Η ΑΕΚ συνεχίζει να παραδίδει μαθήματα στελέχωσης και διαχείρισης

Η ΑΕΚ συνεχίζει στον δρόμο της και δείχνει στους αντιπάλους της εντός Ελλάδας ότι δε χρειάζεται να αδειάσουν τα ταμεία τους για να φτιάξουν καλές ομάδες.

ΑΕΚ στο Τσάμπιονς Λιγκ μετά από 8 χρόνια. Είσοδος σε league phase μιας διοργάνωσης που από πρόπερσι παίζεται διαφορετικά. Μέχρι το 2024, με 3 νίκες προκρινόσουν στους 16. Τώρα, με 3 νίκες οριακά είσαι στην 24άδα και παίζεις ενδιάμεσο γύρο. Άλλη διαχείριση, όλα αλλιώτικα, σε συνδυασμό με το ότι υπάρχει το πρωτάθλημα και το κύπελλο που διεξάγεται με την ίδια λογική, άρα δεν είναι πως μπορεί να πάει καμία ελληνική ομάδα χαλαρή στα ματς του κυπέλλου. Πρέπει κι εκεί να κυνηγήσει νίκες με πολλά γκολ για να γλυτώσει τον ενδιάμεσο γύρο. Βλέποντας την ΑΕΚ του Νίκολιτς, υπάρχει κανείς που μπορεί να αμφιβάλλει με λογικά επιχειρήματα ότι θα μπορέσει να διαχειριστεί επαρκώς τις απαιτήσεις 3 διοργανώσεων, δη του Τσάμπιονς Λιγκ; Μόνο ευσεβείς πόθοι αντιπάλων μπορούν να το κάνουν, όχι η λογική.

Η ΑΕΚ απέναντι στη Λέφσκι Σόφιας δεν είχε να αντιμετωπίσει μια ομάδα ανυπέρβλητη. Αλλά δε θα απολογηθεί κιόλας που αυτή της έφερε η κλήρωση. Αντιθέτως, θα το περηφανευτεί γιατί δεν την πέρασε τη Λέφσκι με το στανιό ή από τύχη. Την υπερκέρασε με σχέδιο που ήθελε το πρώτο ματς να πάει σβηστά, ίσως και να αποπροσανατολίσει κάπως τη Λέφσκι για να ανοιχτεί στον αγώνα της Νέας Φιλαδέλφειας. Μπορεί κάποιος να ισχυριστεί με σιγουριά ότι ο Νίκολιτς δεν ήθελε η ομάδα του να είναι φειδωλή σε φάσεις στο πρώτο ματς για να οδηγήσει στην παγίδα του τον αντίπαλο;

Ορθά στέκονται όλοι στην απόδοση της ομάδας χθες. Αλλά αυτή η απόδοση είναι προϊόν της σωστής στελέχωσης της ομάδας και της γνώσης του Νίκολιτς για το πώς να χρησιμοποιήσει σωστά τον κάθε παίκτη ώστε τα θετικά του στοιχεία να αναδεικνύουν τα θετικά του συμπαίκτη του και ταυτόχρονα να καλύπτουν τις αδυναμίες του.

Ο τρόπος που ξεκίνησε και τελείωσε το ματς χθες, μόλις στο 29ο λεπτό, ήταν μια περίτρανη απόδειξη για το ότι η ΑΕΚ και φέτος έχει κινηθεί στο μεταγραφικό παζάρι με γνώση, με στόχο την ουσία και όχι τον εντυπωσιασμό, όπως κάνουν ως τώρα ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός, στερούμενοι όμως εμφανούς αγωνιστικού σχεδίου, ειδικά ο πρώτος.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ΑΕΚ ATHENS FC (@aekfc_official)

Η ΑΕΚ έκανε bullseye και φέτος μεταγραφικά

Γιατί, την ώρα που οι Πράσινοι πάνε και δίνουν 8 εκατομμύρια σε παίκτη που έπαιζε σε ομάδα που πέρσι τερμάτισε 16η στη δεύτερη κατηγορία της Αγγλίας και πάνε για να δώσουν συνολικά σχεδόν 50 εκατομμύρια σε μεταγραφές σε ένα καλοκαίρι, την ώρα που ο Ολυμπιακός δίνει 16 εκατομμύρια για έναν θεωρητικά πολύ καλό παίκτη, τον Πουέρτα, και άλλα 12 για τον Βάργκας, η ΑΕΚ έδινε μόλις 6 εκατομμύρια για να πάρει τον Μάγερ και άλλα 6.5 εκατομμύρια για να πάρει Βιτάλις-Καϊρίνεν. Κι από την πρώτη στιγμή φαίνεται να ξέρει πώς θα πάρει πράγματα κι από τους 3 ώστε να μη φανεί επ’ ουδενί η αποχώρηση του Πινέδα.

Ειδικά ο Μάγερ, ο τρόπος με τον οποίο κινείται μες στο γήπεδο από την πρώτη στιγμή, το ότι πηγαίνει διαρκώς προς τη μπάλα, αποτυπώνει και τη διάθεση του ίδιου του παίκτη να γίνει ο ηγέτης της ΑΕΚ, αλλά και την ικανότητα της ομάδας, του Ριμπάλτα και του Νίκολιτς να ξέρουν πώς να πάρουν το καλύτερο από έναν παίκτη και να τον ψήσουν να ενθουσιαστεί με τον ρόλο του. Οκ, πολύ νωρίς ακόμα για συμπεράσματα και μικρό το δείγμα των 3 επίσημων αγώνων, πολλά μπορεί να αλλάξουν στην πορεία της σεζόν, μπορει μια βαριά ήττα στην Ευρώπη να φέρει τριγμούς, είναι όμως κάτι εξαιρετικά απίθανο να συμβεί.

Ο Νίκολιτς είναι προπονητής που φροντίζει να μην εκτροχιαστεί η ομάδα. Ήττες θα έρθουν, κάποιες επώδυνες, όχι όμως τέτοιες που να ταράξουν ανεπανόρθωτα. Δεν είναι Αλμέιδα. Ο Αλμέιδα έπαιζε ένα σαφώς πιο επιβλητικό και αλέγρο ποδόσφαιρο, αλλά ήταν τέτοιο που μια κατραπακιά έμοιαζε χωρίς επιστροφή. Ο Νίκολιτς μοιάζει να έκανε το ιδανικό φιλτράρισμα της ομάδας και νοοτροπίας Αλμέιδα, να το πάντρεψε με τη δική του και να βγάζει η ΑΕΚ αυτό το αποτέλεσμα.

Μια ΑΕΚ που έχει πετύχει διάνα σχεδόν σε όλες τις τις μεταγραφές από πέρσι. Γιατί για κάθε Γκρούγιτς, υπάρχουν ο Μαρίν, ο Ρέλβας, ο Γιόβιτς, ο Βάργκα και ο Μάγερ. Την ώρα που οι άλλοι ψάχνονται και θα ψάχνονται για καιρό με τις μεταγραφές που έχουν ακόμα να κάνουν, η ΑΕΚ έχει σταθερότητα στην εντεκάδα της, έχει ένα σχηματισμένο γκρουπ παικτών με τους οποίους θα πάει ως το τέλος, της λείπει ένα δεύτερο δεξί μπακ κι ένα σέντερ μπακ, αλλά αυτοί δεν πρόκειται να αλλοιώσουν τη λειτουργία της ομάδας, τουλάχιστον όχι ο σέντερ μπακ, μιας και στα δεξιά, ο Ρότα, ο τρόπος που κινείται, παίζει πολύ σημαντικό ρόλο για την ομαλή λειτουργία της ομάδας επιθετικά και αμυντικά.

Γιόβιτς και Βάργκα είναι δύο φορ που σκοράρουν. Κι όταν δε σκοράρουν, κάνουν τον αντίπαλο να τους φοβάται.

Δύο φορ που τα κάνουν όλα πιο εύκολα

Κι έχει δύο φορ που ξέρουν να βάζουν τη μπάλα στα δίχτυα και αντί ο Νίκολιτς να μείνει δογματικά στη λογική του ενός σέντερ φορ, διαμόρφωσε την εντεκάδα ώστε να παίζει και με τους δύο γκολτζήδες του, χωρίς αυτό να του στερεί πράγματα από το κέντρο ή την κίνηση στις πλευρές. Μάγερ και Κοϊτά συγκλίνουν προς τα μέσα για να συνεργαστούν με Μαρίν και Καϊρίνεν, Ρότα και Πήλιος παίρνουν όλη την πλευρά. Σαφώς, δε θα μπορούν να παίξουν οι αναπληρωματικοί τους με την ίδια ποιότητα. Αν δηλαδή παίζει ο Γκατσίνοβιτς αντί του Κοϊτά ή ο Κουτέσα αντί του Μάγερ, δε θα είναι το ίδιο αποτελεσματικοί, αλλά γι’ αυτό θα χρησιμοποιούνται σε ματς με αντιπάλους πιο «βατούς».

Όσο όμως υπάρχει αυτό το δίδυμο μπροστά, με τον Γιόβιτς να είναι επικίνδυνος με τη μπάλα στα πόδια και τον Βάργκα ανίκητο στις κεφαλιές, να έχουν δηλαδή διαφορετικά χαρακτηριστικά, να βάζουν διαφορετικές προκλήσεις στην αντίπαλη άμυνα, και η ανάπτυξη του αντιπάλου θα είναι πιο συντηρητική, άρα πιο ξεκούραστη για την ΑΕΚ αμυντικά, και επιθετικά θα προκύπτουν επιλογές.

Όλα τα παραπάνω, η ΑΕΚ τα πετυχαίνει γιατί έχει έναν τεχνικό διευθυντή και έναν προπονητή που συνεργάζονται σωστά, που ξέρουν τις ανάγκες της ομάδας, που πάνε για παίκτες οι οποίοι θα δώσουν αυτό που τους ζητείται, όχι για παίκτες αεροδρομίου. Το έχω ξαναγράψει κι εδώ. Να γυρίσουμε έναν χρόνο πίσω και να πούμε σε Ολυμπιακούς και Παναθηναϊκούς ότι θα έχουν βασικό 6άρι τον Μαρίν. Πόσοι πιστεύετε θα το αποδεχτούν και πόσοι θα γκρινιάζουν και θα χαρακτηρίζουν τους προέδρους «τσιγκούνηδες»;

Όταν όμως υπάρχει ποδοσφαιρικό πλάνο που πείθει τον φίλαθλο, τότε ο φίλαθλος πιστεύει στον κάθε Καϊρίνεν και Βιτάλις, κι ας είναι ποιοτικά κατώτεροι του Πινέδα. Όπως λένε στον μπασκετικό Παναθηναϊκό «ο Ζοτς ξέρει», έτσι έχουν φτάσει στην ΑΕΚ να το λένε και να το πιστεύουν πως «ο Νίκολιτς και ο Ριμπάλτα ξέρουν».

ΥΓ. Στον Παναθηναϊκό υποτίθεται είχαν κάνει τέλειο προγραμματισμό, είχαν κάνει όλες τους τις μεταγραφές ως τέλη Ιουλίου και τους έλειπε μόνο το 8άρι και φτάνουμε 27 Αυγούστου για να έχει μόλις πάρει 8άρι, να αναζητά ένα 6άρι, να ψάχνει σέντερ μπακ και να ψάχνει και εξτρέμ γιατί ενδέχεται να φύγει ο Ζαρουρί. Και κυνηγάει και τον Ουναΐ, ο οποίος αν έρθει θα θέσει στο περιθώριο τον Ταμπόρδα και τον Γιάγκουσιτς, άρα ένας από τους δύο θα αποχωρήσει επίσης. Και περιμένουν αυτό το πράγμα να δουλέψει.

TAGS :
ΑΕΚ Μάρκο Νίκολιτς ποδόσφαιρο Τσάμπιονς Λιγκ

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook