
Η αρχή στην ιταλική επέλαση στη Super League έγινε με τον Βραζιλιανοϊταλό Στρεφέτσα, μετά ήρθε ο Νταβίντε Καλάμπρια και, τέλος, το διπλό χτύπημα του ΠΑΟΚ με τους δύο Αλεσάντρο.
Μεταξύ του Porto Cesareo —μέρους της ιδιαίτερης πατρίδας του vincitore Αντόνιο Κόντε— και της πολύωρης επιστροφής μου από το Μπάρι, γεννήθηκε η ιδέα του παρόντος άρθρου, η οποία ωρίμαζε σαν τα κρασιά Primitivo του φθινοπώρου και ολοκληρώθηκε με την εκδημία του Τζιόρτζιο Αρμάνι. Η ιταλική φινέτσα και «αλητεία» είναι ένα στοιχείο που μας είναι αρκετά οικείο στην Ελλάδα, το νιώθουμε κοντά μας, και γι’ αυτό οι Ιταλοί που ήρθαν στο ποδόσφαιρό μας, προπονητές ή ποδοσφαιριστές, ενσωματώθηκαν εύκολα στη νοοτροπία -ασχέτως αν πέτυχαν ή απέτυχαν. Ταίριαξαν με το ταμπεραμέντο μας. Φέτος, η Super League έχει έντονο άρωμα Ιταλίας, ειδικά στους Big-4, με 4 ποδοσφαιριστές να αφήνουν τη Serie A και τις Μίλαν, Φιορεντίνα, Τζένοα, Κόμο.
Calcio ellenico
Η παρουσία των Ιταλών στα ελληνικά γήπεδα ίσως έχει ταυτιστεί με τις μνημειώδεις εκρήξεις δύο Ιταλών προπονητών: του Αλμπέρτο Μαλεζάνι με την επαναλαμβανόμενη ατάκα «ma che cazzo», αλλά και του σημερινού εκλέκτορα της Εθνικής Ιταλίας Τζενάρο Γκατούζο, ο οποίος σε άπταιστα ελληνικά εκστόμιζε διαρκώς το περιβόητο «everyday malakia».
Ποιος να λησμονήσει, επίσης, τις τρομερές στυλιστικές επιλογές του Μάσιμο Καρέρα στην Α.Ε.Κ., τη θνησιγενή παρουσία του Μάριο Μπερέτα (είναι ακόμη μέρος του παιδικού φαντασιακού μου, καθώς βοηθός προπονητή είχε αναλάβει ο σημερινός προπονητής της A.E.K. Futsal και αγαπημένος φίλος Άγγελος Εμμανουηλίδης), το πέρασμα–φάντασμα από τον Ηρακλή του κατά τα λοιπά μυθικού επιθετικού Μπέπε Σινιόρι, το ιταλικό δίδυμο του παθιασμένου palermatino Στέφανο Σορεντίνο και του sexy Μπρούνο Τσιρίλο, ή ακόμη και την καταστροφική διαχείριση του σημερινού τηλεσχολιαστή Αντρέα Στραματσόνι που είχε «κάψει» τον δικό του Τζιαντομένικο Μέστο, δεξί μπακ στον Παναθηναϊκό.
Γενικώς, το πέρασμα των Ιταλών από το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι πάντοτε θορυβώδες ή τουλάχιστον ενδιαφέρον, ακόμη και αν πολλές φορές διαψεύδονται οι αρχικές προσδοκίες.

Ο Στρεφέτσα ήρθε πρώτος χρονικά, αλλά τώρα αρχίζει να παίρνει χρόνο συμμετοχής σε επίσημα ματς.
Φέτος, είναι νομίζω μία από τις χρονιές που η έλευση 3+1 Ιταλών (ο Βραζιλιανοϊταλός Γκάμπριελ Στρεφέτσα, Νταβίντε Καλάμπρια, Αλεσάντρο Βολιάκο, Αλεσάντρο Μπιάνκο) και η ενίσχυση του ιταλικού στοιχείου στο ελληνικό πρωτάθλημα συνιστά πραγματική αναβάθμιση. Τον πρώτο, τον Στρεφέτσα, τον είχα δει στο ματς με τη Νάπολη (3-1 στο Maradona), όπου είχε σκοράρει, απειλούσε, ανακάτευε όλη την άμυνα παίζοντας ανάμεσα στις γραμμές. Ο Σεσκ Φάμπρεγας, αναφερόμενος στη συζήτηση που είχαν, είπε χαρακτηριστικά: «Non ho dormito per due notti quando è venuto da me», δείγμα της εκτίμησής του και του της έκπληξης που ένιωσε όταν ο Στρεφέτσα του ανακοίνωσε την αποχώρησή του.

Ο Νταβίντε Καλάμπρια πρόλαβε να ενθουσιάσει ήδη τους φιλάθλους του Παναθηναϊκού.
Ο Νταβίντε Καλάμπρια βιώνει αυτό που ζει κάθε Ιταλός όταν αποχωρίζεται τη madre terra: μια κρίση ταυτότητας. Στην Μπολόνια είχε εκλάμψεις, με πιο χαρακτηριστική στιγμή την κατάκτηση του Κυπέλλου ενάντια στη Μίλαν, η οποία προηγουμένως τον είχε εκδιώξει. Τα πρώτα δείγματα γραφής στον Παναθηναϊκό είναι ενθαρρυντικά και δηλωτικά ότι μπορούμε να περιμένουμε την εκδοχή του Καλάμπριαπου λάτρεψαν οι milanisti, ιδίως τη χρονιά του πρωταθλήματος αλλά και στους ημιτελικούς του Champions League, όπου παίκτες όπως ο Κβαρατσχέλια, σχεδόν μηδενίστηκαν από την παρουσία του.

Την τελευταία μέρα των μεταγραφών ο ΠΑΟΚ έφερε δύο Ιταλούς για να δώσει βάθος στο ρόστερ του.
Για τους Αλεσάντρο Βολιάκο και Αλεσάντρο Μπιάνκο, καθρέφτης θα είναι το γήπεδο, καθώς στις προηγούμενες ομάδες τους δεν έκαναν τη διαφορά. Ο μεν πρώτος, ως αριστεροπόδαρο στοπέρ, έχει χαρακτηριστικά που παραπέμπουν στον Μπαστόνι (καλή διαγώνια μεταβίβαση, σταθερότητα με τη μπάλα στα πόδια). Ο δεύτερος είναι περισσότερο ένας σύγχρονος trequartista παρά ένα κλασικό «8». Όσον αφορά δε την παρουσίασή του από τον Π.Α.Ο.Κ., με το βίντεο «The Italian Job» στο οποίο υποδύεται έναν ladro (κλέφτη), υπήρξαν καυστικά σχόλια στον ιταλικό Τύπο και στα social media για την αναπαραγωγή στερεοτύπων σε βάρος των Ιταλών (τα σχόλια εδώ).
* Βρείτε όλα τα άρθρα από το Ιταλικό Ημερολόγιο του Κωνσταντίνου Μουρτοπάλλα εδώ.




