Εθνική Ελλάδος: Καταλάβατε τώρα;

Η Εθνική Ελλάδος κέρδισε και τη Γερμανία εκτός έδρας μετά την Ισπανία το 2003, την Πορτογαλία εις διπλούς το 2004 και την Αγγλία το 2024, της μένουν Γαλλία και Ιταλία για να γράψει μια μοναδική ιστορία. Α, της μένει και η Ολλανδία που έρχεται.

Έρχονται κάτι τέτοιες στιγμές να μας κάνουν να καταλάβουμε κάποια πράγματα, να δούμε αλλιώς τον τρόπο που προσεγγίζουμε τα πράγματα. Ναι, η Εθνική Ελλάδος πρέπει μετά από 14 χρόνια να βρεθεί στα τελικά μιας διοργάνωσης, στο Euro 2028 -τελευταία παρουσία της το Μουντιάλ της Βραζιλίας το 2014. Ναι, θα πρέπει να επιδείξει επιτεύγματα τέτοιου μεγέθους, αλλά δε γίνεται, στο βωμό της χρησιμοθηρίας, που είναι αναγκαία στο ποδόσφαιρο, να παραβλέψουμε την απόλαυση της στιγμής.

Η νίκη επί της Γερμανίας βάζει την Ελλάδα σε πολύ καλή θέση για να είναι στο top-2 του ομίλου της στο Nations League και να εξασφαλίσει ότι θα παραμείνει στο πρώτο γκρουπ δυναμικότητας, άρα θα έχει μια καλύτερη κλήρωση στα προκριματικά του Euro, δε θα χρειαστεί να παίξει μπαράζ, αν βγει 3η, με κάποια δεύτερη ομίλου της δεύτερης κατηγορίας, και θα βρεθεί και στα προημιτελικά του Nations League. Και θα έχει και μια δεύτερη ευκαιρία σε περίπτωση που δεν είναι πρώτη στον όμιλό της στα προκριματικά του Euro.

Κυρίως, όμως, η νίκη επί της Γερμανίας δείχνει ότι η Εθνική Ελλάδος έχει ανέβει επίπεδο, ότι αξίζει να λογίζεται ως μια ομάδα στο top-10 της Ευρώπης και πως όσο κι αν κάποιες συγκυρίες μπορεί να της στερούν προκρίσεις, αυτό δεν αναίρει την ικανότητα, ούτε και αυτό που προσφέρει στον φίλαθλό της.

Για ποιο λόγο να μην ζήσουμε στο φουλ αυτό το συναίσθημα μιας τέτοιας τεράστιας νίκης που θα γραφτεί στην ποδοσφαιρική μας Ιστορία; Μέσα σε 2 χρόνια η Εθνική Ελλάδος έχει κερδίσει μέσα στο Γουέμπλε την Αγγλία και τη Γερμανία στην έδρα της. Δεν είναι αμελητέα αυτά τα επιτεύγματα. Δεν είναι αμελητέα και η ικανοποίηση στο μάτι βλέποντας αυτούς τους παίκτες να παίζουν μαζί, καθοδηγούμενοι από έναν προπονητή που είναι απόλυτα συμβατός με τις ανάγκες τους και ο καταλληλότερος γι’ αυτή την αποστολή.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Ethniki Omada (@ethnikiomada)

Οι χρήσιμοι χαμάληδες

Όσο κι αν ο καθένας θέλει να το γυρίζει όπως θέλει, ο Γιοβάνοβιτς είχε ταβανιάσει στον Παναθηναϊκό και έπρεπε να αποχωρήσει. Όχι έτσι, όχι μεσούσης της σεζόν, αλλά δε θα άλλαζαν και πολλά 6 μήνες μετά. Αυτό δεν τον καθιστά κακό προπονητή. Το είδαμε και στην περίπτωση Μεντιλίμπαρ, του Αλμέιδα στην ΑΕΚ. Έρχεται το πλήρωμα του χρόνου, της αλλαγής. Και στην περίπτωση του Ιβάν οδήγησε σε κάτι καλύτερο τον ίδιο, διότι η προσωπικότητά του και η φιλοσοφία του ταιριάζουν περισσότερο σε Εθνική ομάδα και στις συνθήκες δουλειάς που έχει αυτή η θέση.

Ειδικά στην περίπτωση της Εθνικής Ελλάδος ταιριάζει ακόμα περισσότερο γιατί μόνο η δική του προσωπικότητα μπορεί να κατευνάσει τις ενοχλήσεις του φίλαθλου κοινού με κάποιους παίκτες. Πάντα θα υπάρχουν γκρίνιες για τον Κουρμπέλη, τον Μπακασέτα και τους παλιούς, γιατί εξακολουθούν πολλοί να μην κατανοούν πως δεν παίζουν μπάλα οι 11 καλύτεροι, αλλά οι 11 πιο συμβατοί, αλλά ο Ιβάν φροντίζει να μένουν χαμηλά οι γκρίνιες αυτές. Και το γκολ του Κουρμπέλη τις σώπασε εκκωφαντικά.

Χρειάζονται και παίκτες σαν τον Κουρμπέλη σε μια ομάδα, όταν αυτή διαθέτει μπροστά ποδοσφαιριστές με τέτοιο ταλέντο, όπως ο Παυλίδης, ο Τζόλης, ο Καρέτσας, ο Τετέη, ο Δουβίκας, ο Κωνσταντέλιας. Να καλύπτουν, να προσέχουν πίσω για να μπορούν αυτοί να τρέχουν μπροστά, να καλπάζουν και να παίρνουν και μεγαλύτερη επιθετικά ρίσκα. Χωρίς τους χρήσιμους χαμάληδες, δε μπορούν να υπάρξουν παιχταράδες. Αυτό ισχύει σε όλα τα ομαδικά σπορ. Κάποιοι πρέπει να κάνουν βήματα πίσω, να καλύπτουν άλλα κομμάτια, ώστε να έχουν οι σκόρερ τις αντοχές και την άνεση να εστιάσουν περισσότερο στην επίθεση.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Ethniki Omada (@ethnikiomada)

Μια Εθνική Ελλάδος γεμάτη με «λεγεωνάριους»

Αυτό πάντως που θέλω να σταθώ περισσότερο ως διαπίστωση μετά τη νίκη επί της Γερμανίας, είναι η εικόνα της επόμενης γενιάς ως απάντηση σε όλους αυτούς που γκρινιάζουν γιατί δεν βάζουν τους Έλληνες οι ελληνικές ομάδες. Γιατί όσο και να τους βάλουν, πολύ γρήγορα πια θα τους χάσουν. Δε θα μπορέσουν να μείνουν. Όσοι Έλληνες αξίζουν να παίζουν στις ελληνικές ομάδες, ειδικά στους 4 μεγάλους, παίζουν. Και, μιας και η μανατζερική Ευρώπη έχει στρέψει αρκετά το βλέμμα της στα μέρη μας τα τελευταία χρόνια, στις επόμενες μεταγραφικές περιόδους θα πάνε έξω κι αυτοί. Ο Τετέη, ο Ζαφείρης, ο Ρέτσος που ήδη έκανε μια φορά το ταξίδι έξω, θα έχουν προτάσεις στις επόμενες μεταγραφικές περιόδους.

Ζούμε σε μια εποχή που το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει ανέβει επίπεδα, συλλογικά και εθνικά, αλλά συλλογικά δε θα μπορέσει ποτέ να γίνει τόσο δελεαστικό για τους πολύ καλούς Έλληνες ώστε να αγνοούν προτάσεις από Αγγλία, Γαλλία, Ισπανία, Γερμανία και Ιταλία. Έχουμε ένα ταβάνι, δεν είναι κακό να το αποδεχόμαστε.

Είναι, επομένως, πολύ προτιμότερο να βγαίνουν κάθε χρόνο 2-3 Έλληνες στο εξωτερικό να παίρνουν άλλου επιπέδου παράστασεις, να δουλεύουν με άλλα δεδομένα και να φέρνουν αυτή την ικανότητα και τεχνογνωσία στην Εθνική Ελλάδος, παρά να τους κρατάμε εγκλωβισμένους στον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό, την ΑΕΚ, τον ΠΑΟΚ κλπ.

Σπουδαίο αυτό που κάνει ο ΟΦΗ, ναι, αλλά αν είναι να γίνει κάτι κανόνας, το ιδανικότερο θα ήταν όλες οι ομάδες του ελληνικού πρωταθλήματος, ακόμα και πιο χαμηλού επιπέδου, να βγάζουν 1-2 Έλληνες κάθε χρόνο και να τους πουλάνε στο εξωτερικό. Έτσι, και θα δυναμώνει το ταμείο τους με τις πιο μεγάλες προτάσεις από πιο καλά πρωταθλήματα, και θα μπορούν να ενισχύουν τις δομές τους για να εξελίσσονται.

Μπορούν να γεμίσουν τα 6-7 καλύτερα πρωταθλήματα της Ευρώπης με Τζόληδες; Αυτό θα ήταν ευχής έργον!

TAGS :
Εθνική Ελλάδος Ιβάν Γιοβάνοβιτς ποδόσφαιρο

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook