
Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς και ο πρόεδρος Δημήτρης Γιαννακόπουλος ποζάρουν μαζί στο Σούνιο, απ’ όπου ο δεύτερος ανακοίνωσε τη συμφωνία για 3 χρόνια.
Ποιος να το πίστευε ότι θα τα έφερνε έτσι η μοίρα ρε παιδιά; Όταν έφευγε ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς το 2012, ποιος θα φανταζόταν ότι θα επέστρεφε στον Παναθηναϊκό 14 χρόνια μετά; Ιδίως όταν σε αυτό το διάστημα εργάστηκε σε 2 ομάδες όπου φαινόταν ότι θα δεθεί για πολλά χρόνια μαζί τους. Στη Φενέρ πίστευα πως θα μείνει για μια 10ετία τουλάχιστον. Στην Παρτίζαν πίστευα ότι θα κάτσει ως το τέλος της προπονητικής του καριέρας. Εν τέλει, η μοίρα έστειλε ένα προμήνυμα τον περασμένο Δεκέμβριο στον Παναθηναϊκό, αφού η δική του πολύ άνετη επικράτηση επί της Παρτίζαν ήταν που έφερε το τέλος του Ομπράντοβιτς από την ομάδα του Βελιγραδίου. Και κάπως έτσι, μια χρονιά που είχε μόνο άσχημη εξέλιξη, μοιάζει να ολοκληρώνεται με το μέγιστο της αισιοδοξίας σε όσους στηρίζουν αυτή την ομάδα.
Μέχρι να παρουσιαστεί επίσημα ο Ζέλικο, μέχρι να διαμορφωθεί το ρόστερ, μέχρι να μπει για πρώτη φορά στο ΟΑΚΑ ως προπονητής του Παναθηναϊκού, υπάρχουν τα όνειρα. Υπάρχει η ελπίδα. Κι υπάρχουν κι οι αναμνήσεις. Το παρελθόν που χτυπά την πόρτα για να υψώσει ρίγη συγκίνησης σε όσους ζήσαμε αυτά τα 13 χρόνια ή, τέλος πάντων, ένα μεγάλο μέρος τους. Γι’ αυτό είπαμε να θυμηθούμε μερικές από τις πιο αλησμόνητες στιγμές του Ζέλικο στον πράσινο πάγκο. 4 ενδεικτικές, γιατί πώς να τις χωρέσεις όλες;
«Ζέλικο Ομπράντοβιτς» Στιγμή
Το «κράξιμο» στους παίκτες μετά από νίκη με 20 πόντους απέναντι στην Πρόκομ
Είναι, μάλλον, η πρώτη που έρχεται στο νου. Είναι μια από τις φορές εκείνες που έχτισαν όλοι στο μυαλό τους τον μύθο του Ομπράντοβιτς και το μότο «ο Ζέλικο ξέρει». Ο Παναθηναϊκός του 2007, είχε το final-4 στο ΟΑΚΑ. Καλείτο να πάει και να το πάρει. Όπως και το έκανε. 2 μήνες νωρίτερα, όμως, ο Ζέλικο είχε κάνει λόγο για κακή απόδοση και έλεγε πως δεν πρόκειται να πετύχει τίποτα η ομάδα αν κάποιοι παίκτες δε συνέλθουν. Το έκανε μάλιστα αυτό μετά από ματς απάνεντι στην πολωνική ομάδα όπου είχε κερδίσει ο Παναθηναϊκός με 27 πόντους διαφορά (95-68).
Το σύστημα απέναντι στη Μάλαγα
Ο Παναθηναϊκός χάνει με 75-71 στα 20 δευτερόλεπτα από το τέλος. Είναι 2012 και είναι μια εποχή του μπάσκετ όπου οι 4 πόντοι είναι πολλοί για τέτοιο διάστημα. Ο Διαμαντίδης είναι ελεύθερος στο τρίποντο και στα 13 δευτερόλεπτα κάνει το 75-74. Στη συνέχεια, ο Παναθηναϊκός κάνει εσκεμμένο φάουλ στον Ντάρντεν για να τον στείλει στις βολές. Ο Αμερικάνος, που αργότερα θα βλέπαμε στον Ολυμπιακό, αστοχεί στην πρώτη βολή και βάζει τη δεύτερη. Ο Ομπράντοβιτς παίρνει time out. Σχεδιάζει την επίθεση. Πολύ συχνά οι προπονητές σχεδιάζουν κάτι και αυτό δε βγαίνει, ειδικά στο φινάλε μιας αναμέτρησης. Ο Παναθηναϊκός έχει 9 δευτερόλεπτα και σε αυτά καταφέρνει να βγάλει με κάθε κίνηση ακριβώς αυτό που σχεδίασε ο Ζέλικο. Τρίποντο Διαμαντίδη στις 45 μοίρες, εύστοχο, νίκη του Παναθηναϊκού.

H ιστορική αγκαλιά Ζέλικο-Διαμαντίδη το 2011 στη Βαρκελώνη.
Η αγκαλιά με τον Διαμαντίδη στον τελικό της Βαρκελώνης
Το 6ο αστέρι, η κατάκτηση της Ευρωλίγκας μέσα στην έδρα της προηγούμενης πρωταθλήτριας, αφού πρώτα την έχει αποκλείσει με 3-1. Ο Παναθηναϊκός παίζει με τη Μακάμπι στον τελικό και προηγείται σχεδον σε όλο το ματς. Το φινάλε έχει έναν μίνι δραματικό χαρακτήρα, αλλά ο Παναθηναϊκός το διασφαλίζει με βολές που κερδίζει. Καθώς ο Ρομέιν Σάτο εκτελεί βολές με το σκορ στο 70-76 και 4 δευτερόλεπτα να απομένουν, ο Διαμαντίδης πάει και αγκαλιάζει τον Ζέλικο σε ένα από τα χρυσά στιγμιότυπα της ιστορίας του Παναθηναϊκού, μα και της ευρωπαϊκής ιστορίας του μπάσκετ. Ιδανικό σενάριο; Να δούμε μια τέτοια αγκαλιά με τον Σλούκα σε 11 μήνες από σήμερα σε κάτι που ίσως να είναι το φινάλε του αρχηγού.
Το τετ-α-τετ με τον Γιασικεβίτσιους στο 4ο ματς με τη Μακάμπι το 2012
Το 2012 ο Παναθηναϊκός φιλοδοξεί να πάει για πρώτη φορά στα χρονικά Ομπράντοβιτς για 2η συνεχόμενη χρονιά σε final-4 -αν εξαιρέσουμε τη διάσπαση Ευρωλίγκας-Σουπρολίγκας το 2001. Κερδίζει τη Μακάμπι στο πρώτο ματς με 20 πόντους. Χάνει όμως στο 2ο, μέσα στο ΟΑΚΑ, στην παράταση και σοκάρεται. Πάει στο Γιαντ Ελιάου και ηττάται εύκολα από τη Μακάμπι. Το 4ο ματς είναι οριακό. Ο Παναθηναϊκός όμως μπαίνει από την αρχή με στόχο να ελέγξει το ματς, να μην του ξεφύγει. Στα τελευταία 3 λεπτά βάζει μεγάλα καλάθια που τον κρατάνε μπροστά με τουλάχιστον 4 πόντους. Όταν ο Διαμαντίδης κάνει το 67-75 και απομένουν 40 δευτερόλεπτα, η Μακάμπι επιτίθεται. Επιχειρεί τρίποντο, αστοχεί, ο Διαμαντίδης παίρνει το ριμπάουντ, του κάνουν φάουλ, μένουν 29 δευτερόλεπτα. Ο Παναθηναϊκός ξαναπαίρνει το πλεονέκτημα έδρας και ο Γιασικεβίτσιους, πρωταγωνιστής στο ματς, κάθεται ξαλαφρωμένος στον πάγκο και χαμογελά. Ο Ομπράντοβιτς τον βλέπει και πάει και κολλάει το κεφάλι στο κεφάλι του, κάτι του λέει και χαμογελάνε.




