Η Ευρωλίγκα αρχίζει: Οι 2 αιώνιοι, οι διεκδικητές, οι 3 «εκπλήξεις» και οι 2 απογοήτευσεις

Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός μπαίνουν από σήμερα στη μεγάλη μάχη της Ευρωλίγκας.

It’s show time. Η Ευρωλίγκα αρχίζει και οι απανταχού μπασκετόφιλοι, αυτοί που αγαπούν το μπάσκετ κι όχι το τσιρκολίκι του ΝΒΑ, μπαίνουν από σήμερα στην αρχή μιας διαδρομής 8.5 μηνών, με κατάληξη το τέλος Μαΐου και το final-4 στο Ντουμπάι. 20 ομάδες, με τη Μπεσίκτας να μπαίνει φέτος για πρώτη φορά και τη Μονακό να αποτελεί παρελθόν μετά από 5 σεζόν, με πολλά ενδιαφέροντα ρόστερ και με ξεκάθαρους αδύναμους κρίκους.

Φυσικά, οι δύο ελληνικές ομάδες, ο πρωταθλητής Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός της νέας εποχής, της εποχής Ζοτς, με το μεγαλύτερο μπάτζετ στη διοργάνωση, μπαίνουν με την πίεση της κατάκτησης, ειδικά οι πράσινοι. Πριν την πίεση όμως, μπαίνουν με βλέψεις, με αισιοδοξία πως θα παίξουν ένα πολύ απολαυστικό μπάσκετ, με ταυτότητα προπονητή.

Η συνθήκη είναι περίεργη για τους δύο φέτος, μιας και λόγω του ότι ο Ολυμπιακός κάνει ανακαίνιση στο ΣΕΦ που θα τελειώσει το 2027, ζήτησε όταν έγινε η κλήρωση να παίξει στον πρώτο γύρο πολλά ματς εκτός έδρας. Λόγω των τηλεοπτικών που δεν επιτρέπουν να παίζουν ταυτόχρονα εντός ή εκτός σε πολλά ματς οι 2 αιώνιοι, βγήκε ένα πρόγραμμα που θέλει τους Πράσινους να παίζουν 7 ματς εντός έδρας στις πρώτες 8 αγωνιστικές και τους Ερυθρόλευκους 7 ματς εκτός έδρας, Κι αυτό έχει τη σημασία του γιατί αν ο Παναθηναϊκός ξεκινήσει με ένα 7-1 με τη δύναμη της έδρας, έχει άλλη δυναμική για τη συνέχεια, αλλά θα ξέρει πως στον 2ο γύρο θα έχει ένα μεγάλο διάστημα με ματς εκτός. Αντίστοιχα, ο Ολυμπιακός μπορεί να κάνει ένα 4-4 στα πρώτα 8 ματς (εντελώς απίθανο, αλλά κουβέντα να γίνεται) και αυτό να φέρει γκρίνια.

Πάμε να δούμε τι προβλέπεται να κάνουν οι δύο αιώνιοι και να μιλήσουμε και για τις ομάδες που με βάση το ρόστερ τους πιστεύω ότι θα προσφέρουν κάτι συναρπαστικό στο φίλαθλο κοινό.

ΜακΙντάρι και Μοντέρο είναι το μόνο ερωτηματικό για τον Ολυμπιακό. Αν πιάσουν, τότε η ομάδα θα είναι άπιαστη.

Ολυμπιακός: Χωρίς τον στρατιώτη Γουόκαπ, με τον Μοντέρο και τον ΜακΙντάιρ

Ο Ολυμπιακός της περσινής χρονιάς έμοιαζε πλήρης. Πλήρης γιατί διέθετε 3 παίκτες-σκόρερ που έπαιρναν τη μπάλα στα κρίσιμα και ήταν αξιόπιστοι (Σάσα, Φουρνιέ, Ντόρσεϊ), είχε μια φανταστική τριάδα στο 5 με τον κορυφαίο της διοργάνωσης Μιλουτίνοφ, τον ανεβασμένο Ντόντα Χολ και τον εκρηκτικό Ταϊρίκ Τζόουνς, είχε έναν οκ παίκτη στο 3 για να δένει την άμυνα, τον Γουόρντ, είχε τον Γουόκαπ στον άσο για να κατευθύνει και μπακ απ είχε τους Τζόζεφ, Νιλικίνα, Λαρεντζάκη, Παπανικολάου, Πίτερς. Είχε μια ιδανική αναλογία πρωτοκλασάτων και ρολιστών. Η φυγή του Πίτερς έφερε στο λιμάνι τον Ντζάι, έναν νεαρό παίκτη, άγουρο πολύ μπασκετικά, που στα φιλικά όμως έδειξε να κατανοεί γρήγορα το παιχνίδι του Μπαρτζώκα. Φυσικά, τα σημαντικά βρίσκονται στον άσο, όπου προστέθηκαν ο Ζαν Μοντέρο, ο δεύτερος καλύτερος παίκτης της περσινής σεζόν μετά τον Σάσα, και ο Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ, ένα γκαρντ με στοιχεία Γουόκαπ, καλύτερο όμως σουτ και διείσδυση.

Φυσικά θα υπάρξει διαφοροποίηση στο παιχνίδι της ομάδας, αλλά πιο πολύ οι δύο αυτοί παίκτες θα πρέπει να προσαρμοστούν. Στα φιλικά, ο Μοντέρο έδειξε ωριμότητα, αν και μόλις 23 ετών, στο να κατεβάσει τις δικές του επιθέσεις και να μοιράζει περισσότερο. Δεν πιστεύω δηλαδή ότι θα τον δούμε φέτος να έχει μέσο όρο 14.4 πόντους όπως πέρσι, αφού άλλοι είναι τα πρώτα βιολιά. Δεν υπάρχει μεγάλη ανάλυση να γίνει στον Ολυμπιακό. Η θέση του playmaker θα καθορίσει τη σεζόν και θεωρώ απίθανο να μην πιάσει στο απόλυτο ένας από τους δύο. Μόνο από αυτό ο Ολυμπιακός θα έχει το μίνιμουμ της περσινής σεζόν. Αν τυχόν δει πως χρειάζεται ένα καλύτερο τριάρι στην πορεία και το αγοράσει, εκεί θα ανέβει επίπεδο. Δε μοιάζει πάντως ομάδα με κάποια τρανταχτή αδυναμία ή κάποιο πρόβλημα που δε λύνεται με το δέσιμο των παικτών και το πέρασμα του χρόνου.

Ο Παναθηναϊκός έχει γεμίσει με αθλητικότητα και ένταση και όταν παίξει πλήρης, θα δούμε μια ομάδα που θα έχει και άμυνα και επίθεση.

Παναθηναϊκός: Θα αργήσουμε πολύ να βγάλουμε συμπέρασμα

Ο Παναθηναϊκός δεν ξεκινάει με πολύ διαφορετική εκτίμηση από την περσινή σεζόν. Για τους πολλούς, τουλάχιστον, γιατί εδώ είχαμε πει πριν ένα χρόνο ότι είναι πολύ ριψοκίνδυνη η επιλογή Σορτς στα γκαρντ και δεν ξέρουμε αν ο Άταμαν θα είναι πνευματικά παρών. Φέτος υπάρχει Ομπράντοβιτς και η πεποίθηση είναι ισχυρή πως η ομάδα θα έχει ένα σχέδιο στην επίθεση. Έγιναν μεγάλες μεταγραφές το καλοκαίρι, με πολλά λεφτά, όπως Γιαμπουσέλε, Φρανσίσκο, Μπόνγκα, ήρθε ο Μπαντιό, έφυγε όμως ο Όσμαν, ο καλύτερος παίκτης της ομάδας πέρσι. Και ήρθαν ο Φαλ, ο Μωραΐτης κι ο Μαντζούκας, ενώ έφυγε ο Τολιόπουλος και ο Σαμοντούροφ.

Η προετοιμασία ξεκίνησε και έγινε χωρίς τους Φαλ, Σλούκα, Ρογκαβόπουλο, Ναν, Χέιζ-Ντέβις που τραυματίστηκαν, με τους τρεις ξένους να προβλέπεται να επανέλθουν από τα μέσα Οκτωβρίου και μετά. Ο Ρογκαβόπουλος γύρισε, ο Σλούκας μάλλον θα είναι έτοιμος από τη μεθεπόμενη εβδομάδα. Η ομάδα που είδαμε στα φιλικά, εμφάνισε κάποια στοιχεία τα οποία όμως δε μπορούν να θεωρηθούν κανόνας γιατί ακριβώς 5 από τους 12 δε θα έχουν τόσο μεγάλη συμμετοχή στην Ευρωλίγκα. Κι εδώ είναι για μένα το μεγάλο πρόβλημα του Παναθηναϊκού.

Κατάφερε να είναι πιο μπουκωμένος κι από πέρσι και, ταυτόχρονα, πάλι να έχει ένα κενό στη θέση του σέντερ. Εκεί έχει παρθεί πάλι ένα ρίσκο. Ο Ομπράντοβιτς έχει αποφασίσει να πάει με τον Μήτογλου για δεύτερο σέντερ μέχρι να γυρίσει ο Φαλ κι ίσως αυτή η ιεραρχία να μείνει και μετά, μιας και ο Ντίνος φαίνεται βελτιωμένος, ανεβασμένος σε σχέση με την περσινή κάκιστη χρονιά. Αν αυτό ισχύσει, τότε ο Ντίνος θα έχει θέση στη 12άδα. Κι αν έχει θέση, δεν ξέρω πώς βγαίνουν τα κουκιά.

Θεωρητικά πάντα, Φρανσίσκο, Μπαντιό, Ναν, Σλούκας, Λεσόρ, Χουάντσο, Χέιζ-Ντέιβις, Μπόνγκα, Γιαμπουσέλε, Γκραντ και Ρογκαβόπουλος έχουν σίγουρα θέση μόνιμη στη 12άδα. Μένει μία θέση για να τη διεκδικούν Μήτογλου, Καλαϊτζάκης, Μαντζούκας και Φαλ. Αν την πάρει ο Ντίνος, μένουν εκτός ένας αμυντικός παίκτης που με τον Ομπράντοβιτς θα δώσει ακόμα περισσότερα, ένας εξελίξιμος Έλληνας που έδειξε πολύ καλά στοιχεία στην προετοιμασία και ο Φαλ που δεν ξέρουμε πόσο υγιής θα είναι, αλλά όταν είναι, είναι σκιάχτρο κάτω από το καλάθι και ευφυής πασέρ.

Πολύ δύσκολη η διαχείριση του ρόστερ, ειδικά αν σκεφτούμε ότι ο Παναθηναϊκός κοιτάζει να πάρει και σέντερ. Σέντερ που, θεωρητικά πάλι, τον χρειάζεται, αλλά πού θα χωρέσει, δεν ξέρουμε. Γιατί αν έρθει πεντάρι, αυτό σημαίνει πως στη θέση 4 θα παίζουν οι Γιαμπουσέλε, Χουάντσο, Χέιζ. Δηλαδή θα μοιράζονται τα 40 λεπτά παίκτες που έχουν συνολικά 11 εκατομμύρια ευρώ συμβόλαια.

Από αυτά που είδα στα φιλικά, θεωρώ ότι ο Τζέριαν Γκραντ, όσο καλός αμυντικός κι αν είναι, δεν ανταποκρίνεται στο μπάσκετ που θέλει να παίξει ο Παναθηναϊκός κι ίσως πρέπει να οπισθοχωρήσει πολύ στο rotation. Προσωπικά, θα προτιμάω πάντα τον Καλαϊτζάκη στη 12άδα αντί του Γκραντ. Σε ένα τέτοιο σενάριο, με Φρανσίσκο, Σλούκα στα γκαρντ, με Μπαντιό-Ναν-Καλαϊτζάκη στο 2, με Ρογκαβόπουλο και Μπόνγκα στο 3, με Χουάντσο-Χέιζ-Γιαμπουσέλε στο 4 και στο 5 και Λεσόρ-Ντίνο στο 5, θα υπάρχει μια ομάδα για όλα τα γούστα του Ζέλικο.

Ο Παναθηναϊκός πάντως έχει το μειονέκτημα των τραυματισμών. Θα αλλάξει άρδην η ομάδα ως τον Οκτώβριο και θα τη δούμε να ρολάρει μετά τα μέσα Δεκεμβρίου. Ως τότε, δε μπορεί να υπάρξει απαίτηση για το απόλυτο μπάσκετ κι αν έχει κρατήσει χαμηλά τις απώλειες βαθμολογικά, θα είναι καλά.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Fenerbahçe Tarfin Erkek Basketbol (@fbbasketbol)

Οι άλλοι 4 διεκδικητές

Μαζί με τις ελληνικές ομάδες, υπάρχουν 4 ακόμα ξεκάθαρες διεκδικήτριες, ομάδες από το πάνω ράφι της διοργάνωσης. Ο Ολυμπιακός κι ο Παναθηναϊκός θα έχουν σίγουρα να ανταγωνιστούν τη Φενέρ του Σάρας που πρόσθεσε στο ρόστερ της τους βετεράνους Λάρκιν και Κλάιμπερν, που παραμένουν καλαθομηχανές, έβαλε τον πολύ καλό Τρεντ Φόρεστ, έχοντας τον Τάκερ και τον Μπάλντουιν, πρόσθεσε τον εξαιρετικό Σαβόν Σιλντς και τον τιμιότατο Μπράξτον Κι που έκανε πολύ καλή σεζόν πέρσι με τη Βαλένθια. Έχει μια αδυναμία στη θέση 5 η Φενέρ, με τους Σανλί-Μπίνγκαμ-Σίλβα να μην είναι κάτι παραπάνω από 3 ρολίστες, αλλά και πέρσι και πρόπερσι μια χαρά την έκανε τη δουλειά ο Σάρας με ρολίστες σέντερ, χωρίς να έχει τέτοια δύναμη πυρός στον άσο και τη θέση 3.

Η Ρεάλ είναι η έτερη ομάδα που φαντάζει φαβορί για την 4άδα της Ευρωλίγκας στην κανονική διάρκεια και πήραμε ένα δείγμα στο Super Cup, όπου κέρδισε τον Ολυμπιακό. Έχει στον άσο τους Καμπάτσο-Μαλεντόν-Φελίζ, έχει στη θέση 2 τους Πρόσιντα-Αμπάλντε και τον σπουδαίο πέρσι Λουβαβού-Καμπαρό, έχει στο 3-4 τους Σούλγκα-Πραντίγια-Γιάντουνεν-Ντεκ και στη θέση 5 μια ποσοτική πληρότητα, με τον Ταβάρες στα 34 του όμως, τον Γκαρούμπα που είναι περιορισμένων δυνατοτήτων, τον Ολιβιέ Σαρ και τους Οκέκε-Τζόουνς να καλύπτουν και στο 4 και στο 5.

Η Χάποελ Τελ Αβίβ κινήθηκε κι αυτή δυναμικά στη μεταγραφική σεζόν, βάζοντας στην περιφέρειά της τον Τόμας Σατοράνσκι δίπλα στους Μπράιαντ-Μπλέικνι-Μίσιτς κι έχει για ρολίστες τους Γιουτζίν Μπέργκμαν και Αμίρ Κόφι. Στο 3-4 είναι κάπως αδύναμη ποσοτικά, αλλά σε πολύ καλό επίπεδο ποιοτικά με τον νεοφερμένο Ζακ Λεντέι, τον Γουέινράιτ και τον Τόπιν, ενώ στη θέση 5 είναι από τις πιο δυνατές στην Ευρωλίγκα, με Οτούρου, Οντιάσε και τον Καμπόκλο.

Δε μπορεί να μη μπει και η Ντουμπάι στους διεκδικητές, μιας και πρόσθεσε τον πολύπειρο Τόμας Γουόκαπ και τον Έλι Οκόμπο στα γκαρντ, ενώ στη θέση 4 έχει πλέον τον Μπλοσομγκέιμ από τη Μονακό και τον βετεράνο Τορνίκε Σενγκέλια δίπλα στον Μπέρτανς. Στα γκαρντ και τη θέση 3 παραμένουν οι Μακίνλεϊ Ράιτ, Μούσα, Μπέικον και Τζάστιν Άντερσον, ενώ στη θέση 5 έχει τους Καμπενγκέλε-Πετρούσεφ-Ντιακιτέ και μένει να δούμε τι θα συμβεί με τον Μαμ Τζαϊτέ που δεν αναφέρεται στο ρόστερ στο σάιτ της Ευρωλίγκας και επιστρέφει από τραυματισμό -ίσως ο Παναθηναϊκός να κοίταζε προς τα εκεί. Γενικά, διαφαίνεται ένα μπούκωμα στη θέση 4. Φυσικά, στη Ντουμπάι η μεγάλη κίνηση είναι ο Τσάβι Πασκουάλ στη θέση του προπονητή.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη BC Zalgiris Kaunas (@bczalgiriskaunas)

Οι 3 ομάδες που θα κάνουν την έκπληξη

Δεν ξέρω αν μπορούν να θεωρηθούν εκπλήξεις δύο ομάδες που ήταν και πέρσι εκπλήξεις, αλλά βρίσκω τρομερά ενδιαφέροντα τα ρόστερ των Ζάλγκιρις και Βαλένθια. Η πρώτη θα παίξει με την ίδια ταυτότητα με πέρσι, έχοντας όμως στην περιφέρειά της έναν πιο τρελό σκόρερ από τον Φρανσίσκο, τον Κάρσεν Έντουαρντς, δίπλα στους Γκος, Λο, Σέιμπεν Λι και Γκεντράιτς, ενώ έβαλε στις επιλογές της τον Γκριγκόνις, που πιστεύω ότι θα αναγεννηθεί, τον Στέλινγκ Μπράουν από την Παρτίζαν και διατηρεί ακέραιη την περσινή της γραμμή στο 3 και 4 με τους Σιρβίντις-Μπουτκεβίτσιους-Ουλάνοβας-Τουμπέλις-Σλίβα. Στη θέση 5 πήρε τον Βαλαντσιούνας, αλλά πέραν αυτού έχει 2 άπειρους, τον Μάρκε Μπλάζεβιτς και τον Ακομπούντου-Εχιόγκου.

Η Βαλένθια έχασε τον προπονητή της, τον Μαρτίνεθ, που πήγε στη Ρεάλ, έχασε τον Μοντέρο, έχασε τον Μπαντιό, έχασε τον Πραντίγια, έχασε τον Τόμπσον και θα περίμενε κανείς να «διαλυθεί». Κινήθηκε όμως αρκετά έξυπνα παίρνοντας τον Σορτς για βασικό playmaker, πήρε τον Άρμονι Μπρουκς που αρχικά είχε συμφωνήσει με τη Βιλερμπάν, που έκανε πολύ καλή χρονιά πέρσι στο Μιλάνο, πήρε και τον ελπιδοφόρο Ισπανό Σεν-Σουπερί, έχοντας και τον Ομάρι Μουρ από πέρσι μαζί με τον καλό σουτέρ Πουέρτο και τον Αλβάρο Καρδένας.

Στις θέσεις 3-4 ενισχύθηκε ποσοτικά και ποιοτικά, με τον Κάμερον Τέιλορ να μένει, όπως και ο Νέιθαν Ρίβερς. Μαζί τους ο Ντίλαν Οσετκόφσκι για τις αμυντικές αποστολές και ο υπερσκόρερ Νίκολα Μίροτιτς, που τον θεωρώ «λίγο» σε επίπεδο ηγετικών ικανοτήτων, αλλά ένα 12άρι πόντους σε κάθε ματς θα τους έχει. Στο 5 έχει τον Ριβέρο, τον Σακό και τον Σίμα, παίκτες με συγκεκριμένο ταβάνι, αλλά που προσφέρουν διάφορες επιλογές. Προπονητής της είναι ο άπειρος Σαβιέ Αλμπέρτ.

Τρίτη ομάδα που πιστεύω θα εκπλήξει, είναι η Αρμάνι Μιλάνο. Όσο ήταν ο Μεσίνα την είχα πάντα σίγουρη απογοήτευση. Έφυγε και δεν άλλαξαν πολλά με τον Ποέτα, αλλά πόσα να προλάβει να αλλάξει αναλαμβάνοντας αφού είχε αρχίσει η σεζόν. Το ρόστερ της πάντως είναι πολύ δυνατό. Δηλαδή αν έχεις Ντέβον Χολ, Γκούντουριτς, Μπολμάρο, Ντάριους Τόμπσον, RJ Cole, Μόζες Ράιτ, Άλεκ Πίτερς, Ντέβον Μπούκερ, και αποτύχεις ξανά, κλείστο το μαγαζί. Έχει έλλειψη σε ικανό σέντερ πίσω από τον Ράιτ, στις θέσεις 3-4 είναι μάλλον μέτρια, αλλά είναι υπολογίσιμη.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη KK Crvena zvezda Meridianbet (@crvenazvezdakk)

Οι 2 απογοητεύσεις

Ίδια απορία κι εδώ. Μια ομάδα που απογοήτευσε πέρσι, μπορεί να θεωρηθεί ξανά απογοήτευση; Στην περίπτωση της Έφες ναι. Γιατί έχει μια αξιοζήλευτη περιφέρεια με Μάικ Τζέιμς, Στραζέλ, Ντοζίερ, Κορντινιέ, Τζόρνταν Λόιντ και Ντάρον Ράσελ, έχει στο 3-4 τους Μάλκολμ-Σάριτς-Γιούστα-Οσμάνι και στη θέση 5 τον Μπρούνο Φερνάντο και τον Κάι Τζόουνς, με τον Παπαγιάννη να ετοιμάζεται σιγά σιγά για την επιστροφή του στα γήπεδα, λογικά μετά τις αρχές Νοεμβρίου. Για κάποιο λόγο ο κόουτς Λάσο δε με πείθει εκτός Ισπανίας, δε με πείθει η ποιότητά της στις θέσεις 3-4-5 και διαθέτει μόλις 2 καθαρούς επιθετικούς πόλλους, τον Τζέιμς και τον Σάριτς. Αν τραυματιστεί ένας, οι υπόλοιποι σε αυτές τις θέσεις δε μπορούν να δώσουν τα αντίστοιχα.

Έτερη απογοήτευση θεωρώ πως θα είναι ο Ερυθρός Αστέρας που έφτασε πέρσι και πρόπερσι 2 φορές κοντά στα play offs, αλλά αποκλείστηκε στα play in. Ο προπονητής του, ο Ισπανός Ίμπον Ναβάρο έχει ωραία φιλοσοφία, στο ρόστερ υπάρχουν ο Νικ Γουάιλερ-Μπαμπ, ο Κρις Τζόουνς, ο Τζόρνταν Νουόρα και ο Τσίμα Μονέκε, αλλά δεν έχει κανέναν σπουδαίο σκόρερ πέραν του Νουόρα, ο Μπάτλερ απογοητεύει και στις θέσεις 4-5 ο μόνος που μπορείς να πεις ότι έχει υψηλό επίπεδο επιθετικά, είναι ο Μονέκε. Με σέντερ Μότλι-Ιζούντου δε νομίζω πως θα τσουλήσει η σεζόν.

Οι σίγουρες τελευταίες

Βιλερμπάν, Μπασκόνια και Βίρτους Μπολόνια δύσκολα δε θα μοιραστούν τις θέσεις 18-19-20, ενώ κάπου ανάμεσα στο 17 και το 12 βλέπω να βρίσκονται οι Μπεσίκτας, Παρτίζαν, Μπάγερν, Παρί, Μακάμπι, Μπαρτσελόνα.

TAGS :
Γιώργος Μπαρτζώκας Ευρωλίγκα Ζέλικο Ομπράντοβιτς μπάσκετ Ολυμπιακός Παναθηναϊκός

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook