Άβολες καταστάσεις –για μιαν ακόμη φορά

Την Τετάρτη ανοίγει και η οικονομική προσφορά του ομίλου Λάτση για το Ελληνικό. Βλέπουμε το ποτήρι μισοάδειο ή μισογεμάτο;

 
elliniko

Άποψη του Ελληνικού. Σε λίγο θα ξέρουμε ποιο θα είναι το ποσό της οικονομικής προσφοράς του μοναδικού υποψηφίου.

Υπάρχουν δυο τρόποι να το δεις. Και οι δυο σωστοί, επιχειρηματολογημένοι, υποστηρίξιμοι. Ατυχώς, οδηγούν σε αντιδιαμετρικό αποτέλεσμα!

Πάμε τον πρώτο: Για μιαν ακόμη φορά το ΤΑΙΠΕΔ «μας» έφερε σε πέρας το έργο του (όπως και επί ΟΠΑΠ, όπως και επί ΔΕΣΦΑ, όπως και επί Κασσιόπης) καταλήγοντας σε έναν (ΕΝΑΝ!) διαγωνιζόμενο που υπέβαλε προσφορά μέχρι τέλους, και τούτο στον «βαρύτερο» έως τώρα διαγωνισμό, εκείνον της ιδιωτικοποίησης/ανάπτυξης του Ελληνικού. Καθώς δε πρόκειται για πελώριο σχέδιο, που επιπλέον δεν διαθέτει αληθινό μέτρο σύγκρισης/benchmark ανά τον κόσμο (ή, πάντως, στην Ευρώπη…), όταν ανοίξει η οικονομική προσφορά του μοναδικού φιναλίστ –της LAMDA του Ομίλου Λάτση, με κάποιους Αμπουνταμπιανούς και Κινέζους– θα «πρέπει» η κατακύρωση να γίνει έτσι, στα τυφλά, χωρίς ανταγωνιστική προσφορά.

Η πρώτη προσέγγιση θα ’λεγε: Ακυρώστε τον διαγωνισμό ΤΑΙΠΕΔ, ξαναρχίστε! Η δεύτερη θα ’λεγε: Προχωρήστε, έστω κι έτσι, να τελειώσει κάτι!

Πάμε τώρα τον δεύτερο: Μετά από περισσότερα των 10 χρόνων που το Ελληνικό παραμένει χέρσος ερειπιώνας –πλην κάποιων εβδομάδων «Ολυμπιακής χρήσης», που πάλι κατέληξαν σε πρόσθετα ημι-ερείπεια– είναι αδιανόητο να μην γίνει «κάτι», ένα βήμα αξιοποίησης. Και μάλιστα όταν η εκκίνηση του Φαληρικού Δέλτα, με το συγκρότημα χρήσεων που χρηματοδοτεί το Ίδρυμα Νιάρχου (άλλο πρόβλημα, εδώ: αυτό το έργο προχωράει, αλλά μετά την ολοκλήρωση του κτιριακού και της διαμόρφωσης θα αποδοθεί, turnkey, στο στοργικό Δημόσιο προκειμένου να το λειτουργήσει!), και με τον «Αστέρα» να έχει προχωρήσει στη Βουλιαγμένη (εκεί, υπήρξαν –λόγω «Εθνικής» και όχι ΤΑΙΠΕΔ– τρεις που υπέβαλαν προσφορά, τουλάχιστον: έχουμε έτσι ένα έμμεσο benchmark με τα 400 εκατ. ευρώ –αν και τίποτε δεν μπορεί να συγκριθεί με τα 6.250 στρέμματα του Ελληνικού, συν παραλιακό μέτωπο χιλιομέτρων…), σημαίνει ότι η συνολική ανάπτυξη της διαβόητης «Ελληνικής Ριβιέρας» ξεκινούσε να μπουσουλάει.

Η πρώτη προσέγγιση θα ’λεγε: Ακυρώστε τον διαγωνισμό ΤΑΙΠΕΔ, ξαναρχίστε! Η δεύτερη θα ’λεγε: Προχωρήστε, έστω κι έτσι, να τελειώσει κάτι! Ας ανοίξει, πάντως, η οικονομική προσφορά ΛΑΜΔΑ/Αράβων/Κινέζων. Και ύστερα… ας γίνει μια τελική δημόσια συζήτηση, από την οποία μπορεί η Κυβέρνηση Σαμαρά να βγει πρόσθετα ξεπουπουλιασμένη, αλλά τουλάχιστον θα έχει διασώσει την τιμή της.

Όπως λέει και το παλιό εκείνο «I beg your pardon! I didn’t promise you a rose garden!». Έτσι που τα κατάφεραν, τον εαυτό τους έχουν τώρα να κατηγορούν.

Δείτε το βίντεο του project εδώ.

Διαβάστε ακόμα: Τρία κιλά όραμα να τ’ αφήσω;

Ο Αντώνης Παπαγιαννίδης είναι δημοσιογράφος.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close