Κι αν σε τρακάρω πουθενά

Το να τρέχεις μέσα στην πόλη δεν είναι εύκολο πράγμα. Για την ακρίβεια κάποιες στιγμές μπορεί να γίνει μέχρι και επικίνδυνο. Ο Γιώργος Μυζάλης θυμάται μια από αυτές τις στιγμές.

 

Τι κάνεις, ενώ έχεις βγει για τρέξιμο και ξαφνικά πετάγεται ένα αμάξι μπροστά σου; Ο Γιώργος Μυζάλης έχει την απάντηση. (Φωτογραφία: Runner’s World)

Μικρό καλοκαίρι (δηλαδή Σεπτέμβριος) του 2013, πρωινό Σαββάτου. Νωρίς – πολύ νωρίς. Του τύπου 7 η ώρα. Πως να τρέξεις long run καλοκαιριάτικα στην Αθήνα, αν δεν σηκωθείς αξημέρωτα; Η προετοιμασία, όμως, για την κλασική της Αθήνας ή για έναν οποιονδήποτε άλλο φθινοπωρινό μαραθώνιο έχει τις δυσκολίες της (λέμε τώρα, γιατί εμένα αυτά τα τρεξίματα ήταν ανέκαθεν τα αγαπημένα μου). Προερχόμενος από μια παταγώδη αποτυχία στον πρώτο Ημιμαραθώνιο Αθήνας μια εβδομάδα νωρίτερα ήθελα να «βάλω τα πράγματα στη θέση τους». Και είχα τριαντάρι. Τριαντάρι που πήγαινε καλά μέχρι το 27ο χιλιόμετρο, δείχνοντας ότι η αποτυχία της προηγούμενης εβδομάδας ήταν συγκυριακή. Αυτή η διαπίστωση είχε (επανα)φέρει το χαμόγελο στο στόμα μου που ενισχυόταν και από τη μουσική που είχα στα αυτιά μου.

Εγώ με τα πόδια, εκείνη με το αμάξι. Εγώ την είδα, εκείνη όχι. Είχε και stop. Προς στιγμήν, σκέφτηκα: δεν μπορεί, θα σταματήσει. Σύντομα κατάλαβα ότι είχα κάνει λάθος.

Έτρεχα σε ποδηλατόδρομο των Βριλησσίων, σε δρόμο διπλής κατεύθυνσης όταν την είδα στη διασταύρωση. Μια λεπτομέρεια: εγώ την είδα. Εκείνη όχι. Κοιτούσε από την άλλη βγαίνοντας προς την κατεύθυνση από την οποία ερχόμουν εγώ, αδιαφορώντας για τον ποδηλατόδρομο (όπως η πλειοψηφία των οδηγών). Είχε και stop. Προς στιγμήν, σκέφτηκα: δεν μπορεί, θα σταματήσει. Προς στιγμήν, όμως. Γιατί σύντομα κατάλαβα ότι δεν το είχα αντιληφθεί σωστά. Μπροστά μου το καπό της με επιθετικές διαθέσεις, ενώ την ίδια στιγμή το βλέμμα της παρέμενε κολλημένο στην ανάποδη κατεύθυνση. Γύρισε να με κοιτάξει μόνο όταν ένιωσε το τράνταγμα. Μη μπορώντας να κάνω διαφορετικά, βλέπετε, καθοδηγούμενος από το αίσθημα της αυτοσυντήρησης, έκανα ένα μικρό άλμα και «κωλοκάθισα» στο καπό του ασημί Peugeot της γειτόνισσάς μου (σας μιλώ εντίμως). Μόνο τότε η καλή κυρία συνειδητοποίησε (ή θυμήθηκε) ότι:

Α. Έχει stop που μόλις παραβίασε, καθότι δεν σταμάτησε καθόλου.
Β. Υπάρχει ποδηλατόδρομος.
Γ. Υπάρχουν και πεζοί (πεζοί είναι και οι δρομείς, ειδικά όταν τρέχουν σε χώρο που προορίζεται και για αυτό το σκοπό).
Δ. Κάτι υπάρχει στο καπό του αυτοκινήτου της.
Ε. Αυτό το κάτι είναι έμβιο ον ντυμένο μάλιστα με έντονα χρωματιστά ρούχα.

Το απότομο και τρομοκρατημένο φρενάρισμά της, κατόπιν εορτής δυστυχώς, με έκανε να αποχωριστώ το καπό και, μετά από μια σύντομη και ελεγχόμενη χαμηλή πτήση, να προσγειωθώ δίπλα στο ανοιχτό της παράθυρο. Με μεγάλη ψυχραιμία, που ακόμα αναρωτιέμαι που τη βρήκα, σταμάτησα το garmin μου, έβγαλα το ένα ακουστικό από το αριστερό μου αυτί και τη ρώτησα: είστε καλά; Η κυρία έντρομη μου επέστρεψε την ερώτηση πίσω με τόση αγωνία που με έκανε να μην της θυμώσω καθόλου. Τουναντίον (και πάλι σας μιλώ εντίμως), την καλημέρισα, επανεκκίνησα το garmin μου, επανατοποθέτησα το ακουστικό στο αριστερό αυτί μου και συνέχισα το τρέξιμό μου με 1.250 παλμούς για ακόμα τρία χιλιόμετρα.

Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα (για κανά – δύο χρόνια λιγότερα ίσως).

 

Διαβάστε ακόμα: «Η προπόνηση μου δίνει την αίσθηση ότι έχω τον έλεγχο πάνω σε ένα κομμάτι της ζωής μου»

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή του μήνα

Στο βιβλίο «Γυρίστε τον γαλαξία με ωτοστόπ» ο Douglas Adams είχε γράψει ότι το νούμερο 42 είναι η μεγάλη απάντηση στο απόλυτο ερώτημα της ζωής, του σύμπαντος και των πάντων. Από τότε έχουν περάσει 40 χρόνια και όπως φαίνεται η θεωρία του επιβεβαιώνεται. Εσύ το ήξερες ότι το αίμα των δωρητών έχει διάρκεια ζωής 42 ημερών; Αν όχι, δες αυτή την υπέροχη διαφήμιση του Ερυθρού Σταυρού της Αυστραλίας και θα μάθεις ότι το νούμερο 42 είναι η μεγάλη απάντηση στο απόλυτο ερώτημα της ζωής - της ζωής κάποιων συνανθρώπων μας.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Σύμφωνα με τους μελλοντολόγους, ως το 2050 η ανθρώπινη συνείδηση θα μπορεί να υπάρξει στο διηνεκές σε κόσμους που οι ίδιοι θα έχουμε δημιουργήσει από τη στιγμή που καταφέρουμε να τηλεφορτώσουμε τον εγκέφαλό μας σε υπολογιστές.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Γιατί αποφάσισε να πάρει τους δρόμους; Ποιο είναι το ωραιότερο σημείο που έχει τρέξει; Τι τον ανεβάζει και τι τον ρίχνει; Ένα στέλεχος ιδιωτικής εταιρίας μας αποκαλύπτει όσα του έμαθε ο δρόμος.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Τον Φεβρουάριο του 2018, ο Βασίλης Βλαχογιάννης έκανε πραγματικότητα ένα μεγάλο του όνειρο, καθώς με τη συμμετοχή του στο Μαραθώνιο του Τόκιο κατάφερε να τερματίσει στους 6 Major Marathons. Ο ένας από τους 5 Έλληνες που τα έχουν καταφέρει. Διαβάστε αυτό το ταξίδι δύναμης, αντοχής και προσήλωσης, όπως το περιγράφει ο ίδιος στο Andro.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro