
Να κατακτήσει ο Παναθηναϊκός το Europa; Τρελαθήκαμε; Ίσως και όχι.
Λοιπόν, δεν θέλω γέλια από Ολυμπιακούς. Μπορεί ο Παναθηναϊκός να έχει 15 χρόνια να πάρει πρωτάθλημα αλλά ο στόχος του πρέπει να είναι να κατακτήσει το Europa League. Σωστά διαβάσατε. Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος, μακροπρόθεσμα.
Και εξηγούμαι: καλώς ή κακώς ο Ολυμπιακός είναι το λαοφιλέστερο σωματείο με τα περισσότερα ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα στην Ελλάδα. Ο ΠΑΟ πιο δύσκολα θα ξεπεράσει τον αιώνιο αντίπαλο εντός των τειχών από το να “κτυπήσει” κάποτε, και με λίγη τύχη στην κλήρωση… μισό Γιουρόπα.
Για εμένα δεν χρειάζεται να τον ξεπεράσει τον Ολυμπιακό εν Ελλάδι. Ας είναι για πάντα ο «Θρύλος» η ομάδα του λαού με τα πολλά τρόπαια, εδώ, στην ευρωπαϊκή επαρχία. Άλλωστε, απέχει ο Ολυμπιακός σχεδόν 30 πρωταθλήματα. Το να πάρουμε ένα και πέντε δε θα αλλάξει την ισορροπία.
Αρκεί ο Παναθηναϊκός να είναι η ευρωπαϊκή ομάδα της χώρας και της καρδιάς μας. Όπως ήταν για πάρα πολλά χρόνια, και εν πολλοίς παραμένει. Όχι επειδή πήγαμε μια φορά στον τελικό του πρωταθλητριών και δυο φορές στα ημιτελικά, αλλά διότι έτσι νιώθουμε εμείς οι Παναθηναϊκοί, Ευρωπαίοι και σαλονάτοι. Και ευτυχώς, έχουμε τον μπασκετικό Παναθηναϊκό να μας το υπενθυμίζει.
Κι έπειτα, ήρθε το Κονφερενς του Ολυμπιακού. Κακά τα ψέμματα, ήταν ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο που μας έτσουξε εμάς που είχαμε επαναπαυτεί στις παλιές μας ευρω-δάφνες και στα περασμένα μεγαλεία. Γιατί μας στέρησε κάτι από το βασικό μας επιχείρημα, από την πράσινη μας raison d’être.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Και γιατί να μην ονειρευτεί ο Παναθηναϊκός το Europa;
Το να κερδίσουμε κι εμείς το Κόνφερενς, κάποτε, δεν λέει τίποτα. Αφενός είναι Β’ διαλογής κούπα, και αφετέρου δεν θα μας φέρει αυτό από μόνο του, πάνω από τον Ολυμπιακό. Ενώ ένα Γιουρόπα “σβήνει” 15 χαμένα πρωταθλήματα και πιστεύω σε αυτό δεν θα διαφωνήσει κανείς Αεκτζής, Παοκτζής ή Ολυμπιακός.
Το Τσάμπιονς Λινγκ το ξεχνάμε, έχει γίνει ένα ελίτ πρωτάθλημα για υπερομάδες με μπάτζετ δισεκατομμυρίων. Είναι σα να θέλει να πάρει τη Σούπερ Λιγκ στην Ελλάδα μια ομάδα Γ’ εθνικής, γίνεται; Δε γίνεται.
Και το Europa League δεν είναι για τα δόντια μας -σίγουρα όχι για τα δόντια του σημερινού ΠΑΟ και όλων των ελληνικών ομάδων- αλλά με το νέο γήπεδό και αν ο Αλαφούζος ή κάποιος άλλος πρόεδρος βάλει το χέρι βαθύτατα στην τσέπη, μπορεί να είναι ένας έστω μακρινός στόχος. Ο Μαρινάκης σίγουρα το ονειρεύεται πάντως.
Χωρίς να πηγαίνω πολύ παλιά, κύπελλο UEFA ή μετέπειτα Europa έχουν πάρει και ομάδες όπως Γαλατασαράι, Πάρμα, Άιντραχτ Φρανκφούρτης κ.α. που δεν είναι μεγαθήρια τύπου Ρεάλ, Παρί, Σίτι κλπ. Δεν είναι επιστημονικής φαντασίας στόχος για μια ελληνική ομάδα.
Όχι προφανώς αύριο – μεθαύριο. Και, σίγουρα, το σημερινό Europa είναι δυσκολότερο κι από το πάλαι ποτέ Κύπελλο UEFA. Ή μάλλον ήταν. Γιατί θεωρώ ότι με τη League Phase ίσως να είναι πιο βατά τα πράγματα με λίγη τύχη που λέγαμε παραπάνω. Να, φέτος ο Παναθηναϊκός είχε μια κλήρωση-λουκούμι για να βγει στην πρώτη 6άδα της League Phase, να πάει κατευθείαν στους 16 και από εκεί να παίξει για 2 γύρους με πλεονέκτημα έδρας.
Αν είχε μια στρωμένη ομάδα, θα είχε κερδίσει την Go Ahead Eagles και τώρα θα προετοιμαζόταν με σχετική άνεση για τα δύο τελευταία ματς και την απευθείας πρόκριση. Μην ξεχνάμε ότι πέρυσι η Μποντό Γκλιμτ βρέθηκε στους 4 του Europa και δεν είναι μια ομάδα που ποιοτικά υπερέχει των ελληνικών. Απέκλεισε τον Ολυμπιακό λόγω του τεχνητού χλοοτάπητα που “μπέρδεψε” στο πρώτο ματς. Αν φτάσεις στην 4άδα, μετά όλα είναι πιθανά…
Μην ξεχνάμε κιόλας ότι στο Europa League τα φόβητρα είναι πάντα οι 5ες και 6ες ομάδες από Ιταλία, Ισπανία, Αγγλία. Αν δούμε για παράδειγμα φέτος τις βαθμολογίες εκεί, θα δούμε στην Premier League τη Μπρέντφορντ και τη Νιουκάστλ, στην Ιταλία τη Ρόμα και την Κόμο και στην Ισπανία την Εσπανιόλ και τη Ρεάλ Μπέτις.
Δεν ισχυρίζομαι ότι είναι ομάδες του χεριού των ελληνικών ή αμελητέες ποσότητες. Αλλά μπορεί να πάρουν τη θέση που οδηγεί σε League Phase του Europa και την επόμενη χρονιά να διαλύσουν, να χάσουν παίκτες, να αδιαφορήσουν για τα ευρωπαϊκά ματς. Υπό το πρίσμα ευνοϊκών συγκυριών και -να το επαναλάβω- με γενναιόδωρη διοίκηση, το να πάει ο Παναθηναϊκός σε τελικό Europa, δεν πρέπει να αποκλείεται.
Τουλάχιστον, αυτός πρέπει να είναι ο στόχος. Δεν ισχυρίζομαι οτι θα επιτευχθεί ούτε σίγουρα ούτε άμεσα. Πρέπει όμως πάντα να κοιτάμε ψηλά. Για να διατηρήσουμε -και να παραφράσουμε πλέον- το θρυλικό σύνθημα, Eλλάς – Γιουρόπα – Παναθηναϊκός.
Europa (Ευρώπη στα λατινικά) και όχι Conference (“συνάντηση”… λοιπών συγγενών) λέγεται το πρωτάθλημα. Και αν ποτέ το πάρουμε, θα αποκτήσουν και τα παιδιά μας “ανοσία” σε ενδεχόμενη νέα πρωταθληματική ανομβρία για αρκετά χρόνια!




