
Aποκλεισμός της Περιμετρικής της Πάτρας από αγρότες με τα τρακτέρ τους λόγω καθυστέρησης καταβολής των ευρωπαϊκών αποζημιώσεων. (Φωτογραφία: Sooc)
Γνωρίζω αγρότες που ζουν από τη γη, και μόνο απ’ αυτή. Αγρότες που έχασαν ό,τι είχαν και δεν είχαν τον Σεπτέμβριο του 2020. Αγρότες που πάνω που πήγαν να ορθοποδήσουν ήρθε και αποτελείωσε τα χωράφια τους ο Σεπτέμβριος του 2023. Ανθρώπους που, παρ’ όλα αυτά, έσφιξαν τα δόντια και δεν το έβαλαν κάτω.
Αγρότες που ζουν τις φαμίλιες τους απ’ όσα πουλάνε στη λιανική (πατάτες, ντομάτες, ζαρζαβατικά, καλαμπόκι) από τα κιόσκια που στήνουν στον δρόμο τους καλοκαιρινούς μήνες ή στα τοπικά μανάβικα τον χειμώνα.
Διαβάστε ακόμη: Σνομπάρεις τους αγρότες; Υποτιμάς τον εαυτό σου
Αγρότες που ΔΕΝ είναι αυτοί που βλέπουμε βλοσυρούς, τσαμπουκαλεμένους και εμφανώς καλοζωισμένους στις «ειδήσεις», δίπλα στα θηριώδη, αξίας πολλών δεκάδων χιλιάδων ευρώ, τρακτέρ τα οποία κάθε χρόνο παρατάσσουν στις εθνικές οδούς – διότι έθιμα είναι αυτά, σαν τα μελομακάρονα και τις δίπλες ένα πράγμα.
Αγρότες ηλιοκαμένους, μουσκεμένους, ξυλιασμένους που δουλεύουν 16 ώρες ΚΑΘΕ μέρα, χειμώνα καλοκαίρι. Ξεθεωμένους μεροκαματιάρηδες που οργώνουν τη γη με φρέζες ή με μικρά, παλιά τρακτεράκια, σπέρνοντας και θερίζοντας με ροζιασμένα χέρια.
Αγρότες που ΔΕΝ είναι αυτοί που προβάλλουν τα κανάλια κάθε βράδυ στα «μπλόκα» (τι αποτρόπαια λέξη!). Αγρότες που ΔΕΝ είναι αυτοί που κλείνουν δρόμους, τελωνεία, αεροδρόμια και λιμάνια ΕΠΕΙΔΗ ΜΠΟΡΟΥΝ, επειδή θεωρούν ότι είναι δικαίωμά τους, επειδή ξέρουν ότι κανείς δεν έχει τη δυνατότητα να τους εμποδίσει ή να απομακρύνει, και επειδή, βέβαια, δεν έχουν τίποτε καλύτερο να κάνουν αυτή την εποχή. Πότε, αλήθεια, ήταν η τελευταία φορά που είδατε τρακτέρ παραταγμένα στις εθνικές άνοιξη ή καλοκαίρι;

Ζήτησες ποτέ, εσύ που κάθε χρόνο καταφεύγεις στην εύκολη λύση του εκβιασμού της κοινωνίας, να εκπαιδευτείς και -γιατί όχι;- να επενδύσεις σε σύγχρονες μεθόδους καλλιέργειας ή/και σε καινούργια προϊόντα, αντί να επιμένεις στο εξαιρετικά υδροφόρο μπαμπάκι; (Φωτογραφία: Sooc)
Αγρότες με το μυαλό κολλημένο στο ’80
«Θα κάνουμε», λέει, «Χριστούγεννα στον δρόμο». Το τρακτέρ σου θα κάνει Χριστούγεννα στον δρόμο, κύριε αγρότα, μιας και δεν το χρειάζεσαι αυτή την εποχή, όχι εσύ. Εσύ θα φύγεις με το Ναβάρα, το Χιλούξ και το Ράπτορ (σιγά μη πάρεις σκέτο Ρέιντζερ) όταν θα φύγει η τηλεόραση, αφήνοντας πίσω να το φυλάνε κάτι δύστυχους, συχνά μετανάστες που πληρώνεις με ψίχουλα, σε πλαστικές καρέκλες γύρω από βαρέλια να καίνε παλέτες.
Το κλείσιμο όμως των δρόμων και της αυθαίρετης απαγόρευσης της ελευθεροκοινωνίας, και όχι μόνο, την εποχή που δεν έχεις να κάνεις τίποτε καλύτερο είναι Ωμός Εκβιασμός (με τα Ω και Ε κεφαλαία), Αυταρχισμός (με το Α κεφαλαίο) και Γραψαρχιδισμός (με το Γ κεφαλαίο).
Και τι σιχαμερή συνήθεια είναι αυτή να μαγαρίζεις δρόμους και πλατείες με νερωμένα ληγμένα γάλατα, με σανό και κοπριά; Θες να διαμαρτυρηθείς για αιτήματα που θεωρείς δίκαια ή/και για υποσχέσεις που παραμένουν υποσχέσεις; Σταμάτα να εφοδιάζεις την αγορά και άσε μας να αγοράζουμε (μη σου πω και φθηνότερα) απ’ έξω. Ή να πάθουμε σκορβούτο.
Και τι διάολο ζητάς, διότι ουδείς έχει καταλάβει, πέρα από σταθερές τιμές σε ό,τι παράγεις και πέρα από αυτό το αξέχαστο «όλα τα κιλά όλα τα λεφτά»; Διότι μειωμένο ΦΠΑ σε αγροτικά μηχανήματα, ζωοτροφές και λιπάσματα έχεις. Μειωμένο αγροτικό ρεύμα έχεις. Μειωμένο αγροτικό πετρέλαιο έχεις. Άσε που, ως έντιμος και νομοταγής, τα χρήματα που δικαιούσαι (€3,7 δισ. φέτος, διαβάζω, ήτοι €600 εκατ. περισσότερα από τα €3,1 δισ. του 2024) είτε τα έχεις ήδη πάρει είτε θα τα πάρεις μέχρι το τέλος του μήνα.
Να διακινδυνεύσω να σου πω τι ζητάς; Ζητάς να παράγεις όπως έκαναν οι πρόγονοί σου εδώ και δεκαετίες, ζητάς να μην αλλάξει τίποτε. Γιατί; Διότι, από το ένδοξο ’81, οι πρόγονοί σου, και σήμερα εσύ, είχατε βολευτεί μ’ ένα κράτος-πατερούλη που μοίραζε αβέρτα επιδοτήσεις ανά δηλωμένο στρέμμα ή δηλωμένο κοπάδι δίχως ουσιαστικούς ελέγχους. Παραδόσεις είναι αυτές, σιγά μην επιτρέψεις να εκλείψουν.

Οι αγρότες έχουν παρατάξει τα τρακτέρ τους για πέμπτη ημέρα στον αυτοκινητόδρομο Θεσσαλονίκης – Αθήνας στη Νίκαια της Λάρισας. (Φωτογραφία: Sooc)
Ζήτησες ποτέ, εσύ που κάθε χρόνο καταφεύγεις στην εύκολη λύση του εκβιασμού της κοινωνίας, να εκπαιδευτείς και -γιατί όχι;- να επενδύσεις σε σύγχρονες μεθόδους καλλιέργειας ή/και σε καινούργια προϊόντα, αντί να επιμένεις στο εξαιρετικά υδροφόρο μπαμπάκι, π.χ., που απαιτεί έναν μήνα δουλειά τον χρόνο, άντε δύο, ξοδεύοντας στην πορεία νερό σαν να μην υπάρχει αύριο και χέστηκες για υδροφόρους ορίζοντες, υπόγειους υδροφορείς και τέτοια;
Ζήτησες ποτέ να πάρεις παράδειγμα από άλλες χώρες που παράγουν πολλαπλάσιες ποσότητες, ακόμα και σε εδάφη κατάξερα και στέρφα, όπως αυτά του Ισραήλ, π.χ.; Αλλά όχι, η δική σου διαχρονική μέθοδος είναι «πάμε στα μπλόκα κι ό,τι αρπάξουμε».
Ξέρεις άραγε πόσα χρήματα χρωστάνε οι εκατοντάδες συνεταιρισμοί σου που έχουν ιδρυθεί από τη δεκαετία του κυρίαρχου λαού και μετά; Πάνω από €2 δισ., διαβάζω. Χρήματα που εμείς οι υπόλοιποι στερούμαστε, χρέη που ανάθεμα κι αν ποτέ εισπραχθούν. Διότι ΚΑΙ αυτό θες: να παραγραφούν τα χρέη σου.

Θες να διαμαρτυρηθείς για αιτήματα που θεωρείς δίκαια ή/και για υποσχέσεις που παραμένουν υποσχέσεις; Σταμάτα να εφοδιάζεις την αγορά και άσε μας να αγοράζουμε (μη σου πω και φθηνότερα) απ’ έξω. Ή να πάθουμε σκορβούτο. (Φωτογραφία: Sooc)
Να σας συστήσουμε την ελεύθερη αγορά
Να σου πω και κάτι άλλο; Είσαι και συ ελεύθερος επαγγελματίας, δεν είσαι δημόσιος υπάλληλος. Και, ως ελεύθερος επαγγελματίας, εσύ και η δουλειά σου υπόκεινται στους νόμους της ελεύθερης αγοράς. Χρειάζεται λοιπόν να δεχτείς να αναλάβεις το ρίσκο (ή να το ασφαλίσεις). Κι αν δεις ότι δεν βγαίνεις, κατέβασε ρολά και άσε άλλους να βγουν. Και όπως και πολλοί άλλοι κάναμε, ελεύθεροι επαγγελματίες ή μη, ειδικά την εποχή της ύφεσης, βρες κάτι άλλο να κάνεις.
Πάντως, εσύ που κλείνεις δρόμους, λιμάνια και αεροδρόμια, εσύ που «κόβεις τη χώρα στη μέση», εσύ που, όπως κάθε τέτοια εποχή, γράφεις στα περιεχόμενα του οσχέου σου εμάς τους διαχρονικά ανήμπορους, εμάς τους εξ ανάγκης καρτερικούς, εμάς τους, εκ συνηθείας πλέον, υπομένοντες τα πάνδεινα, εσύ που πλήττεις Οικονομία και Τουρισμό δεν είναι να ανησυχείς. Πάλι λάδι θα βγεις. Για να μπορέσεις να ξανακάνεις τα ίδια όποτε σου ξανακαπνίσει – που θα σου ξανακαπνίσει.
Κι ένα ερώτημα που δε απευθύνεται σε σένα, κύριε αγρότα: πώς θα προστατεύσεις, εσύ, κύριε κράτος, όσους ΟΦΕΙΛΕΙΣ να προστατεύεις, όσους δεν έχουν τα μέσα για κλείσουν δρόμους και όσους, επιδοτούμενους ή μη, επιμένουν αφελώς να πιστεύουν πως η δυνατότητα για ουσιαστική, αποτελεσματική διαμαρτυρία εκφράζεται μέσα από την κάλπη;
ΥΓ. Όσο για τη φερόμενη ως αντιπολίτευση, που σπεύδει, άσπιλη και αμόλυντη, να συμπαρασταθεί στα «δίκαια αιτήματα», η χώρα, κυρίες και κύριοι, αλλάζει. Αλλάξτε μαζί της ή μείνετε ανόητα προσκολλημένοι στον παρασιτισμό, στα «ενάντια», στα «όχι», στα «δεν θα περάσει» και στα «καλέσματα για συστράτευση των προοδευτικών δυνάμεων» στον δρόμο για την Ιθάκη.




