Σνομπάρεις τους αγρότες; Υποτιμάς τον ίδιο σου τον εαυτό!

Οι περισσότεροι δεν έχουμε ιδέα ούτε τι ζητάνε οι αγρότες ούτε πώς τη βγάζουν. Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι δεν θα κάναμε εμείς τη δουλειά τους.

Δεν ξέρω αν είναι δίκαια τα αιτήματα των αγροτών και δικαιολογημένες οι κινητοποιήσεις τους. Γι’ αυτό και πρέπει να στηριχθεί καλύτερα, ουσιαστικότερα, ο πρωτογενής τομέας. Εξηγούμαι: οι περισσότεροι δεν έχουμε ιδέα ούτε τι ζητάνε οι αγρότες ούτε πώς τη βγάζουν. Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι δεν θα κάναμε τη δουλειά τους. Όχι επειδή είναι σκληρή, αλλά διότι δεν έχουμε πια την κουλτούρα της παραγωγής, της συμβίωσης με τα ζώα, της ζωής με τις εποχές και τα καιρικά φαινόμενα, της ζωής στο βουνό, της ζωής στη θάλασσα. Ξέρουμε μόνο να ψωνίζουμε έτοιμα και ούτε αυτό το ξέρουμε καλά. Κοιτάμε την τιμή κυρίως, άντε και την εμφάνιση, χωρίς να μας νοιάζει η προέλευση και ο κόπος πίσω από το προϊόν που είναι ευθέως συνδεδεμένα και με τα οργανοληπτικά του χαρακτηριστικά.

Συνεπώς, σε μια, το πολύ σε δύο γενιές δεν θα υπάρχουν αγρότες. Θα είναι όλα εισαγόμενα ή και εργοστασιακά και λίγοι φτωχοί μετανάστες θα δουλεύουν σε μεγάλες αγροτικές μονάδες. Χωρίς όμως αγροτιά δεν υπάρχει ανθρώπινος τόπος παρά μόνο ουδέτερο τερέν χωρισμένο σε οικόπεδα. Δεν υπάρχει η γεύση του τόπου, ο κύκλος του τόπου, η κουλτούρα του τόπου, δηλαδή η ταυτότητα του τόπου.

Στα περισσότερα νησιά, ειδικά στις Κυκλάδες που μαστίζονται από υπερτουρισμό, αν μιλήσετε με δημάρχους και ντόπιους, θα σας πουν ότι οι νέοι δεν πάνε στα χωράφια, αλλά στα ξενοδοχεία και την εστίαση, γιατί σε 6 μήνες εκεί βγάζουν λεφτά για έναν χρόνο. Και τα εδάφη «πεθαίνουν» γιατί δεν υπάρχει κάποιος να τα φροντίσει. Ακόμα και γηραιότεροι τα παρατούν και πάνε να ξεζουμιστούν στην τουριστική βιομηχανία που έχει γίνει Νο1 προτεραιότητά μας από θεσμικό-κρατικό επίπεδο μέχρι κοινωνικό-ατομικό.

Αγρότες έχουν παρατάξει τα τρακτέρ τους στον αυτοκινητόδρομο Θεσσαλονίκης – Αθήνας στη Νίκαια της Λάρισας διαμαρτυρόμενοι για την καθυστέρηση καταβολής των αποζημιώσεων.

Οι αγρότες πρέπει να στηριχθούν και να βρεθεί το νέο «αίμα»

Δεν ξέρω αν είναι δίκαια τα συγκεκριμένα σημερινά αιτήματα που έχουν οι αγρότες ή αν κάποιοι από αυτούς ήταν λαμόγια των καταχρηστικών επιδοτήσεων – σίγουρα, κάποιοι θα ήταν, όπως υπάρχουν λαμόγια γιατροί, ταξιτζήδες, υδραυλικοί και δημοσιογράφοι. Ξέρω όμως ότι πρέπει να στηριχθεί ο τομέας με το να δοθούν πραγματικά κίνητρα για να οργώσει κάποιος και να ξεσκατώσει, ώστε να συνεχίσει η χώρα να ζει με ένα κάποιο βάθος ύπαρξης και όχι απλά να επιβιώνει.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι ένα πρόβειο γιαούρτι ή ένα μήλο Τριπόλεως είναι κι αυτά ισότιμα κομμάτια του πολιτισμού μας. Δεν νομίζω ότι αμφιβάλει κανείς ότι οι Ιταλοί ή οι Γάλλοι έχουν τα τυριά, τα κρασιά, ακόμα και τις πατάτες τους (των οποίων έχουν τόσες διακριτές και εκλεκτές ποικιλίες) ισότιμες με τα μεγάλα έργα της τέχνης και του πνεύματος τους. Για τολμήστε να προσθέσετε ένα υλικό σε μια συνταγή τους ή να χρησιμοποιήσετε λάθος μια φράση τους και θα σας κυνηγάνε. Κι εμείς υποτιμάμε τα παράγωγα του τόπου μας με το να αρνούμαστε να ασχοληθούμε με τη γη, ενώ αυτή ήταν και θα είναι για πάντα το σημαντικότερο για την επιβίωσή μας και την κοινωνική μας συνοχή. Ο πρωτογενής τομέας. Φαντάζεστε να πηγαίνετε στο σούπερ μάρκετ για φέτα και να μη βρίσκετε; Αν ποτέ ασχοληθούμε με τη μεγάλη εικόνα, θα καταλάβουμε πως οι αγρότες είναι η αρχή της δημιουργίας.

Αν σνομπάρουμε τους αγρότες υποτιμάμε τον εαυτό μας, είναι σα να παραδεχόμαστε ότι είμαστε μόνο για δουλειά – σκρολαρισμα – ντελίβερι οι λιγότερο προνομιούχοι και για Mall – SUV και αβοκάντο τοστ οι πιο «φλώροι». Αυτό θέλουμε να είμαστε; Αυτό να μείνει αργά ή γρήγορα από την Ελλάδα;

ΥΓ. Αν δεν αρχίσουμε να βγάζουμε στην επιφάνεια τα λαμόγια του κλάδου μας κι όχι να τους χαϊδεύουμε τ’ αυτιά επειδή τους ξέρουμε και είμαστε φίλοι, θα βρισκόμαστε πάντοτε θύματα της δικής τους ανομίας.

TAGS :
αγρότες παραγωγή

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook