Υπόθεση Μπισμπίκη: Τα τροχαία δεν είναι ούτε Δεξιά ούτε Αριστερά

Ο Βασίλης Μπισμπίκης οδηγείται στην Ευελπίδων για να περάσει από αυτόφωρο μετά την οδική παράβαση το ξημέρωμα της Κυριακής.

Αριστερός αγωνιστής στη θεωρία, ολίγον «Ελληνάρας» στην πράξη. Ο γνωστός ηθοποιός Βασίλης Μπισμπίκης που έτρεχε σαν τον Σουμάχερ στους δρόμους της Φιλοθέης και εγκατέλειψε πίσω του κατεστραμμένα αυτοκίνητα, δεν μας υπενθύμισε μόνο πόσο εύθραυστη είναι η ανθρώπινη ευθύνη, αλλά και πόσο επιλεκτική μπορεί να είναι η κοινωνική μας οργή.

Γιατί ας μη γελιόμαστε: αν στη θέση του καλλιτέχνη βρισκόταν κάποιο «δεξιό πλουσιόπαιδο», θα ζούσαμε έναν επικοινωνιακό ορυμαγδό. Οι τίτλοι θα έγραφαν για «ταξική αλαζονεία», οι αναλύσεις θα έσταζαν χολή για την έπαρση των προνομιούχων, και τα social media θα είχαν βάλει φωτιά. Ναι, και τώρα υπάρχει έντονη κριτική, κυρίως λόγω του (ταξικού και πάλι) φθόνου για τον καλλιτέχνη που καλοπερνάει στα μπουζούκια με την σέξι αοιδό. Αλλά κακά τα ψέμματα, είναι πιο ήπια η κριτική και κρύβει και ένα συνωμοτικό γελάκι.

Δυστυχώς τέτοιες περιπτώσεις μάς θυμίζουν ότι το πιο συχνό ατύχημα στην Ελλάδα, είναι η σύγκρουση της θεωρίας με την πράξη. Γιατί όταν ο «λαϊκός αγωνιστής» παραβιάζει τον ΚΟΚ, δεν βλέπουμε μόνο έναν απλό παραβάτη. Όπως και όταν ένα πλουσιόπαιδα το κάνει, θεωρούμε φυσιολογικό και αναμενόμενο το να πέσει στα μαλακά.

Η κοινωνία μας έχει εθιστεί να κρίνει με ταμπέλες. Αν είσαι «δεξιός», κάθε λάθος είναι απόδειξη ταξικής υπεροψίας. Αν είσαι «αριστερός», δεν σέβεσαι τίποτα. Μα η ζημιά στο πεζοδρόμιο και στο παρκαρισμένο ΙΧ δεν είναι ούτε δεξιά ούτε αριστερή. Είναι ζημιά. Και το θράσος της εγκατάλειψης δεν είναι έχει πολιτικό πρόσημο. Είναι απλά αντικοινωνική συμπεριφορά.

Το πρόβλημα είναι ότι έχουμε χωρίσει ακόμα και την ηθική μας σε στρατόπεδα. Αν ο δράστης είναι «δικός μας», του χαρίζουμε συγχωροχάρτι. Αν είναι «οι άλλοι», του ρίχνουμε πυρά. Έτσι όμως δεν υπάρχει ισονομία, ούτε αξιοπιστία. Υπάρχει μόνο υποκρισία, σε συσκευασία ιδεολογίας.

Κι αν κάτι πρέπει να μας διδάξει αυτή η ιστορία, είναι πως οι πιο σφοδροί κήρυκες της ηθικής καταρρέουν πρώτοι όταν έρθει η ώρα της πράξης. Ο «επαναστάτης» με το τιμόνι στο χέρι δεν είναι τίποτε άλλο από έναν συνηθισμένο παραβάτη. Και όσο εμείς συνεχίζουμε να τον κρίνουμε με βάση τις πολιτικές του πεποιθήσεις κι όχι τις πράξεις του, τόσο θα αποδεικνύουμε πως το πρόβλημα δεν είναι μόνο στο τιμόνι. Είναι και στον καθρέφτη.

Διαβάστε ακόμη: Γιατί συμβαίνουν τόσα πολλά τροχαία ατυχήματα;

TAGS :
Βασίλης Μπισμπίκης ηθοποιός τροχαίο

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook