
Δεν είναι το θέμα ότι έχασε όπως έχασε ο Ολυμπιακός από τη Ρεάλ. Είναι όμως αυτό που ακολούθησε της ήττας αρκετά προβληματικό από τους φιλάθλους του.
Καθώς παρακολουθούσα το ματς Μπασκόνια-Ολυμπιακός το βράδυ της Τρίτης, στο τέλος του ματς, αφού είχε κριθεί το αποτέλεσμα κι ο Ολυμπιακός είχε κερδίσει, άκουσα τον σχολιαστή της Nova, τον κ. Καούρη, να λέει ότι ο Ολυμπιακός θα πάει τώρα στη Μαδρίτη για να μετρήσει το ανάστημά του. Μια τέτοια φράση χρησιμοποιείται στην αθλητική ορολογία για ομάδες που είναι υποδεέστερες και βρίσκονται σε ανοδική πορεία και θέλουν να δουν αν, αντιμετωπίζοντας καλύτερες ομάδες, κάνουν όντως βήματα προς τα εμπρός.
Να με συγχωρεί η Ρεάλ, που είναι σίγουρα η πιο επιτυχημένη ομάδα της περασμένης δεκαετίας στην Ευρωλίγκα και η πιο επιτυχημένη την τελευταία 10ετία, με 2 κατακτήσεις και παρουσία σε σχεδόν κάθε final-4, μα, επειδή εδώ δεν παίζουν μπάσκετ τα προηγούμενα χρόνια, αλλά μόνο η περασμένη χρονιά και το τωρινό ρόστερ, η Ρεάλ δεν ξεκίνησε σε αυτή την Ευρωλίγκα ως ανώτερη του Ολυμπιακού. Ξεκίνησε ως υποδεέστερη. Όπως σωστά απάντησε ο Γιώργος Μπαρτζώκας σε μια άκυρη ερώτηση Ισπανού δημοσιογράφου, η ομάδα του κέρδισε πέρσι τους «Euroleague Giants» σε 5 ματς. Στα 2 της κανονικής διάρκειας, μάλιστα, και στα 2 από τα 4 των play offs, τους κέρδισε και με χαρακτηριστική ευκολία.
Πέρσι ο Ολυμπιακός κατετάγη πρώτος στην κανονική διάρκεια και η Ρεάλ 7η. Και έχασε από την Παρί για να πάει τελικά 8η. Άρα, αν κάποιος μέτρησε χθες το ανάστημά του, αυτή ήταν η Ρεάλ. Η οποία προερχόταν κιόλας από ήττα από τη Βίρτους στην πρώτη αγωνιστική.
Θα μπορούσα να δεχτώ αυτό το κλισέ που λέγεται πάντα όταν πάνε ελληνικές ομάδες να παίξουν στην έδρα της Ρεάλ ή της Μπαρτσελόνα, αν η Ρεάλ είχε κάνει το καλοκαίρι κάποια μεταγραφική ρελάνς. Αλλά πήρε μόνο τον Μαλεντόν ως πολύ σημαντική μεταγραφή. Και δεν έπαιξε κιόλας χθες. Όχι, αυτή τη στιγμή, όσο κι αν έχασε τελικά χθες με 12 πόντους, ο Ολυμπιακός έχει και καλύτερο ρόστερ και, έστω ένα επίπεδο, καλύτερη ομάδα από τη Ρεάλ.

Είναι διαρκής η γκρίνια για να πάρει ο Μπαρτζώκας γκαρντ και 5άρι, λες και υπάρχουν άφθονα καλά γκαρντ και πεντάρια στην αγορά και ο Μπαρτζώκας τα απορρίπτει.
