Υπόθεση 19χρονης στην Κεφαλονιά: Δεν είναι όλα για σχολιασμό

Έχει, ειλικρινά, καμία σημασία τι ηθικές και αισθητικές επιλογές έκανε η 19χρονη στην Κεφαλονιά; Πρέπει να παίρνουμε θέση στα πάντα;

Μπορεί να υπάρχει μια κοινή αντίληψη για την ηθική, αλλά υπάρχουν επιμέρους στοιχεία που άπτονται της προσωπικής ηθικής του καθενός. Αυτά δεν καθιστούν ανήθικο κάποιον άλλο, αλλά δεν κολλάνε με την ηθική επιλογή του ενός. Και πάνω σε αυτή τη διαφορά που προκύπτει μεταξύ των ανθρώπων, γεννάται η συζήτηση, γεννάται η αντιπαράθεση, γεννάται και η εξέλιξη του χαρακτήρα και των αντιλήψεων. Αναδεικνύεται όμως και το προβληματικό του ότι επιλέγουμε να βλέπουμε τον κόσμο σα να είμαστε εμείς οι πρωταγωνιστές του. Όπως το λέει η Gen Z, έχουμε main character aura. Όταν υπεισέρχεται στην εξίσωση ο θάνατος ενός ανθρώπου, όποιος κι αν ήταν -εκτός κι αν μιλάμε για καθάρματα-, το προβληματικό παύει να είναι προβληματικό και γίνεται κρετινισμός και ηθική ξεφτίλα.

Αυτό εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας στην υπόθεση της 19χρονης που πέθανε στην Κεφαλονιά. Από την πρώτη στιγμή έχουν βγει στα social media και στις ιστοσελίδες άνθρωποι και σχολιάζουν τις επιλογές ζωής που έκανε η 19χρονη, ηθικές και αισθητικές, μιλούν για την ηθική της, την επικρίνουν, λες και όσα έκανε στη ζωή της, τα έκανε βλάπτοντας άλλους, λες και δεν υπάρχουν άνθρωποι αδύναμοι που παρασύρονται και οδηγούνται σε αυτοκαταστροφικές επιλογές.

Προφανέστατα, κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να ασχοληθεί με την υπόθεση, ούτε και να συμπονέσει. Το πάω ακόμα παραπέρα. Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να συμφωνήσει με την άποψη πως είναι απάνθρωπο που τη μετέφεραν νεκρή σε μια πλατεία αυτοί που τη μετέφεραν. Δε θα κριθεί κανείς ηθικός ή ανήθικος με βάση την άποψή του σε αυτό το κομμάτι της υπόθεσης, γιατί, τουλάχιστον στο μυαλό μου, δεν είναι κάτι τόσο σαφές ώστε να είναι ή άσπρο ή μαύρο. Υπάρχει συζήτηση που παρεμβάλλεται.

Δε χρειάζεται να εκφέρουμε άποψη και για τον θάνατο της 19χρονης στην Κεφαλονιά

Όμως, όπως δεν είναι υποχρέωση κανενός να στενοχωρηθεί ή να αφιερώσει έστω μισό λεπτό για τη 19χρονη, έτσι δεν είναι και «υποχρεωτικό» να σχολιάσει δημόσια. Δε θα μας κόψει κάποιος στο τεστ, αν τυχόν δεν συμμετέχουμε στη δημόσια συζήτηση, ειδικά αν το μόνο που έχουμε να πούμε είναι «καλά να πάθει που βρέθηκε σε ένα σπίτι με 3 άντρες, καλά να πάθει που πήρε ναρκωτικά, καλά να πάθει που ντυνόταν και βαφόταν έτσι». Δε θα χάσουμε πόντους κοινωνικής συμμετοχής αν δεν εμπλακούμε σε σχολιασμό της υπόθεσης. Έκανε η 19χρονη ό,τι επιλογές έκανε στη ζωή της. Δεν έγινε φόρτωμα σε κανένα, δεν επηρέασε τις ζωές μας. Άρα, αφού δεν έχουμε να καταθέσουμε κάποια συμπόνια για τον θάνατό της, δε χρειάζεται να μιλήσουμε και για τα όσα έκανε όσο ζούσε.

Έχουμε μπερδέψει τα social media με το σαλόνι του σπιτιού μας και νιώθουμε πως μια ανάρτηση απευθύνεται σε μας, άρα πρέπει να εκφράσουμε άποψη. Όχι, δεν είναι έτσι. Ξέρετε τι είναι πολύ τίμιο; Να πείτε «δεν είναι κάτι που με αφορά, δε θα ήθελα να τοποθετηθώ». Να απέχετε από τη μανία σχολιασμού, να μη σκυλεύσετε κι εσείς. Κι ούτε να διατρανώσετε την αδιαφορία σας λέγοντας «εγώ είμαι ανώτερος, δεν ασχολούμαι με τέτοιες». Τι όμορφο πράγμα η σιωπή! Τι όμορφο πράγμα η δήλωση άγνοιας ή της μη επιθυμίας να εμπλακείτε! Τι ωραίο να ασχολείστε με ό,τι θέλετε να ασχοληθείτε, χωρίς να το φωνάζετε για να σας προσέξουν, χωρίς να μειώνετε όσους μπορεί να ένιωσαν άσχημα με τον θάνατο της κοπέλας!

Δεν είναι όλα τα ζητήματα για να έχουμε άποψη, για να σχολιάζουμε. Κάποια μπορούμε να τα αφήσουμε να είναι ό,τι είναι και να τα κρατήσουμε έξω από το πεδίο ενδιαφερόντων μας. Μια 19χρονη πέθανε όπως πέθανε στην Κεφαλονιά. Αν δε μπορείτε να σταθείτε με συμπόνια, ας μη σταθείτε καθόλου. Ας πάτε παρακάτω.

Διαβάστε ακόμη: Τι συζητάμε ακριβώς για την Τούνη;

TAGS :
θάνατος Κεφαλονιά ναρκωτικά

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook