Πώς το κατάφερε η ΑΕΚ;

Πώς κατάφερε η ΑΕΚ να το κατακτήσει, ενώ πέρσι τέτοια εποχή έφευγε ο Ματίας Αλμέιδα μετά από 3 χρόνια στα οποία είχε αφήσει έντονο αποτύπωμα στην ομάδα και τον κόσμο, και είχε βγει 4η; (Φωτ. ΑΕΚ/Instagram)

Όταν στο φινάλε μιας σεζόν, είσαι μια ομάδα που έχει 8 συνεχή ματς χωρίς νίκη και έχεις τερματίσει 4η στη Super League, το μόνο που δε θα πεις για την επόμενη σεζόν, είναι ότι μπορείς να πάρεις το πρωτάθλημα. Θα πεις ότι μπορείς να χτίσεις τις βάσεις, ότι θα διεκδικήσεις τη δεύτερη θέση, αλλά δε θα υποστηρίξεις δημόσια πως μπορείς να διανύσεις αυτή την απόσταση μέσα σε μία χρονιά. Κι η ΑΕΚ του Νίκολιτς δεν υποσχέθηκε σε καμία στιγμή της σεζόν ότι πάει για πρωτάθλημα, ότι είναι έτοιμη. Ακόμα και πριν αρχίσουν τα play offs, παρά το ότι ήταν πρώτη με 2 και 3 βαθμούς, τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ έχριζαν ως φαβορί από την πλευρά της Ένωσης. Εν τέλει, η στιβαρή εικόνα της ΑΕΚ σε σχέση και με τη σαθρή εικόνα των άλλων δύο, έφερε το πρωτάθλημα στη Νέα Φιλαδέλφεια για 3 φορά τα τελευταία 8 χρόνια, στο καλύτερο διάστημα της ομάδας μετά τις αρχές των 90s σε επίπεδο πρωταθλημάτων.

Πώς όμως κατάφερε η ΑΕΚ να το κατακτήσει, ενώ πέρσι τέτοια εποχή έφευγε ο Ματίας Αλμέιδα μετά από 3 χρόνια στα οποία είχε αφήσει έντονο αποτύπωμα στην ομάδα και τον κόσμο, και είχε βγει 4η, έχοντας επομένως τη συνθήκη των τριών προκριματικών γύρων και της υποχρέωσης για 3/3 προκρίσεις, για να μη ζήσει η ομάδα ακόμα μια χρονιά χωρίς Ευρώπη, όπως πέρσι, και κατρακυλήσει στη βαθμολογία της UEFA;

Το ποδόσφαιρο δεν έχει πολύπλοκες απαντήσεις. Έχει τα προφανή. Τη σωστή λειτουργία ενός κλαμπ. Ο Μάριος Ηλιόπουλος, που πέρσι, στην πρώτη του χρονιά, τα είχε κάνει όλα λανθασμένα σε επίπεδο διαχείρισης εντός ομάδας, αποφάσισε να δώσει τα κλειδιά στον Ριμπάλτα, τον τεχνικό διευθυντή, του ανέθεσε να φτιάξει το πλάνο και να βρει προπονητή που να μπορεί να το υποστηρίξει και όλα τα υπόλοιπα πήραν το δρόμο τους.

Όχι, βέβαια, δεν είναι εχέγγυο τέτοιας επιτυχίας αυτό που έκανε η ΑΕΚ πέρσι. Είναι όμως ένα σωστό πρώτο βήμα ώστε να φτάσεις στη 2η σου χρονιά σε ένα πρότζεκτ να διεκδικείς πρωτάθλημα. Το ότι η ομάδα του Νίκολιτς το κατέκτησε με την πρώτη, οφείλεται σε πολλούς παράγοντες, μεταξύ των οποίων και η φθορά Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ στην Ευρώπη, σε πιο απαιτητικές διοργανώσεις, αλλά και στο ότι οι δύο αυτοί οργανισμοί έκαναν βήματα προς τα πίσω σε σχέση με την περσινή τους χρονιά.

Δεν έφτασε σε αυτή την κατάκτηση η ΑΕΚ επειδή έκανε πολλές και ακριβές μεταγραφές.

 

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ΑΕΚ ATHENS FC (@aekfc_official)

ΑΕΚ, ένα παράδειγμα «γνώθι σεαυτόν»

Είναι εύλογο. Όταν μια ομάδα ξεκινάει από πολύ πιο πίσω, όσο γρήγορα και να τρέξει, αν οι αντίπαλοι τρέξουν εξίσου γρήγορα, δε θα τους περάσει. Θα πρέπει κι αυτοί να σκοντάψουν σε εμπόδια ή να μην έχουν τις ίδιες ταχύτητες.

Η ΑΕΚ είχε την προπονητική ικανότητα να εκμεταλλευτεί στο έπακρο όλες αυτές τις πτώσεις των αντιπάλων. Ο Νίκολιτς διαμόρφωσε μια ομάδα με ρεαλισμό, με ξεκάθαρη γνώση των ικανοτήτων της, τόσο συνολικά όσο και ατομικά ο κάθε παίκτης, κι αυτό έκανε τους παίκτες να φαίνονται καλύτεροι από αυτό που ήταν ως τώρα, από αυτό που ήταν πέρσι.

Δεν έφτασε σε αυτή την κατάκτηση η ΑΕΚ επειδή έκανε πολλές και ακριβές μεταγραφές. Με εξαίρεση τον Γιόβιτς, ό,τι άλλο πήρε, ήταν λελογισμένο. Και μάλιστα είχε και κενά. Δεν είχε έναν αξιόπιστο αριστερό μπακ όλη τη χρονιά και δεν είχε βάθος στα χαφ, το δεξί μπακ και τα εξτρέμ.

Σε οποιονδήποτε έλεγες πέρσι τον Αύγουστο ότι ομάδα με Γκατσίνοβιτς, Περέιρα, Κοϊτά, Ζίνι, Μάνταλο στα 35 του, Πινέδα που για 2 χρόνια φαινόταν να θέλει να γυρίσει στο Μεξικό και να μη βρίσκει κάτι άλλο να δώσει, με Πήλιο, Ρότα, Μουκουντί και Βίντα, με  Ελίασον, πως θα έπαιρνε πρωτάθλημα, θα γελούσαμε μαζί του και θα τον αποκαλούσαμε τρελό. Να που έγινε όμως. Η ΑΕΚ δεν έφερε καραβιές παικτών. Μόνη «τρέλα» ήταν ο Γιόβιτς. Όποιος άλλος παίκτης προστέθηκε στο ρόστερ, ήταν τον Αύγουστο μια απλά καλή προσθήκη ή προσθήκη με ερωτικά. Μαρίν, Ζοάο Μάριο, Ρέλβας, Γιόβιτς, Γκρούγιτς, Ζίνι…αυτούς έφερε η ΑΕΚ. Και τον Βάργκας τον Ιανουάριο. 7 παίκτες εκ των οποίων οι 5 για βασικοί ή πρώτες αλλαγές, ο ένας μόνο για αλλαγή και ο άλλος δεν ταίριαξε και από τον Οκτώβριο δεν φάνηκε ξανά. Και είχε και τον Ζίνι απών σε μεγάλο τμήμα της σεζόν.

Το ρόστερ της ΑΕΚ δεν είναι προϊόν τεράστιας επένδυσης από τη διοίκηση. Είναι προϊόν πλάνου και Νίκολιτς ότι ο Μουκουντί και ο Ρότα  εμφανίστηκαν φέτος ως οι καλύτεροι στις θέσεις τους στο πρωτάθλημα. Ο Νίκολιτς τους έδωσε ξανά τρόπο να εξελιχθούν και την εσωτερική σπίθα για να το ποθήσουν ώστε να το διεκδικήσει και να το κατακτήσουν.

Γι’ αυτό σήμερα είναι πρωταθλητές οι Κιτρινόμαυροι. Γιατί όσο οι αντίπαλοί τους λοξοδρομούσαν ή οπισθοχωρούσαν, εκείνοι έκαναν μικρά βήματα προς τα εμπρός και έφτιαχναν τα θεμέλια. Ούτε οι ίδιοι περίμεναν να βγουν πρωταθλητές φέτος. Όμως, το ποδόσφαιρο αντάμειψε το πλάνο τους, τον ορθό τρόπο λειτουργίας.

Ο Νίκολιτς δεν έφτιαξε μόνο μια σκληραγωγημένη ομάδα που ξέρει και να προστατεύεται και να πυροβολεί τον αντίπαλο. Έφτιαξε και μια ανθεκτική ομάδα.

Ελάχιστοι τραυματισμοί

Αν οι υπόλοιπες 3 του Big-4, δηλαδή ΠΑΟΚ, Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός, θέλουν να κάνουν ό,τι και η ΑΕΚ είναι πολύ απλό. Δίνεις λευκή επιταγή σε τεχνικό διευθυντή, δεν παρεμβαίνεις και τον κρίνεις όταν διαμορφώσει το σύνολο με τον προπονητή και αφού δεις τι ποδόσφαιρο παίζει η ομάδα και τι προοπτικές έχει.

Η ΑΕΚ είναι πρωταθλήτρια γιατί η διοίκηση δεν ενεπλάκη στο έργο του Ριμπάλτα, τον εμπιστεύτηκε και εκείνος πέτυχε διάνα με τον Νίκολιτς.

Ο Σέρβος δεν έφτιαξε μόνο μια σκληραγωγημένη ομάδα που ξέρει και να προστατεύεται και να πυροβολεί τον αντίπαλο. Έφτιαξε και μια ανθεκτική ομάδα. Παρά το ότι δεν είχε αναπληρωματικό δεξί μπακ, ο Ρότα δεν έλειψε ποτέ. Έβγαλε όλη τη σεζόν και τα χειρότερά του παιχνίδια ήταν απλά τα καλά, ενώ είχε πολλά που ήταν τα καλύτερά του. Ελάχιστοι οι τραυματισμοί, σχεδόν όλοι οι απαραίτητοι ήταν σε κάθε ματς διαθέσιμοι.

Όσο και να θέλουμε να εθελοτυφλούμε, ειδικά εμείς οι Παναθηναϊκοί, δεν είναι το χρήμα που φέρνει την ευτυχία, ειδικά στο ποδόσφαιρο. Το βλέπουμε και στο μπάσκετ, αλλά στο ποδόσφαιρο για να πετύχεις με το χρήμα, θέλει να δαπανήσεις 30 εκατομμύρια ευρώ. Καμία ελληνική ομάδα δε μπορεί να το κάνει. Αυτό που μπορεί να κάνει, είναι τον παίκτη των 3 εκατομμυρίων να τον ενισχύσει και να φαίνεται ότι κοστίζει 8-10 εκατομμύρια. Σαφώς και χρειάζεται η οικονομική άνεση, αλλά αν δεν έχεις 2-3 ανθρώπους να κατευθύνουν σωστά αυτά τα λεφτά, τότε απλά θα τα σκορπάς. Θα είσαι δηλαδή Αλαφούζος και Παναθηναϊκός.

Η ΑΕΚ πήρε πρωτάθλημα με το περσινό και προπέρσινο ρόστερ και πινελιές φετινές. Είναι το απόλυτο δείγμα ποδοσφαιρικής προσέγγισης και εκμετάλλευσης αυτού που έχει. Η επιτομή της ολιγάρκειας. Αν δε μάθεις πρώτα τι έχεις και τι μπορείς να κάνεις με αυτό που έχεις, ό,τι και να προσθέσεις μετά, όσο σπουδαίο κι αν είναι, όσο ακριβό, στο ίδιο σημείο θα καταλήξεις. Στο μηδέν.

ΥΓ. Αν στον Παναθηναϊκό εξακολουθούν να πιστεύουν πως το πρόβλημά τους είναι στο ρόστερ και πως πρέπει να έρθουν πιο ακριβοί-καλύτεροι από τους υπάρχοντες, του χρόνου πάλι θα αναρωτιούνται τι έφταιξε.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top