Ο Ολυμπιακός, ακόμα και χωρίς προσθήκη, έχει ρόστερ για να πάρει την Ευρωλίγκα
Τα γράφω αυτά, που προηγήθηκαν του ματς, για να φτάσω και σε όσα ακολούθησαν την ήττα των Ερυθρόλευκων. Μου αρέσει να διαβάζω σχόλια μετά από ματς Ευρωλίγκας, για να δω λίγο πού κινείται ο κόσμος, τι πιστεύει, αν υπάρχει μια εξέλιξη στη νοοτροπία φιλάθλου και πόσο το άμεσο παρελθόν επηρεάζει το παρόν.
Πριν εξηγήσω τι εννοώ, να κάνω μια υπενθύμιση: οι οπαδοί του Ολυμπιακού στο μπάσκετ, είναι σαν τους οπαδούς του Παναθηναϊκού στο ποδόσφαιρο. Επειδή δε μπόρεσαν 4 φορές να πάρουν έστω μια Ευρωλίγκα, τρώγονται με τις σάρκες τους, όπως οι Πράσινοι για το πρωτάθλημα. Αυτό, φυσιολογικά -δεν το κατακρίνω-, οδηγεί σε μηδενισμούς στην πρώτη ήττα. Είναι διαρκής η γκρίνια για να πάρει ο Μπαρτζώκας γκαρντ και 5άρι, λες και υπάρχουν άφθονα καλά γκαρντ και πεντάρια στην αγορά και ο Μπαρτζώκας τα απορρίπτει. Σε 15 μέρες που θα αρχίσουν τα κοψίματα στο ΝΒΑ, να δούμε τι θα κάνει ο Ολυμπιακός.
Ακόμα όμως κι αν δεν πάρει γκαρντ ο Ολυμπιακός, αυτό δεν αλλάζει πως είναι μια από τις 3-4 καλύτερες ομάδες στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια, βάσει αποτελεσμάτων και μόνο, που είναι και ο πιο αντικειμενικός δείκτης. Τώρα να μας αρέσει ή όχι το μπάσκετ που παίζει, είναι κάτι καθαρά υποκειμενικό. Αλλά με τους διαθέσιμους παίκτες, μπορεί να κατακτήσει το τρόπαιο. Αν τυχόν του τραυματιστεί ο Μιλουτίνοφ ή ο Γουόκαπ, είναι άλλη κουβέντα, αλλά κατανοούμε πως δε μπορούν οι ομάδες να πορεύονται με αυτή τη λογική, ειδάλλως θα έπρεπε να έχουν 22 παίκτες ρόστερ.
Με βάση αυτό, ειλικρινά δεν κατανοώ γιατί μετά την ήττα από τη Ρεάλ, υπήρξε μια γενική αντιμετώπιση του στυλ «οκ, δεν υπολογίζαμε να κερδίσουμε εκεί μέσα», «δεν ήταν ματς που είχαμε βάλει στόχο τη νίκη», «αν μας έλεγαν ότι θα γυρίσουμε από την Ισπανία με 1/2, θα ήμασταν ευχαριστημένοι». Λες και ο Ολυμπιακός είναι μια ομάδα οριακά 8άδας στην Ευρωλίγκα κι όχι ένας διεκδικητής. Δε λέω πως θα πρέπει να παραλύσει από την ήττα ο οργανισμός, αλλά δεν είναι και να «παραδίδεις» έτσι εύκολα ματς. Θα ειπωθεί το ίδιο όταν πάει να παίξει με τη Φενέρ εκτός; Ή με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ;

Όταν είσαι Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός, βάζεις στόχο τη νίκη και στη Μαδρίτη και δε λες «οκ, δεν πειράζει, δεν έγινε και κάτι».
Κάθε παιχνίδι μετράει
Κανονικά, δε θα έδινα μεγάλη σημασία στα σχόλια φιλάθλων, αλλά αυτά τα σχόλια ήρθαν ως συνέχεια της δήλωσης του ενός εκ των δύο προέδρων πως ο Ολυμπιακός δεν είναι φαβορί και άλλοι είναι φαβορί για την κατάκτηση της Ευρωλίγκας. Οκ, μπορεί να το είπε αυτό για να αφαιρέσει πίεση από την ομάδα, γιατί πιστεύει ότι έτσι θα λειτουργήσει καλύτερα, αλλά, με το συμπάθιο, αν δεν είναι ο Ολυμπιακός στα φαβορί, τότε ποιος είναι; Βλέποντας και τις στοιχηματικές αποδόσεις, αλλά και με την κοινή λογική, ο Ολυμπιακός είναι μίνιμουμ 4ο φαβορί για να κατακτήσει την Ευρωλίγκα. Παναθηναϊκός, Φενέρ, Μονακό είναι τα έτερα τρία. Και δεν πιστεύω ότι η Φενέρ ή η Μονακό είναι τόσο πάνω του.
Καθαρά και μόνο βάσει ρόστερ, ο Παναθηναϊκός έχει ένα ελαφρύ προβάδισμα που πρέπει όμως να το δείξει στο γήπεδο και να βρει ισορροπία στο ρόστερ του ως προς τον χρόνο συμμετοχής των παικτών, το rotation δηλαδή, και μετά στην ίδια κλίμακα Φενέρ, Εφές, Μονακό και Ολυμπιακός. Κι από πίσω τους Ρεάλ, Χαποέλ.
Δεν είμαστε στα χρόνια που η Ρεάλ ήταν μια κατηγορία μόνη της στην κανονική διάρκεια. Όταν είσαι Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός, βάζεις στόχο τη νίκη και στη Μαδρίτη και δε λες «οκ, δεν πειράζει, δεν έγινε και κάτι». Προφανώς, σε 38 ματς, δε θα υπάρξει ομάδα που δε θα κάνει τουλάχιστον 8-9 ήττες. Αλλά αυτό θα προκύψει από το εκάστοτε ματς. Πριν από κάθε ματς, ποτέ δε θα δεχτώ για τις 2 ελληνικές ομάδες σκεπτικό αυτού του στυλ. Αν στην πορεία της σεζόν η Ρεάλ ή κάποια άλλη ομάδα μετατραπεί σε φόβητρο και ρίχνει κατοστάρες και δε χάνει πουθενά, τότε μπορεί να το δεχτώ.
Ως τότε, every game matters και δε θα γίνουμε αυτή η φλωριά του ΝΒΑ που στα 82 ματς της κανονικής διάρκειας «ξοδεύουν» 10-15 για ξεκούραση. Υπάρχει ένα κοινό που ζει για το μπάσκετ, παθιάζεται και οι ομάδες οφείλουν να του προσφέρουν το καλύτερο δυνατό θέαμα κάθε φορά. Ιδίως οι δύο ελληνικές ομάδες, με τόσο παθιασμένο μπασκετικό κοινό, οφείλουν σε κάθε ματς να κάνουν την προσπάθεια για να τιμήσουν τους φιλάθλους. Αν θα έρθει η νίκη ή όχι, είναι κουβέντα για το κάθε ματς ξεχωριστά. Το επίπεδο τους όμως δεν αφήνει περιθώριο για να μη θεωρούνται, έστω ελαφρώς, φαβορί σε κάθε τους παιχνίδι.
ΥΓ. Τα παραπάνω, δεν δικαιολογούν επ’ ουδενί τον μηδενισμό της ομάδας και ότι είναι ανεπαρκής και ελλιπής. Κανείς δεν ξέρει το μπάσκετ που ξέρουν οι παίκτες και το προπονητικό σταφ, ούτε και το πλάνο τους. Εμείς οι απ’ έξω κρίνουμε με βάση το κάθε επόμενο ματς, οι ομάδες όμως κάνουν προγραμματισμό για τους επόμενους μήνες.
* Φωτογραφίες: Instagram/Ολυμπιακός
Διαβάστε ακόμη: Η μεγάλη διαφορά Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού στην Ευρωλίγκα




