
Ο Βαλαντσιούνας έχει τώρα την μοίρα του και του Παναθηναϊκού (και των Νάγκετς) στα χέρια του.
Στον αστερισμό του Γιόνας Βαλαντσιούνας και της πιθανής/ενδεχόμενης μεταγραφής του στον Παναθηναϊκό, κινείται η μπασκετική Ευρώπη, αλλά και το ΝΒΑ. Κι αν ο Βασίλιε Μίσιτς που έμεινε ελεύθερος από τους Μπακς, μπορεί να προκαλέσει «αναταράξεις» και να πάρει για λίγο τη δόξα του Βαλαντσιούνας, στο ΝΒΑ φαίνεται πως η υπόθεση αυτή, είναι μια «καυτή πατάτα», η οποία έγινε ακόμα πιο καυτή, μετά τη χθεσινή τοποθέτηση του Λιθουανού σε ένα μπασκετικό συνέδριο στο Βίλνιους.
Ο Βαλαντσιούνας ρωτήθηκε για το μπασκετικό του μέλλον και τοποθετήθηκε σιβυλλικά για το αν θα είναι στους Νάγκετς ή τον Παναθηναϊκό, πιθανότατα σε μια δήλωση τακτικής, με αρκετούς να υποστηρίζουν ότι πρέπει να υπάρξει διπλωματία και όχι…σορολόπ, όπως υπήρξε την περασμένη εβδομάδα, ιδίως από τη μεριά του μπασκετμπολίστα και του μάνατζερ του και λιγότερο του ΠΑΟ.
Είτε έκανε τη χθεσινή δήλωση ο Λιθουανός είτε όχι, δε θα άλλαζε κάτι ως προς την πολυπλοκότητα της υπόθεσής του. Ο Παναθηναϊκός έχει κάνει ένα all in και περιμένει να δει αν ο αντίπαλος έχει καλύτερο φύλλο, αν θα πάει πάσο ή αν θα μπλοφάρει για να τον κάνει να υποχωρήσει. Τα έχουν αυτά οι διαπραγματεύσεις στον αθλητισμό, μα και εν γένει. Στο τέλος της ημέρας, όλα θα εξαρτηθούν από τον Βαλαντσιούνας και τον μάνατζερ του και το πόσο σθεναρά θα εκφράσουν την επιθυμία τους ο Λιθουανός να αποχωρήσει από το ΝΒΑ και να γυρίσει στην Ευρώπη. Μια τέτοια επιθυμία θα γίνει λιγότερο δύσκολα αποδεκτή από τους Νάγκετς, αφού τουλάχιστον δε θα πάει σε ανταγωνιστή τους ο Βαλαντσιούνας.
Σε κάθε περίπτωση, υπολογίζουν σε αυτόν για 10-12 λεπτά ξεκούρασης του Γιόκιτς και, επειδή η αγορά του ΝΒΑ δεν έχει πολλές επιλογές σε back up ψηλούς – μόνο ο Αλ Χόρφορντ υπάρχει αυτή τη στιγμή, αλλά είναι πιο κοντά στους Γουόριορς παρά στους Νάγκετς – ο Βαλαντσιούνας είναι, προς ώρας, μια χρυσή λύση για τους Νάγκετς. Μην ξεχνάμε πως οι προπέρσινοι πρωταθλητές ΝΒΑ θέλουν να προσφέρουν ένα περιβάλλον που θα κάνει τον Γιόκιτς να θέλει να μείνει και να βλέπει πως μπορεί να διεκδικήσει πρωτάθλημα στα επόμενα 3-4 χρόνια. Αυτό καθιστά ακόμα πιο δύσκολη την υπόθεση Βαλαντσιούνας.
Φυσικά, εμείς είμαστε στην Ελλάδα και μας ενδιαφέρουν οι ελληνικές ομάδες, εν προκειμένω ο Παναθηναϊκός. Οι Πράσινοι έχουν καταστήσει σαφές πως αναζητούν έναν ψηλό κυρίαρχο, ισάξιο του Λεσόρ. Άλλος τέτοιος, εκτός του Βαλαντσιούνας, δεν υπάρχει. Όχι στην Ευρώπη, αλλά, κατά 99%, ούτε στο ΝΒΑ. Δεν υπάρχει δηλαδή τόσο αξιόπιστος σέντερ που να έχει στοιχεία διαφορετικά του Λεσόρ, που να προσφέρει διαφορετικά plays στον Αταμάν, που να μπορεί να προσαρμοστεί πιο γρήγορα στην Ευρώπη και στο εδώ μπάσκετ.
Ο Βαλαντσιούνας λείπει μεν 13 χρόνια, αλλά πολλά καλοκαίρια παίζει με τη Λιθουανία με ευρωπαϊκό στυλ, έχει πάρει τα fundamentals στην Ευρώπη, οπότε, στη θεωρία, δε θα χρειαστεί πολύ για να προσαρμοστεί. Η σπανιότητα της περίπτωσης του Βαλαντσιούνας αποτυπώνεται και στον Γιούρτσεβεν και σε κάθε άλλο παίκτη γαλουχημένο στο ΝΒΑ. Ο Τούρκος, έπαιξε μεν λίγο στη Φενέρ, αλλά δεν πρόλαβε να έχει παραστάσεις για να του γίνει μνήμη το ευρωπαϊκό στυλ και δεν είχε και πολλές επαφές αγωνιστικά με την Τουρκία. Και είδαμε πόσο εκτός τόπου και χρόνου ήταν όλη τη χρονιά, ιδίως στο physicality που έχει η Ευρωλίγκα.

Αν δεν καταφέρει ο Βαλαντσιούνας να αποδεσμευτεί, ο Παναθηναϊκός θα βρεθεί σε μια περίεργη κατάσταση, στην οποία μπορεί να αναγκαστεί ακόμα και να κρατήσει τον Γιούρτσεβεν ή να πάει σε ντόμινο αναπροσαρμογών στον σχεδιασμό.
Τι εναλλακτικές υπάρχουν μετά τον Βαλαντσιούνας;
Με πιο ξεκάθαρα λόγια, αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάτι άλλο. Αν δεν καταφέρει ο Βαλαντσιούνας να αποδεσμευτεί, ο Παναθηναϊκός θα βρεθεί σε μια περίεργη κατάσταση, στην οποία μπορεί να αναγκαστεί ακόμα και να κρατήσει τον Γιούρτσεβεν ή να πάει σε ψηλό συμπληρωματικό του Λεσόρ, που δε θα μπορεί να παίξει και 10-15 ματς για 25 λεπτά στη σεζόν. Δηλαδή με μια συνταγή ίδια με την περσινή και την προπέρσινη. Η προπέρσινη πέτυχε, αλλά ήταν το απίθανο όχι το πιθανό. Μπορεί να ξανασυμβεί; Ναι. Είναι το λογικό; Όχι.
Ενδεχομένως, σε αυτό το σενάριο, ο Αταμάν να αποφασίσει να πάει με 2ο σέντερ τον Μήτογλου και να αναζητήσει έναν παίκτη στο 4-5 και όχι καθαρό σέντερ ή να αλλάξει εντελώς πλάνο και να σκεφτεί τη θέση 4 με Χουάντσο-Οσμάν-Σαμοντούροφ, το 5 με Λεσόρ-Μήτογλου κι έναν ακόμα περιορισμένων δυνατοτήτων τύπου Γκέμπριελ, και να αναζητήσει ένα πολύ δυνατό τριάρι. Ή, ίσως, να υπολογίσει τον Γκραντ περισσότερο για τη θέση 3 και να πάει για ένα αμυντικό γκαρντ, που, η αλήθεια είναι, λείπει από τον Παναθηναϊκό.
Υπάρχουν, γενικά, πολλές αναπροσαρμογές πλάνου που μπορεί να κάνει ο Αταμάν, αλλά δε θα ήταν οι ιδανικές, διότι, το έχουμε δει, ομάδες χωρίς έναν κυρίαρχο ψηλό, δεν πάνε μακριά. Ο Παναθηναϊκός έχει τον Λεσόρ, αλλά δεν έχουμε ιδέα σε τι κατάσταση θα είναι μετά από 6 μήνες χωρίς αγωνιστικό ρυθμό. Και, επίσης, οι τραυματισμοί υπάρχουν πάντα στο πλάνο. Όχι σαν του Λεσόρ, πέρσι, αλλά και 2 βδομάδες να προκύψει να λείψει ο Γάλλος, ο Παναθηναϊκός τι θα κάνει;
Βλέπουμε λοιπόν ότι μετά τον Βαλαντσιούνας το χάος. Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για τον ΠΑΟ, αλλά για όλη την αγορά. Κι ο Ολυμπιακός δηλαδή, μετά τον Μιλουτίνοφ, έχει τον Πετρούσεφ, αλλά δεν ξέρουμε αν ενδιαφέρεται ο Σέρβος να παίξει για τον Μπαρτζώκα.
Κοινώς, αν δεν είναι ο Βαλαντσιούνας, η χρονιά θα είναι πολύ δύσκολη για τους Πράσινους, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου!
ΥΓ. Αν υπήρχαν αξιόλογοι σέντερ για back up του Λεσόρ στην ευρωπαϊκή αγορά, η δική μου σκέψη θα ήταν ο Παναθηναϊκός να πάει για 2 παίκτες μέχρι το εκατομμύριο, που να κάνουν μαζί έναν Λεσόρ. Κι αυτό γιατί θεωρώ πως αν έρθει ο Βαλαντσιούνας με 4 εκατομμύρια τον χρόνο στα 33 του, ίσως υπάρξουν ζητήματα ισορροπιών και αναταράξεις off court. Αλλά, τα δεδομένα δεν είναι αυτά. Δεν υπάρχουν αξιόλογα σέντερ να μπορούν να παίξουν 15 λεπτά. Όχι δύο, αλλά ούτε και ένα. Κι αν τυχόν ο Βαλαντσιούνας ερχόταν πρώτα ως ελεύθερος στην Ευρώπη και εξέταζε διάφορες προτάσεις, ο Παναθηναϊκός θα ήταν ούτως ή άλλως αναγκασμένος να τον διεκδικήσει. Οπότε, ορθώς έγινε το all in και, αν δεν πετύχει, κανείς δε μπορεί να κατηγορήσει την ομάδα για λάθος.




