Είναι το bachelorette πάρτι ό,τι πιο κακόγουστο υπάρχει;

Το bachelorette είναι από εκείνα τα πάρτι που δε θες να θυμάσαι καθόλου την επόμενη μέρα.

Είναι τέτοια η φύση των εθίμων, που, θες δε θες, έχουν μέσα τους το ψιλοτράς, το σχετικά κακόγουστο. Ο γάμος και όλη η βιομηχανία γύρω από αυτόν, είναι από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις. Ό,τι αξίζει σε έναν γάμο, είναι το γλέντι, κυρίως για το ότι μπορείς να γεμίσεις το πιάτο σου στο μπουφέ 3-4 φορές χωρίς να σε κρίνουν, όπως σε ένα ξενοδοχείο, και γιατί καταλήγεις να πίνεις ρούμι-κόλα και να χορεύεις τσάμικο και μετά One φορώντας γυαλιά ηλίου και με το πουκάμισό σου κάθιδρο. Οτιδήποτε προηγείται, είναι για να κριντζάρει κάποιος. Το πιο κριντζ απ’ όλα, είναι το bachelorette.

Πλέον, τα bachelorette γίνονται κάποιες εβδομάδες πριν το γάμο, όπως και τα μπάτσελορ. Όχι το προηγούμενο βράδυ ή, έστω, την προηγούμενη εβδομάδα, όπως παλιά. Κι ενώ τα δεύτερα έχουν μια απλότητα και περιορίζονται στο «πάμε μπουζούκια κι αν μας τη βαρέσει, πάμε στριπτιτζάδικο μετά», το bachelorette είναι ένα πάρτι με αξία παραγωγής, που προετοιμάζεται από τις κουμπάρες και όσες θα συμμετέχουν σε αυτό κανένα δίμηνο πριν. Γίνονται συζητήσεις μεταξύ των φίλων της νύφης, παίρνονται αποφάσεις σημαντικές: θα γίνει στην πόλη ή θα πάνε στο νησί; Θα κλείσουν ένα μεγάλο σπίτι ή ξεχωριστά δωμάτια; Ποια θα αναλάβει τις κορδέλες και τα αξεσουάρ που θα «φωνάζουν» σε όλους γύρω ότι υπάρχει μια «bride to be» και κάμποσες που είναι στο «team bride»;

Φτάνουμε και στο διά ταύτα. Όλα αυτά τα αξεσουάρ, όλο αυτό το dress code που έχει το bachelorette, είναι πέρα από τα όρια του κιτς και του κακόγουστου, είναι το κακό τρας. Είναι σα να έχεις γενέθλια και να κάνεις στάτους «Έχω γενέθλια, πείτε μου χρόνια πολλά» και μετά να πατάς like στο στάτους σου ή, χειρότερα, καρδούλα. Και να το στέλνεις και στις υπόλοιπες να κάνουν καρδούλα και να σχολιάσουν. «Έλα να ετοιμαζόμαστε για χαμό» και άλλα τέτοια.

Σαν εκείνα τα πάρτι που σε καλούν και η οικοδέσποινα έρχεται κάθε τρεις και λίγο να σε ρωτήσει αν σου αρέσουν τα σνακς, αν περνάς καλά, αν θες κάτι άλλο, ώστε καταλήγεις να μην περνάς καλά και να μην απολαμβάνεις τίποτα, επειδή σε έχει ταράξει στις ερωτήσεις.

Το σωστό bachelorette είναι αυτό στην ταινία Rough Night. Όχι όπως άρχισε, αλλά όπως εξελίχθηκε.

Όχι πάρτι, αλλά πανηγύρι κριντζιάς

Αυτό είναι το bachelorette. Μια ορδή που πηγαίνει σε ένα μπαρ ή κλαμπ ή μπουζούκια, με κορδέλες, κονφετί, κόρνες, στέμματα από τα Jumbo, και προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή του καλλιτέχνη που τραγουδά. «Παντρεύεται παντρεύεται», ουρλιάζουν οι φίλες της μέλλουσας νύφης. Την ίδια στιγμή, οι απελπισμένοι γύπες των γύρω τραπεζιών σκανάρουν για να δουν σε ποια θα πάνε να την πέσουν και αναζητούν εξίσου κακόγουστες ατάκες για να αρχίσει το φλερτ.

Όλα αυτά προκύπτουν από την ίδια την ιδέα του bachelorette. Είναι κατ’ ευφημισμόν πάρτι. Είναι το ακριβώς αντίθετο από πάρτι, γιατί καταλήγουν οι κουμπάρες και οι έτερες συμμετέχουσες να ακουμπάνε ένα κατοστάρικο έκαστη για την όλη φάση, οπότε μαζί με το δώρο γάμου και ό,τι ρούχο χρειαστεί να αγοράσουν, καταλήγουν να έχουν δώσει κοντά 300 ευρώ για έναν γάμο. Και νιώθουν όλες τους άβολα με αυτή την εσωτερική πίεση του «πρέπει να αποδεχτώ τα πάντα, το κάνουμε για τη νύφη».

Ξέρετε τι θα έκανε σίγουρα καλύτερο το bachelorette; Αν όλα αυτά με τις κορδέλες και τα συναφή τα κρατούσατε σε κάποιον κλειστό ιδιωτικό χώρο και κάνατε εκεί το πάρτι ή, αν βγαίνατε σε κάποιο μαγαζί, φορούσατε ό,τι ρούχα θα βάζατε χωρίς τη συνθήκη του γάμου και απλά περνούσατε καλά. Χωρίς να λέτε ωσάν άλλη Ματίνα Μανταρινάκη «ΠΑΝΤΡΕΥΟΜΑΙ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ BACHELORETTE ΜΟΥ».

TAGS :
γάμος γυναίκες πάρτι

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook