
Φτάσαμε σε αυτό το έσχατο σημείο όπου άντρες συγκεντρώνονται σε ψηφιακές «Ακαδημίες Βιασμού» και όχι μόνο διακινούν βίντεο βιασμού των συντρόφων τους, αλλά ανταλλάζουν και συμβουλές νάρκωσης και βιντεοσκόπησης. (Φωτογραφία: Screenshot από γραφικά του CNN)
Πολύ συχνά, αναζητούμε τρόπους να περιγράψουμε καταστάσεις και γεγονότα που είναι απάνθρωπα, ειδεχθή και πιέζουμε τους εαυτούς μας να βρούμε τις λέξεις να το κάνουμε. Μα οι λέξεις δεν έρχονται…Και πώς να έρθουν δηλαδή όταν αυτό που προσπαθούν να περιγράψουν είναι βαθύτατα άθλιο; Και καλώς συμβαίνει, το να μη μας ταιριάζει καμία λέξη από το λεξιλόγιο. Το ανησυχητικό θα είναι όταν, αφού θα έχουμε συνηθίσει όλες τις τραγωδίες, οι λέξεις θα μας φαίνεται ότι μπορούν να σηκώσουν το βάρος των καταστάσεων. Εν προκειμένω, ευτυχώς που δε μπορώ -προς το παρόν τουλάχιστον και φοβάμαι δε θα κρατήσει για πολύ- να βρω λέξεις να περιγράψω την είδηση, το ρεπορτάζ του CNN για παγκόσμιες κοινότητες όπου άντρες ανταλλάσσουν συμβουλές για το πώς να ναρκώσουν τις γυναίκες τους για να τις βιάσουν, βιντεοσκοπούν την πράξη και ανεβάζουν τα βίντεο σε ιστοσελίδες.
Διαβάστε ακόμη: Πώς μπορεί ένας άντρας να συμβάλλει στην ισότητα
Εδώ και μερικούς μήνες, οι δημοσιογράφοι του CNN, Saskya Vandoorne, Kara Fox, Niamh Kennedy, Eleanor Stubbs and Marco Chacon ερευνούν, κατόπιν μαρτυριών τριών γυναικών, τις online κοινότητες ανδρών που διαμοιράζουν υλικό βιασμού, έχοντας εισχωρήσει με ψευδείς ταυτότητες σε αυτές τις κοινότητες, με στόχο να αντλήσουν πληροφορίες. Μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις μίλησαν one to one με άντρες από διάφορα μέρη του κόσμου, όπου συζητούσαν ανοιχτά για τις πρακτικές νάρκωσης και βιασμού.
Η έρευνα έδειξε πως δε μιλάμε απλώς για κοινότητες πολλών χιλιάδων, δεκάδων χιλιάδων ή, έστω, εκατοντάδων χιλιάδων. Μιλάμε για κοινότητες εκατομμυρίων που είτε «παράγουν» περιεχόμενο βιασμού είτε το καταναλώνουν με πληρωμή. Ή, προωθούν τα προϊόντα νάρκωσης. Υπάρχουν άνθρωποι, άντρες, που έχουν επιχείρηση παρασκευής και διάθεσης προϊόντων νάρκωσης που τα προωθούν μέσω Telegram ή μέσω online κοινοτήτων στο dark web. Δηλαδή, για να το κατανοήσετε, κάποιοι κάνουν ολόκληρη χημική διαδικασία για να φτιάξουν χάπια «άοσμα και άγευστα, που δε θα καταλάβει τίποτα και δε θα θυμάται τίποτα η γυναίκα σας».
Φυσικά, δεν είναι η πρώτη φορά που μαθαίνουμε για κάτι τέτοιο. Έχουμε ακούσει για κοινότητες εφήβων που πουλάνε ακατάλληλο υλικό από γυναίκες του οικογενειακού τους κύκλου, έχουμε ακούσει για την ιστοσελίδα Coco όπου ο σύζυγος της Πελικό, της Γαλλίδας που βιάστηκε 200+ φορές από 70 άντρες, διακινούσε τα βίντεο του βιασμού της γυναίκας του.
Μπορεί η συγκεκριμένη ιστοσελίδα να «κατέβηκε», αλλά εμφανίστηκαν άλλες. Μια τέτοια είναι το Motherless.com όπου αναρτάται «sleep content», όπως το αποκαλούν, δηλαδή περιεχόμενο βιασμού ναρκωμένων γυναικών με τους συντρόφους τους να είναι κατά βάση οι θύτες, αν όχι να έχουν φέρει άλλους άντρες για να το κάνουν.
Τι πήγε τόσο στραβά με τόσους άντρες;
Η ανάλυση του CNN έκανε λόγο για 62 εκατομμύρια επισκέψεις σε αυτή την ιστοσελίδα, μόνο τον Φεβρουάριο. Το διανοείστε; Σε ένα μήνα 28 ημερών μάλιστα, μόνο αυτή η ιστοσελίδα είχε αυτόν τον αριθμό επισκέψεων. Αν υποθέσουμε, εύλογα, ότι θα υπάρχουν σίγουρα κι άλλες, μόνο τη μίνιμουμ εκτίμηση της τουλάχιστον άλλης μίας να βάλουμε, και να εκτιμήσουμε και τις επισκέψεις για το μήνα Μάρτιο, μπορεί να φτάσουμε και τις 200-300 εκατομμύρια προβολές. Μπορεί να το συλλάβει ο νους σας; Απευθύνομαι αυτή τη στιγμή μόνο στους άντρες. Οι γυναίκες έχουν μιλήσει αρκετά, έχουν φωνάξει πολύ και, καθώς φαίνεται, τίποτα δεν αλλάζει. Ώρα να μιλήσουμε κι εμείς.
Όλοι εμείς που λέμε και πιστεύουμε ότι είμαστε διαφορετικοί, που απαντάμε ενοχλημένα «δεν είμαστε όλοι έτσι», ας αναλογιστούμε τι ακριβώς έχουμε κάνει για να δείξουμε ότι δεν είμαστε όλοι έτσι. Ποια είναι η συμπεριφορά μας στις γυναίκες, ποια η στάση ζωής μας, ποια η αντίληψή μας του φόβου που φέρουν μέσα τους επειδή ανά πάσα στιγμή μπορεί ενός βλαμμένου να του τη «βαρέσει» να τους επιτεθεί και να τις βιάσει; Ποια η τοποθέτησή μας όταν ένας γνωστός μας υποστηρίζει ότι «της άξιζε να το πάθει»; Αντιδράμε; Κι αν δε θέλουμε να συγκρουστούμε, έχουμε το θάρρος να αποχωρήσουμε και να διακόψουμε κάθε επαφή με αυτόν τον γνωστό/φίλο;
Όσο και να προσπαθούμε να υπερασπιστούμε εαυτούς, όσο κι αν όντως δε συμβάλλουμε στο να χειροτερεύει η θέση της γυναίκας στην κοινωνία, για το «κακό όνομα» δεν έχουμε να κατηγορήσουμε κανέναν άλλον παρά το ίδιο μας το φύλο. Ναι, δε μπορούμε να φέρουμε την ευθύνη για τις πράξεις άλλων, ειδικά όταν αυτές οι πράξεις δεν είναι μόνο προϊόν πατριαρχίας και μισογυνισμού, αλλά και κακών ανθρώπων που κανένας σωφρονισμός δεν τους αξίζει. Αλλά, όσο κι αν δεν ευθυνόμαστε, είναι πια τόσο αδύναμο το «δεν είμαστε όλοι ίδιοι».
Φυσικά, η απογοήτευση δε μπορεί να οδηγήσει σε εγκατάλειψη της προσπάθειας. Οφείλουμε να συνεχίσουμε να πιστεύουμε στην καλοσύνη του εαυτού μας, να προσπαθούμε να την «κολλήσουμε» στους 3-4-5 φίλους μας, να ελπίζουμε πως θα κάνουν κι αυτοί το ίδιο στον δικό τους κύκλο και πως αυτό θα εξαπλωθεί ώστε οι 62 εκατομμύρια προβολές να χάνουν διαρκώς μηδενικά.
Αλλά, προς το παρόν, πώς να αντιδράσουν οι καλοί άντρες απέναντι στις γενικεύσεις των γυναικών; Με τι επιχείρημα, με τι πάτημα; Οι αριθμοί, τα στοιχεία, είναι όλα αμείλικτα. Δε θα ζήσουμε με ενοχές ναι, μα πρέπει να ζήσουμε επιτέλους με την ευθύνη. Βαριά, δυσβάσταχτη, αλλά η ευθύνη είναι σε μας, τους καλούς άντρες, να μεγαλώσουμε τη φωνή μας και τις πράξεις μας ώστε να επισκιάσουν τα 62, τα 102, τα όσα εκατομμύρια.
Και, φυσικά, να αναλύσουμε το πώς φτάνει το μυαλό μας σε αυτή την κατάργηση της λογικής, του σεβασμού στον άνθρωπο. Ποια κοινωνικά στοιχεία, ειδικά στη δύση που υποτίθεται υπάρχει σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα, οδηγεί τόσους άντρες να ναρκώσουν και να βιάσουν τις συντρόφους τους; Να είναι η τόση online ελευθερία; Γιατί αν ένας άντρας έχει την αντίληψη πως μπορεί να ναρκώσει και να βιάσει τη γυναίκα του, όταν βρεθεί σε μια κοινότητα που επικροτεί την αντίληψη αυτή αντί να την καταδικάσει, θα νιώσει άνετα, θα την αφήσει να εδραιωθεί μέσα του, θα την εξελίξει. Θα λειτουργήσει πλήρως το echo chamber.
Τι μπορεί να πήγε τόσο λάθος με εμάς τους άντρες;
Διαβάστε ακόμη: Γιατί οι άντρες συνεχίζουμε να μη συζητάμε τα προβλήματά μας με τους φίλους μας;




