Η Αρβελέρ και τα εθνικά μας κόμπλεξ

Θα περίμενε κανείς η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ να τύχει καθολικής αναγνώρισης στο ύστατο αντίο, αλλά ο θάνατός της απελευθέρωσε (ξανά) τοξικότητα.

Μια βόλτα στα τοξικά σχόλια για την Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, που πέθανε χθες σε ηλικία 99 ετών, αποκαλύπτει πολλά και θλιβερά.

Μισογυνισμό, αφού επρόκειτο για μια γυναίκα με σπουδαία σταδιοδρομία σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο: ήταν η πρώτη γυναίκα πρύτανης της Σορβόννης.

Αντισημιτισμό, λόγω του συζύγου της Ζακ Αρβελέρ, του οποίου το εβραϊκό θρήσκευμα έκανε ορισμένους ανόητους να πουν ότι η επιτυχία της πιστώνεται τάχα στο εβραϊκό λόμπι.

Αντιδεξιά σύνδρομα, που θύμισαν την περίπτωση του Σαββόπουλου. Παρότι και οι δυο τους δεν ήταν δεξιοί (μάλιστα ήταν αριστεροί στα νιάτα τους) επειδή τα τελευταία χρόνια είχαν καλές σχέσεις με το γκουβέρνο, αρκετοί φανατικοί αριστεροί τους έριξαν στην πυρά. Πολλοί μάλιστα δεν συγχώρεσαν στην Αρβελέρ την υποστήριξη στο ΝΑΙ το 2015.

Τα ποικίλα εμπαθή και ημιμαθή σχόλια αποκαλύπτουν και φθόνο φυσικά, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, αλλά κυρίως δύο πολύ σημαντικά πράγματα:

Πρώτον, υποτίμηση της μόρφωσης, δηλαδή κόμπλεξ και χαμηλή αυτοεκτίμηση. Το γνωστό έλα μωρέ τώρα, ποια Σορβόνη, αυτά είναι στημένα και δήθεν διανοουμενίστικα.

Και τέλος, άρνηση της πολλαπλής ιδιοπροσωπίας μας ως Έλληνες και Ρωμιοί, αρχαίοι και νέοι, δυτικοί και Βυζαντινοί, άρνηση δηλαδή του πλούτου μας.

Και υπαγωγή του συλλογικού μας υποκειμένου σε μια φαντασιακή σκλαβιά όπου πάντα κάποιοι άλλοι φθονεροί γραμματιζούμενοι εστέτ στη δύση, μας πίνουν το αίμα με το (χάρτινο) καλαμάκι.

Είναι μια βολική δικαιολογία για να μη διαβάσουμε και να μην κοπιάσουμε και διαπρέψουμε με την αξία μας και με την ταυτότητα μας, όπως έκανε η θαυμαστή αυτή Ελληνίδα.

TAGS :
Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ ελληνική ταυτότητα

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook