξιματάκι με τον Ανδρέα (και όποιον άλλο θελήσει). Κι όπως θα είμαστε χαμογελαστοί, χαρούμενοι και ξεχωριστοί (και μάλλον μόνοι) στους δρόμους της πόλης πρωινιάτικα, μπορεί και να «χτυπήσουμε» ένα μελομακάρονο επιστρέφοντας στο σπίτι και πριν το εορταστικό τραπέζι.

Και του χρόνου να είμαστε καλά, αδέρφια. Καλές γιορτές με τους αγαπημένους μας κοντά. Ας είναι το 2017 καλύτερο από το 2016 και χειρότερο από το 2018. Ρεφρέν: πάμε γερά – πάμε δυνατά.

ΥΓ.: Για την ιστορία, τα «εορταστικά τρεξίματα» μετατρέπονται σε «εορταστικά νοσταλγικά τρεξίματα» κάθε που το ημερολόγιο στέκεται σε επετείους αποχωρισμών και αποχωρήσεων. Κι εκεί μια «γιορτή» στήνεται. Αφιερωμένη, τιμητική, συγκινητική και ολοζώντανη. Και μοναχική. Καλούς δρόμους να έχουμε.

 

Διαβάστε ακόμα: Εσείς ξέρετε τι είναι η καλλισθενική γυμναστική;

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

blog comments powered by Disqus
Πιο δημοφιλή του μήνα

Για δύο ημέρες θα έχουμε την ευκαιρία να εξερευνήσουμε την πρωτεύουσα, να αφεθούμε στην αρχιτεκτονική και στο design της, αλλά και να ακούσουμε τις ιστορίες που έχουν να μας πουν τα κτίρια.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Ο χορευτής της ΕΛΣ Στέλιος Κατωπόδης μοιράζεται μαζί μας τα fitness μυστικά του και φωτογραφίζεται αποκλειστικά.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, με αφετηρία τη σημερινή εθνική εορτή διοργανώνει μία σειρά εκδηλώσεις με τέχνη, ποίηση και ροκ διασκευές σε δημοτικά και κλέφτικα. Πώς συνδεόμαστε, σήμερα, νοηματικά και συναισθηματικά, με το 1821 και τον ελληνικό αγώνα για ανεξαρτησία;

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Ο διεθνής πολίστας Αντώνης Βλοντάκης βιώνει την πατρότητα επί τρία, σκεπτόμενος όχι μόνο το πόσο περήφανος είναι για τα παιδιά του, αλλά το αν θα είναι περήφανα κι εκείνα στο μέλλον για αυτόν.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro